Postanowienie - I GZ 504/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 14 stycznia 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 343/25 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi w sprawie ze skargi O. K. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia [...] listopada 2024 r. znak [Oddalono zażalenie. Przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 343/25 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi w sprawie ze skargi O. K. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia [...] listopada 2024 r. znak [
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
14 stycznia 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Henryk Wach
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 22 lipca 2025 r., V SA/Wa 343/25 odrzucił wniosek O. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi w sprawie ze skargi O. K. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z [...] listopada 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej.Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.O. K. (dalej: "skarżąca" lub "strona") wniosła skargę na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z [...] listopada 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej.Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V WSA w Warszawie z 29 stycznia 2025 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, została wezwana do usunięcia braku formalnego i fiskalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi: poprzez podanie numeru PESEL skarżącej oraz uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 200 złotych.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 marca 2025 r. odrzucił skargę, ponieważ w zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła wyżej wymienionych braków skargi.Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 29 kwietnia 2025 r. (ZPO k. 54 akt sądowych).Skarżąca przed doręczeniem wyżej wymienionego postanowienia pismem z 31 marca 2025 r. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi poprzez wniesienie opłaty i wskazanie numeru PESEL. Skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi i wskazała numer PESEL.W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej argumentowała, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego i fiskalnego skargi nie została doręczona na adres kancelarii, ponieważ pracownik Poczty Polskiej nie poinformował pełnomocnika o nadchodzącej korespondencji, nie wydał jej, ani nie pozostawił awiza. O zaistniałym zdarzeniu niewydania korespondencji pełnomocnik skarżącej została poinformowana dopiero 20 marca 2025 r. przez innego pracownika Poczty Polskiej, który wiedząc, że pełnomocnik strony codziennie osobiście odbiera nadchodzącą korespondencję zorientował się, że zwrot z adnotacją: "nie podjęto w terminie" jest wynikiem błędu nowego pracownika. We wniosku wskazano, że pełnomocnik strony przeglądała 21 marca 2025 r. akta sprawy celem uzyskania informacji kogo dotyczy korespondencja i w jakiej sprawie. Następnie bez zbędnej zwłoki dopełniła żądanych informacji. Z powodu niezawinionych przez stronę i jej pełnomocnika okoliczności, a wyłącznie na skutek zaniedbania pracownika Poczty Polskiej pełnomocnik skarżącej nie uzyskała wiedzy o konieczności dokonania opłaty i podania numer PESEL, co uczyniono bez zbędnej zwłoki.WSA w Warszawie zarządzeniem z 26 maja 2025 r. zwrócił się do urzędu pocztowego Poczty Polskiej w sprawie przesyłki poleconej nr [...] skierowanej do pełnomocnika skarżącej o weryfikację procedury doręczenia wyżej wymienionej przesyłki, w szczególności wyjaśnienie czy wyżej wymieniona przesyłka została dwukrotnie awizowana przez doręczyciela w skrzynce pocztowej adresata wobec zgłoszonego zarzutu pełnomocnika skarżącej, że korespondencja nie została doręczona do kancelarii na skutek zaniedbania pracownika Poczty Polskiej, który nie wydał pełnomocnikowi korespondencji ani nie pozostawił awiza.W odpowiedzi Poczta Polska wskazała, że powyższa przesyłka została awizowana 24 lutego 2025 r., zawiadomienie o jej nadejściu pozostawiono w skrzynce pocztowej adresata, a przesyłkę złożono do odbioru w urzędzie pocztowym w K. (UP K. [...]). Powtórne zawiadomienie miało miejsce 4 marca 2025 r., które również zostało umieszczone w skrzynce oddawczej adresata. Przesyłkę ostatecznie zwrócono 12 marca 2025 r. z adnotacją "nie podjęto w terminie". Termin zalegania przesyłki został zachowany, zwrotu dokonano w terminie.Uzasadniając odrzucenie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi WSA w Warszawie podkreślił, że Sąd rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu bada, czy został on wniesiony w terminie siedmiodniowym przewidzianym w art. 87 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczyna bieg od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jest