Wyrok z 20 maja 2026, sygn. IV P 2005/24
W skrócie
Sygnatura akt IV P 2005/24
gm
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 maja 2026 roku
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący: asesor sądowy Marta Sedlaczek
Ławnicy: Stanisława Kosiorowska – Ausbiter, Małgorzata Dębska
Protokolant: Patvakan Sahakyan
po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2026 roku we Wrocławiu
na rozprawie
sprawy z powództwa Z. M.
przeciwko (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ś.
o odszkodowanie
I. oddala powództwo;
II. zasądza od powódki Z. M. na rzecz strony pozwanej (...) sp. z o.o. w Ś. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego strony pozwanej wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty;
III. orzeka, że nieuiszczone koszty sądowe ponosi Skarb Państwa;
sygn. akt IV P 2005/24
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 9 października 2024 r. (data prezentaty Biura Podawczego tut. Sądu, k. 3) powódka Z. M., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła o zasądzenie na jej rzecz od strony pozwanej (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ś. kwoty 33.062,73 zł tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu do dnia zapłaty. Nadto powódka domagała się zasądzenia na jej rzecz od strony pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 4.428,00 zł.
W uzasadnieniu pozwu powódka podała, że wskazane przez pracodawcę przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę są nieprawdziwe i niekonkretne. Nadto, nie zostały w wystarczający sposób udowodnione. Wyjaśniła, że została zatrudniona u strony pozwanej w dniu 17 listopada 2014 r. na podstawie umowy o pracę na czas określony. Od dnia 1 grudnia 2016 r. powódka była zatrudniona na podstawie umowy na czas nieokreślony. Na wynagrodzenie za pracę powódki składało się wynagrodzenie zasadnicze, które od 2 kwietnia 2024 r. wynosiło 5.000,00 zł brutto oraz wynagrodzenie prowizyjne (premia) zależne od wyników sprzedaży. W całym okresie zatrudnienia powódka wykonywała obowiązki pracownicze w sposób dokładny i uważny, podejmowała starania celem realizowania wyznaczanych jej planów sprzedażowo-budżetowych, a także dbała o wizerunek pozwanego. Powódka podkreśliła, że jej współpraca z pracownikami, klientami oraz lekarką odbywała się w warunkach wzajemnego poszanowania i opierała się na zasadach kultury osobistej. Zawsze dbała o interesy i wizerunek pozwanego oraz przestrzegała zasad współżycia społecznego, nigdy nie otrzymała nagany i nie dopuściła się zawinionych uchybień. Do chwili wręczenia powódce wypowiedzenia pracodawca nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń do sposobu i jakości pracy świadczonej przez powódkę, ani nie formułował w jej kierunku jakichkolwiek krytycznych uwag. Wręcz przeciwnie, wielokrotnie doceniał on zaangażowanie powódki i z tego tytułu w okresie całego zatrudnienia wręczał jej dyplomy, przy czym w 2024 r. w kategorii kierownik roku oddziału jednoosobowego, realizacja budżetu sprzedaży oraz najwyższa sprzedaż w kategorii kierownik.
Powódka podkreślała, że w całym okresie zatrudnienia należycie wykonywała obowiązki pracownicze w zakresie przestrzegania procedur dotyczących sprzedaży i fiskalizacji aparatów słuchowych dla klientów. Brak zwrotu zaliczek dla klienta F. W. i W. W. (1) wynikał wyłącznie z niedostarczenia przez ww. osoby numerów kont, na które miały być dokonane przelewy ze zwrotem zaliczek. Odnośnie klienta X. J. wskazała, że program komputerowy pozwanego na etapie wystawiania faktury korygującej przy rozliczaniu z NFZ błędnie nie uwzględnił rabatu na ładowarkę do aparatów słuchowych, co spowodowało wygenerowanie „brakującej” kwoty 299 zł. Dalej powódka zaznaczyła, że należycie wykonywała obowiązki pracownicze w zakresie przestrzegania procedury pozwanego dotyczącej terminowych rozliczeń wniosków do NFZ. W wypowiedzeniu pominięta została okoliczność, że na rozliczenie z NFZ sam pozwany ustalił termin 120 dni, co oznacza, że powódka nie naruszyła wewnętrznych zasad i procedury rozliczeń. Oddział powódki współpracował z lekarzem U. D., z którą spotkania odbywały się raz w miesiącu na konsultacjach laryngologicznych. Powódka w dniu 13 września 2024 r. odbyła ostatnie takie spotkanie, podczas którego zostały wystawione wnioski dla pacjentów wymienionych w pkt 2. wypowiedzenia pozwanego, co oznacza, że termin 120 dni nie został przekroczony. Powódka oświadczyła też, że należycie stosowała się do zasad sporządzania dokumentacji finansowo-księgowej związanej z właściwym kompletowaniem faktur korygujących i terminowym dostarczaniem dokumentów. Powódka zawsze dostarczała brakujące dokumenty w obiektywnie najkrótszym czasie. Ewentualne niedostarczanie faktur korygujących podyktowane było okolicznościami niezależnymi od powódki, leżącymi po stronie klientów np. związanymi z chorobami pacjentów, pobytami w sanatorium, co uniemożliwiało im dotarcie do oddziałów powódki celem złożenia podpisu. Faktury korygujące niezwłocznie po uzyskaniu podpisów klientów były wysyłane do biura, przy czym wysyłka paczki możliwa była wyłącznie raz w tygodniu z uwagi na zasady i politykę pozwanego. Powód podała, że przyczyna wskazana w pkt 4 wypowiedzenia umowy o pracę nie jest zasadna albowiem z przyczyn od niej niezależnych nie mogła uzupełnić brakujących dokumentów. Ponownie wskazała że przestrzegała zasad współżycia społecznego, zwracała się kulturalnie wobec Klientów i współpracowników Reasumując, zdaniem powódki nie dopuściła się ona zachowań, które można obiektywnie ocenić jako naganne i uprawniające pozwanego do konstatacji, że utracił zaufanie do powódki. Na marginesie powódka wskazała, że jej zdaniem wypowiedzenie powódce stosunku pracy nie zostało oparte na faktach, lecz wyłącznie na subiektywnej i dowolnej ocenie powódki dokonanej przez osoby przełożone i przekazanej następnie do zarządu pozwanego.
Powódka wyjaśniła, że żądana przez nią kwota odszkodowania, tj. 33.062,73 zł stanowi sumę trzykrotności wynagrodzenia zasadniczego powódki wynoszącego kwotę 5.000,00 zł miesięcznie oraz trzykrotności średniej miesięcznej prowizji indywidualnej kierownika liczonej za miesiące czerwiec, lipiec i sierpień wynoszącej kwotę 6.020,91 zł. Odnosząc się do żądanej kwoty zwrotu kosztów zastępstwa procesowego podała, że stanowi ona 164% stawki minimalnej określonej w § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie i nie przekracza sześciokrotności stawki minimalnej wynoszącej 2.700,00 zł (k. 3-7).
W odpowiedzi na pozew strona pozwana (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ś. wniosła o oddalenie powództwa w całości, a także zasądzenie na jej rzecz od powódki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przewidzianych wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.
Strona pozwana wyjaśniła, że stosunek pracy z powódką został rozwiązany w trybie wypowiedzenia. Przyczyny wypowiedzenia stanowiły następujące okoliczności: nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych polegające na nieprzestrzeganiu procedur pracodawcy dotyczących sprzedaży i fiskalizacji aparatów słuchowych dla Klientów, nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych polegające na nieprzestrzeganiu procedury pracodawcy dotyczącej terminowych rozliczeń wniosków NFZ, brak terminowego rozliczenia wniosków NFZ, co naraziło spółkę na straty finansowe związane z brakiem zapłaty dofinansowania przez NFZ za sprzedaż aparatów słuchowych i wkładek wewnątrzusznych, nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych polegające na niestosowaniu się do zasad sporządzania dokumentacji finansowo-księgowej związanej z właściwym kompletowaniem faktur korygujących i terminowym dostarczaniem brakujących dokumentów, niewykonanie polecenia służbowego usunięcia nieprawidłowości, brak przestrzegania zasad współżycia społecznego w zakładzie pracy. W ocenie pracodawcy wskazane okoliczności są rzeczywiste i wystarczająco skonkretyzowane. W treści złożonego wypowiedzenia konkretnie wskazano przypadki naruszeń, których dopuściła się powódka, wskazujące na konkretnych klientów, konkretne procedury, konkretne dokumenty, których dotyczyły naruszenia i konkretne przejawy naruszeń (np. brak rozliczenia konkretnych kwot NFZ czy brak dostarczenia konkretnych faktur korygujących). Wskazane przyczyny także dostatecznie uzasadniają skorzystanie z wypowiedzenia, które jest zwykłym sposobem rozwiązania umowy o pracę i które nie wymaga dla swej zasadności przyczyn szczególnej wagi lub doniosłości. Fakt, że przyczyny wypowiedzenia były dla powódki wystarczająco zrozumiałe potwierdza choćby to, że wyjątkowo konkretnie odnosi się do nich i formułuje wyjaśnienia w złożonym pozwie. Wyjaśnienia powódki, co do przyczyn wypowiedzenia są jednak niezgodne ze stanem faktycznym. Po pierwsze zasadna i rzeczywista jest przyczyna wypowiedzenia polegająca na nienależytym wykonywaniu obowiązków pracowniczych polegającym na nieprzestrzeganiu procedur Pracodawcy dotyczących sprzedaży i fiskalizacji aparatów słuchowych dla klientów. Naruszenia powódki w tym zakresie wynikały z braku zwrotu zaliczek lub nieprzyjęciu pełnych kwot od konkretnie wskazanych klientów. Nie jest prawdą twierdzenie powódki, iż brak zwrotu zaliczek dla klienta F. W. i W. W. (1) wynikał wyłącznie z niedostarczenia przez ww. osoby numerów kont, na które miały być dokonane przelewy ze zwrotem zaliczek. Zgodnie z procedurami zwrotu obowiązującymi u pozwanego dopuszczalna jest forma zwrotu środków dla Klienta przekazem pocztowym. Znaczna ilość Klientów to ludzie starsi którzy nie posiadają konta bankowego. U pozwanego w związku z tym w normalnym trybie zaliczki zwracane są w formie przekazu. Powódka była świadoma, że zwrotu może dokonać w innej formie niż przelew. Przypomnienia na temat zwrotów otrzymywała regularnie, co miesiąc z działu księgowości. Stosownie do procedur obowiązujących u pozwanego, co do zasady pracownik nie może odraczać klientowi terminu płatności na przelew. Jeśli ma być przyjęta zaliczka, to powinna wynosić ona co najmniej 500,00 zł, a protetyk ma zapewnić, że w ciągu dni nastąpi pełne rozliczenie z klientem. Jeśli nie dojdzie do finalnej sprzedaży, protetyk ma obowiązek wystawienia faktury korygującej i jednoczesnego zwrotu zaliczki. Co do zasady faktury korygujące powinny być wystawiane przy kliencie i od razu na miejscu powinien nastąpić zwrot zaliczki. W przypadku braku zachowania takiej procedury, zwrot zaliczki powinien nastąpić niezwłocznie, a protetyk nie musi oczekiwać na rachunek Klienta, gdyż zwroty co do zasady następują przekazem. Potwierdzają to przytoczone przez pracodawcę postanowienia dokumentu „Procedura rozliczania kontrahentów". Nie jest zatem prawdą twierdzenie powódki, że brak zwrotu zaliczek dla klienta F. W. i W. W. (1) wynikał wyłącznie z niedostarczenia przez ww. osoby numerów kont, na które miały być dokonane przelewy ze zwrotem zaliczek. Klient F. W. zakupił aparaty w marcu 2024 r. a do września 2024 r. jego transakcja nie została rozliczona. W. W. (1) miała przyjść do oddziału i zakupić aparat słuchowy z wykorzystaniem wpłaconej zaliczki, co jednak nie zostało dokonane, i do czasu wypowiedzenia zaliczka nie została zwrócona. Stosownie do ustaleń pracodawcy zaliczki nie zostały zwrócone klientom bowiem te transakcje się nie odbyły, a korekty były robione bez zwrotu zaliczki, ponieważ prawdopodobnie to powódka wpłaciła zaliczkę. Taki proceder pozwalał powódce na realizację nałożonych planów sprzedaży. Zaliczki zapisane na koncie ww. klientów nigdy nie zostały zatem od nich pobrane. Dalej podała, że nie jest też prawdą, że program komputerowy pozwanego na etapie wystawiania faktury korygującej przy rozliczaniu z NFZ błędnie nie uwzględnił rabatu na ładowarkę do aparatów słuchowych dla klienta X. J., co spowodowało wygenerowanie „brakującej” kwoty 299 zł. Sytuacja ta wynikała z nieprawidłowości w zakresie naliczenia rabatu przez powódkę i, mimo wielokrotnego wskazywania powódce na niezgodności w zakresie rozliczenia tego klienta, uchybienie to nie zostało naprawione. Zasadna i rzeczywista jest też przyczyna wypowiedzenia polegająca na nienależytym wykonywaniu obowiązków pracowniczych polegającym na nieprzestrzeganiu procedury pracodawcy dotyczącej terminowych rozliczeń wniosków NFZ. Przyczyna ta polegała na braku terminowego rozliczenia konkretnie wskazanych wniosków NFZ dla konkretnie wskazanych klientów. Nie jest zgodne z prawdą twierdzenie powódki, iż na rozliczenie z NFZ sam pozwany ustalił termin 120 dni, co oznacza, że powódka nie naruszyła wewnętrznych zasad i procedury rozliczeń. W tym zakresie pozwany stosował termin 90 dniowy tj. 3 miesięcy (a nie 120 dni) i mógł mieć on zastosowanie tylko w wyjątkowych przypadkach. Wskazany wyjątek pozwalający na odroczenie rozliczenia NFZ mógł i może być stosowany tylko i wyłącznie w sytuacji, kiedy protetyk posiada pełną wiedze, że klient wniosek rozliczy we wskazanym terminie. Taka sytuacja nie dotyczyła klientów wskazanych w wypowiedzeniu ani w ogóle, co do zasady, klientów obsługiwanych przez powódkę, gdyż powódka nadużywała stale wskazanego wyjątku. W ramach tego wyjątku mógłby stosowany termin 90-dniowy, a nie 120-dniowy. Przekroczenie terminu 120-dniowego oznaczało, że protetyk miał obowiązek pokrycia kosztów brakującej płatności, w tym były stosowane potrącenia z wynagrodzenia w tym zakresie od protetyków, u których doszło do takich przekroczeń. Stan rozliczeń z NFZ u klientów powódki nie tylko często przekraczał 90 dni, ale także 120 dni. Właśnie z tego powodu, nadużywania wyjątku przez powódkę i odroczonego rozliczania NFZ w sytuacji, gdy nie było pewności, że wniosek zostanie przez klienta zrealizowany, powódce w stosunku do osób wskazanych w wypowiedzeniu, wydano polecenia służbowe uzupełnienia brakujących dokumentów i rozliczeń do końca lipca 2024 r„ a następnie ponownie do końca sierpnia 2024 r., co nie zostało wykonane do dnia wypowiedzenia. Jeżeli chodzi o sporządzanie faktur korygujących, to strona pozwana podała, że w pierwszej kolejności korektę faktury powinno wystawić się przy kliencie i klient powinien złożyć podpis na tej fakturze. Dodatkowo, pracownik miał możliwość wysłania takiej korekty listem pochlebnym za potwierdzeniem odbioru, czyli bez konieczności pojawiania się klienta w oddziale. Pomimo wydawania poleceń służbowych usunięcia tych nieprawidłowości do czasu wypowiedzenia, nie uczyniła tego. Tym samym miała też miejsce przyczyna w postaci niewykonania polecenia. Dalsze ustalenia wskazały, że w zakresie pracy powódki miało miejsce wiele innych nieprawidłowości szczegółowo opisanych w pozwie. W oddziale powódki w dniu 21 czerwca 2024 r. przeprowadzono audyt, wykazał on, że nie są przestrzegane procedury sprzedaży, brak było terminowych rozliczeń NFZ, w trakcie audytu wykonano korekty faktur na kwotę 25.000 zł. Następnie w dniu 05 lipca 2024 r. miał miejsce data check store, po którym również powódce zwracano uwagę na nieprawidłowości i wyznaczono powódce termin do końca lipca 2024 r. na ich usunięcie. Kolejny store check miał miejsce 21 sierpnia 2024 r. i wyznaczono termin do usunięcia nieprawidłowości do końca sierpnia, a następnie kolejny termin do 10 września 2024 r. i nadal występowały tożsame braki w dokumentach. Z powodu stwierdzonych naruszeń powódce udzielono kary upomnienia. Nie jest zatem prawdą, że powódka była bardzo dobrym pracownikiem i nie było uwag do jej pracy. Oceny pracy powódki nie zmieniają przyznane jej wyróżnienia. Wskazane wyróżnienia obejmowały okres zanim ujawniły się nieprawidłowości i braki będące podstawą wypowiedzenia. Nadto przyznane wyróżnienia w zakresie najwyżej sprzedaży, zrealizowania budżetu i najlepszego kierownika przyznane były za zrealizowany wolumen sprzedaży, przy czym nie było weryfikowane, czy wpłaty za dokonaną sprzedaż rzeczywiście wpłynęły. Dopiero po przyznaniu nagród powódce okazało się, że miały miejsce naruszenia będące podstawą wypowiedzenia, które pozwalały powódce osiągać pozornie wysokie wyniki sprzedaży, mimo braku rozliczeń tych sprzedaży.
