Postanowienie - II OZ 244/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 18 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. pozwolenie na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 2066/24 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie na decyzję Głównego Inspektora NadzorOddalono zażalenie. pozwolenie na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 2066/24 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie na decyzję Głównego Inspektora Nadzor
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
Oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa administracyjna
Etap
postępowanie przed NSA
Tematy
pozwolenie na budowę
Role w sprawie
skarżący
organ administracji
Data orzeczenia
18 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Tomasz Bąkowski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 stycznia 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 2066/24, odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2066/24, w sprawie ze skargi Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 czerwca 2024 r., znak DOR.7110.314.2023.MMS, w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.W dniu 9 czerwca 2025 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w Krakowie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2066/24.Uzasadniając wniosek wskazał, że skarga kasacyjna została nadana w przepisanym przez prawo terminie, jednak zaadresowana wprost do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji powyższego skarga kasacyjna (po przekazaniu jej przez sąd II instancji Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie) została odrzucona jako wniesiona z uchybieniem terminu. Wskazano, że w dniach wysłania skargi kasacyjnej, tj. 16 i 17 stycznia 2025 r. trwała przeprowadzka Wydziału 6 Prokuratury Okręgowej w Krakowie z dotychczasowej siedziby przy ul. [...] [...] do nowej – przy ul. [...] [...]. Jednym z elementów przeniesienia siedziby było wyłączenie portalu elektronicznego, bez którego działania niemożliwym jest wysłanie jakiegokolwiek pisma na zewnątrz, i w szczególnych warunkach została drukowana koperta z adresem. Na kopercie został wpisany adres Naczelnego Sądu Administracyjnego, a intencją piszącego skargę było wysłanie jej do sądu I instancji, co wynika z treści skargi kasacyjnej. W związku z tym niedochowanie terminu zaistniało z powodu nadzwyczajnych okoliczności organizacyjnych, bowiem przeniesienie siedziby i związane z tym czynności spowodowało utrudnienie w normalnej pracy w dniu wysyłania pisma.Postanowieniem z 4 sierpnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2066/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. wniosek jako spóźniony.Postanowieniem z 23 października 2025 r., sygn. akt II OZ 1631/25, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie sądu I instancji z 4 sierpnia 2025 r. przesądzając, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu należy rozpoznać co do przesłanki zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.Sąd wskazał, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności.Sąd podniósł, że jakkolwiek Prokurator dokonał czynności, której terminowi uchybiono, to jednocześnie złożone wyjaśnienia nie wskazują, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego. W ocenie Sądu żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oparte na podnoszonych przez skarżącego okolicznościach związanych ze zmianą siedziby wydziału Prokuratury Okręgowej w Krakowie, nie może zostać uwzględnione. Przeprowadzka i związane z nią niedogodności (w tym podnoszony brak możliwości korzystania z portalu elektronicznego i w konsekwencji konieczność dokonania czynności technicznych wydruku pism i ich zaadresowania poza "standardowym" trybem przewidzianym w jednostce prokuratury) nie mogą zostać uznane za takie nadzwyczajne okoliczności, które uniemożliwiały prawidłowe i terminowe wniesienie skargi kasacyjnej i których nie dało się przezwyciężyć. Błędne zaadresowanie przesyłki, zawierającej skargę kasacyjną (skutkujące następczo wniesieniem tego środka zaskarżenia z uchybieniem terminu przepisanego prawem) obarczone jest działaniem w warunkach co najmniej lekkiego niedbalstwa. Na ocenę tę nie wpływa również okoliczność, czy błędnego zaadresowania przesyłki dokonał w niniejszej sprawie sam skarżący, czy pracownik jednostki prokuratury, któremu czynność ta została zlecona.Prokurator Prokuratury Okręgowej w Krakowie złożył zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przywrócenie terminu do złożenia skargi, ewentualnie, przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynika sprawy, tj. art. 86 § 1 i 87 § 1, 2 p.p.s.a. przez przyjęcie, że brak było przesłanek do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz że niezachowanie terminu było zawinione, podczas gdy prokurator uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu tego terminu. Wskazane okoliczności w postaci przeniesienia siedziby do innego budynku w dniu wysyłania przesyłki stanowią taką okoliczności uzasadniającą na brak zawinienia. W szczególności, że w treści skargi był prawidłowo wskazany adresat, tj. Naczelny Sąd Administracyjny Izba Ogólnoadministracyjna, Warszawa ul. G.P. Boduena 1/5 za pośrednictwem Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie wydział VIII Warszawa ul. J. Kazimierza 10.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z treścią art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Natomiast stosownie do art. 88 p.p.s.a., spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca. Z brzmienia powołanych przepisów wynika, że Sąd w pierwszej kolejności bada, czy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem terminu. Dopiero w razie uznania, że termin ten został zachowany, badaniu podlegają przesłanki uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu do dokonania danej czynności procesowej.W rozpoznawanej sprawie powyższa kwestia została przesądzona przez Naczelny Sąd, nie mniej należy uznać, iż Sąd I instancji sprostał powyższemu, wobec czego istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy trafnie Sąd I instancji ocenił, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy przy uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, jaką jest wniesienie skargi kasacyjnej. Na tak postawione pytanie należało udzielić odpowiedzi twierdzącej, ponieważ o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z 18.08.2000 r., III SA 1716/99, LEX nr 45409). Natomiast nieuwaga lub zaniedbanie nie może być traktowana jako brak winy, będący przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (postanowienie NSA z 28.05.2004 r., FZ 93/04, niepubl.).W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z przedstawionych okoliczności nie można wyprowadzić wniosku, że żalący skutecznie uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminowi. Przede wszystkim wskazać należy, że skarżący jako Prokurator Prokuratury Okręgowej w Krakowie, podobnie jak zawodowy pełnomocnik, winien być osobą zaznajomioną z regulacjami dotyczącymi terminów składania środków zaskarżenia i mającą doświadczenie w tym zakresie, działając czy to samodzielnie, czy też posługując się osobami trzecimi, powinien dołożyć należytej staranności przy podejmowaniu wszelkich czynności w tym zakresie. Oznacza to, że wykonując czynności samodzielnie, czy w sytuacji zlecenia pewnych czynności osobie trzeciej, nie jest on zwolniony z obowiązku czuwania na ich starannym wykonaniem. Dochowując należytej staranności powinien był sprawować należytą pieczę nad prawidłowym zaadresowaniem przesyłki, znając konsekwencje do jakich może doprowadzić skierowanie pism procesowych na błędny adres.W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.