sygn. I SA/Lu 569/25 23 kwietnia 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Postanowienie - I SA/Lu 569/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 23 kwietnia 2026

Teza
Odrzucono skargę. egzekucja świadczeń pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 8 sierpnia 2025 r. nr 0601-IEE.7192.113.2025.5 w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić M. W. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną z tytułu wpisu od skargi. UZASADNIENIE M. W. wniosła dOdrzucono skargę. egzekucja świadczeń pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 8 sierpnia 2025 r. nr 0601-IEE.7192.113.2025.5 w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić M. W. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną z tytułu wpisu od skargi. UZASADNIENIE M. W. wniosła d
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 23 kwietnia 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący Andrzej Niezgoda
Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 8 sierpnia 2025 r. nr 0601-IEE.7192.113.2025.5 w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić M. W. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną z tytułu wpisu od skargi.

UZASADNIENIE
M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 8 sierpnia 2025 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, zaś w przypadku przywrócenia terminu - o jej oddalenie.Postanowieniem z 27 listopada 2025 r. sygn. akt I SA/Lu 569/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 18 marca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.Skoro zaskarżone postanowienie organ doręczył skarżącej w sposób prawem przewidziany 8 sierpnia 2025 r., to 30-dniowy termin jaki przysługiwał stronie na wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął z dniem 8 września 2025 r. Oznacza to, że skarga wniesiona 9 października 2025 r. jest skargą wniesioną po terminie, zaś Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi wskazując, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a..