Uzasadnienie z 24 kwietnia 2026, sygn. I C 2595/24

UZASADNIENIE

wyroku z 7 kwietnia 2026 r.

(...) Ltd. domagała się zasądzenia od X. D. łącznie 11997,02 zł z odsetkami.

X. D. wniosła o oddalenie powództwa. (k. 54)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 27 października 2022 r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w U. zawarła ze (...) Ltd. z siedzibą w K. w Republice Cypru ramową umowę przelewu wierzytelności. Zgodnie z § 1 ust. 3 tej umowy przelew wierzytelności ze skutkiem w rozumieniu art. 509 kc następuje z chwilą zapłaty przez nabywcę ceny określonej w porozumieniu. (k. 20-26) W dniu 27 marca 2024 r. między (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w U. a (...) Ltd. z siedzibą w K. w Republice Cypru zostało zawarte porozumienie nr 81 do ramowej umowy przelewu wierzytelności z 27 października 2022 r. (k. 22-28)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej powołanych dowodów.

Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2025 r. Sąd na podstawie art. 458 ¹⁵ § 4 kpc pominął dowody zgłoszone przez pełnomocnika powoda przy piśmie z 26 listopada 2024 r.

Pozostałe dowody powołane przez strony nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się niezasadne.

Trafny okazał się zarzut niewykazania przez powoda nabycia wierzytelności względem pozwanej. Do porozumienia nr (...) została dołączona kserokopia wyciągu z załącznika nr 1 do tegoż porozumienia poświadczona przez pełnomocnika powoda występującego w niniejszej sprawie.

Zgodnie z art. 129 § 2 kpc zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, albo radcę lub referendarza Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten stanowi wyjątek od zasady przedstawiania dokumentów w oryginale na żądanie przeciwnika. Jednocześnie determinuje kompetencje występującego w sprawie pełnomocnika do samodzielnego poświadczenia odpisu dokumentu. Z uwagi na wyjątkowy charakter omawianego przepisu nie można wywodzić z niego dalej idących kompetencji pełnomocnika procesowego, mianowicie sporządzania wyciągów dokumentów. Zgodnie z art. 79 pkt 7) ustawy z 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie Dz.U. 1991 Nr 22, poz. 91 (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1001) notariusz sporządza wypisy, odpisy i wyciągi dokumentów.

Na skutek powyższego dowód zaoferowany przez powoda na fakt nabycia wierzytelności względem pozwanej nie powiódł się.

Zarzut nieważności umowy przelewu wierzytelności nie zasługiwał na uwzględnienie. Przepis art. 9a ustawy o kredycie konsumenckim został dodany na mocy art. 7 ustawy o zmianie ustaw w celu przeciwdziałania lichwie z 6 października 2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 2339) W myśl art. 10 tej ustawy przepisów ustaw zmienianych w art. 1, art. 4, art. 6 i art. 7 pkt 3-7 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie stosuje się do umów zawartych przed dniem wejścia w życie tych przepisów. Ustawa o zmianie ustaw w celu przeciwdziałania lichwie weszła w życie 18 maja 2023 r., czyli później niż miała zostać zawarta umowa, z której wywodzi się wierzytelność będąca przedmiotem osądu. Z tego względu zarzut nieważności cesji na tej podstawie jest chybiony.

Sąd nie podzielił również zarzutu braku legitymacji biernej. Legitymacja procesowa stron zazwyczaj jest odzwierciedleniem związania ich stosunkiem prawnym, z którego wywodzi się roszczenie dochodzone w procesie. Aby można było mówić o braku legitymacji procesowej biernej strony, o której powód twierdzi, że była stroną takiego stosunku prawnego, konieczne jest wykazanie, że stosunek taki nie istniał, bądź że pozwany nie był jego stroną tudzież przestał być stroną tego stosunku przed powstaniem spornej wierzytelności. Natomiast samo niepowodzenie powoda w obszarze realizacji spoczywającego na nim ciężaru dowodu co do powyżej określonych faktów nie przesądza o nieistnieniu przedmiotowego stosunku prawnego, wywołuje jedynie niekorzystane dla powoda skutki nieudowodnienia tego, co udowodnić był winien.

Z tego powodu powód nie jest legitymowany w niniejszej sprawie. W konsekwencji powództwo podlegało oddaleniu.

O kosztach procesu Sąd orzekł w myśl zasady finansowej odpowiedzialności za wynik sprawy, statuowanej w art. 98 § 1 kpc. Powód przegrał sprawę w całości, wobec czego obowiązany jest zwrócić pozwanej koszty celowej obrony. Wysokość tych kosztów wyniosła 3617 zł. Złożyły się na nią: koszty zastępstwa przez profesjonalnego pełnomocnika w wysokości 3600 zł zgodnie z § 2 pkt 5) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.

Sąd nie uwzględnił wniosku pozwanej o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego w wysokości dwukrotności stawki minimalnej, gdyż stopień skomplikowania sprawy i nakład pracy pełnomocnika pozwanej nie usprawiedliwiały tegoż.

O odsetkach od kosztów procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 ¹ kpc.

SSR Paweł Szymański

Zarządzenie: odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda.