Postanowienie - I GZ 229/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 24 czerwca 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. P.-S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 936/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. P.-S. na rozstrzygnięcie Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca z dnia 19 lutego 2025 r. nr wniosku: 1141/KPO.Stypendia 2024 w przedmiocie oceny wniosku o objęcie pOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. P.-S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 936/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. P.-S. na rozstrzygnięcie Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca z dnia 19 lutego 2025 r. nr wniosku: 1141/KPO.Stypendia 2024 w przedmiocie oceny wniosku o objęcie p
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
24 czerwca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Piotr Pietrasz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 kwietnia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 936/25 w pkt 1 odrzucił skargę A. P.-S. (dalej: skarżącej lub strony) na rozstrzygnięcie Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca z dnia 19 lutego 2025 r., w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem. W pkt 2 zwrócił stronie 200 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym.Rozstrzygnięciem z 19 lutego 2025 r. Narodowy Instytut Muzyki i Tańca w Warszawie poinformował stronę o odmowie objęcia wnioskowanego przedsięwzięcia wsparciem. Rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącej w dniu 10 marca 2025 r.Strona pismem z 18 marca 2025 r. wniosła skargę na ww. rozstrzygnięcie.Z uwagi na braki formalne skargi zarządzeniem WSA w Warszawie z dnia 24 marca 2025 r. wezwano skarżącą m.in. do odręcznego podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 1 kwietnia 2025 r.Strona pismem z dnia 2 kwietnia 2025 r. nadesłała w postaci elektronicznej pismo przewodnie podpisane elektronicznie oraz skargę nie zawierającą podpisu elektronicznego. Skarżąca wyjaśniła, iż oryginał skargi pozostał u niej wraz z pieczątką przyjęcia skargi przez biuro podawcze. Dołączono przy tym dowód uiszczenia wpisu sądowego w sprawie.Uzasadniając odrzucenie skargi WSA w Warszawie podkreślił, że w związku z brakiem formalnym skargi w postaci braku podpisu strony wezwano skarżącą do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca nie wykonała powyższego zarządzenia bowiem nie dołączono do akt sprawy skargi zawierającej podpis własnoręczny lub elektroniczny. Podkreślić tutaj należy, iż wykonując wezwanie Sądu skarżąca nadesłała odpis skargi jednakże nie zawierających podpisu elektronicznego. Jedynym dokumentem podpisanym przez skarżącą przy nadesłanej odpowiedzi na wezwanie było natomiast podpisane elektronicznie pismo przewodnie z 2 kwietnia 2025 r.Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez ten Sąd.W uzasadnieniu strona wskazał, że skarga została skutecznie złożona za pośrednictwem platformy ePUAP - jako dokument elektroniczny, zawierający skan pisma podpisanego odręcznie.Narodowy Instytut Muzyki i Tańca w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie w całości.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione.Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis tej strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast z art. 46 § 2a p.p.s.a. wynika, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z kolei zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a dotyczą także załączników do pism wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu.Wbrew twierdzeniom skarżącej, okoliczności niniejszej sprawy nie pozwalają na uznanie, że wniesiona przez nią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga została prawidłowo podpisana. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w wykonaniu wezwania Sądu do podpisania skargi nadesłała, za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej, skan podpisanej własnoręcznie skargi. Skarżąca podpisała przy tym prawidłowo jedynie pismo przewodnie, zaś załącznik do pisma ogólnego, zawierający skargę w postaci odrębnego dokumentu elektronicznego, nie został przez skarżącą oddzielnie elektronicznie podpisany.Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przy czym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego stanowiącego załącznik do dokumentu. Przepis art. 46 § 2b p.p.s.a. jednoznacznie przesądza o obowiązku podpisania wszystkich załączników na zasadach art. 46 § 2a tej ustawy. Oznacza to, że zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w ww. przepisie art. 46 § 2a p.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.W tym miejscu należy odwołać się do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, w której Sąd ten wypowiedział się w zakresie zasad wnoszenia przez stronę pism do Sądu w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy ePUAP, przyjmując, że: "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładnię prezentowaną w ww. uchwale należy odnieść także do innych niż skarga załączników do pisma ogólnego przesłanego za pośrednictwem platformy ePUAP.Treść art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości, że uniemożliwia to uznanie, że braki formalne skargi zostały przez skarżącą skutecznie uzupełnione, co w konsekwencji nie pozwala na nadanie jej – jako wciąż obarczonej brakiem formalnym - dalszego biegu i stanowi podstawę do jej odrzucenia. Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że okoliczności niniejszej sprawy stanowiły podstawę do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Z powyższych względów nie było podstaw do uwzględnienia wniesionego zażalenia, co skutkowało jego oddaleniem w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a..