Strona pozwana wskazała jeszcze, że wypowiedzenie stanowi zwykły sposób rozwiązania umowy o pracę i uzasadnia je nawet niezawinione naruszenie obowiązków pracowniczych.
W piśmie procesowym z dnia 14 maja 2025 r. (data prezentaty Sądu - k. 206) Z. M., w odniesieniu do złożonej odpowiedzi na pozew oświadczyła, że podtrzymuje w całości dotychczasowe stanowisko i nie zgłosiła nowych twierdzeń i wniosków dowodowych.
W piśmie procesowym z dnia 8 lipca 2025 r. (data stempla pocztowego – k. 226) spółka podtrzymała dotychczas wyrażone stanowisko w sprawie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 17 listopada 2014 r. powódka zawarła ze (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ś. umowę o pracę na okres próbny od 17 listopada 2014 r. do 13 lutego 2015 r. na stanowisku asystenta protetyka słuchu, sprzedawcy w pełnym wymiarze czasu pracy.
Z dniem 14 lutego 2015 r. powódka zawarła z (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ś. umowę o pracę na czas określony do 30 listopada 2015 r. W dniu 1 grudnia 2015 r. ww. podmioty zawarły kolejną umowę o pracę na czas określony, tym razem do 30 listopada 2016 r.
Z dniem 1 grudnia 2016 r. powódka została zatrudniona w (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ś. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony na stanowisku p.o. kierownika oddziału jednoosobowego firmy (...) sp. z o.o. w L. w pełnym wymiarze czasu pracy. Ustalono wówczas, że wynagrodzenie powódki będzie się składać z wynagrodzenia zasadniczego oraz prowizji (premii prowizyjnej) dla kierownika oddziału jednoosobowego.
W umowie o pracę wskazano, że w związku z tym, iż Klient jest najważniejszą osobą dla pracodawcy, pracownik zobowiązuje się do jego fachowej, rzetelnej, uprzejmej i wykonywanej zgodnie z najlepszą wiedzą obsługi, według przyjętych w firmie (...) zasad. (§ 7).
Od dnia 1 lutego 2017 r. powódka zajmowała stanowisko kierownika oddziału jednoosobowego firmy (...) sp. z o.o. w A.. Od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. powódka była zatrudniona na stanowisku p.o. kierownika oddziału jednoosobowego firmy (...) sp. z o.o. w L.. Od dnia 1 lipca 2019 r. miejscem pracy powódki był oddział firmy (...) sp. z o.o. w A..
Aneksem do umowy o pracę z dnia 1 kwietnia 2021 r. zawartym pomiędzy powódką a (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ś. zmieniono treść umowy o pracę na czas nieokreślony z dnia 1 grudnia 2016 r. wraz ze zmianami do niej poprzez zastąpienie w umowie określenia firmy pracodawcy w brzmieniu „(...) sp. z o.o. z siedzibą w Ś.” określeniem firmy w brzmieniu (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ś.”.
Z dniem 4 listopada 2019 r. powódka została kierownikiem oddziału jednoosobowego firmy (...) sp. z o.o. we (...), tj. przy ul. (...).
Aneksem do umowy o pracę z dnia 1 kwietnia 2022 r. strony zmieniły dotychczasowe warunki płacy w ten sposób, że uchylono dodatek dla protetyka, a w miejsce dotychczasowych składników wynagrodzenia pracownikowi przyznano wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 4.300,00 zł brutto, a także pozostałe składniki wynagrodzenia wynikające z regulaminu wynagradzania zmienionego aneksem z dnia 1 kwietnia 2022 r. w brzmieniu obowiązującym od dnia 16 kwietnia 2024 r. według treści stanowiącej załącznik do przedmiotowego porozumienia.
Aneksem do umowy o pracę z dnia 2 kwietnia 2024 r. strony zmieniły obowiązującą między nimi umowę o pracę w ten sposób, że w miejsce dotychczasowego wynagrodzenia zasadniczego od dnia 2 kwietnia 2024 r. powódce ustalono wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 5.000,00 zł, a także prowizję dodatkową na warunkach określonych w par. 10 ust. 1 Regulaminu wynagradzania w miejsce dotychczasowych warunków wynagradzania w tym zakresie.
Dowody:
- umowa o pracę na okres próbny z dnia 17 listopada 2024 r. – w aktach osobowych powódki;
- umowa o pracę na czas określony z dnia 14 lutego 2015 r. – w aktach osobowych powódki;
- umowa o pracę na czas określony z dnia 1 grudnia 2015 r. – w aktach osobowych powódki;
- umowa o pracę na czas nieokreślony z dnia 1 grudnia 2016 r. – k. 11-13v, 40-42 oraz w aktach osobowych powódki;
- aneks do umowy o pracę z dnia 1 kwietnia 2016 r., k. 36 oraz w aktach osobowych powódki,
- aneks do umowy o pracę z dnia 1 lutego 2017 r. – k. 39 oraz w aktach osobowych powódki;
- aneks do umowy o pracę z dnia 1 grudnia 2017 r. –k. 37 oraz w aktach osobowych powódki;
- aneks do umowy o pracę z dnia 14 grudnia 2017 r. – k. 38 oraz w aktach osobowych powódki;
- aneks do umowy o pracę z dnia 7 maja 2019 r. – w aktach osobowych powódki;
- aneks do umowy o pracę z dnia 1 lipca 2019 r. – w aktach osobowych powódki
- aneks do umowy o pracę z dnia 4 listopada 2019 r. – w aktach osobowych powódki;
- aneks do umowy o pracę z dnia 1 kwietnia 2021 r. – w aktach osobowych powódki;
- porozumienie zmieniające warunki płacy z dnia 1 kwietnia 2022 r. – k. 48-50;
- aneks z dnia 15 kwietnia 2022 r. do porozumienia zmieniającego warunki pracy, k. 46-47;
- aneks do umowy o pracę z dnia 03 kwietnia 2023 r. – k. 45 oraz w aktach osobowych powódki;
- aneks do umowy o pracę z dnia 2 kwietnia 2024 r. – k. 14,43-44 oraz w aktach osobowych powódki.
- częściowo przesłuchanie powódki Z. M. na rozprawie w dniu 20 maja 2026 r. protokół elektroniczny z rozprawy, k. 396-406.
U pracodawcy powódki z okresie jej zatrudnienia obowiązywał regulamin pracy. Podstawowym obowiązkiem pracownika jest w szczególności m.in.:
- rzetelne, sumienne, staranne i efektywne wykonywanie pracy (§ 1 lit a),
- dokładne i sumienne wykonywanie poleceń przełożonych (§ 1 lit c),
- przejawianie koleżeńskiego stosunku do współpracowników, okazywanie pomocy podwładnym, a w szczególności pracownikom nowo zatrudnionym, a także przestrzeganie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego (§ 1 lit. e),
- dbanie o dobro zakładu pracy, chronienie jego mienia, sumienny stosunek do mienia firmy, wszelkich urządzeń i materiałów (§ 1 lit. f),
- a także przestrzeganie Regulaminu Pracy i ustalonego w zakładzie porządku pracy (§ 1 lit. i).
Do podstawowych obowiązków powódki na stanowisku kierownika oddziału jednoosobowego należało:
1) Rzetelne i efektywne wykonywanie pracy.
2) Stosowanie się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami prawa lub umową o pracę.
3) Podnoszenie kwalifikacji zawodowych oraz doskonalenie umiejętności pracy.
4) Dbanie o dobro firmy powierzonego mienia.
5) Zachowanie w tajemnicy informacji technicznych, handlowych, know-how lub organizacyjnych firmy i dotyczących pracodawcy, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.
Do szczegółowych obowiązków powódki na ww. stanowisku należało natomiast:
1) Realizacja planów sprzedaży:
a) zarządzanie bieżącą działalnością sklepu w celu zapewnienia rentowności i maksymalizacji sprzedaży;
b) realizacja celów sprzedażowych nałożonych na sklep;
c) aktywne uczestniczenie w procesie sprzedaży bezpośredniej aparatów słuchowych i innych produktów oferowanych przez firmę;
d) realizacja organizowanych akcji promocyjnych zgodnie z wytycznymi;
e) analiza osiąganych przez sklep wyników sprzedażowych;
f) obserwacja rynku i działalności konkurencji;
g) terminowe i rzetelne wypełnianie raportów (sprzedażowych) określanych przez przełożonego ((...)/DS).
2) Realizacja celów jakościowych określonych przez firmę:
a) zapewnienie jak najwyższych standardów obsługi klienta zgodnie z wytycznymi firmy;
b) efektywne wdrażanie procedur i polityk firmy;
c) przestrzeganie obowiązującego standardu pracy oraz procedur i instrukcji wewnętrznych zgodnie z Regulaminem Pracy (...) Polska;
d) stałe raportowanie do (...) o wynikach i efektach z akcji marketingowych i wizyt z partnerami zewnętrznymi.
3) Poprawne funkcjonowanie salonu:
a) otwieranie i zamykanie salonu;
b) zarządzanie asortymentem sklepu: dobór asortymentu, nadzór nad składanymi zamówieniami, reklamacjami, magazynowanie towaru i ekspozycja towarowa zgodna z przyjętymi standardami;
c) przeprowadzanie inwentaryzacji;
d) otwieranie i zamykanie systemu kasowego, deponowanie utargów;
e) prowadzenie dokumentacji zgodnie z procedurami firmy (rozliczenia kasowe, czas pracy, KP);
f) dbałość o czystość i porządek w salonie i na zewnątrz;
4) Działalność lokalna:
a) koordynacja i przeprowadzanie akcji marketingowych oraz działań poza obszarem sklepu związanych z pozyskiwanych partnerów zewnętrznych (spotkania z lekarzami laryngologami, w przychodniach itp.);
b) inicjowanie nowych źródeł pozyskiwania klientów we współpracy z (...) (tzn. proponowanie np. nowych miejsc akcji marketingowych, nowych kontaktów n rynku lokalnym);
5) Budowanie pozytywnego wizerunku firmy i godne jej reprezentowanie.
6) Wykonywanie innych poleceń przełożonego niewymienionych w zakresie obowiązków, a związanych z działalnością firmy;
7) Przestrzeganie przepisów BHP i P. Poż.
Powódka była zobowiązana do współpracy (...) z regionu (kierownikiem regionalnym), a także pracownikami centrali (...) oraz oddziałów. Odpowiedzialność powódki rozciągała się na wyniki sprzedaży salonu, prawidłowe funkcjonowanie salonu, jakość oferowanych usług i wizerunek pracy, a także stan kasy oraz stan magazynowy.
Bezpośrednim przełożonym powódki był Menadżer Regionalny. Stanowisko to do 31 marca 2024 r. zajmowała C. C. (1) której relacje z powódką układały się poprawnie, a od 1 kwietnia 2024 r. – E. N. (1). Relacje powódki z E. N. (1) nie były poprawne.
C. C. (1) nie zgłaszała zastrzeżeń do pracy powódki pracodawcy.
W okresie od połowy lipca 2022 r. do lutego 2023 r. i od 23 stycznia 2024 r. do końca marca 2024 r. obowiązki przełożonej Z. M. wykonywała C. L. (1). Przez wzgląd jednak na to, że obowiązki te łączyła z funkcją kierownika innego jeszcze regionu, kontakt z powódką miała przede wszystkim zdalny. C. L. (1) nie miała zastrzeżeń do pracy powódki.
Dowód:
- Regulamin pracy wraz z załącznikami, k. 51-87;
- częściowo zeznania świadka C. C. (1) na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 221-222v;
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
- zeznania świadka O. Ł. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 245v-246v;
- zeznania świadka C. L. (1) na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2026 r. protokół elektroniczny z rozprawy, k. 381-383;
- częściowo przesłuchanie powódki Z. M. na rozprawie w dniu 20 maja 2026 r. protokół elektroniczny z rozprawy, k. 396-406.
Z. M. pracę na rzecz strony pozwanej świadczyła jako kierownik jednoosobowego Oddziału we X. przy ul. (...) (oddział 06). Na początkowym etapie zatrudnienia pracę świadczyła w Oddziale w L., a później w A..
Dowód:
- zeznania świadka Z. N. na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 219v-220v;
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
- częściowo przesłuchanie powódki Z. M. na rozprawie w dniu 20 maja 2026 r. protokół elektroniczny z rozprawy, k. 396-406.
U strony pozwanej obowiązywała w okresie zatrudnienia powódki procedura rozliczania kontrahentów o następującej treści:
Według tej procedury zadaniem postawionym przed osobą odpowiedzialną za rozliczanie kontrahentów jest zredukowanie powstałych na kontach klientów niedopłat(…) pozostawienie otwartej pozycji na Klientach bez wyjaśnienia i ich uregulowania wiąże się z poważnymi stratami finansowymi dla przedsiębiorstwa, dlatego niezwykle istotne jest aby wyjaśnione i rozliczone zostały w jak najkrótszym czasie.
Obowiązki Oddziału w zakresie przyjmowania oraz rozliczania płatności na Klientach:
Sprzedaż to potwierdzone, wystawioną fakturą VAT zdarzenie gospodarcze niosące za sobą wydanie towaru bądź realizację usługi oraz przyjęcie zapłaty zatem towar.
Protetyk jest odpowiedzialny za swoją sprzedaż i swoich Klientów – to na nim spoczywa obowiązek dopilnowania, aby płatność za fakturę została uregulowana. W sytuacji braku zapłaty przez klienta protetyk ponosi odpowiedzialność za pokrycie brakującej kwoty faktury.
Protetyk jest zobowiązany do prawidłowego rejestrowania płatności na kliencie, tj. przyjmowania i rejestrowania gotówki w dniu sprzedaży, rozliczania umów kredytowych w dniu sprzedaży, jak również do wystawienia korekty faktury w momencie zwrotu towaru przez klienta.
Protetyk nie może wydać towaru klientowi bez przyjęcia zapłaty do faktury sprzedaży. Za powstały fakt odpowiedzialność finansową ponosi protetyk.
Protetyk nie ma uprawnień do odraczania klientowi płatności na przelew (tzn. nie ma uprawnień do wystawiania faktury z formą płatności przelew bez przyjęcia wpłaty od klienta) – minimalny udział własny klienta to wpłata w kwocie 500,00 zł.
Do obowiązku protetyka należy dopilnowanie, aby faktura została opłacona przez klienta w nieprzekraczalnym terminie 3 dni roboczych od daty sprzedaży.
Protetyk ma obowiązek dokonania korekty faktury wystawionej z formą płatności przelew, do której przyjął zaliczkę w kwocie w terminie 30 dni od daty jej wystawienia (jeśli nie jest to faktura zgłoszona do PFRON/innej instytucji dofinansowującej, w której uzyskano decyzję o przyznanym dofinansowaniu).
Jeżeli klient nie otrzyma dofinansowania (faktura, do której była przyjęta wpłata lub faktura miała być w pełni opłacona przez NFZ i PFRON), protetyk zobowiązany jest przed upływem 60 dni do kontaktu z klientem w celu finalizacji sprzedaży lub korekty faktury.
Protetyk może wystawić fakturę z formą płatności przelew w kwocie brakującego NFZ-u tylko w sytuacji, gdy w ciągu najbliższych 3 miesięcy klient będzie rozliczał wniosek NFZ.
Jeśli klient chce wpłacić zaliczkę i robi to gotówką lub kartą należy wystawić fakturę w procesie (...). Po zgłoszeniu się na odbiór towaru protetyk dokonuje korekty faktury zaliczkowej, wystawia fakturę sprzedaży oraz wydaje towar.
Jeśli klient zgłasza chęć zapłaty przelewem obowiązkiem protetyka jest wystawienie kosztorysu, do którego klient zrealizuje przelew. Po otrzymaniu potwierdzenia ze strony księgowości o wpłacie środków na konto firmy, klient zgłasza się po odbiór towaru. Protetyk wystawia fakturę sprzedaży w obecności klienta i wydaje towar, do którego został zrealizowany przelew.
