Postanowienie - V SA/Wa 853/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 25 czerwca 2025
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Konrad Łukaszewicz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na czynność Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w przedmiocie odmowy wypłaty świadczeń pracowniczych ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. B. (zwany dalej: "Skarżącym") wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z pismem z dnia 20 wrzeOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Konrad Łukaszewicz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na czynność Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w przedmiocie odmowy wypłaty świadczeń pracowniczych ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. B. (zwany dalej: "Skarżącym") wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z pismem z dnia 20 wrze
Data orzeczenia
25 czerwca 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Konrad Łukaszewicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
A. B. (zwany dalej: "Skarżącym") wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z pismem z dnia 20 września 2024 r. zatytułowanym "Pozew o wypłatę wynagrodzenia i świadczeń z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych".W odpowiedzi na skargę Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (zwany dalej: "Funduszem") wniósł o jej odrzucenie jako niepodlegającej rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Organ wyjaśnił przy tym, że Skarżący domagał się wypłaty niezaspokojonych wierzytelności z tytułu umowy o pracę z [...] i [...]., natomiast Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] poinformował go, że ze względu na braki formalne wniosku nie może być on rozpatrzony. Postępowanie administracyjne zainicjowane pierwszym wnioskiem Skarżącego zostało zakończone poprzez pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, jako że Skarżący nie złożył do urzędu wymaganych dokumentów. W zakresie drugiego wniosku organ ustalił, że Skarżący nie był pracownikiem [...] i odmówił wypłaty świadczenia, pouczając Skarżącego, że spory związane z odmową rozstrzyga sąd powszechny.Postanowieniem z dnia 12 listopada 2024 r. o sygn. akt III SA/Gd 573/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził swoja niewłaściwość i przekazał sprawę do tut. sądu jako właściwego miejscowo.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.Wyjaśnić w pierwszej kolejności należy, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedza badanie przez sąd jej dopuszczalności. Skarga jest niedopuszczalna, gdy przedmiot sprawy nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości sądów administracyjnych reguluje art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.z 2024 r., poz.935 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg w przypadkach enumeratywnie wyliczonych prawnych form działania administracji publicznej oraz bezczynności i przewlekłości organów administracji publicznej.Wprawdzie sporządzone przez skarżącego pismo z dnia 20 września 2024 r., uznane za skargę do sądu administracyjnego, nie jest precyzyjne i trudno rozeznać się w toku rozumowania Skarżącego, jednak w oparciu o wyjaśnienia przedstawione w odpowiedzi na skargę oraz załączone do niej akta administracyjne należało przyjąć, że jej przedmiotem jest czynność polegająca na odmowie wypłaty świadczeń z Funduszu, przy czym Skarżący nie zakwestionował konkretnego rozstrzygnięcia, a raczej sytuację, w której się znalazł.Należy zatem wskazać, że sprawy związane z odmową wypłaty świadczeń pracowniczych z Funduszu nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 433 ze zm.), spory powstałe w związku z odmową wypłaty świadczeń pracowniczych rozstrzyga sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy. Jednocześnie, w myśl art. 1 i 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1568 ze zm.), sprawy ze stosunków z zakresu prawa pracy - jako sprawy cywilne - są rozpoznawane przez sądy powszechne.W tej sytuacji zasadne było przyjęcie, że skarga nie jest dopuszczalna, jako że kompetencja do rozstrzygnięcia sporu na gruncie ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy przysługuje wyłącznie sądowi powszechnemu - sądowi pracy.Z tego względu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a