Postanowienie - III FZ 150/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. Odrzucenie zażalenia, podatek od nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 479/25 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 1 lipca 2025 r. nr SKO.41/3438/P/2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2001 r. postanawia oddalić zażOddalono zażalenie. Odrzucenie zażalenia, podatek od nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 479/25 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 1 lipca 2025 r. nr SKO.41/3438/P/2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2001 r. postanawia oddalić zaż
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
19 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Bogusław Woźniak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 4 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Lu 479/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie J. A. (dalej jako: "skarżący") na postanowienie Sądu I instancji z 23 października 2025 r. odrzucające skargę J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 1 lipca 2025 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2001 r. Jako podstawę prawną orzeczenia Sąd I instancji wskazał art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a."W uzasadnieniu postanowienia WSA w Lublinie wskazał, że przesyłka zawierająca postanowienie Sądu I instancji z 23 października 2025 r. o odrzuceniu skargi, nie została przez skarżącego odebrana w terminie, przez co, stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a., skutek jej doręczenia nastąpił 17 listopada 2025 r. Termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upływał z dniem 24 listopada 2025 r., zgodnie z treścią art. 194 § 2 p.p.s.a., natomiast skarżący złożył zażalenie 25 listopada 2025 r.Pismem z 5 stycznia 2026 r. skarżący wystąpił z zażaleniem, wnosząc o jego uchylenie w całości, nadanie biegu zażaleniu na postanowienie z 23 października 2025 r. i rozpoznanie skargi na decyzję SKO w Lublinie z 1 lipca 2025 r., ewentualnie wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Instytucja tzw. fikcji doręczenia polega na tym, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy (art. 73 § 1 p.p.s.a). Jednocześnie dokonuje się zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się wówczas za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy (art. 73 § 4 p.p.s.a.).Nie ulega zatem wątpliwości, że już z samego brzmienia § 1 i § 4 art. 73 p.p.s.a. wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia (awizo – opatrzonego datą i podpisem doręczającego). Od daty na zawiadomieniu należy liczyć 14-dniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby w niniejszej sprawie bieg siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia.W doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (vide: postanowienie NSA z 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 103/04). Domniemanie z art. 73 p.p.s.a. nie odnosi się też tylko do sytuacji, w której przesyłka w ogóle nie została odebrana. Omawianego domniemania rzeczywiście nie będzie można zastosować, gdy adresat odbierze przesyłkę w ciągu 14 dni, o których mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. (wobec faktu doręczenia nie trzeba będzie go domniemywać), ale gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, to art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych.Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa przesyłka sądowa zawierająca postanowienie Sądu I instancji z 23 października 2025 r. o odrzuceniu skargi była pierwszy raz awizowana 3 listopada 2025 r. i nie została odebrana w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, czyli do 17 listopada 2025 r. Sąd pierwszej instancji zasadnie zatem przyjął w świetle art. 73 § 4 p.p.s.a., że skuteczne doręczenie przesyłki zostało dokonane 17 listopada 2025 r., a w związku z tym skarżący był uprawniony złożyć zażalenie na postanowienie z 23 października 2025 r. do dnia 24 listopada 2025 r. Tymczasem skarżący złożył zażalenie 25 listopada 2025 r., a więc po upływie 7-dniowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Sąd I instancji zasadnie zatem odrzucił zażalenie, a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.