W przypadku wystawienia przez protetyka faktury bez wpłaty udziału własnego klienta (tzn. bez przyjęcia minimalnej kwoty w wysokości 500,00 zł – faktura nieopłacona w 100%), faktura nie będzie zaliczona do budżetu oddziału. Odliczenie będzie dokonywane przez N. w momencie naliczania prowizji za dany miesiąc.
(...) działu księgowości w zakresie rozliczania kontahentów:
W celu bieżącego monitorowania pozycji nierozliczonych na kontrahentach oraz możliwości szybkiego egzekwowania niedopłat od Klientów oddział otrzymuje drogą email zestawienia wszystkich otwartych pozycji w terminie do 20-go każdego miesiąca wraz z informacjami takimi jak imię, nazwisko, numer D., kwota niedopłaty/nadpłaty(…)
Protetyk dokłada wszelkich starań w celu odzyskania niedopłat, których sam się dopuścił, w przypadku braku kontaktu telefonicznego z klientem w celu ściągnięcia niedopłaty istnieje możliwość przesłania do klienta pisemnego wezwania do zapłaty po wcześniejszym ustaleniu tego z księgową i (...). W przypadku występowania w Oddziale pozycji otwartych na Klientach, których okres wymaganego rozliczenia przekroczył 120 dni pracownicy oddziału otrzymują pisemne upoważnienie do potrącenia tych pozycji na najbliższej liście płac (…)
Informacje o wszystkich wątpliwych lub skrajnie powtarzających się sytuacjach związanych z nierozliczonymi płatnościami, które zostały zidentyfikowane w oddziale trafiają do zarządu firmy, (...) w celu podjęcia natychmiastowych działań interwencyjnych.
Obowiązki Oddziału w zakresie rozliczania dokumentacji księgowej związanej z Klientem (wnioski NFZ).
Protetyk dba o właściwe rozliczenie wniosku NFZ w systemie (...) (…)Protetyk dba o terminowe (raz w tygodniu) dostarczenie i rozliczenie wniosków NFZ (…)
Wnioski są rozliczane w cyklu comiesięcznym. Oznacza to, że każda faktura wystawiona z dofinansowaniem NFZ wiąże się z obowiązkiem rozliczenia tego zlecenia w miesiącu wystawienia faktury. Wnioski są rozliczone do 10. dnia każdego miesiąca. Jeżeli wniosek nie zostanie nadany do księgowości w wyznaczonym do tego terminie nie zostanie rozliczony. Wnioski z ostatniego tygodnia muszą wyjść z oddziału 1. dnia roboczego następnego miesiąca. Jeśli wniosek nie zostanie nadany we wspomnianym terminie, zostanie rozliczony dopiero w dodatkowej nocie w kolejnym rozliczeniu.
Oddział regularnie co miesiąc otrzymuje z księgowości informację o brakujących wnioskach NFZ, które nie zostały przekazane do rozliczenia lub zostały odesłane w celu ich poprawy. Obowiązkiem oddziału jest zadbanie o to, aby wszystkie braki w dokumentacji zostały uzupełnione maksymalnie w ciągu 30 dni od daty wystawienia dokumentu. W przypadku zaległości wszelkie pozycje NFZ, których okres rozliczenia przekroczył 120 dni są odejmowane od wynagrodzenia pracowników na podstawie upoważnienia do potrącania z pensji.
W przypadku konieczności wycofania zlecenia np. z powodu zwrotu towaru protetyk jest zobowiązany do kontaktu z działem księgowości lub Ł. C. (w zależności od tego, czy oryginał wniosku został już przekazany księgowości do rozliczenia), a także do sprawdzenia, czy wniosek został wycofany w (...) i ponownego jego rozliczenia(…).
W przypadku pracowników, którzy swoim zaniedbaniem będą generować niedopłaty na Klientach, zarząd firmy zastosuje kary porządkowe w postaci upomnienia z wpisem do akt, nagany (…). W przypadku ewidentnych i nagminnych nadużyć pracowników, których efektem będą niedopłaty na Klientach Zarząd firmy zastosuje konsekwencje służbowe w tym dyscyplinarne zwolnienie w związku z ciężkim naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych.
Zabronione jest m.in. wystawanie faktur sprzedaży bez przyjęcia zapłaty i nie wydania towaru, tzw. sztuczna sprzedaż oraz nieterminowe rozliczanie wniosków NFZ.
Od dnia 26 września 2022 r. wszystkie brakujące dokumenty z Oddziałów przesyłane miały być niezwłocznie po otrzymaniu wykazu zaległości z Działu księgowości, nie później niż 7 dni po ich otrzymaniu wszystkie braki powinny zostać uzupełnione i odesłane.
Z. M. posiadała informację o treści procedury rozliczania kontrahentów.
Dowód:
- procedura rozliczania kontrahentów z dnia 1 czerwca 2023 r., k. 146-154;
- zeznania świadka D. J. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 247v;
- zeznania świadka Z. N. na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 219v-220v;
- zeznania świadka X. E. na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 220v-221;
- częściowo przesłuchanie powódki Z. M. na rozprawie w dniu 20 maja 2026 r. protokół elektroniczny z rozprawy, k. 396-406.
Obowiązkiem Z. M., wynikającym z procedury rozliczania kontrahentów było dopilnowanie tego by pacjenci zakupujący aparaty słuchowe dokonywali opłat za faktury w terminie 3 dni. W przypadku braku opłacenia przez klienta faktury za aparaty (w terminie 3 dni) Z. M. powinna zadzwonić do klienta i wyjaśnić sytuacją braku zapłaty za fakturę. Jeżeli klient nie dokonywał zapłaty, mimo kontaktu telefonicznego, Z. M. miał obowiązek sporządzić fakturę korygującą. Faktura korygująca powinna zostać wystawiona przy kliencie, na której ten powinien złożyć własnoręczny, czytelny podpis. Jeżeli klient nie mógł zgłosić się po odbiór faktury korygującej do oddziału strony pozwanej, to fakturę tę Z. M. miał obowiązek wysłać się do niego listem poleconym, za potwierdzeniem odbioru. Wówczas potwierdzenie mogła podpiąć pod fakturę korygującą i w takiej formie przekazać do księgowości strony pozwanej.
Brak podpisu klienta pod fakturą korygującą skutkował dla pracodawcy Z. M. brakiem możliwości odzyskania VAT-u z tych faktur.
Dowód:
- instrukcja w sprawie brakujących dokumentów – procedura „żółtej karteczki”, k.110-112, 145;
- zeznania świadka Z. N. na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 219v-220v;
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
- zeznania świadka C. A. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 247;
- zeznania świadka V. M. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v;
- zeznania świadka C. X. na rozprawie w dniu 6 marca 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 367-367v.
Klienci strony pozwanej mieli możliwość uzyskania dofinansowania do zakupywanych aparatów. Kwota dofinansowania z NFZ wynosiła po 1050 zł na każdy aparat. Jeżeli klienci nie chcieli zakupić aparatu z dofinansowaniem to uiszczali 100 % ceny z faktury.
W przypadku natomiast zakupu z uwzględnieniem dofinansowania do zakupu aparatu, takie dofinansowywanie ujawniono z zaznaczeniem kwoty na fakturze. W takim przypadku razem z zakupem aparatu powinien być wystawiony wniosek o dofinansowanie do NFZ.
Z. M. nie mogła wystawić faktury z uwzględnieniem dofinansowania NFZ bez jednoczesnego wystawionego wniosku o dofinansowanie do NFZ. Wniosek o dofinansowanie Z. M. miała obowiązek wraz z fakturą wystawioną dla klienta przekazać jednocześnie do działu księgowości pracodawcy.
Wystawienie wniosku o dofinansowanie do NFZ polegało na tym, że Z. M. umawiała lekarza konsultującego, U. D. na konsultację z klientami, która odbywała się co do zasady stacjonarnie w Oddziale 06 przy ul. (...). W trakcie takiej konsultacji lekarz wystawiała wnioski do NFZ. Złożenie wniosku, pierwotnie papierowego, wymagało podpisu lekarza konsultującego. Później wnioski wprowadzane były przez system (...), co również uczynić mógł jedynie lekarz konsultujący. W przypadkach, w których konieczna była natychmiastowa konsultacja z lekarzem, U. D., po otrzymaniu takiej informacji od Z. M., konsultowała pacjentów zdalnie. Wystawienie wniosku do NFZ następowało w systemie E-doktor, do którego dostęp miał każdy pracownik strony pozwanej. Potrzebę konsultacji w takiej formie zgłaszał lekarzowi protetyk. Na konsultację zdalną potrzebna była zgoda pacjenta, jeżeli takiej zgody nie wyraził, musiał odbyć ją osobiście z lekarzem.
U. D. średnio raz w miesiącu odbywała konsultacje z pacjentami w Oddziale kierowanym przez powódkę i wówczas osobiście wystawiała wnioski do NFZ. W trakcie wizyt laryngologa w Oddziale prowadzonym przez powódkę, w obecności lekarza powódka zachowywała się wobec pacjentów poprawnie.
Pracodawca powódki zwrot środków z NFZ (dofinansowanie do aparatu zakupionego u pacjenta) otrzymywał na podstawie wniosków wystawionych przez lekarza laryngologa. W przypadku braku wystawienia takiego wniosku, pracodawca Z. M. kwoty zwrotu z NFZ nie otrzymywał.
Dowód:
- zeznania świadka O. Ł. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 245v-246v;
- zeznania świadka D. J. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 247v;
- zeznania świadka O. C. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 247v;
- zeznania świadka V. M. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v;
- zeznania świadka C. X. na rozprawie w dniu 6 marca 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 367-367v;
- zeznania świadka U. D. na rozprawie w dniu 20 maja 2025 r., protokół skrócony z rozprawy k. 397-398.
Z. M. wystawiała faktury sprzedaży aparatów słuchowych z uwzględnieniem dofinansowania z NFZ dla pacjentów co do których nie posiadała wymaganych dokumentów.
Dowód:
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v.
Z. M. w związku z nieterminowym rozliczaniem wniosków NFZ miała trzykrotnie dokonywane potrącenia z pensji przez pracodawcę (w 2020, 2022 i 2023 r.).
Dowód:
- zestawienie potrąceń, k. 160.
Pracownicy Oddziałów strony pozwanej, w tym Z. M., regularnie otrzymywali wiadomości email z zestawieniem brakujących dokumentów do uzupełnienia. W wiadomości email w formie graficznej instruowano co należy zrobić, aby uzupełnić występujące w dokumentach braki. Instrukcje powtarzały zapisy obowiązującej u pracodawcy procedury rozliczania kontrahentów. Braki na które zwracano uwagę przy pomocy procedury tzw. żółtej karteczki mogły polegać na brakującej fakturze sprzedaży, brakującej korekcie faktury z czytelnym podpisem klienta, brakującym upoważnieniu do faktury korygującej. Wskazywane braki miały być uzupełniane jak najszybciej, najlepiej do końca miesiąca w której wiadomość przekazano pracownikom. Pracownikom dalej wskazywano, że brakujące dokumenty dla klienta można dosłać mu listem poleconym za potwierdzeniem odbioru, takie potwierdzenie odbioru z podpisem klienta podpiąć z fakturą sprzedaży korygującą (bez podpisu klienta na fakturze). Następnie dokumenty te pracownik mógł odesłać pracodawcy z niebieskiej teczce.
Dowód:
- wiadomość email z dnia 14 lutego 2024 r., k. 89 – 90;
-zeznania świadka X. E. na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 220v-221;
- zeznania świadka O. Ł. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 245v-246v;
- częściowo przesłuchanie powódki Z. M. na rozprawie w dniu 20 maja 2026 r. protokół elektroniczny z rozprawy, k. 396-406.
Po objęciu stanowiska menadżera regionalnego Z. M. w kwietniu 2024 r. do E. N. (1) docierały informacje o nierozliczonych fakturach w oddziale powódki, a w comiesięcznych raportach pojawiały się nieprawidłowości. Z uwagi na to przełożona powódki zleciła sprawdzenie oddziału w trybie audytu wewnętrznego.
Dowód:
- zeznania świadka O. Ł. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 245v-246v;
- zeznania świadka V. M. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v;
- zeznania świadka Z. E. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 345v-346;
- zeznania świadka C. Ł. na rozprawie w dniu 6 marca 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 367v-368.
Oddział 06 we X., w którym pracowała powódka regularnie odnotowywał największą w regionie liczbę nierozliczonych faktur sprzedażowych, brakujących dokumentów oraz nierozliczonych wniosków NFZ. Brak rozliczeń był nasilony w kwietniu 2024 r.
Między innymi w stosunku do oddziału kierowanego przez Z. M. pracodawca ustalił, że powódka m.in. nie sporządziła korekty faktury wystawionej na klienta Z. Ś. na kwotę 13.024 wystawionej w dniu 15 lutego 2024 r., nie pobrała podpisu klienta na fakturze korygującej od klientów: F. W. (kwoty faktur to 1 zł z datą 21 czerwca 2024 r. oraz dwie faktury po 8.899 zł z datami 21 czerwca 2024 r. oraz 06 sierpnia 2024 r., Ł. W. na kwotę 8.900 zł z datą 17 czerwca 2024 r., V. W. na kwotę 15.957 zł z datą 10 czerwca 2024 r. , T. X. na kwoty 10.076 zł z datami faktur 21 lutego 2024 r. i 19 czerwca 2024 r., M. W. na kwotę 4.988 zł z datą 31 stycznia 2024 r. oraz L. C. na kwotę 15.958 zł z datą 21 czerwca 2024 r.
Liczba nieprawidłowości zarejestrowanych w oddziale powódki zawsze znacznie odbiegała od wartości odnotowywanych przez pozostałe oddziały. Z uwagi na nieprawidłowości E. N. (1) zgłaszała działowi sprzedaży oraz HR strony pozwanej, że nie zgadza się z wysoką oceną pracy powódki, która uzasadniała przyznawanie jej nagród.
Dowód:
- zestawienie, k. 136 – 137;
- zestawienie, k. 162-165.
- zeznania świadka Z. N. na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 219v-220v;
- zeznania świadka X. E. na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 220v-221;
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
- zeznania świadka C. A. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 247;
- zeznania świadka O. C. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 247v;
- zeznania świadka V. M. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v;
- zeznania świadka C. X. na rozprawie w dniu 6 marca 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 367-367v;
- zeznania świadka C. Ł. na rozprawie w dniu 6 marca 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 367v-368.
21 czerwca 2024 r. w oddziale strony pozwanej (...), tj. przy ul. (...) przeprowadzono audyt, z którego sporządzono raport. Audyt prowadził C. Ł. i powódka była przy czynnościach audytora obecna. Skala przyjęta w toku audytu przedstawiała się w ten oto sposób:
- 100%-98% - spełniono;
- 95%-90% - w znacznym stopniu spełnione;
- 89%-80% - częściowo spełnione.
W oddziale powódki odnotowano wówczas zgodność na poziomie 97%. W następujących kategoriach nie osiągnięto maksymalnych wyników:
- sprawy finansowe (83%), w tym zarządzanie środkami pieniężnymi (72%);
- łańcuch dostaw (99%), w tym magazyn (98%).
W toku ww. audytu zwrócono uwagę na następujące kwestie:
- niewystawienie faktury korygującej z dnia 28 marca 2024 r. wystawionej klientce L. C. pomimo wycofania umowy ratalnej (rezygnacji klienta), w trakcie audytu dokonano korekty faktury na kwotę 15.958,00 zł;
- niedokonanie korekty faktury z dnia 28 marca 2024 r. wystawionej klientowi F. W. pomimo tego, że aparaty znajdują się w oddziale, w trakcie audytu dokonano korekty faktur na kwotę 8.900,00 zł;
- nieprzestrzeganie terminów rozliczeń NFZ;
- różnice inwentaryzacyjne szczegółowo opisane w załączniku do raportu z audytu;
- błędny numer seryjny ładowarki F..
Po przeprowadzeniu audytu zalecono m.in. przestrzeganie procedury przy zwrocie towaru, terminowe dokonywanie rozliczeń NFZ, a także każdorazowe informowanie Działu Audytu o zmianie numeru seryjnego urządzenia (celem dokonania korekty w D.).
W załączniku do audytu umieszczono tabelę, w której wskazano na następujące faktury i związane z nimi uchybienia oraz polecenia:
- faktura nr (...) z dnia 31 stycznia 2024 r. na kwotę 12.198,00 zł wystawiona dla M. V. – NFZ rozliczony w dniu 20 czerwca 2024 r.;
- faktura nr (...) z dnia 28 marca 2024 r. na kwotę 8.899,00 zł wystawionej dla F. W. – aparaty w oddziale, w trakcie audytu korekta nr (...) i (...) na kwotę 8.890,00 zł;
- faktura nr (...) z dnia 8 kwietnia 2024 r. na kwotę 2.100,00 zł wystawiona dla O. C. (2) – brak rozliczenia NFZ – będzie rozliczone przy najbliższej wizycie lekarza (początek lipca);
- faktura nr (...) z dnia 25 kwietnia 2024 r. na kwotę 5.850,00 zł oraz nr (...) z dnia 6 maja 2024 r. na kwotę 120,00 zł wystawione dla T. O. – aparat wydany klientowi – NFZ rozliczony, dofinansowanie przyznane 5.850,00 zł przez MOPS nie ma jeszcze wpłaty.
