Postanowienie - II GZ 469/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 czerwca 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Nadzór sanitarny. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G.V. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Wr 61/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. V. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia [.Oddalono zażalenie. Nadzór sanitarny. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G.V. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Wr 61/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. V. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia [.
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
25 czerwca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Wojciech Maciejko
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z 27 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Wr 61/25 w sprawie ze skargi G. V. Sp. z o.o.w W. (dalej: Spółka, skarżąca) na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z [...] listopada 2024 r.w przedmiocie wydania nakazów w przedmiocie całkowitego wyodrębnienia pomieszczeń przychodni specjalistycznej od innych pomieszczeń budynku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy.Skarżąca w skardze na zaskarżoną decyzję wniosła o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania decyzji z uwagi na niewykazanie przez skarżącą przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Sąd pierwszej instancji podniósł, że Spółka nie przedstawiła orientacyjnych kosztów wykonania nakazu, ani także żadnych dowodów obrazujących swoją kondycję finansową. Bez porównania tych dwu wartości (sytuacji finansowej Spółki i kosztów realizacji obowiązku) nie jest możliwe zweryfikowanie jej twierdzenia, że w jej przypadku spełniły się przesłanki warunkujące możliwość wstrzymania wykonania aktu, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawoo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Skarżąca nie przedstawiła ponadto żadnego dowodu na brak zgody właściciela budynku na dostosowanie pomieszczeń obiektu do nakazu organu.Skarżąca zaskarżyła postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca wniosła, po pierwsze,o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, po drugie o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z protokołu demontażu i depozytu z dnia 30 czerwca 2024 r. na okoliczność braku zgody na montaż elementów architektonicznych oddzielających pomieszczenia przychodni.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a.Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd może więc mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji organu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że w nie uprawdopodobniono, iż w związku z wykonaniem decyzji mogłoby zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, iż skarżąca nie wypełniła ciążącego na niej obowiązku, wynikającego z art. 61 § 3 p.p.s.a. w zakresie wykazania swojej aktualnej sytuacji finansowej pozwalającej na ocenę jej żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w aspekcie możliwości wystąpienia jednej bądź obu przesłanek określonychw tym przepisie. W niniejszej sprawie skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów uprawdopodabniających tę okoliczność. Niewątpliwie informacje takie pozwoliłyby na ocenę bieżącej sytuacji skarżącej w zakresie możliwości wywołania wykonaniem zaskarżonej decyzji jednej bądź obu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku Spółki o dopuszczeniei przeprowadzenie dowodu z protokołu demontażu i depozytu z dnia 30 czerwca 2024 r. na okoliczność braku zgody na montaż oddzielających pomieszczenia przychodni przepierzenie ruchomych, Sąd zauważa, że kwestia ta nie jest przedmiotem rozważań w ramach zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odnosi się bowiem wyraźnie do istoty sprawy sądowoadministracyjnej i zmierza do wykazania nielegalności zaskarżonej decyzji. W konsekwencji, wniosek ten nie mógł być uwzględniony.Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.