sygn. III OZ 338/25 24 czerwca 2025 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - III OZ 338/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 24 czerwca 2025

Teza
Oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 37/25 o odrzuceniu skargi P.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 listopada 2024 r., nr SKO Gd/5105/24 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIOddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 37/25 o odrzuceniu skargi P.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 listopada 2024 r., nr SKO Gd/5105/24 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENI
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy nieustalone
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 24 czerwca 2025
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Teresa Zyglewska
Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 37/25 o odrzuceniu skargi P.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 listopada 2024 r., nr SKO Gd/5105/24 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z 12 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 37/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: Sąd I instancji, WSA) odrzucił skargę P.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 12 listopada 2024 r., nr SKO Gd/5105/24 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.Z uzasadnienia wynika, że P.G. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 12 listopada 2024 r., nr SKO Gd/5105/24 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 22 stycznia 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z 16 lutego 2025 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału. Postanowieniem z 20 marca 2025 r., sygn. akt III OZ 144/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III z 22 stycznia 2025 r.W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 25 marca 2025 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 22 stycznia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd I instancji wskazał, że przesyłka sądowa skierowana do skarżącego na adres zawarty w skardze została dwukrotnie awizowana w dniach 28 marca 2025 r. i 7 kwietnia 2025 r. i zwrócona do Sądu w dniu 22 kwietnia 2025 r. z pieczątką doręczającego "zwrot nie podjęto w terminie". Z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie wynika, że doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, a informację o umieszczeniu tego zawiadomienia o przesyłce dla adresata zaznaczono wyraźnie "w oddawczej skrzynce pocztowej". W tej sytuacji, w ocenie Sądu I instancji, zgodnie z art. 73 p.p.s.a. przedmiotowe wezwanie należało uznać za doręczone w dniu 11 kwietnia 2025 r., w konsekwencji termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 18 kwietnia 2025 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnej opłaty, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.Skarżący, nie zgadzając się z postanowieniem Sądu I instancji, wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 marca 2025 r., sygn. akt III OZ 144/25 oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 22 stycznia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zasadnie zatem skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie wykonał wezwania i nie uzupełnił braku fiskalnego, wobec tego skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu.Argumenty zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie, ponieważ sprowadzają się w istocie do stwierdzenia, że skarżący nie otrzymał awizo. Zarzuty zażalenia zmierzają więc do zakwestionowania skuteczności zastępczego doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej zarządzenie o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.Zgodnie z art. 73 § 3 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68 p.p.s.a., art. 69 § 1 p.p.s.a. oraz art. 70-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej [...] albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w art. 73 § 2 p.p.s.a. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a., pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., co wynika z art. 73 § 4 p.p.s.a.Cytowane przepisy ustanawiają instytucję tzw. fikcji doręczenia, która sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy "fizycznie" do takiego odbioru nie doszło. Warunkiem jednak jest, żeby strona miała możliwość odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym lub w urzędzie gminy, ale z niej nie skorzystała. Doręczyciel zobowiązany jest pozostawić zawiadomienie o tej możliwości.W tej sprawie z informacji urzędu pocztowego na zwróconej do Sądu I instancji przesyłce wynika, że była ona prawidłowo awizowana, zgodnie ze wskazanymi wyżej zasadami, wynikającymi z art. 73 § 1-3 p.p.s.a. Skarżący nie uprawdopodobnił skutecznie, że nie otrzymał awizo. Dla takiego uprawdopodobnienia konieczne byłoby wykazanie, że skrzynka oddawcza była uszkodzona lub też dostęp do tej skrzynki był powszechny. Domniemanie faktyczne doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. może być również obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Jedną z możliwości służących obaleniu tego domniemania jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej. Istotne jest, żeby w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej została zgłoszona reklamacja. Co do zasady brak woli strony przeprowadzenia procedury reklamacyjnej uniemożliwia skuteczne obalenie domniemania doręczenia pisma w trybie awizowania (por. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 73 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2019 r., sygn. akt I GZ 341/19 - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie twierdzenia, że doręczyciel nie pozostawił awizo prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 p.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo przez oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło.Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.