- faktura nr (...) z dnia 26 kwietnia 2024 r. na kwotę 13.858,00 zł oraz nr (...) z dnia 26 kwietnia 2024 r. na kwotę 2.100,00 zł wystawione dla L. C. – aparaty w oddziale, umowa kredytowa nr (...) wycofana (rezygnacja klienta) – w trakcie audytu korekta nr (...) na kwotę 15.958,00 zł;
- faktura nr (...) z dnia 21 maja 2024 r. na kwotę 1.050,00 zł wystawiona dla W. J. (3) – brak rozliczenia NFZ – będzie rozliczona przy najbliższej wizycie lekarza (początek lipca);
- faktura nr (...) z dnia 28 maja 2024 r. na kwotę 1.050,00 zł wystawionej dla Ł. D. – brak rozliczenia NFZ – będzie rozliczona przy najbliższej wizycie lekarza (początek lipca);
- faktura nr (...) z dnia 6 czerwca 2024 r. na kwotę 639,00 zł oraz nr (...) z dnia 6 czerwca 2024 r. na kwotę 411,00 zł wystawionej dla W. C. – brak rozliczenia NFZ – będzie rozliczona przy najbliższej wizycie lekarza (początek lipca);
- faktura nr (...) z dnia 17 czerwca 2024 r. na kwotę 9.398,00 zł wystawionej dla W. W. (1) – zaliczka w kwocie 300,00 zł, ma przyjść z klientką syn i prawdopodobnie kupi aparaty;
- faktura nr (...) z dnia 15 kwietnia 2024 r. (faktura (...) beztowarowa) na kwotę 14.998,00 zł wystawionej dla Ł. F. – nie ma jeszcze decyzji o dofinansowaniu z MOPS;
- faktura nr (...) z dnia 6 maja 2024 r. (faktura (...) beztowarowa) na kwotę 8.899,00 zł wystawionej dla F. W. – nie ma decyzji o dofinansowaniu, dokonano korekty;
- faktura nr (...) z dnia 6 maja 2024 r. (faktura (...) beztowarowa) na kwotę 15.258,00 zł wystawionej dla W. Z. (2) – nie ma jeszcze decyzji o dofinansowaniu z MOPS.
Z ustaleń dokonanych przez przełożonego Z. M. wynikało, że procedura sprzedaży aparatu słuchowego dla pacjenta F. W. została rozpoczęta pomimo braku dokonania pomiarów u pacjenta do wykonania urządzenia i dokumentacji medycznej tej osoby.
Menadżer regionalny podejmował działania mające na celu ustalenie okoliczności zakuou aparatów słuchowych przez L. C., W. W. (1) i F. W.. Klienci potwierdzili, że nie dokonywali zakupu tych aparatów.
Dowód:
- raport z audytu z dnia 21 czerwca 2024 r. wraz z załącznikami, k. 140-144;
- zestawienie działań, k. 161-165, w tym również na płycie Cd k. 35;
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
- zeznania świadka O. Ł. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 245v-246v;
- zeznania świadka V. M. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v;
- zeznania świadka Z. E. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v.;
- częściowo przesłuchanie powódki Z. M. na rozprawie w dniu 20 maja 2026 r. protokół elektroniczny z rozprawy, k. 396-406.
25 czerwca 2024 r. kontroler biznesowy strony pozwanej Z. E. przesłała raport z powyższego audytu m.in. dyrektorowi działu HR strony pozwanej O. Ł., a także bezpośredniej przełożonej powódki E. N. (1). W treści wiadomości e-mail ww. kontroler zwrócił uwagę m.in. na bezpodstawne wystawienie faktury towarowej dla F. W. (faktura towarowa wystawiona w marcu, faktura (...) wystawiona w maju), brak było decyzji o przyznanym dofinansowaniu – faktura towarowa wystawiona bezpodstawnie. Wskazano również, że klient L. C. oddała już dawno temu aparaty, a do dnia audytu w oddziale nie było zrobionej korekty (Z. nie chciała zmniejszać obrotu, czekała na nadwyżkę).
Dowód:
- wydruk wiadomości e-mail z dnia 25 czerwca 2024 r., k. 88-88v.;
- zeznania świadka O. Ł. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 245v-246v.
26 czerwca 2024 r. strona pozwana udzieliła powódce pisemnego upomnienia w związku z rażącym naruszeniem Regulaminu pracy oraz obowiązujących w firmie procedur polegającym na:
1. nieprzestrzeganiu procedur dotyczących sprzedaży i fiskalizacji aparatów słuchowych dla klientów polegających na:
- wystawieniu w dniu 28 marca 2024 r. dla klienta F. W. faktury towarowej na kwotę 8.899 zł w sytuacji, gdy klient nie miał przyznanego dofinansowania z MOPS-u (raport z audytu z dnia 21 czerwca 2024 r.);
- niewystawieniu do dnia 21 czerwca 2024 r. faktury korygującej w sytuacji zwrotu aparatów przez klientkę p. L. C., która zakupiła aparaty w dniu 26 kwietnia 2024 r. na kwotę 15.958 zł (raport z audytu z dnia 21 czerwca 2024 r.).
2. nieprzestrzeganiu procedury dotyczącej terminowych rozliczeń wniosków NFZ (raport z audytu z dnia 21 czerwca 2024 r.).
Wskazano, że naruszenie to zostało stwierdzone podczas działań kontrolnych prowadzonych przez audytora wewnętrznego firmy w dniu 21 czerwca 2024 r. dotyczących oddziału (...). Wyjaśnienia zostały złożone w dniu 21 czerwca 2024 r. W treści upomnienia zawarto pouczenie o prawie wniesienia sprzeciwu do pracodawcy.
Powódka odebrała ww. upomnienie w dniu 4 lipca 2024 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem.
E. N. (1) oferowała pomoc Z. M. w usunięciu nieprawidłowości, jednak powódka nie była chętna do współpracy z przełożoną w tym zakresie.
Dowód:
- upomnienie z dnia 26 czerwca 2024 r. – k. 166 oraz w aktach osobowych powódki;
- zeznania świadka O. Ł. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 245v-246v;
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
-zeznania świadka V. M. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v;
- zeznania świadka Z. E. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v.;
- częściowo przesłuchanie powódki Z. M. na rozprawie w dniu 20 maja 2026 r. protokół elektroniczny z rozprawy, k. 396-406.
05 lipca 2024 r. E. N. (1) spotkała się z powódką w jej oddziale i zobowiązała ją do skorygowania ujawnionych nieprawidłowości do końca lipca 2024 r. E. N. (1) oferowała pomoc Z. M. w usunięciu nieprawidłowości, jednak powódka nie była chętna do współpracy z przełożoną w tym zakresie.
Dowód:
- korespondencja email z dnia 16 września 2024 r. k. 103-104;
- korespondencja email, k. 118-121,
- zeznania świadka Z. E. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy, k. 345v-346;
-zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
21 sierpnia 2024 r. E. N. (1) wysłała do Z. M. wiadomość e-mail, w której poprosiła ją o uzupełnienie zaległości w Oddziale, w tym o:
- rozliczenie niedopłat w łącznej kwocie 15.749,00 zł, tj. w sprawach następujących klientów: W. W. (1), C. J. (2), W. J. (2), Ł. D., O. O., W. C., I. W., O. C. (2), V. E. (1), N. O., X. J., C. J. (1), Z. C. – w terminie do końca sierpnia 2024 r.;
- dosłanie do księgowości brakujących dokumentów (w tym z lutego i marca 2024 r.) oraz tabeli ww. dokumentów w sprawach następujących klientów: O. U., M. A. (1), W. W. (1), Z. Ś., T. L., O. J., J. W., I. S., M. A. (2), W. J. (1), F. W., Ł. W., V. W., Z. Ł., M. W., T. X., C. C. (2), C. M. – w terminie do 30 sierpnia 2024 r.
Przedłużenie terminu na uzupełnienie ww. zaległości było spowodowane dłuższą nieobecnością powódki w pracy w lipcu 2024 r. z powodu niezdolności do pracy.
Dowód:
- wydruk wiadomości e-mail z dnia 21 sierpnia 2024 r., k. 101v-102;
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
-- częściowo przesłuchanie powódki Z. M. na rozprawie w dniu 20 maja 2026 r. protokół elektroniczny z rozprawy, k. 396-406.
10 września 2024 r. w oddziale powódki przeprowadzono kolejną kontrolę (tzw. store check). Wskazano wówczas na następujące nieprawidłowości:
- brak podpisu na korekcie faktury nr (...) z dnia 21 lutego 2024 r. na kwotę 10.076,00 zł wystawionej klientce T. X.;
- brak podpisu na korekcie faktury nr (...) z dnia 31 stycznia 2024 r. na kwotę 4.988,00 zł wystawionej klientce M. W.;
- brak korekty faktury nr (...) z dnia 15 lutego 2024 r. na kwotę 13.024,00 zł wystawionej klientowi Z. Ś.;
- brak podpisu na korekcie faktury nr (...) z dnia 10 czerwca 2024 r. na kwotę 15.957,00 zł wystawionej klientowi V. W.;
- brak podpisu na korekcie faktury nr (...) z dnia 21 czerwca 2024 r. na kwotę 1,00 zł wystawionej klientowi F. W.;
- brak podpisu na korekcie faktury nr (...) z dnia 21 czerwca 2024 r. na kwotę 8.899,00 zł wystawionej klientowi F. W.;
- brak podpisu na korekcie faktury nr (...) z dnia 21 czerwca 2024 r. na kwotę 15.958,00 zł wystawionej klientce L. C.;
- brak podpisu na korekcie faktury nr (...) z dnia 19 czerwca 2024 r. na kwotę 10.076,00 zł wystawionej klientce T. X.;
- brak podpisu na korekcie faktury nr (...) z dnia 17 czerwca 2024 r. na kwotę 8.900,00 zł wystawionej klientowi Ł. W..
Nadto ustalono, że na kontach klientów W. W. (1) oraz F. W. widnieją nadpłaty po 300,00 zł, a na koncie klienta X. J. istnieje niedopłata w kwocie 299,00 zł. W przypadku natomiast udzielenia rabatu przez Z. J. w tej kwocie niezbędna byłaby zgoda na taki rabat działu sprzedaży.
Dowód:
- lista weryfikacyjna, k. 131-134;
- raport niezgodności wraz z instrukcją, k. 135-139,
- stan niedopłat, k. 155-159;
- zeznania świadka O. Ł. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 245v-246v.;
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
Pracodawca po ustaleniu, że powódka nie stosuje się do poleceń usuwania stwierdzonych nieprawidłowości, uznał, że sytuacja nie rokuje poprawy.
Dowód:
-zeznania świadka V. M. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v;
Na dzień 16 września 2024 r. w oddziale powódki ujawniono następujące niedopłaty, wynikające z nierozliczonych wniosków NFZ:
- faktura nr (...) z dnia 30 sierpnia 2024 r. wystawiona dla klientki U. E. na kwotę 4.999 zł – niedopłata w kwocie 1.050 zł;
- faktura nr (...) z dnia 29 sierpnia 2024 r. wystawiona dla klienta C. E. – niedopłata w kwocie 1.050 zł;
- faktura nr (...) z dnia 24 czerwca 2024 r. wystawiona dla klienta V. E. (2) – niedopłata w kwocie 1.050 zł;
- faktura nr (...) z dnia 28 czerwca 2024 r. na kwotę 11.249,50 zł oraz nr (...) z dnia 28 czerwca 2024 r. na kwotę 959,00 zł wystawione dla klienta C. J. (1) – niedopłata w łącznej kwocie 1.050 zł.
Dowód:
- raport niezgodności z instrukcją, k. 135-139.
16 września 2024 r. E. N. (1) poinformowała dyrektora HR strony pozwanej O. Ł. o tym, że powódka nie uzupełniła dokumentów i nie dokonała rozliczeń wskazanych w upomnieniu, a także wymienionych w wiadomości e-mail z dnia 21 sierpnia 2024 r. W treści wiadomości bezpośrednia przełożona powódki umieściła listę klientów, których konta nie zostały rozliczone.
W reakcji na powyższe O. Ł. poprosiła o uzupełnienie wysłanej do niej listy pozycji o informacje, kiedy powódka została poproszona o uzupełnienie/dostarczenie dokumentów lub kiedy powódka rozmawiała na ten temat z bezpośrednią przełożoną. Powyższe dane miały posłużyć do skonstruowania wypowiedzenia umowy o pracę.
Dowód:
- wydruk wiadomości e-mail z dnia 16 września 2024 r., k. 103-108.
Stan nadpłat i niedopłat na dzień 19 września 2024 r. dotyczący Klientów obsługiwanych w Oddziale kierowanym przez Z. M. wynosił:
- 300 zł nadpłaty (brak zwrotu do faktury korygującej dla Klienta F. W.);
- 2.100 zł niedopłaty (dla klienta E. N. (2));
- 1.050 zł niedopłaty (dla klienta Z. G.);
- 299 zł niedopłaty (dla klienta X. J.);
- 300 zł nadpłaty (brak zwrotu dla klienta W. W. (1));
Dowód:
- wykaz niedopłat i nadpłat, k. 155-159.
Z. M. jest osobą konfliktową. Powódka bardzo często dzwoniła do innych pracowników strony pozwanej, a inicjowane przez nią rozmowy telefoniczne były bardzo długie. Z. M. w krótkim czasie wykonywała uporczywie do jednej osoby kilka połączeń telefonicznych np. kiedy ta osoba telefonu nie odbierała. W ich toku powódka przerywała rozmówcom, nie słuchała ich, była wybuchowa i agresywna. Zdarzyło się też, że powódka zadzwoniła do pracownicy strony pozwanej – O. C. (1) z pytaniem, dlaczego została wyróżniona i dlaczego tyle zarabia. Na powyższe zachowania powódki pracownicy strony pozwanej skarżyli się menadżerowi regionalnemu, tj. zarówno C. C. (1), jak i później E. N. (1).
Niedługo po zatrudnieniu u strony pozwanej D. J. otrzymała od Z. M. telefon. W trakcie rozmowy telefonicznej Z. M. krzyczała na nią i sugerowała, że źle wykonuje swoje obowiązki.
Z uwagi na przedmiotowe zgłoszenia współpracowników jeszcze C. C. (1) w 2023 r. na prośbę D. J. i J. U. oraz C. A. ustaliła, że powódka może kontaktować się z innymi pracownikami strony pozwanej wyłącznie mailowo i ma zakaz kontaktu telefonicznego z innymi pracownikami pozwanej. Mimo tego, zdarzało się, że powódka dzwoniła do współpracowników z prywatnego numeru.
Pracownice Oddziału nr 05 (przy ul. (...)) we X. interweniowały w tej sprawie u E. N. (1), wskazując, że przez telefon Z. M. na nie krzyczy i nie można się z nią dogadać. Sygnały o nieprawidłowych zachowaniach Z. M. względem współpracowników zgłaszali również pracujących w oddziale nr 02 (przy ul. (...)), oddziale nr 03 (ul. (...)) oraz oddziale w A.. Interwencję Kierownik (...) przekazała do O. Ł..
Także do E. N. (1) powódka dzwoniła bardzo często (w tym także przed 6 rano), informując ją, że się spóźni lub pytając, czy może wyjść z pracy wcześniej. W toku tych rozmów powódka była agresywna.
Na spotkaniach regionalnych, które odbywały się raz na kwartał powódka nie dawała innym jego uczestnikom dojść do głosu.
Dowód:
- korespondencja mailowa z października 2023 r. oraz sierpnia 2024 r., k. 92-97; 113-117,
- korespondencja mailowa z sierpnia 2024 r., k. 98-100v. k. 122-130.
- zeznania świadka Z. N. na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 219v-220v;
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
- zeznania świadka O. Ł. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 245v-246v;
- zeznania świadka C. A. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 247;
- zeznania świadka D. J. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 247v;
- zeznania świadka O. C. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 248;
- zeznania świadka V. M. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v;
- zeznania świadka Ł. T. na rozprawie w dniu 6 marca 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 366v;
Klienci strony pozwanej skarżyli się na powódkę, wskazując przy tym m.in., że powódka na nich krzyczała, odnosiła się do nich niestosownie (np. powiedziała klientce, że jest za stara, aby korzystać z aparatu), a także zmuszała do zakupu aparatów. Klienci wskazywali pracownikom innych Oddziałów pozwanej, że w związku z nieprawidłową obsługą ich przez powódkę oraz jej niewłaściwym zachowaniem nie chcą być klientami oddziału kierowanego przez Z. M.. Informacje o niewłaściwym zachowaniu powódki klienci wielokrotnie przekazywali pracownikom innych oddziałów strony pozwanej, z których usług zdecydowali się skorzystać po negatywnych doświadczeniach z powódką. Jeden z klientów strony pozwanej opisał niestosowne zachowanie powódki w recenzji oddziału strony pozwanej w serwisie (...).
