sygn. V Cz 3887/12 19 listopada 2012 Sąd Okręgowy w Warszawie

Postanowienie z 19 listopada 2012, sygn. V Cz 3887/12

Teza

„Wbrew wywodom żalącej istnieje podstawa normatywna do tego, by domagać się od autora skargi na czynności komornika złożenia dodatkowego jej odpisu. Podstawę taką stanowi art. 128 k.p.c. w powiązaniu z treścią art. 767 k.p.c. Wprawdzie komornik nie jest stroną niniejszego postępowania, ale pierwszy z przywołanych przepisów wcale nie traktuje o stronach postępowania, ale o „uczestniczących w sprawie osobach”. Do osób takich należy z pewnością komornik, skoro ustawodawca każe mu doręczyć odpis skargi.”. Wprawdzie komornik nie jest stroną niniejszego postępowania, ale pierwszy z przywołanych przepisów wcale nie traktuje o stronach postępowania, ale o „uczestniczących w sprawie osobach”. Do osób takich należy z pewnością komornik, skoro ustawodawca każe mu doręczyć odpis skargi.”

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie

Typ sprawy sprawa cywilna

Etap zażalenie

Tryb posiedzenie niejawne

Role w sprawie

dłużnik egzekucyjny uczestnik postępowania

Data orzeczenia 19 listopada 2012

Sąd Sąd Okręgowy w Warszawie

Wydział V Wydział Cywilny Odwoławczy

Przewodniczący Sędzia Piotr Wojtysiak

Podstawa prawna

art. 128 kpc art. 397 kpc art. 759 kpc art. 767 kpc

Sygn. akt V Cz 3887/12

POSTANOWIENIE

Dnia 19 listopada 2012 roku

Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział V Cywilny – Odwoławczy

w składzie:

Przewodniczący SSO Piotr Wojtysiak

Sędziowie: SO Oskar Rudziński

SR (del.) Tomasz Pałdyna

po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 roku w Warszawie

na posiedzeniu niejawnym

skargi dłużniczki R. W.

na czynność M. P. – Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym (...) w Warszawie, podjęte w sprawie (...)

z udziałem wierzyciela Banku (...) S.A.

na skutek zażalenia dłużniczki od postanowienia Sądu Rejonowego
(...) w Warszawie z dnia 28 czerwca 2012 roku, sygn. akt I Co 774/12

postanawia:

oddalić zażalenie.

Sygn. akt V Cz 3887/12

UZASADNIENIE

Zażalenie nie może wywrzeć zamierzonych skutków prawnych. Stanowisko sądu pierwszej instancji odpowiada prawu.

Wbrew wywodom żalącej istnieje podstawa normatywna do tego, by domagać się od autora skargi na czynności komornika złożenia dodatkowego jej odpisu. Podstawę taką stanowi art. 128 k.p.c. w powiązaniu z treścią art. 767 k.p.c. Wprawdzie komornik nie jest stroną niniejszego postępowania, ale pierwszy z przywołanych przepisów wcale nie traktuje o stronach postępowania, ale o „uczestniczących w sprawie osobach”. Do osób takich należy z pewnością komornik, skoro ustawodawca każe mu doręczyć odpis skargi.

Podnosząc zarzut naruszenia art. 759 § 2 k.p.c. autor zażalenia zapomina, że jest to środek pozostawiony do dyspozycji sądu, wobec czego nie można sądowi czynić wyrzutu z tego, że nie uczynił z niego użytku. Jest to bowiem element systemu prawa sędziowskiego, w tym przypadku powiązany z nadzorczą rolą sądów nad działalnością komorników.

Z tych wszystkich powodów na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzeczono jak na wstępie.