Zarządzenie z 23 czerwca 2026, sygn. I C 273/25

UZASADNIENIE

postanowienia z dnia 29 maja 2026 roku

Zgodnie z treścią art. 275 kpc świadek w ciągu tygodnia od dnia doręczenia mu postanowienia skazującego go na grzywnę lub na pierwszym posiedzeniu, na które zostanie wezwany, może usprawiedliwić swe niestawiennictwo. W przypadku usprawiedliwienia niestawiennictwa sąd zwolni świadka od grzywny i przymusowego sprowadzenia.

Z powyższego uregulowania wynika, że świadek może usprawiedliwić swoje niestawiennictwo alternatywnie:

1)  w ciągu tygodnia od dnia doręczenia mu postanowienia skazującego go na grzywnę lub

2)  na pierwszym posiedzeniu, na które zostanie wezwany.

Wskazane terminy procesowe nie zostały dochowane przez świadka M. D., a Sąd nie może uwzględnić spóźnionego usprawiedliwienia.

Pierwsze wezwanie na rozprawę w dniu 14 stycznia 2026 roku M. D. odebrała osobiście w dniu 21 listopada 2025 roku pod adresem: Ś. ul. (...) (karta 218 akt) i nie poinformowała wówczas, że nie stawi się na rozprawę, jak też nie poinformowała, że posiada inny adres zamieszkania pomimo odebrania korespondencji. Konsekwencją nieusprawiedliwionego niestawiennictwa było skazanie M. D. na podstawie art. 274 § 1 kpc na grzywnę w kwocie 300 zł. Świadkowi doręczone zostało postanowienie o skazaniu na grzywnę wraz z pouczeniem o terminie i sposobie usprawiedliwienia niestawiennictwa oraz ponowne wezwanie na kolejny termin rozprawy w dniu 06 marca 2026 roku. Świadek pouczona została, że w razie ponownego niestawiennictwa Sąd skaże ją na ponowną grzywnę i może zarządzić jej przymusowe sprowadzenie. Korespondencja wysłana została na powyższy adres (Ś. ul. (...)), pod którym M. D.uprzednio odebrała osobiście korespondencję i doręczona została dorosłemu domownikowi A. D. w dniu 16 stycznia 2026 roku (karta 242 akt; matce świadka - dane z bazy PESEL - karta 260 akt). W ciągu tygodnia licząc od daty 16 stycznia 2026 roku, czyli do dnia 23 lipca 2026 roku, M. D. nie usprawiedliwiła swojego niestawiennictwa.

Świadek M. D. ponownie nie stawiła się na termin rozprawy w dniu 06 marca 2026 roku, stąd też na podstawie art. 274 § 1 kpc skazana została na ponowną grzywnę w wysokości 1.000 zł i zarządzone zostało jej przymusowe sprowadzenie na kolejny termin rozprawy w dniu 13 maja 2026 roku. Postanowienie o skazaniu na kolejną grzywnę i przymusowym sprowadzeniu wraz z pouczeniem o terminie i sposobie usprawiedliwienia niestawiennictwa oraz ponowne wezwanie na kolejny termin rozprawy wysłane zostało dwukrotnie na adres w Ś. ul. (...), świadek korespondencji nie odebrała, która po prawidłowym awizowaniu została zwrócona do Sądu (karty 265-268) i złożona do akt ze skutkiem doręczenia na dzień 25 marca 2026 roku. Również i w tym przypadku, w ciągu tygodnia licząc od daty 25 marca 2026 roku, czyli do dnia 01 kwietnia 2026 roku, M. D.nie usprawiedliwiła swojego niestawiennictwa.

W związku z tym, że pełnomocnik powódki nadesłał informację o numerze telefonu komórkowego i adresie miejsca pracy świadka, podjęte zostały próby wezwania telefonicznego świadka na rozprawę w dniu 13 maja 2026 roku, jednakże bezskuteczne, bowiem M. D. połączeń telefonicznych nie odbierała (notatka urzędowa - karta 277 akt).

Celem doprowadzenia świadka na rozprawę w dniu 13 maja 2026 roku, przekazana została Komendzie Miejskiej Policji w Ś. informacja o miejscu zamieszkania M. D. (Ś. ul. (...)), o adresie miejsca jej pracy oraz jej numer telefonu - czynności Policji okazały się skuteczne, bowiem świadek stawiła się na rozprawie w dniu 13 maja 2026 roku.

Na rozprawie w dniu 13 maja 2026 roku, czyli na pierwszym posiedzeniu na które M. D. stawiła się, również nie usprawiedliwiła swoich poprzednich niestawiennictw.

Wniosek świadka z dnia 25 maja 2026 roku, nadany w placówce pocztowej dnia 26 maja 2026 roku (karta 294 akt), złożony został po terminie wynikającym z art. 275 kpc, dlatego podlegał oddaleniu, o czym Sąd orzekł jak w postanowieniu z dnia 19 maja 2026 roku. Oba postanowienia skazujące świadka na grzywnę są prawomocne.

Gdyby świadek skutecznie usprawiedliwiła niestawiennictwo, to wówczas Sąd obligatoryjnie zobowiązany jest zwolnić świadka od grzywny i przymusowego sprowadzenia. Usprawiedliwienie nieobecności na rozprawie, dokonane post factum, nie może stanowić argumentu podważającego prawidłowość skazania na grzywnę.

SSR Agnieszka Trytek - Błaszak

ZARZĄDZENIE

1. (...);

2. (...));

3. (...)

Dnia 23 czerwca 2026 roku

SSR Agnieszka Trytek - Błaszak