Z. M. w stosunku do jednej z klientek - P. W. wskazała, że jej problemy ze słyszeniem związane są z numerem PESEL klientki. Podała jej również, że w jej wieku to nie ma czego oczekiwać. Stwierdził również, że klientka w jej wieku nie nauczy się obsługi smartfona.
Klient C. U. (1) wskazywał, że Pani na T. naciągała go na drogie aparaty i nie zapłaci za aparat kosztujący 16.000 zł. Po informacji od E. N. (1) o tym, że posiadają w ofercie tańsze aparaty i jest możliwość starania się o dofinansowanie, klient był tym faktem zdziwiony. Od czasu obsługi go przez innego pracownika pozwanej Klient nie chciał mieć nic wspólnego z punktem za T.. Pacjent zgubił aparat słuchowy wskutek wadliwej wymiany wężyka przez Z. M..
Klient nr (...) o imieniu Z. wskazywał, że badanie słuchu przeprowadzał u Z. M., jednak nie wróci już do kierowanego przez nia punktu albowiem „Pani na T. jest bardzo niemiła”.
Syn klientki C. O. wskazywał, że nie jest ona zadowolona z obsługi oferowanej przez Z. M. i nie chce ona mieć z nią nic wspólnego oraz, że taka osoba nie powinna pracować z ludźmi. Woli przyjeżdżać do oddalonego o kilkanaście kilometrów oddziału, niż korzystać z usług oddziału nr 06 kierowanego przez powódkę.
Klienci obsługiwani w Oddziale 06, już po zwolnieniu Z. M. wskazywali Z. N., że cieszą się, że powódka już nie przyjmuje w oddziale.
Pacjent M. U. skarżył się C. A. (pracownicy Oddziału nr 05, przy ul. (...) we X.) o złym traktowaniu go przez powódkę. Z tego powodu zmienił Oddział pozwanej z którego usług korzystał.
Dowód:
- korespondencja mailowa z października 2023 r. oraz sierpnia 2024 r., k. 92-97, k. 113-117;
- korespondencja mailowa z sierpnia 2024 r., k. 98-100v. k. 122-130.
- zeznania świadka Z. N. na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 219v-220v;
- zeznania świadka X. E. na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 220v-221;
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
- zeznania świadka C. A. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 247;
- zeznania świadka D. J. na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 247v;
- zeznania świadka O. C. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 248;
- zeznania świadka V. M. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v;
- zeznania świadka Ł. T. na rozprawie w dniu 6 marca 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 366v;
- zeznania świadka C. X. na rozprawie w dniu 6 marca 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 367-367v.
E. N. (1) wielokrotnie rozmawiała z powódką na temat docierających do niej informacji na temat niewłaściwej obsługi klientów. Kiedy przełożona zwracała uwagę powódce na jej zachowanie, ta krzyczała, śmiała się lub płakała. Z. M. dawała do zrozumienia E. N. (1), że nie akceptuje jej jako swojej przełożonej.
Zdarzało się też, że powódka chciała numer do klienta, który skarżył się na jej zachowanie, aby samodzielnie z nim porozmawiać.
Dowód:
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
- zeznania świadka V. M. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v.
Pisemnym oświadczeniem z dnia 19 września 2024 r. strona pozwana rozwiązała z powódką umowę o pracę na czas nieokreślony z dnia 1 grudnia 2016 r. z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, który upłynie w dniu 31 grudnia 2024 r.
Jako przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę wskazano następujące przyczyny leżące po stronie pracownika:
1. Nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych polegające na nieprzestrzeganiu procedur Pracodawcy dotyczących sprzedaży i fiskalizacji aparatów słuchowych dla Klientów w postaci:
- braku zwrotu zaliczki dla Klienta (...) F. w kwocie 300 zł do wystawionej faktury korygującej z dnia 6 sierpnia 2024 r.;
- braku zwrotu zaliczki dla Klienta W. W. (2) w kwocie 300 zł do wystawionej faktury korygującej z dnia 17 czerwca 2024 r.
- wystawieniu w dniu 20.06.2024 dla Klienta J. X. faktury towarowej na kwotę 6.199 zł oraz nieprzyjęciu całkowitej wpłaty do faktury. Kwota wymagająca uzupełnienia 299 zł.
2. Nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych polegające na nieprzestrzeganiu procedury Pracodawcy dotyczącej terminowych rozliczeń wniosków NFZ (aktualny stan niedopłat na dzień 16 września 2024 r.), m.in. poprzez:
- brak rozliczenia NFZ w kwocie 2.100 zł do faktury towarowej wystawionej w dniu 29 sierpnia 2024 r. dla Klienta N. E.;
- brak rozliczenia NFZ w kwocie 1.050 zł do faktury towarowej wystawionej w dniu 30 sierpnia 2024 r. dla Klienta (...) Z.;
- brak rozliczenia NFZ w kwocie 1.050 zł do faktury towarowej wystawionej w dniu 30 sierpnia 2024 r. dla Klienta S. (...) U.;
- brak rozliczenia NFZ w kwocie 1.050 zł do faktury towarowej wystawionej w dniu 29 sierpnia 2024 r. dla Klienta E. C.;
- brak rozliczenia NFZ w kwocie 1.050 zł do faktury towarowej wystawionej w dniu 24 czerwca 2024 r. dla Klienta E. V.;
- brak rozliczenia NFZ w kwocie 1.050 zł do faktury towarowej wystawionej w dniu 28 czerwca 2024 r. dla Klienta (...) C.;
Wskazano, że brak terminowego rozliczenia wniosków NFZ naraziło spółkę na straty finansowe związane z brakiem zapłaty dofinansowania przez NFZ za sprzedaż aparatów słuchowych i wkładek wewnątrz usznych.
3. Nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych polegające na niestosowaniu się do zasad sporządzania dokumentacji finansowo- księgowej związanej z właściwym kompletowaniem faktur korygujących i terminowym dostarczaniem brakujących dokumentów. Działania nieprawidłowe polegały na:
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia (...)-(...) dla Ł. (2) wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 10. 076 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia (...)-(...) dla Klienta W. M. wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 4.988 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia (...)-(...) dla Klienta (...) Z. wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 13.024 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia (...)-(...) dla klienta W. V. wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 15.957 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia 21- 06-2024 dla Klienta (...) F. wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 8. 899 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia 21- 06-2024 dla Klienta C. L. (2) wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 15.958 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia 19- - 06-2024 dla Ł. (3) wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 10.076 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia 17- 06-2024 dla Klienta W. Ł. wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 8. 900 zł;
Niedostarczenie w/w dokumentów naraziło firmę na straty finansowe w postaci braku możliwości odzyskania VAT-u z tytułu wstawionych powyżej dokumentów korygujących.
4. Niewykonanie polecenia służbowego usunięcia nieprawidłowości, o których mowa w pkt 1-3. Mimo upomnienia z dnia 26 czerwca 2024 r, i wyznaczenia terminu do końca lipca 2024 r„ a następnie ponownie do końca sierpnia 2024 r. na uzupełnienie brakujących dokumentów i rozliczeń, nie zostało to wykonane do dnia dzisiejszego,
5. Brak przestrzegania zasad współżycia społecznego w zakładzie pracy polegające na niestosownych zachowaniach zarówno wobec Klientów, jak i współpracowników, w szczególności poprzez krzyczenie, używanie niestosownych sformułowań, przykładowo w stosunku do klientki p. P. W. podczas wizyty w oddziale stwierdzenie, że Pani „nie powinna oczekiwać lepszego słyszenia w tym wieku” oraz „że Pani nie nauczy się obsługi smartfona w tym wieku”; w stosunku do klientki p. C. O., która w związku ze złym potraktowaniem nie jest zadowolona z obsługi p. Z. M., korzysta z usług innego oddziału bo „nie chce mieć nic wspólnego z J., taka osoba nie powinna pracować z ludźmi”; w stosunku do współpracowników innych oddziałów poprzez podnoszenie głosu i krzyki w rozmowach telefonicznych, wykonywanie kilkukrotnych połączeń w krótkim czasie w sytuacji braku możliwości odbioru telefonu np. w kontaktach z Pracownikami oddziału firmy przy ul. (...). Zachowania te skutkują niechęcia Klientów do wizyt w kierowanym przez powódkę oddziale oraz nienależytą współpracą z innymi kierownikami oddziałów.
6. Brak umiejętności niezbędnych do pracy na zajmowanym stanowisku kierowniczym oraz niespełnienie oczekiwań Pracodawcy, w szczególności w zakresie współpracy z przełożonym, przestrzegania Regulaminu Pracy oraz obowiązujących procedur, umiejętności pracy w zespole, umiejętności kierowniczych, przestrzegania zasad współżycia społecznego w zakładzie pracy, przejawiające się w okolicznościach, o których mowa w pkt 1-5.
7. Utrata zaufania pracodawcy spowodowana okolicznościami, o których mowa w punktach 1-6 powyżej.
Oświadczenie było właśnoręcznie podpisane przez osoby upoważnione do działania w imieniu pracodawcy.
Oświadczenie zawierało pouczenie o prawe wniesienia odwołania. Powódka odebrała ww. oświadczenie w dniu 19 września 2024 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem.
Dowód:
- oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę, k. 9-10v.
20 września 2024 r. kontroler biznesowy strony pozwanej Z. E. otrzymała od audytora zewnętrznego M. Ł. raport niezgodności występujących na kontach klientów, uwzględniający niedopłaty i nadpłaty (uwzględniając zapłaty do dnia 20 września 2024 r.), brakujące dokumenty (uwzględniając dokumenty wysłane w terminie zgodnym z procedurą) oraz brakujące wnioski NFZ (zawierały one faktury z NFZ, do których brak prawidłowo zrealizowanych wniosków w eZWM). Wskazano, że w oddziale (...), którym kierowała Z. M. w kwestii niedopłat oraz nadpłat do wyjaśnienia pozostaje 8 pozycji, poza tym odnotowano 10 brakujących dokumentów.
Po wręczeniu powódce wypowiedzenia umowy o pracę w dniu 19 września 2024 r. obowiązki kierownika Oddziału nr 06 przejęła C. X. i to ona usuwała braki w dokumentach tego oddziału.
Dowód:
- wydruk wiadomości z dnia 20 września 2024 r., k. 91-91 v., 109-109v.
- zeznania świadka C. X. na rozprawie w dniu 6 marca 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 367-367v.
Powódka w okresie zatrudnienia u pozwanej osiągała ponadnormatywne sprzedażowe, wyniki te odpowiadały wynikom dwóch osób. W związku z powyższym w 2023 i 2024 r. powódka otrzymała nagrody podczas konferencji rocznych strony pozwanej. W 2023 r. powódka została nagrodzona w kategorii Kierownik Roku Jednoosobowy, otrzymała też wyróżnienie za najwyższe (...). W 2024 r. powódka została natomiast nagrodzona w następujących kategoriach: Najwyższa Sprzedaż Kierownik, Kierownik Roku Jednoosobowy, a także Realizacja budżetu 23/24 przez oddział (oddział (...)).
O przyznawanych powódce nagrodach decydował zarząd pracodawcy kierując się kryterium osiąganych wyników sprzedaży, natomiast braki w dokumentacji Oddziału powódki ustalał i wyjaśniał dział controlingu. Statystyki sprzedaży przygotowywał u strony pozwanej inna jednostka organizacyjna niż dział controlingu.
E. N. (1) po tym jak została przełożoną powódki w 2024 roku wskazywała pracodawcy, że w przyznawanymi powódce się nie zgadza, z powodu braków w dokumentacji występujących w Oddziale nr 06.
Dowód:
- wydruk wiadomości e-mail z dnia 14 listopada 2024 r., k. 167;
- zeznania świadka Z. N. na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 219v-220v;
- zeznania świadka X. E. na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 220v-221;
- częściowo zeznania świadka C. C. (1) na rozprawie w dniu 24 czerwca 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 221-222v;
- zeznania świadka E. N. (1) na rozprawie w dniu 10 października 2025 r., protokół skrócony rozprawy k. 244v-245v;
- zeznania świadka V. M. na rozprawie w dniu 27 lutego 2026 r., protokół skrócony rozprawy k. 344v-345v.
Średnie miesięczne wynagrodzenie powódki wyniosło 7.808,22 zł brutto.
Dowód:
- karta wynagrodzeń, k. 15,
- zaświadczenie o dochodach z dnia 4 listopada 2024 r., k. 168.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stan faktyczny sprawy Sąd ustalił na podstawie powołanych powyżej dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz dołączonych aktach osobowych powódki Z. M.. Wiarygodność i autentyczność dowodów z dokumentów nie była kwestionowana przez żadną ze stron, nie wzbudziła również wątpliwości Sądu. Uwzględnienie dowodów z dokumentów złożonych do akt oraz znajdujących się w dołączonych aktach osobowych Z. M. nie wymagało przy tym wydawania postanowienia (art. 243 2 k.p.c.).
Ponadto Sąd oparł się na osobowych źródłach dowodowych. Zeznania świadków Z. N., X. E., E. N. (1), O. Ł., C. A., D. J., O. C. (1), V. M., Z. E., Ł. T., C. X. i C. Ł. uznał za wiarygodne w całości. Zeznania tych świadków były szczegółowe, spójne i korespondowały materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Z zeznań powyższych świadków jednoznacznie wynikał fakt dopuszczania się przez Z. M. uchybień w wypełnianiu przez nią obowiązków pracowniczych, takich jak nieterminowe wystawianie wniosków do NFZ, fakt niedopłat, czy niesporządzania w terminie faktur korygujących. Świadkowie ci potwierdzili także dopuszczenie się przez Z. M. niewłaściwych zachowań wobec współpracowników, a także klientów spółki. Z zeznań świadków Sąd Rejonowy dokonał rekonstrukcji sposobu wykonywania obowiązków pracowniczych przez powódkę i oceniał, czy powódka spełniała warunki do zajmowania stanowisko kierowniczego u strony pozwanej, jak układa swoje relacje z przełożoną oraz, czy istniały uzasadnione podstawy do uznania, że zarzucane powódce zachowania i zaniechania mogły prowadzić do utraty zaufania przez pracodawcę do jej osoby.
Zeznania świadka U. D. również Sąd uznał za wiarygodne w przeważającym zakresie. Zeznania tego świadka pozwoliły ustalić jak wyglądał proces wystawiania wniosku o dofinansowanie dla klientów z NFZ. Świadek twierdziła także, że Z. M. odnosiła się w jej obecności do pacjentów kulturalnie. W ocenie Sądu Rejonowego jednak wobec zeznań innych świadków oraz znajdującym się w aktach sprawy dokumentów – wiadomości email relacjonujących zachowania powódki wobec klientów, którzy oceniali stosunek pracownicy do klientów jednoznacznie negatywnie, Sąd Rejonowy uznał, że fakt, iż w obecności świadka powódka zachowywała się wobec klientów poprawnie (świadek przebywała w obecności powódki i jej klientów średnio raz w miesiącu) nie oznacza, że powódka w trakcie świadczenia pracy pod nieobecność lekarza laryngologa cały czas w stosunku do klientów zachowywała się w sposób prawidłowy i z szacunkiem wymaganym przez pracodawcę. Sąd uznał, że kontakt U. D. z Z. M. był okazjonalny i jej wyobrażenie o postawie Z. M. wobec klientów wywodziła jedynie na podstawie przebiegu tych incydentalnych spotkań.
