sygn. II GZ 90/26 18 marca 2026 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - II GZ 90/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 18 marca 2026

Teza
Uchylono zaskarżone postanowienie. Zawieszenie/podjęcie postępowania, transport drogowy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1579/25 w zakresie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi S. M. na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 29 maja 2025 r., Nr XV/157/2025 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie określeniaUchylono zaskarżone postanowienie. Zawieszenie/podjęcie postępowania, transport drogowy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1579/25 w zakresie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi S. M. na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 29 maja 2025 r., Nr XV/157/2025 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie określenia
Data orzeczenia 18 marca 2026
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Wojciech Maciejko
Rozstrzygnięcie

Uchylono zaskarżone postanowienie

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1579/25 w zakresie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi S. M. na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 29 maja 2025 r., Nr XV/157/2025 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych i dworca udostępnionych dla operatorów i przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. zwrócić S. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (sto) złotych.

UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 22 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 1579/25 zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi S. M. na uchwałę Rady Miasta Zakopane z 29 maja 2025 r., Nr XV/157/2025 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych i dworca udostępnionych dla operatorów i przewoźników oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów.Wyjaśniając stan sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że opisana wyżej uchwała m.in. zmieniała uchwałę nr LVI/727/2024 z dnia 14 marca 2024 r. Wyrokiem z 8 maja 2025 r. III SA/Kr 1413/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie m.in. stwierdził nieważność tożsamych jednostek redakcyjnych ww. uchwały nr LVI/727/2024 z dnia 14 marca 2024 r. (w wersji sprzed zmianami), przy czym nowe załączniki do zaskarżonej uchwały w praktyce powtarzają dotychczasowe wersje opisowe funkcji poszczególnych przystanków. Wyrok ten został zaskarżony przez obydwie strony sporu (S. M. i Gminę Miasto Zakopane).W tak zarysowanej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie należało zawiesić, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), z uwagi na konieczność oczekiwania na rozstrzygniecie sprawy zakończonej nieprawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 maja 2025 r., III SA/Kr 1413/24. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, ekonomika procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie istnienia nadal nierozstrzygniętej ostatecznym orzeczeniem Sądu kwestii dotyczącej poprzedniej wersji tej samej uchwały, a więc mogącej mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy.Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości podjęcie postępowania.Postanowieniu zarzucił naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie, mimo że rozstrzygnięcie innego postępowania nie ma charakteru prejudycjalnego i nie warunkuje możliwości merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jednak zawieszenie postępowania winno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej.Fakultatywne zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zależy od uznania sądu, który winien rozważyć, czy w danym wypadku jest celowe wstrzymywanie biegu sprawy z uwagi na opisane okoliczności i czy nie naruszy ono praw gwarantowanych w ustawie zasadniczej. W orzecznictwie podkreśla się, że uznanie przewidziane w tym przepisie nie może mieć dowolnego charakteru. Obowiązkiem sądu jest rozważenie, a w konsekwencji wyjaśnienie w uzasadnieniu postanowienia przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania w sprawie (postanowienia NSA z: 25 marca 2005 r., sygn. akt I FZ 134/05, 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FZ 182/12, 15 marca 2012 r., sygn. akt I GZ 35/12). Sąd musi rozważyć przesłanki umożliwiające zawieszenie postępowania w świetle nakazu rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) i zasady szybkości postępowania wynikającej z art. 7 p.p.s.a. (postanowienia NSA z: 24 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FZ 390/11, 17 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 673/11, 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 832/11). W wypadku, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08, ONSAiWSA 2009/4/62, z glosą Z. Czarnika, OSP 2009/7–8/82, która została podjęta na skutek wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich, Naczelny Sąd Administracyjny, podzielając stanowisko tego organu krytycznie oceniającego praktykę stosowania instytucji zawieszenia postępowania przez sądy pierwszej instancji, przyjął, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez WSA z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której wydano już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do NSA. W uzasadnieniu uchwały NSA, dokonując wykładni tego przepisu, podkreślił, że kluczowe dla jego zrozumienia słowo "zależy" nie oznacza jakiegokolwiek wpływu, ale wpływ przewidziany prawem, a nie np. wynikający z autorytetu NSA. Chodzi więc w nim o sytuację, w której sąd nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, które powstało lub wyłoniło się w toku postępowania sądowego. Tylko wówczas zawieszenie postępowania może okazać się konieczne (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, s. 206; M. Niezgódka-Medek w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Lex 2013, uw. 1, 2, 4 do art. 125).Zawieszenie postępowania określone w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy (postanowienie NSA z 26 marca 2013 r., I FZ 59/13). Fakultatywność zawieszenia nie oznacza dowolności działania sądu w tej mierze. Omawiany przepis ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną może być wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne, by sformułować wypowiedź czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Brak jest podstaw do zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy sąd jest w stanie samodzielnie dokonać koniecznych do rozstrzygnięcia sprawy ustaleń (postanowienie NSA z 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 263/12).Uzasadniając zawieszenie postępowanie w tej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, stwierdził, że ekonomika procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiały za potrzebą zawieszenia postępowania wobec istnienia nadal nierozstrzygniętej ostatecznym orzeczeniem sądu kwestii ważności tożsamych jednostek redakcyjnych uchwały Rady Miasta Zakopane nr LVI/727/2024 z dnia 14 marca 2024 r. Wyrokiem z 8 maja 2025 r. III SA/Kr 1413/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie m.in. stwierdził bowiem nieważność wskazanych w nim jednostek redakcyjnych uchwały nr LVI/727/2024 z dnia 14 marca 2024 r., przy czym nowe załączniki do zaskarżonej uchwały w praktyce powtarzają dotychczasowe wersje opisowe funkcji poszczególnych przystanków. Wyrok ten został zaskarżony przez obydwie strony sporu.Stanowisko Sądu pierwszej instancji jest nietrafne.Zawieszenie postępowania i oczekiwanie na rozstrzygnięcie przez NSA skarg kasacyjnych wywiedzionych w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1413/24 było nieprawidłowe, gdyż rozstrzygnięcie w tej sprawie nie jest niezbędne do dokonania oceny, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Sąd I instancji jest władny samodzielnie ocenić, czy uchwała Rady Miasta Zakopane z 29 maja 2025 r., Nr XV/157/2025 w sposób uprawniony wykluczyła z możliwości korzystania z przystanków operatorów i przewoźników obsługujących tereny poza granicami miasta Zakopane.Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 5 listopada 2025 r., nadanym przez art. 1 pkt 6 i art. 2 ustawy z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2025 r. poz. 1427).. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 5 listopada 2025 r., nadanym przez art. 1 pkt 6 i art. 2 ustawy z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2025 r. poz. 1427).