Postanowienie - II OZ 1458/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 16 października 2025
Teza
Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K., D. K. i K. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2339/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. P., D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru BudowlanegoOddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K., D. K. i K. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2339/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. P., D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
odwołujący
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
16 października 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Andrzej Wawrzyniak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie; Odrzucono zażalenie
UZASADNIENIE
K. P., D. K. i D. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 lipca 2024 r., w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 10 kwietnia 2025 r. wezwano D. K. i D. K. solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję MWINB w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003, Nr 221 poz. 2193 ze zm.).Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2339/24, WSA w Warszawie odrzucił skargę K. P.Następnie D. K., D. K. i K. P. wnieśli zażalenie na wymienione wcześniej zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie D. K. i D. K. należało oddalić jako nieusprawiedliwione, natomiast zażalenie K. P. podlega odrzuceniu.Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej p.p.s.a.) od skargi pobiera się wpis (stosunkowy lub stały). Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Według § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł.Skoro przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego orzekająca o umorzeniu postępowania odwoławczego zainicjowanego odwołaniem wniesionym przez obu skarżących od decyzji organu pierwszej instancji o nakazaniu K. P. rozbiórki obiektu budowlanego, zasadnie skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie należnego wpisu, którego wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ponadto za prawidłową należy uznać podstawę prawną wezwania do uiszczenia żądanego wpisu od skargi, termin wykonania obowiązku i konsekwencje nieuiszczenia opłaty sądowej.Na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia nie mogły wpłynąć argumenty zażalenia odwołujące się do sytuacji finansowej wnoszących to zażalenie. Oceniając legalność zarządzenia z dnia 10 kwietnia 2025 r. należało jedynie sprawdzić, czy istniał obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, jego wysokość, prawidłowość pouczenia o środku odwoławczym i doręczenia wezwania. Kwestia przyznania prawa pomocy jest rozstrzygana w odrębnym postępowaniu. Natomiast zagadnienie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może stanowić przedmiotu kontroli w tej sprawie na obecnym etapie postępowania.Zażalenie wniesione przez K. P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.Podkreślić należy, że niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem zarządzenia, którego skutki prawne dotyczą wyłącznie jego adresata. Zażalenie złożone w niniejszej sprawie przez K. P. na zarządzenie z dnia 10 kwietnia 2025 r. jest niedopuszczalne, ponieważ wnosząca zażalenie nie była adresatem tego zarządzenia. Byli nimi wyłącznie D. K. i D. K.Z przedstawionych względów orzeczono jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 sentencji w oparciu o art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a..