Zeznaniom świadka C. C. (1) Sąd dał wiarę jedynie w niewielkiej części, w jakiej korespondowały one z zeznaniami pozostałych świadków. C. C. (1) była jedynym świadkiem, które jednoznacznie pozytywnie oceniał pracę Z. M. u pracodawcy. Świadek przy tym, jako były kierownik regionu spółki oskarżała w trakcie zeznań pracodawcę o nepotyzm. Ponadto, w ocenie Sądu, zeznania C. C. (1) jako byłej bezpośredniej przełożona Z. M. nie stanowiły obiektywnej oceny jej zachowań, a świadek w tracie zeznań szukała usprawiedliwienia dla zachowań Z. M. tłumacząc je okolicznościami zewnętrznymi oraz wskazując, że u pracodawcy powódki niedotrzymywanie procedur było niemal zwyczajem i nie słyszała by ktokolwiek za to został zwolniony. Twierdziła na przykład, że mogło się zdarzyć, że Z. M. nieterminowo złożyła faktury korygujące, jednak powyższe tłumaczyła tym „że nie da się często załatwić wszystkiego w jednym czasie”. Zachowania Z. M. wobec klientów usprawiedliwiała wskazując, że klienci są różni i specyficzni, a praca z nimi wymaga cierpliwości i empatii, a klient mógł być niezadowolony „bo coś go bolało”. Świadek powoływała także niepotwierdzone pogłoski. Twierdziła, że świadek E. N. (1) czuła niechęć do Z. M., o czym miała wiedzieć z „przeróżnych relacji”. A także stwierdziła, że zna przypadek, w którym „pracownik robił faktury na teściową, żeby dowieźć sprzedaż”, po czym zaprzeczyła, aby Z. M. dopuszczała się takich praktyk. Mając na uwadze powyższe, Sąd nie dał wiary zeznaniom C. C. (1) w zakresie jej oceny pracy Z. M., uznając, że przekazywane przez świadka wiadomości miały charakter jej subiektywnych ocen i nie znajdowały potwierdzenia w rzeczywistym stanie rzeczy.
Zeznania świadków M. Ł. i O. G. okazały się nieprzydatne dla dokonania ustaleń faktycznych w sprawie z tego względu, że o ile świadkowie ci nie mieli szczegółowej wiedzy o okoliczności złożenia Z. M. wypowiedzenia, ani o jego przyczynach. Z zeznań tych świadków wynikał jedynie fakt sporządzania miesięcznych zestawień przez zewnętrzną firmę księgową dotyczących nieprawidłowości ujawnionych w oddziałach przy czym świadkowie ci sami nie prowadzili audytów i nie znali szczegółów dotyczących stanu uchybień w poszczególnych oddziałach. W szczególności świadkowie nie posiadali wiedzy na temat sposobu wypełniania dokumentów przez powódkę, uzupełnienia braków w tych dokumentów, czy przyczyn dla których powódce została wypowiedziana umowę o pracę. Z tych powodów zeznania wymienionych świadków nie stanowiły dla Sądu Rejonowego podstawy ustaleń faktycznych dokonanych w toku niniejszego postępowania.
Zeznania świadka Z. D. również były nieprzydatne dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Jak twierdziła, nie posiadała wiedzy na temat okoliczności złożenia Z. M. wypowiedzenia przez pracodawcę, co Sąd uznał za uzasadnione i wiarygodne w świetle treści jej zeznań. Z zeznań świadka wynikało bowiem, że choć z Z. M. pracowały w tym samym regionie i na tych samych stanowiskach, miały styczność jedynie na spotkaniach regionu online. Świadek i Z. M. pracowały w innych oddziałach – Z. D. pracowała w U., a Z. M. we X.. Nadto, po objęciu stanowiska przedstawiciela medycznego Z. D. przeprowadziła się na J. we wrześniu 2024 r. i od tamtego czasu, a więc bezpośrednio przed zwolnieniem Z. M., nie pracowała z Z. M. z jednym regionie. Przy czym nawet wtedy, gdy świadek pracowała z Z. M. w jednym regionie, to z uwagi na pracę w innych oddziałach, nie dochodziło między pracownicami do współpracy. Z. M. nie była przy tym podwładną świadka, a od momentu objęcia stanowiska przedstawiciela medycznego przez świadka między pracownicami nie było żadnych powiązań. Świadek wiedziała jedynie, że pojawiły się jakieś uchybienia w pracy powódki, ale szczegółów nie znała, a dokładnego przebiegu spotkań regionu, w tym w szczególności wyników poszczególnych oddziału nie pamiętała. Z tych względów również zeznania tego świadka nie stanowiły dla Sądu podstawy ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.
Nieprzydatne w większości okazały się także zeznania świadka C. L. (1). Choć świadek była kierownikiem regionalnym, a więc przełożoną Z. M. przez kilka miesięcy w okresie nieobecności kierownika regionu C. C. (3), nie miała wiedzy o tym, czy Z. M. jest nadal pracownikiem spółki, dlaczego już nim nie jest, ani nie potrafiła ocenić, czy w oddziale Z. M. zachowywane były terminy rozliczenia wniosków NFZ. Twierdziła także, że nie zauważyła nieprawidłowości w zakresie odnoszenia się pracownicy do innych pracowników, nie miała wobec jej pracy istotnych zastrzeżeń, ani nie pamiętała skarg klientów na Z. M., jednocześnie, wskazując, że przez 90% czasu kontakty z powódką utrzymywała w sposób zdalny. Z tych względów Sąd Rejonowy oceniając przydatność informacji przekazywanych przez świadka w toku jej przesłuchania uznał, że świadek, pomimo tego, iż przez kilka miesięcy była przełożoną powódki, to treść podawanych przez nią informacji w zakresie braku zastrzeżeń co do pracy powódki nie mogła mieć przeważającego znaczenia dla rozstrzygnięcia, czy powódka w sposób prawidłowy wypełniała swoje obowiązki pracownicze, układała poprawnie swoje relacje ze współpracownikami i klientami czy też nie.
Nadto, Sąd nie dał w przeważającej części wiary dowodowi z przesłuchania Z. M., tj. w zakresie w jakim powódka wskazywała na okoliczności usprawiedliwiające uchybienie jej obowiązkom pracowniczym, dotyczące rozliczenia zaliczek i rabatów dla klientów X. J., W. W. (3) i F. W.. Powoływane przez nią okoliczności mające usprawiedliwić jej uchybienia, w szczególności dotyczące rozliczeń z klientami nie znalazły potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Powódka żadnych wniosków w replice na odpowiedź na pozew i dalszym toku postępowania celem wykazania podawanej przez siebie wersji co do przyczyn ustalonych uchybień nie zgłaszała. Z tych samych przyczyn Sąd odmówił wiary powódce co do okoliczności zasady pisemności skarg klientów obowiązującej u strony pozwanej, tego, że nie posiadała informacji co do tego, iż kliencie nie są zadowoleni z jej obsługi. Wyjaśnieniom powódki Sąd nie dał wiary w zakresie w jakim powódka wyjaśniała, że nie zwracała się do klientów w sposób wskazany w oświadczeniu pracodawcy, tj. używania wobec nich niewłaściwych sformułowań. Podkreślić należy, że Z. M. nie dostarczyła żadnych dowodów potwierdzających jej wersję zdarzeń, w szczególności w piśmie złożonym w odniesieniu do odpowiedzi na pozew nie złożyła żadnych nowych wniosków dowodowych. Z. M. w toku swojego przesłuchania na rozprawie w dniu 20 maja 2026 r. na dużą część pytań zadawanych przez Sąd zasłaniała się niepamięcią bądź niewiedzą. Powódka nie pamiętała okoliczności dotyczących procedur sprzedaży większości klientów wymienionych w pkt 1-3 oświadczenia pracodawcy, wskazując, że obsługiwała dużo osób. Powódka twierdziła, że nie wiedziała nic o tym aby klienci zgłaszali na nią skargi oraz, że miała zakaz kontaktu telefonicznego ze współpracownikami. Powódka twierdzenia te podtrzymywała nawet po odczytaniu jej na rozprawie treści wiadomości email, kierowanej bezpośrednio do niej z której wynika, że taki zakaz ją obowiązywał. Co więcej powódka w toku swojego przesłuchania nie pamiętała nawet czy Oddział 06 we X. przy ul. (...) był jedynym w którym świadczyła pracę w ostatnim okresie zatrudnienia u pozwanej, czy też zastępowała pracownika w Oddziale w A.. Nie pamiętała czy zapoznała się z procedurą sprzedaży obowiązującą protetyków zatrudnionych u strony pozwanej, chociaż procedurę sprzedaży aparatów i dofinansowania NFZ opisywała zgodnie z tą procedurą. Sąd Rejonowy uznał więc, że zasłanianie się przez powódkę niepamięcią było jej strategią procesową, mającą na celu unknięcie odpowiedzi na konkretne zadawane jej pytania co do uchybiania przez nią obowiązkom pracowniczym, zasadom współżycia społecznego w miejscu pracy opartych na konkretnych zarzutach z oświadczenia pracodawcy o wypowiedzeniu jej umowy o pracę. Sąd Rejonowy uznał również, że powódka miała wiedzę o treści procedury rozliczania kontrahentów. Za wiarygodne uznał przesłuchanie powódki jedynie w zakresie w jakim potwierdzała okres swojego zatrudnienia u strony pozwanej, zakres jej obowiązków pracowniczych, sposób wystawiania faktur dla klientów, składania wniosków o dofinansowanie NFZ oraz te informacje podawane przez Z. M., które znajdowały potwierdzenie w zalegających w aktach sprawy dokumentach jak np. otrzymania przez nią upomnienia, czy przeprowadzenia w kierowanym przez nią Oddziale audytu.
Z. M. w niniejszej sprawie domagała się odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu do dnia zapłaty. (...) Sp. z o.o. domagała się zaś oddalenia powództwa w całości.
Bezsporne między stronami pozostawało to, że Z. M. była ostatnio zatrudniona w spółce na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony na stanowisku kierownika oddziału (...) sp. z o.o. w Ś.. Przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie zmierzać miało do ustalenia, czy spółka dokonując w dniu 19 września 2024 r. wypowiedzenia umowy o pracę zawartej z Z. M. uczyniła to w sposób prawidłowy, a więc czy spełniało ono wymogi formalne (np. konsultacji związkowych, formy pisemnej, podania przyczyny wypowiedzenia), a podana przyczyna wypowiedzenia była rzeczywista i prawdziwa oraz uzasadniona.
Przepis art. 30 § 1 pkt 2 kodeksu pracy określa zwyczajny sposób rozwiązania istniejącego między pracodawcą a pracownikiem stosunku pracy. Zgodnie z treścią tego przepisu umowa o pracę rozwiązuje się przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem).
Podstawę materialnoprawną roszczenia Z. M. stanowił art. 45 § 1 k.p., zgodnie z którym w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony lub umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy - stosownie do żądania pracownika - orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywróceniu pracownika do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowaniu. Odszkodowanie, o którym mowa w art. 45, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia (art. 47 1 k.p.).
Formę wypowiedzenia umowy o pracę reguluje art. 30 § 3-5 k.p., w myśl którego oświadczenie każdej ze stron o wypowiedzeniu umowy powinno nastąpić na piśmie, pracodawca musi także podać przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie umowy. Ponadto w piśmie rozwiązującym umowę pracodawca jest obowiązany zamieścić pouczenie o przysługującym pracownikowi prawie odwołania się do sądu pracy.
W rozpatrywanej sprawie warunki formalne dotyczące wypowiadania umów o pracę na czas nieokreślony zostały spełnione. Oświadczenie pracodawcy zostało złożone w formie pisemnej, do czego zobowiązuje art. 30 § 3 k.p., zawierało przyczynę wypowiedzenia oraz prawidłowe pouczenie o przysługującym pracownicy prawie odwołania do sądu pracy, wymaganych w świetle art. 30 § 4 i § 5 k.p. Nadto zostało podpisane przez osobę uprawnioną przez pracodawcę w sprawach z zakresu prawa pracy, czego Z. M. w postępowaniu nie kwestionowała.
Brak było również podstaw do uznania, że doszło do naruszenia obowiązku konsultacyjnego z art. 38 k.p.
Wobec powyższego, Sąd uznał, że ze względów formalnych wypowiedzenie złożone Z. M. było zgodne z prawem.
W dalszej kolejności należało więc ocenić, czy wskazana przez pracodawcę przyczyna wypowiedzenia, wbrew zarzutom powódki formułowanym w pozwie była konkretna, prawdziwa oraz uzasadniona. Zgodnie bowiem z art. 30 § 4 k.p. w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas określony lub na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy.
Jak wynika z utrwalonej praktyki orzeczniczej, przyczyna podana przez pracodawcę w oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy o pracę jest rozpatrywana przez sąd pracy w dwóch aspektach. Po pierwsze, sąd pracy winien ustalić, czy wskazana przyczyna była rzeczywista i konkretna. Jak bowiem podniósł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 października 1999 r. (sygn. akt I PKN 304/99, OSNAPiUS 2001, nr 4, poz. 118) podanie w oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy o pracę przyczyny pozornej (nierzeczywistej, nieprawdziwej) jest równoznaczne z brakiem wskazania przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie w pojęciu art. 30 § 4 k.p. Brak wskazania przyczyny jest natomiast naruszeniem przepisów prawa, co skutkuje niezgodnością wypowiedzenia z prawem. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego zawartym w wyroku z dnia 26 maja 2000 r. (sygn. akt I PKN 670/99, OSNAPiUS 2001, nr 22, poz. 663) także podanie przyczyny niekonkretnej stanowi naruszenie przepisów Kodeksu pracy. Jak wskazał Sąd Najwyższy w cytowanym orzeczeniu, naruszenie art. 30 § 4 k.p. ma miejsce wówczas, gdy pracodawca nie wskazuje w ogóle przyczyny wypowiedzenia bądź gdy wskazana przez niego przyczyna jest niedostatecznie konkretna, a przez to niezrozumiała dla pracownika.
Jak wynika z treści oświadczenia pracodawcy, decyzja o wypowiedzeniu stosunku pracy Z. M. była podyktowana siedmioma przyczynami, którymi było:
1. nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych polegające na nieprzestrzeganiu procedur Pracodawcy dotyczących sprzedaży i fiskalizacji aparatów słuchowych dla Klientów w postaci:
- braku zwrotu zaliczki dla Ł. (4) w kwocie 300 zł do wystawionej faktury korygującej z dnia 6 sierpnia 2024 r.;
- braku zwrotu zaliczki dla Klienta W. W. (2) w kwocie 300 zł do wystawionej faktury korygującej z dnia 17 czerwca 2024 r.
- wystawieniu w dniu 20.06.2024 dla Klienta J. X. faktury towarowej na kwotę 6.199 zł oraz nieprzyjęciu całkowitej wpłaty do faktury. Kwota wymagająca uzupełnienia 299 zł.
2. Nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych polegające na nieprzestrzeganiu procedury Pracodawcy dotyczącej terminowych rozliczeń wniosków NFZ (aktualny stan niedopłat na dzień 16 września 2024 r.), m.in. poprzez:
- brak rozliczenia NFZ w kwocie 2.100 zł do faktury towarowej wystawionej w dniu 29 sierpnia 2024 r. dla Klienta N. E.;
- brak rozliczenia NFZ w kwocie 1.050 zł do faktury towarowej wystawionej w dniu 30 sierpnia 2024 r. dla Klienta G. Z.;
- brak rozliczenia NFZ w kwocie 1.050 zł do faktury towarowej wystawionej w dniu 30 sierpnia 2024 r. dla Ł. (1)-E.;
- brak rozliczenia NFZ w kwocie 1.050 zł do faktury towarowej wystawionej w dniu 29 sierpnia 2024 r. dla Klienta E. C.;
- brak rozliczenia NFZ w kwocie 1.050 zł do faktury towarowej wystawionej w dniu 24 czerwca 2024 r. dla Klienta E. V.;
- brak rozliczenia NFZ w kwocie 1.050 zł do faktury towarowej wystawionej w dniu 28 czerwca 2024 r. dla Klienta Persona C.;
Brak terminowego rozliczenia wniosków NFZ naraziło spółkę na straty finansowe związane z brakiem zapłaty dofinansowania przez NFZ za sprzedaż aparatów słuchowych i wkładek wewnątrzusznych.
3. Nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych polegające na niestosowaniu się do zasad sporządzania dokumentacji finansowo- księgowej związanej z właściwym kompletowaniem faktur korygujących i terminowym dostarczaniem brakujących dokumentów. Działania nieprawidłowe polegały na:
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia (...)-(...) dla Ł. (2) wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 10. 076 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia (...)-(...) dla Klienta W. M. wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 4.988 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia (...)-(...) dla Klienta (...) Z. wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 13.024 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia (...)-(...) dla klienta W. V. wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 15.957 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia (...)-(...) dla Klienta (...) F. wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 8. 899 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia (...)-(...) dla Klienta C. L. (2) wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 15.958 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia 1906-2024 dla Klienta (...) wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 10.076 zł;
- niedostarczeniu do księgowości faktury korygującej o numerze (...) z dnia (...)-(...) dla Klienta W. Ł. wraz z czytelnym podpisem Klienta. Kwota faktury 8. 900 zł;
Niedostarczenie w/w dokumentów naraziło firmę na straty finansowe w postaci braku możliwości odzyskania VAT-u z tytułu wstawionych powyżej dokumentów korygujących.
