Postanowienie - II OZ 788/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 24 czerwca 2025
Teza
Oddalono zażalenie. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K. P. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 marca 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 753/24 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi K. P., D. K. i D. K.1 na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwołOddalono zażalenie. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K. P. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 marca 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 753/24 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi K. P., D. K. i D. K.1 na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoł
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
24 czerwca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Anna Żak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 marca 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 753/24, odmówił przyznania K. P. prawa pomocy w sprawie K. P., D. K. i D. K.1 na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.Sąd powołując się na art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") wyjaśnił, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania gruntownej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy jest niewątpliwe, że skarga nie może zostać uwzględniona, w szczególności potrzeba zastosowania tego przepisu będzie zachodziła w przypadku, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia.W niniejszej sprawie K. P., D.K. i D.K.1 zaskarżyli decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Sąd zauważył, że zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie dokonanej przez organ oceny w zakresie dopuszczalności wniesionego przez D. K. i D.K.1 od decyzji PINB [...] z [...] stycznia 2024 r., a zatem nie ma bezpośredniego wpływu na sferę prawną K. P. Nie posiadała ona zatem interesu prawnego pozwalającego złożyć skargę na ww. decyzję, co stanowiło podstawę odrzucenia skargi postanowieniem z 13 marca 2025 r., w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.W ocenie Sądu skoro wniosek K. P. o przyznanie prawa pomocy dotyczył skargi, która podlegała odrzuceniu wobec jej niedopuszczalności, oczywista bezzasadność skargi obligowała do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (bez konieczności prowadzenia postępowania w kierunku oceny sytuacji osobistej i majątkowej strony).Pismem z 10 kwietnia 2025 r. D. K. i K. P. wniosły zażalenia na powyższe postanowienie, wskazując na naruszenia prawa materialnego, błędną interpretację prawa, naruszenie zasad współżycia społecznego oraz utratę zaufania do organów państwa.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie K. P. nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Ocena skargi jest w tej sytuacji dokonywana w oderwaniu od sytuacji materialnej strony.W analizowanej sprawie Sąd I instancji zauważył, że oczywista bezzasadność skargi zachodzi gdy skarga skarżącej została odrzucona z powodu jej niedopuszczalności związanej z brakiem legitymacji skargowej w odniesieniu do zaskarżonej decyzji. Uznano bowiem, że skarżąca nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu zaskarżonej decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego dotyczącego odwołania, którego autorem był D. K. i D. K.1. Prawidłowo zatem sąd wojewódzki przyjął, że skoro wniosek K. P. o przyznanie prawa pomocy dotyczył skargi, która podlegała odrzuceniu wobec jej niedopuszczalności, to na obecnym etapie skarżąca nie nabyła prawa do wnioskowania o przyznanie jej prawa pomocy.Natomiast zażalenie D. K. podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia - w tym przypadku wyłącznie K. P. Jednocześnie wskazać trzeba, że D. K. nie była inicjatorem postępowania o udzielenie prawa pomocy.Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., zaś w pkt 2 na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a..