to zatem okoliczność obiektywnie istniejąca, niezależnie od poglądów i stanowiska strony.Sąd I instancji podniósł, że złożony w sprawie wniosek nie został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Powyższe z tego względu, że będąca pełnomocnikiem strony adwokat 21 marca 2025 r. przeglądała akta sprawy, co także potwierdziła we wniosku o przywrócenie terminu. Na dzień przeglądania akt pełnomocnik skarżącej nie mogła wiedzieć o dacie doręczenia zastępczego przyjętej przez Sąd w trybie art. 73 § 1-4 p.p.s.a. Niemniej przedstawione jej akta sprawy zawierały zarządzenie o wezwaniu do wpisu sądowego od skargi (k. 30 akt sądowych), wezwanie z 18 lutego 2025 r. do wskazania numeru PESEL skarżącej (k. 31 akt sądowych), zwróconą przesyłkę w kopercie wraz z wypełnionym przez doręczyciela zwrotnym potwierdzeniem odbioru (k. 33 akt sądowych) oraz zarządzenie o dołączeniu do akt zwróconej przesyłki i przedstawieniu akt sędziemu sprawozdawcy celem oceny prawidłowości awizowania zwróconej przesyłki. Pełnomocnik skarżącej miała świadomość odnośnie braku formalnego i fiskalnego skargi, który należało uzupełnić w wyznaczonym terminie. Jako pełnomocnik zawodowy znała przecież treść wezwań Sądu i skutki ich doręczenia zastępczego w oparciu o przedstawione dane na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Mając na uwadze, że skarżąca była i jest reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, który uzyskał wiedzę o wysłaniu wezwania do usunięcia braku formalnego i fiskalnego skargi 21 marca 2025 r., to należy przyjąć, że termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. – siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wyżej wymienionych braków skargi, zaczął biec następnego dnia po dniu przeglądania akt, czyli od 22 marca 2025 r. i upływał 28 marca 2025 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu został nadany do Sądu 31 marca 2025 r. (koperta zawierająca wniosek – k. 45 akt sądowych).O. K. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia oraz przywrócenia terminu z konsekwencją nadania dalszego biegu sprawie.Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów o domniemaniu doręczenia bowiem w wyjaśnieniu Poczty Polskiej S.A. odnośnie doręczenia korespondencji z Sądu spółka nie odniosła się do rzeczywistego stanu, a do formuły zakreślonej w obowiązujących przepisach. Chodzi tu o brak odniesienia się do danych zawartych w elektronicznym systemie kontrolujących listonoszy, z którego można odczytać którego dnia o której godzinie listonosz pozostawia awizo. Wyżej wymienionych brak danych spowodowany był tym, że w sprawie niniejszej awizo nie pozostawiono.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Profesjonalny pełnomocnik skarżącej w złożonym środku zaskarżenia wskazuje wyłącznie na kwestie dotyczące merytorycznej kwestii w sprawie to jest rzekomego braku pozostawienia przez doręczyciela awizo względem korespondencji z Sądu. Uszło uwadze pełnomocnika, że zaskarżone postanowienie było orzeczeniem formalnym odrzucającym wniosek o przywrócenie terminu wobec jego złożenia z uchybieniem terminu.Przepis art. 88 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 2024, poz. 935, dalej: p.p.s.a.) przewiduje, że "spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym". Zgodnie z art. 87 § 1 wyżej wymienionej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2), a ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).W sprawie pełnomocnik strony, będący adwokatem 21 marca 2025 r. przeglądała akta sprawy, co także potwierdziła we wniosku o przywrócenie terminu. Na dzień przeglądania akt pełnomocnik skarżącej nie mogła wiedzieć o dacie doręczenia zastępczego przyjętej przez Sąd w trybie art. 73 § 1-4 p.p.s.a., niemniej przedstawione jej akta sprawy zawierały zarządzenie o wezwaniu do wpisu sądowego od skargi (k. 30 akt sądowych), wezwanie z 18 lutego 2025 r. do wskazania numeru PESEL skarżącej (k. 31 akt sądowych), zwróconą przesyłkę w kopercie wraz z wypełnionym przez doręczyciela zwrotnym potwierdzeniem odbioru (k. 33 akt sądowych) oraz zarządzenie o dołączeniu do akt zwróconej przesyłki i przedstawieniu akt sędziemu sprawozdawcy celem oceny prawidłowości awizowania zwróconej przesyłki. Pełnomocnik skarżącej miała świadomość odnośnie braku formalnego i fiskalnego skargi, który należało uzupełnić w wyznaczonym terminie. Jako pełnomocnik zawodowy znała przecież treść wezwań Sądu i skutki ich doręczenia zastępczego w oparciu o przedstawione dane na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Co z tym idzie od daty przeglądu akt sprawy rozpoczął bieg 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek w sprawie złożono z jego uchybieniem. Z tych względów prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a.Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a..