4. Niewykonanie polecenia służbowego usunięcia nieprawidłowości, o których mowa w pkt 1-3. Mimo upomnienia z dnia 26 czerwca 2024 r, i wyznaczenia terminu do końca lipca 2024 r„ a następnie ponownie do końca sierpnia 2024 r. na uzupełnienie brakujących dokumentów i rozliczeń, nie zostało to wykonane do dnia dzisiejszego,
5. Brak przestrzegania zasad współżycia społecznego w zakładzie pracy polegające na niestosownych zachowaniach zarówno wobec Klientów, jak i współpracowników, w szczególności poprzez krzyczenie, używanie niestosownych sformułowań, przykładowo w stosunku do klientki p. P. W. podczas wizyty w oddziale stwierdzenie, że Pani „nie powinna oczekiwać lepszego słyszenia w tym wieku” oraz „że Pani nie nauczy się obsługi smartfona w tym wieku”; w stosunku do klientki p. C. O., która w związku ze złym potraktowaniem nie jest zadowolona z obsługi p. Z. M., korzysta z usług innego oddziału bo „nie chce mieć nic wspólnego z J., taka osoba nie powinna pracować z ludźmi”; w stosunku do współpracowników innych oddziałów poprzez podnoszenie głosu i krzyki w rozmowach telefonicznych, wykonywanie kilkukrotnych połączeń w krótkim czasie w sytuacji braku możliwości odbioru telefonu np. w kontaktach z Pracownikami oddziału firmy przy ul. (...). Zachowania te skutkują niechęcia Klientów do wizyt w kierowanym przez powódkę oddziale oraz nienależytą współpracą z innymi kierownikami oddziałów.
6. Brak umiejętności niezbędnych do pracy na zajmowanym stanowisku kierowniczym oraz niespełnienie oczekiwań Pracodawcy, w szczególności w zakresie współpracy z przełożonym, przestrzegania Regulaminu Pracy oraz obowiązujących procedur, umiejętności pracy w zespole, umiejętności kierowniczych, przestrzegania zasad współżycia społecznego w zakładzie pracy, przejawiające się w okolicznościach, o których mowa w pkt 1-5.
7. Utrata zaufania pracodawcy spowodowana okolicznościami, o których mowa w punktach 1-6 powyżej.
W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom Z. M., wskazane w treści oświadczenia przyczyny wypowiedzenia spełniały wymóg konkretności. Należy wskazać, że ocena wskazanej przyczyny pod kątem jej należytego skonkretyzowania jest dokonywana z perspektywy jej adresata, tj. pracownika. Pracownik winien wiedzieć i rozumieć, z jakiego powodu pracodawca dokonał wypowiedzenia umowy o pracę. Co jednak istotne konkretyzacja przyczyny, tj. wskazanie konkretnego zdarzenia (zachowania), z którym zarzut ten się łączy, może wynikać ze znanych pracownikowi okoliczności, wiążących się w sposób niebudzący wątpliwości z podaną przez pracodawcę przyczyną rozwiązania umowy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2005 r. w sprawie sygn. akt II PK 251/04, LEX nr 483281). W ocenie Sądu sama lektura oświadczenia pracodawcy pozwalała na jednoznaczne zrozumienie przez Z. M., co zarzuca jej pracodawca. Pracodawca w wypowiedzeniu wskazał cały szereg zachowań Z. M., określając w sprawach jakich klientów pracownica dopuściła się zaniedbań, na czym one polegały, a także odwołał się do konkretnych dokumentów i twierdzeń konkretnych osób. Powyższe zdaniem Sądu umożliwiło Z. M. kwestionowanie w toku postępowania prawdziwości i zasadności wskazanych w wypowiedzeniu zdarzeń, co tez pracownica czyniła.
Sąd pracy winien dalej zbadać, czy wskazana przez pracodawcę przyczyna, uznana za konkretną, jest prawdziwa i uzasadniona, a więc czy istniały racjonalne przesłanki do wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę.
Podkreślić należy, że w przypadku, gdy pracodawca przedstawia kilka okoliczności przemawiających za rozwiązaniem stosunku pracy, konieczna jest refleksja w odniesieniu do proporcji przyczyn zasadnych i niezasadnych. Dzieje się tak dlatego, że pracodawcy często formułują szereg podstaw rozwiązania stosunku pracy, dobierając je losowo. Zatem o ile można uznać za wystarczające, gdy zasadna okazuje się jedna spośród dwóch lub trzech przyczyn, o tyle trudno aprobować takie stanowisko, gdy pracodawca wskazuje ich kilka (kilkanaście). Wówczas przyczyny zasadne muszą stanowić istotną proporcję wszystkich przyczyn ujętych przez pracodawcę w wypowiedzeniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dn. 20.03.2024 r., sygn. akt II PSK 113/23, Legalis nr 3061992).
Ciężar dowodu w zakresie wykazania prawdziwości przyczyn wypowiedzenia spoczywa przy tym na pracodawcy, któremu zdaniem Sądu pracodawca w niniejszym postępowania sprostał.
Przyczyny wskazane w punktach od 1 do 3 wypowiedzenia w postaci nienależytego wykonywania obowiązków pracowniczych przez Z. M. znalazły potwierdzenie przede wszystkim w szeregu dokumentów przedłożonych przez pracodawcę wraz z odpowiedzią na pozew.
Należy wskazać, że podstawowym dokumentem określającym zasady postępowania, a tym samym obowiązki Z. M. była procedura rozliczania kontrahentów, z której wynikały obowiązujące u pracodawcy procedury dotyczące sprzedaży i fiskalizacji aparatów słuchowych dla klientów, a także terminowego rozliczenia wniosków do NFZ.
Zgodnie z Procedurą rozliczania kontrahentów, protetyk nie mógł wydać towaru klientowi bez przyjęcia zapłaty do faktury sprzedaży, a także nie mógł wystawić faktury z formą płatności przelew bez przyjęcia wpłaty od klienta, przy czym minimalny własny udział klienta (zaliczka) wynosił 500 zł. Jeśli natomiast faktura nie została opłacona w pozostałej części przez klienta w terminie 3 dni roboczych od sprzedaży, obowiązkiem protetyka było wystawienie faktury korygującej oraz zwrot zaliczki, przy czym korekta powinna być co do zasady dokonana w terminie 30 dni od daty wystawienia faktury. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynikało, że powódka wbrew obowiązkowi zaliczek klientom F. W. i W. W. (1) nie zwróciła. W stosunku do F. W. brak było dokumentacji wskazującej na wykonanie pomiarów u klienta. Pracodawca podejrzewał więc, że transakcje te były fikcyjne, a zaliczki wpłacone przez powódkę. Pomimo upomnień przez przełożoną, zakreślaniu powódce terminu do usunięcia nieprawidłowości powódka co najmniej do dnia 10 września 2024 r. zaliczek na rzecz klientów nie zwróciła. Powódka wystawiła także fakturę dla klienta X. J. i nie przyjęła całkowitej kwoty do zapłaty. Brakująca kwota wynosiła 299 zł. Zgody na udzielenie rabatu w tym przypadku powienien udzielić dział sprzedaży strony pozwanej, powódka nie mogła tej decyzji podejmować samodzielnie.
Z procedury obowiązujej u pracodawcy powódki wynikało także to, jako protetyk zobowiązany był dbać o właściwe rozliczenie wniosku NFZ w systemie (...), terminowo (raz w tygodniu) dostarczając i rozliczając wnioski NFZ. Procedura stanowiła, że wnioski są rozliczane w cyklu comiesięcznym, a każda faktura wystawiona z dofinansowaniem NFZ wiązała się z obowiązkiem rozliczenia tego zlecenia w miesiącu wystawienia faktury. Wnioski miałyby być rozliczone do 10. dnia każdego miesiąca, a jeżeli wniosek nie został nadany do księgowości w wyznaczonym do tego terminie nie został rozliczony. Procedura przewidywała także, że wnioski z ostatniego tygodnia miały wyjść z oddziału 1. dnia roboczego następnego miesiąca, a w przypadku nie nadania we wspomnianym terminie wniosku, miał zostać on rozliczony dopiero w dodatkowej nocie w kolejnym rozliczeniu. Wskazano w procedurze także, że oddział regularnie co miesiąc otrzymuje z księgowości informację o brakujących wnioskach NFZ, które nie zostały przekazane do rozliczenia lub zostały odesłane w celu ich poprawy. Obowiązkiem oddziału jest zadbanie o to, aby wszystkie braki w dokumentacji zostały uzupełnione maksymalnie w ciągu 30 dni od daty wystawienia dokumentu. W przypadku zaległości wszelkie pozycje NFZ, których okres rozliczenia przekroczył 120 dni są odejmowane od wynagrodzenia pracowników na podstawie upoważnienia do potrącania z pensji.
Sposób postępowania w przypadku braku możliwości uzyskania przez pracownika podpisu klienta pod dokumentem, w tym fakturą korygującą, regulowała natomiast instrukcja w sprawie brakujących dokumentów, zwana procedurą „żółtej karteczki”. Zgodnie z tą procedurą, pracownik mógł uzyskać podpis klienta pod fakturą korygującą także nadając fakturę przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru, a wizyta klienta w oddziale nie była konieczna. Wówczas protetyk miał możliwość podpięcia potwierdzenia odbioru korespondencji do faktury i odesłania jej do księgowości strony pozwanej.
Z przedłożonych przez pracodawcę dokumentów wymienionych poniżej wynikało, że Z. M. naruszała powyższe obowiązki, nie dochowując terminów na sporządzenie korekt faktur, nie dokonując zwrotów zaliczek, czy nie rozliczając wniosków do NFZ w terminie. Brak uzyskania poprawnie sporządzonych faktur korygujących, czy rozliczenia wniosków NFZ powodował u pracodawcy powódki straty finansowe w postaci braku zwrotu dofinansowania z NFZ czy braku zwrotu VAT.
Pierwsze formalne stwierdzenie ww. uchybień miało miejsce podczas przeprowadzania audytu w czerwcu 2024 r. na zlecenie przełożonej pracownicy, E. N. (1). W trakcie audytu stwierdzono błędy w zakresie niewystawienia faktur korygujących oraz nieprzestrzegania terminów rozliczeń z NFZ. Następnie, wobec wykrycia uchybień Z. M. została pisemnie upomniana w dniu 26 czerwca 2024 r., a później doszło do jej spotkania z przełożoną E. N. (1) podczas którego pracownica została zobowiązana do skorygowania ujawnionych nieprawidłowości do końca lipca 2024 r. Spotkanie miało miejsce 05 lipca 2024 r. i w jego trakcie wyznaczono powódce termin usunięcia nieprawidłowości do końca lipca. Powódka udała się wówczas na zwolnienie lekarskie, w związku z czym pracodawca przedłożył jej ten termin. 21 sierpnia 2024 r. ponownie Z. M. w formie wiadomości email od E. N. (1) została poproszona o uzupełnienie zaległości, w tym rozliczenie niedopłat w sprawie oraz dosłanie brakujących dokumentów, tym razem w terminie do 30 sierpnia 2024 r. W dniach 10 i 16 września 2024 r. po raz kolejny przeprowadzono kontrolę w oddziale powódki, stwierdzając znów wystąpienie nieprawidłowości.
Powyższe doprowadziło do złożenia Z. M. przez pracodawcę wypowiedzenia, w którym wskazano konkretne uchybienia, wynikające ze sporządzonego raportu niezgodności (k. 135-139).
Odnosząc się do konkretnych naruszeń wskazanych w punktach 1-3 wypowiedzenia z przyczyn wypowiedzenia należy podnieść, że każde z zaniedbań wymienionych w punkcie 1 znalazło potwierdzenie w sporządzonym raporcie niezgodności. Uchybienia wskazane w drugiej z przyczyn korespondowały z treścią raportu. Podnieść przy tym należy, że choć zarzucenie pracownicy w punkcie 2 wypowiedzenia z dnia 19 września 2024 r. nierozliczenia wniosków NFZ dot. faktur wystawionych z końcem sierpnia 2024 r. wydaje się przedwczesne (jedynie kilkanaście dni opóźnienia wobec terminu wyznaczonego Procedurą rozliczania kontrahentów), to już nierozliczenie wniosków, do których faktury zostały wystawione w czerwcu 2024 r., a do których również odwołał się pracodawca w wypowiedzeniu, uprawniało w ocenie Sądu pracodawcę do stwierdzenia, że pracownik nienależycie wywiązuje się ze swoich obowiązków, co przekonuje o prawdziwości przyczyny.
Również uchybienia wskazane w trzeciej z przyczyn wypowiedzenia wynikały z raportu niezgodności, tj. niedostarczenie faktur korygujących.
Mając na uwadze powyższe, a także fakt, że cały powyższy przebieg zdarzeń znalazł potwierdzenie w zeznaniach świadków, Sąd uznał, że przyczyny wskazane w punkt 1-3 wypowiedzenia były prawdziwe. Prawdziwość drugiej z przyczyn w postaci uchybiania terminom na rozliczenie wniosków NFZ potwierdzał także fakt, iż powódka w latach poprzedzających kilkukrotnie miała potrącane z wynagrodzenia kwoty z tytułu zaległych pozycji NFZ, których okres rozliczenia przekroczył 120 dni.
Także przyczyna wskazana w punkcie 4 wypowiedzenia, w postaci niewykonania polecenia służbowego usunięcia nieprawidłowości, o których mowa w pkt 1-3 wypowiedzenia, w świetle powyższych okoliczności niewątpliwie okazała się prawdziwa. Z faktu sporządzenia raportu niezgodności, a nadto dokumentu upomnienia z dnia 26 czerwca 2024 r. oraz korespondencji mailowej prowadzonej przez E. N. (1) z O. Ł. w sierpniu i wrześniu 2024 r. (k. 103-108) wynikało, że Z. M. mimo wielokrotnych poleceń pracodawcy dot. usunięcia nieprawidłowości ich nie wykonała.
Naruszenie zasad współżycia społecznego zarzucane przez pracodawcę Z. M. w punkcie 5 wypowiedzenia znalazło natomiast potwierdzenie głównie w zeznaniach świadków, a dokładnie: Z. N., X. E., E. N. (1), O. A., D. J., O. C. (1), V. M., Z. E., Ł. T. oraz C. X.. Świadkowie ci zgodnie zeznawali, że Z. M. bardzo często dzwoniła do innych pracowników spółki, inicjowane przez nią rozmowy telefoniczne były długie, a w ich toku była niekulturalna - przerywała rozmówcom, nie słuchała ich, była wybuchowa i agresywna. Na powyższe zachowania pracownicy spółki skarżyli się kierownikom regionu, co doprowadziło do tego, że kierownik regionu zastrzegł, że Z. M. może kontaktować się z innymi pracownikami wyłącznie mailowo, a mimo tego pracownica dzwoniła do współpracowników z prywatnego numeru. W przypadku natomiast braki odzewu na próby kontaktu telefonicznego przez konkretnego rozmówcę Z. M. powtarzała próby połączenia po kilka razy.
Powyżsi świadkowie potwierdzili również, że klienci pracodawcy skarżyli się na Z. M., wskazując przy tym że na nich krzyczała czy odnosiła się do nich niestosownie (np. powiedziała klientce, że jest za stara, aby korzystać z aparatu), w tym także zmuszała do zakupu aparatów. Świadkowie zeznali, że informacje o niewłaściwym zachowaniu klienci wielokrotnie przekazywali pracownikom innych oddziałów, z których usług zdecydowali się skorzystać po negatywnych doświadczeniach z Z. M., a jeden z klientów opisał jej niestosowne zachowanie w recenzji oddziału w serwisie (...). Powyższe okoliczności potwierdziła także korespondencja mailowa załączona przez pracodawcę do pozwu z października 2023 r., a także sierpnia 2024 r.
Pomimo tego, że powódka zajmowała samodzielne stanowisko kierownika oddziału jednoosobowego, to jak wynikało z przekazywanych środków dowodów kierownicy oddziałów kontaktowali się ze sobą, telefonicznie, poprzez email, przekazywali informacje na temat klientów, którzy zmieniali oddziały w trakcie zakupu aparatów u strony pozwanej. Powódka w zespole pracowniczym nie potrafiła się odnaleźć i współpracować z innymi osobami zatrudnionymi u strony pozwanej w innych Oddziałach. Stąd uzasadniony również zarzut pracodawcy, że powódka nie posiadała umiejętności pracy w zespole.
Współpraca powódki z przełożoną E. N. (1) nie układała się w sposób poprawny, co w trakcie swojego przesłuchania przyznała sama powódka. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynikało, że powódka nie chciała z nią współpracować w zakresie usuwania nieprawidłowości wykrytych w Oddziale 06 pomimo oferowania przez przełożoną takiej pomocy. Powódka nie stosowała się do wydawanych przez przełożoną poleceń usunięcia nieprawidłowości do końca sierpnia 2024 r. – kontrola w Oddziale powódki w dniu 10 września 2024 r. wykazywała w dalszym ciągu nieprawidłowości. Powódka ignorowała również próby podejmowane przez przełożoną co do wyjaśnienia z jakich przyczyn współpraca powódki z innymi pracownikami pozwanej i klientami nie układa się w sposób poprawcy – śmiała się i płakała na zmianę. Pracodawca ma prawo oczekiwać tego, że jego pracownik będzie stosował się do poleceń przełożonego oraz zachowywał się w sposób wynikający z podległości służbowej wobec przełożonego. W ocenie Sądu zachowanie powódki nie spełniało tych wymagań.
