sygn. III OZ 383/25 29 lipca 2025 Naczelny Sąd Administracyjny

Postanowienie - III OZ 383/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 29 lipca 2025

Teza
Oddalono zażalenie. Funkcjonariusze Policji. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 97/25 o odrzuceniu skargi M. J. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia 21 listopada 2024 r., nr 5854 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego postanawia: oddalićOddalono zażalenie. Funkcjonariusze Policji. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 97/25 o odrzuceniu skargi M. J. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia 21 listopada 2024 r., nr 5854 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego postanawia: oddalić
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy nieustalone
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia 29 lipca 2025
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Rafał Stasikowski
Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 97/25 o odrzuceniu skargi M. J. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia 21 listopada 2024 r., nr 5854 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z 27 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnyw Warszawie odrzucił przedmiotową skargę. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierająca powyższe wezwanie przesłano na adres pełnomocnik wskazany w skardze. Zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 11 marca 2025 r. ww. przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 5 marca 2025 r., zatem termin na wykonanie wezwania upłynął 12 marca 2025 r. Pomimo upływu terminu pełnomocnik skarżącego nie wskazała numeru PESEL skarżącego i nie nadesłała stosownego pełnomocnictwa, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.").Zażalenie na powyższe postanowieniem wniósł skarżący.Postanowieniem z 30 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnyw Warszawie przywrócił skarżącemu termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.Zarządzeniem z 8 maja 2025 r. skarżący został wezwany, czy w związku z przywróceniem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi cofa zażalenie na postanowienie z 27 marca 2025 r. Do ww. wezwania skarżący się nie odniósł.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony, jeżeli jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Z kolei art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jej odrzuceniem.W niniejszej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierająca powyższe wezwanie przesłano na adres pełnomocnik wskazany w skardze. Zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 11 marca 2025 r. ww. przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 5 marca 2025 r., zatem termin na wykonanie wezwania upłynął 12 marca 2025 r.W zażaleniu skarżący zawarł argumentację, która miała świadczyć o braku skutecznego doręczenia wezwania z 10 lutego 2025 r. Niemniej nie pozwalała ona na jednoznaczne stwierdzenie, że w istocie awizacja dotycząca przesyłki zawierającej ww. wezwanie nie została prawidłowo pozostawiona w skrzynce oddawczej pełnomocnik skarżącego. Zdaniem pełnomocnik nie zostały jej doręczone awiza, co więcej poczta nie wysłała jej powiadomienia sms o przesyłce sądowej. Na poparcie swoich twierdzeń poinformowała, że w sprawie złożyła reklamację, która na dzień złożenia zażalenia pozostała bez odpowiedzi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego na obecnym etapie sprawy nie sposób przesądzić, że wezwanie z 10 lutego 2025 r. nie zostało doręczone pełnomocnik skarżącej w sposób zgodny z prawem.Należy jednak zwrócić uwagę, że postanowieniem z 30 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił skarżącemu termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przywrócenie skarżącemu ww. terminu jest równoznaczne z tym, że w ocenie tego sądu skarżący uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, a więc w sprawie doszło do prawidłowego doręczenia wezwania z 10 lutego 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł na gruncie niniejszej sprawy podstaw do zakwestionowania stanowiska sądu I instancji co do prawidłowości doręczenia wezwania z 10 lutego 2025 r., w związku z czym przedmiotowe zażalenie należało oddalić. Oznacza to, że w sprawie w sposób prawomocny została przesadzona okoliczność, że w sprawie skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi, a więc sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę. Jednocześnie sąd I instancji przywrócił skarżącemu termin na uzupełnienie ww. braków, co zostało uczynione, a więc sprawie zostanie nadany dalszy bieg.W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.