Powódka nie przestrzegała procedury procedura rozliczania kontrahentów, regulaminu pracy co najmniej w zakresie postanowień w jaki sposób należy traktować klienta oraz wykonywać obowiązki służbowe. Nie potrafiła również zapanować nad przepływem dokumentów z oddziału którego była kierownikiem, prowadzeniem tej dokumentacji, rozliczaniem wniosków NFZ, kompletowaniu i przekazywaniu faktur korygujących prawidłowym jej uzupełnianiem po monitach pracodawcy. W tym należało poszukiwać w ocenie Sądu Rejonowego braku umiejętności powódki na zajmowanym przez nią stanowisku kierowniczym – kierownika Oddziału jednoosobowego nr 06 we X..
Wobec powyższego nie budziło wątpliwości Sądu, że zachowania Z. M. wypełniały opisane w pkt 6 wypowiedzenia umowy o pracę datowanego na 19 września 2024 r.
W stosunku do pracowników na stanowiskach kierowniczych i samodzielnych należy stosować ostrzejsze kryteria oceny przyczyn uzasadniających wypowiedzenie (uchwała SN z 27.06.1985 r., III PZP 10/85). Wystarczającą przyczyną uzasadniającą wypowiedzenie umowy pracownikom na stanowiskach kierowniczych i samodzielnych są niezadowalające wyniki ich pracy. Należy tu wskazać wyrok z 2.10.1996 r., I PRN 69/96, OSNP 1997/10, poz. 163, przyjmujący zasadność wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi samodzielnie organizującemu wykonywanie swoich obowiązków pracowniczych, jeżeli pracownik ten nie osiąga wyników porównywalnych z innymi pracownikami. Obojętne jest, czy spowodowane to zostało niestarannym wykonywaniem obowiązków, czy przyczynami obiektywnymi. W tym samym kierunku wypowiedział się SN w wyroku z 10.03.2008 r., III PK 80/07: „nieosiąganie w znacznym okresie przez jednostkę organizacyjną wystarczających wyników gospodarczych z reguły uzasadnia wypowiedzenie umowy o pracę kierownikowi tej jednostki, mimo dokładania przez niego należytej staranności”. Stanowisko to potwierdza także wyrok z 20.01.2014 r., II PK 116/13, LEX nr 1488758, według którego pracodawca ma prawo zasadnie wypowiedzieć umowę o pracę pracownikowi zajmującemu samodzielne stanowisko w sytuacji, w której (chociażby z przyczyn niezawinionych) nie osiąga on właściwych wyników pracy. Pracodawca, któremu bez wątpienia przysługuje prawo doboru pracowników w sposób zapewniający najlepsze wykonywanie zadań, może bowiem zasadnie przewidywać, że zatrudnienie innego pracownika pozwoli mu na osiąganie lepszych efektów pracy. Tak też wyrok z 24.02.2015 r., II PK 87/14, w którym SN stwierdził, że pracodawca nie ma obowiązku zatrudniania niewydajnego pracownika, który uzyskuje najniższe wyniki w pracy w porównaniu do innych zatrudnionych na takich samych stanowiskach pracy, choćby nie było w tym jego zawinienia, niestaranności lub niesumienności pracowniczej.
Odnosząc treść powyżej cytowanego orzeczenia do stanu faktycznego niniejszej sprawy zauważyć należy, że wprawdzie powódka osiągała najlepsze wyniki sprzedaży, ale jednocześnie Oddział którego była kierownikiem od dłuższego czasu i systematycznie był wymieniany w comiesięcznych zestawieniach jako oddział z najliczniejszymi brakami w dokumentacji. Braki te natomiast prowadziły do strat finansowych po stronie pracodawcy. Skala braków po stronie Oddziału powódki znaczącą odbiegała od liczby nieuzupełnionych czy brakujących dokumentów w innych Oddziałach wymienianych w tych monitach.
Pracodawca powódki podał również, że wszystkie okoliczności wymienione w pkt 1-6 oświadczenia z dnia 19 września 2024 r. spowodowały utratę zaufania do powódki.
Za orzecznictwem Sądu Najwyższego wskazać należy, że utrata zaufania do pracownika może stanowić przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę, jeżeli znajduje oparcie w przesłankach natury obiektywnej i racjonalnej oraz nie jest wynikiem arbitralnych ocen lub subiektywnych uprzedzeń. Jak wskazywała Sąd Najwyższy, nie tyle istotna jest sama utrata zaufania pracodawcy do pracownika, ile przyczyny, które ją spowodowały. Inaczej mówiąc, jeżeli przyczyny utraty zaufania do pracownika są prawdziwe, obiektywne i racjonalne, to mogą uzasadniać wypowiedzenie. W przypadku, gdy pracodawca przedstawia kilka okoliczności przemawiających za rozwiązaniem stosunku pracy, konieczna jest refleksja w odniesieniu do proporcji przyczyn zasadnych i niezasadnych. Dzieje się tak dlatego, że pracodawcy często formułują szereg podstaw rozwiązania stosunku pracy, dobierając je losowo. Zatem o ile można uznać za wystarczające, gdy zasadna okazuje się jedna spośród dwóch lub trzech przyczyn, o tyle trudno aprobować takie stanowisko, gdy pracodawca wskazuje ich kilka (kilkanaście). Wówczas przyczyny zasadne muszą stanowić istotną proporcję wszystkich przyczyn ujętych przez pracodawcę w wypowiedzeniu (post. SN z dn. 20.03.2024 r., sygn. akt II PSK 113/23, Legalis nr 3061992).
Utrata zaufania do pracownika może przy tym wynikać z zawinionego jak i niezawinionego naruszenia obowiązków istotnych z punktu widzenia stanowiska pracy, na którym zatrudniony jest pracownik. Może także wynikać z każdego zachowania obiektywnie nieprawidłowego, budzącego wątpliwości co do jego rzetelności. Nie każdy jednak przypadek utraty zaufania do pracownika może być uznany za uzasadniający wypowiedzenie mu umowy o pracę. Utrata zaufania do pracownika uzasadnia wypowiedzenie umowy o pracę, jeżeli w konkretnych okolicznościach nie można wymagać od pracodawcy, by nadal darzył pracownika zaufaniem (wyroku Sądu Najwyższego z 19 lutego 2009 r., II PK 156/08, LEX nr 736723).
W orzecznictwie zawsze analizuje się w ten sposób zasadność powołania się na utratę zaufania jako przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę i wskazuje się okoliczności, które leżały u jej podstaw:
- uchybienie w wykonywaniu rzetelnego i dokładnego wydawania towarów - wyrok z dnia 2 marca 1983 r., I PRN 25/83, OSNCP 1983, nr 9, poz. 145;
- zawarcie przez pracownika z bankiem umowy o prowadzenie rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego, polegające na wielokrotnym wykorzystywaniu wiadomości nabytych podczas stosunku pracy dotyczących obrotu czekowego, w celu dysponowania we własnym zakresie środkami pieniężnymi banku bez jego wiedzy i zgody - wyrok z dnia 10 września 1998 r., I PKN 306/98, OSNAPiUS 1999, nr 19, poz. 610)
- konkretne zachowania pracownika, choćby były niezawinione, jeżeli obiektywnie noszą cechy naruszenia obowiązków pracowniczych w zakresie dbałości o dobro lub mienie pracodawcy - wyrok z dnia 7 września 1999 r., I PKN 257/99, OSNAPiUS 2001, nr 1, poz. 14 oraz wyrok z dnia 10 sierpnia 2000 r., I PKN 1/00, OSNAPiUS 2002, nr 5, poz. 112;
- nieprawidłowe rozliczenie przez pracownika powierzonego mu mienia - wyrok z dnia 23 stycznia 2001 r., I PKN 212/00, OSNAPiUS 2002, nr 19, poz. 458).
Analizując przyczyny wskazane w pkt 1-6 oświadczenia pracodawcy, stanowiące okoliczności powodujące utratę zaufania pracodawcy do powódki Z. M., Sąd Rejonowy przyczyny uznał te za uzasadnione.
Powódka jako pracownik pozwanej, samodzielnie obsługująca klientów Oddziału nr 06 we X. była jedyną osobą odpowiedzialną za dokumentację związaną z zakupem aparatów słuchowych, dokumentowaniem dofinansowania tych zakupów, uzyskiwaniem faktur korygujących z podpisem klientów. Obowiązków tych, jak ustalono w toku postępowania nie wykonywała w terminach przyjętych u pracodawcy. Nie wykonywała ich w sposób kompletny nawet po monitach od pracodawcy oraz zakreślaniem przez przełożoną kolejnych terminów do usuwania nieprawidłowości. Świadek V. M. wyjaśniała, że w związku z tym pracodawca uznał, że zachowanie powódki nie rokuje poprawy i nie widział szansy na dalszą z nią współpracę, dlatego zadecydował o rozwiązaniu umowy o pracę. Pracodawca miał również uzasadnione podstawy do utraty zaufania do powódki w kontekście jej zachowania względem klientów i współpracowników. Już w umowie o pracę z powódką eksponowano szczególną dbałość pracodawcy powódki o klienta. W regulaminie pracy jako jeden z obowiązków powódki wskazano dbałość o dobre imię i wizerunek pracodawcy. Niestosowne wypowiedzi powódki do klientów odbiegały zatem od przyjętych przez pracodawcę celów i priorytetów. Jak wynikało z przeprowadzonego postępowania dowodowego dopiero E. N. (1) zaczęła zgłaszać nieprawidłowe zachowania powódki. Wcześniejsza przełożona powódki C. C. (1), pomimo stwierdzenia nieprawidłowości w zachowaniach powódki (zakazała wskutek tego kontaktu telefonicznego powódce z innymi pracownikami pozwanej) nieprawidłowości w zachowaniach powódki nie zgłaszała. Pracodawca więc dopiero po kwietniu 2024 r. dowiedział się w jaki sposób powódka odnosi się do współpracowników albowiem wcześniej informacje te niejako zatrzymywały się na poziomie kierownika regionalnego.
Reasumując powyższe rozważania, w ocenie Sądu Rejonowego fakt nienależytego wykonywania obowiązków pracowniczych w okolicznościach kilkukrotnego upominania i wydawania poleceń skorygowania nieprawidłowości przez pracodawcę, niewątpliwie stanowiłby zasadną przyczynę rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem, który nie pełnił stanowiska kierowniczego. Tym bardziej uzasadnione było więc dokonanie wypowiedzenia z takich przyczyn względem kierownika, którym była Z. M., a wobec którego pracodawca z tytułu zajmowanego stanowiska mógł mieć wyższe oczekiwania niż wobec pozostałych pracowników. Wobec braku poprawy w zakresie wykonywania obowiązków pracowniczych i wobec niewykonywania poleceń, jako uzasadnione jawiło się podjęcie przez pracodawcę decyzji o rozwiązaniu z nią stosunku pracy. Jak już wyżej wskazywano, wypowiedzenie umowy stanowi zwykły sposób rozwiązania stosunku pracy, za jego dokonaniem nie muszą przemawiać żadne szczególne okoliczność i pracodawca, mając swobodę w kształtowaniu załogi zakładu pracy, nie musi tolerować sytuacji, w której pracownik nie wywiązuje się ze swoich obowiązków pracowniczych.
Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, że w świetle wszystkich przyczyn wskazanych w wypowiedzeniu, złożone wypowiedzenie było w pełni uzasadnione.
W tym miejscu należy podkreślić, że rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem jest podstawowym sposobem zakończenia stosunku pracy, a przyczyna wypowiedzenia nie musi mieć nadzwyczajnej doniosłości ani wagi. Zwykłość rozwiązania umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia wyraża się w tym, że wypowiedzenie stanowi w istocie rzeczy instrument polityki personalnej w zakładzie pracy, służący prawidłowemu doborowi pracowników do zadań zakładu (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt III PZP 6/11, LEX nr 1050428). Pracownik powinien więc liczyć się z tym, że z przyczyn dotyczących pracodawcy lub leżących po stronie pracownika pracodawca może w każdym czasie, poza okresami objętymi ochroną, z tego instrumentu skorzystać. Zwykłość wypowiedzenia umowy o pracę przejawia się również w fakcie, że dla zastosowania tego środka nie muszą wystąpić żadne nadzwyczajne okoliczności. Korzystając z tej formy zakończenia stosunku pracy pracodawca może kształtować skład załogi, w tym zastępować pracowników niespełniających oczekiwań innymi osobami o pożądanych kwalifikacjach i umiejętnościach. Pracodawca ma bowiem prawo do swobodnego doboru kadry pracowniczej i jeśli uzna, że dana osoba nie spełnia jego oczekiwań, a oczekiwania te może spełnić inny bądź nowy pracownik – wówczas wypowiedzenie umowy o pracę będzie uzasadnione.
Uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za zwykły sposób rozwiązania stosunku pracy nie oznacza oczywiście przyzwolenia na arbitralne, dowolne, nieuzasadnione lub sprzeczne z zasadami współżycia społecznego wypowiedzenie umowy o pracę. Prawo pracodawcy doboru pracowników i samodzielnej oceny ich kwalifikacji nie jest prawem bezwzględnym. Podlega ono ograniczeniu określonemu w art. 45 § 1 k.p., z którego wynika, że wypowiedzenie nieuzasadnione może być przez pracownika skutecznie zakwestionowane przed sądem pracy.
Niezależnie od powyższego, rozwiązanie stosunku pracy z Z. M. uzasadniał także brak przestrzegania przez nią zasad współżycia społecznego wobec klientów i współpracowników, których ponownie nie powinien dopuszczać się żaden pracownik, w tym nawet kierownik oddziału. Niewłaściwe wykonywanie obowiązków, brak współpracy z przełożonym wyrażający się w niewykonywaniu jego poleceń, nieprzestrzeganie procedur obowiązujących u pracodawcy czy wreszcie zasad współżycia społecznego w zakładzie pracy przemawia przy tym w ocenie Sądu za uznaniem, że Z. M. nie posiadała niezbędnych umiejętności niezbędnych umiejętności na stanowisku kierowniczym i nie spełniała oczekiwań pracodawcy. Wszystkie powyższej wskazane okoliczności mogły nadto spowodować utratę zaufania pracodawcy do Z. M., która mimo wieloletniego doświadczenia i osiągania wysokich wyników sprzedaży, swoim zachowaniem dała pracodawcy podstawę do kwestionowania jakości świadczonej przez nią pracy.
Nie bez znaczenia jest przy tym fakt, iż pracodawca dawał Z. M. „szansy” na poprawę, wyznaczając jej kilka terminów na usunięcie nieprawidłowości. Pracodawca, chcąc utrzymać ją w pracy, próbował nawet zapobiegać jej niewłaściwym zachowaniem wobec współpracowników, zastrzegając jako formę kontaktu formę mailową. Mimo powyższego, Z. M. nie tylko nie usunęła nieprawidłowości, ale nadto nadal próbowała kontaktować się ze współpracownikami telefonicznie, czyniąc to z telefonu prywatnego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał złożone przez pracodawcę wypowiedzenie za zgodne z prawem.
W konsekwencji, w punkcie I sentencji wyroku oddalił powództwo w całości.
W punkcie II sentencji wyroku Sąd orzekł o kosztach zastępstwa procesowego zgodnie z zasadą odpowiedzialności strony za wynik procesu, wyrażoną w art. 98 § 1 k.p.c., zgodnie z którym, strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Sąd zasądził więc od Z. M. na rzecz pracodawcy jako strony wygrywającej sprawę, zwrot poniesionych przez stronę kosztów zastępstwa procesowego, które ustalił na kwotę 360 zł na podstawie § 9 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. O odsetkach od kosztów tych Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 1 k.p.c., zgodnie z którym od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie III sentencji wyroku znajduje oparcie w art. 113 w zw. z art. 96 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. W toku postępowania Z. M. była zwolniona od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od pozwu oraz od ponoszenia wydatków na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy. Żądanie pozwu podlegało w całości oddaleniu, w związku z czym nie budzi wątpliwości, iż to Z. M. jest stroną, która - w rozumieniu art. 98 k.p.c. - proces przegrała, co winno uzasadniać obciążenie jej kosztami postępowania w zakresie kosztów sądowych. Z dyspozycji art. 113 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wynika jednak, iż nie istnieją podstawy do obciążenia kosztami strony zwolnionej od kosztów postępowania, która proces przegrała.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.