sygn. VII SA/Wa 1/25 25 czerwca 2025 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Wyrok - VII SA/Wa 1/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 25 czerwca 2025

Teza
Oddalono skargę. Akta stanu cywilnego, Paszporty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.) asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2025 r., sprawy ze skargi A. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 października 2024 r. znak: DSO-PA.6832.6.2024 w przedmiocie wydania paszportu oddala skargę UZASADNIENIE Uzasadnienie.Zaskarżoną decyzją z 10 października 2024 r. znakOddalono skargę. Akta stanu cywilnego, Paszporty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.) asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2025 r., sprawy ze skargi A. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 października 2024 r. znak: DSO-PA.6832.6.2024 w przedmiocie wydania paszportu oddala skargę UZASADNIENIE Uzasadnienie.Zaskarżoną decyzją z 10 października 2024 r. znak
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tematy
skarga administracyjna kontrola administracyjna
Role w sprawie
odwołujący odwołujący / ubezpieczony wnioskodawca / wnioskodawczyni apelujący / skarżący wnioskodawca
Data orzeczenia 25 czerwca 2025
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.) asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2025 r., sprawy ze skargi A. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 października 2024 r. znak: DSO-PA.6832.6.2024 w przedmiocie wydania paszportu oddala skargę

UZASADNIENIE
Uzasadnienie.Zaskarżoną decyzją z 10 października 2024 r. znak DSO-PA.6832.6.2024 Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: "Minister") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."), art. 54 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy z 27 stycznia 2022 r. o dokumentach paszportowych i art. 34 pkt 1 oraz art. 51 ustawy z 25 czerwca 2015 r. Prawo konsularne po rozpatrzeniu odwołania A. J.od decyzji Konsula RP w W. z [...[ Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania paszportu - utrzymał w mocy tą decyzjęUzasadniając decyzję Minister wyjaśnił, że wnioskiem z 17 kwietnia 2024 r. A. J. wystąpiła do Konsula RP w W. o wydanie paszportu. Z Rejestru Dokumentów Paszportowych (dalej RDP) wynika, że do wniosku dołączyła odpis zupełny aktu urodzenia Nr [...] (sporządzonego 9 listopada 2005 r. w Urzędzie Stanu Cywilnego w C.), a także okazała nieważny paszport seria [...] wydany w 2017 r. przez Konsula RP w W. (utracił ważność w 2022 r.).W związku z faktem, że w dacie złożenia wniosku skarżąca nie posiadała ważnego polskiego dokumentu tożsamości i jednocześnie - jak wynika z akt sprawy - odmówiła okazania swojego zagranicznego dokumentu ze zdjęciem, natomiast znajdujące się w RDP jej zdjęcie paszportowe z 2017 r. (wówczas miała 11 lat) uniemożliwia potwierdzenie tożsamości organ paszportowy pierwszej instancji uznał, że nie ma możliwości potwierdzenia tożsamości. Pismem z 29 kwietnia 2024 r. Konsul RP w W. wezwał skarżącą pod rygorem wydania decyzji odmawiającej uwzględnienie jej wniosku paszportowego do niezwłocznego okazania jej aktualnego dokumentu ze zdjęciem (polskiego bądź zagranicznego). W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawczyni przesłała przy piśmie z 6 maja 2024 r. notarialnie potwierdzoną kopię swojego amerykańskiego prawa jazdy i wskazała na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2022 r., sygn. akt II OSK 1754/21, a także odniosła się do zapisów ustawy o dokumentach paszportowych, rozporządzenia z 21 grudnia 2018 r. Ministra Cyfryzacji w sprawie trybu rejestracji danych w rejestrze PESEL oraz w rejestrach mieszkańców i zażądała, aby Konsul RP w W. wystąpił do rejestru PESEL o wydanie w trybie art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 38 ust. 3 ustawy o dokumentach paszportowych zaświadczenia, że nie ma rozbieżności w rejestrze PESEL i nie ma obywatelki polskiej, która nazywa się A. J.Decyzją z 17 maja 2024 r. Nr [...] Konsul RP w W. odmówił wydania żądanego paszportu. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ paszportowy, odnosząc się do stanu faktycznego sprawy stwierdził, że z uwagi na występujące w sprawie rozbieżności w zakresie imienia i nazwiska wnioskodawczym w przedłożonych dokumentach i dostępnych rejestrach nie jest w stanie potwierdzić zamieszczanych w dokumencie paszportowym danych osoby ubiegającej się o dokument paszportowy, wskazanych we wniosku o wydanie dokumentu paszportowego.31 maja 2024 r. A. J. wniosła odwołanie od ww. decyzji. Minister opisał zarzuty z odwołania i stanowisko strony, stwierdzając, że z uwagi na brak jednoznaczności żądania zawartego w odwołaniu, pismem z 17 czerwca 2024 r. wezwał autorkę do jednoznacznego wyjaśnienia w zakreślonym terminie, czy oczekuje przeprowadzenia w przedmiotowej sprawie paszportowej postępowania odwoławczego, czy postępowania w trybie nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności ww. decyzji (wezwanie to zostało wystosowane pod rygorem uznania pisma wyżej wymienionej za odwołanie od decyzji Konsula RP w W. z dnia [...] Nr [...] ).Do organu odwoławczego nie wpłynęło zwrotne potwierdzenie odbioru powyższego wezwania aczkolwiek 19 września 2024 r. do MSWiA wpłynęło pismo z 29 sierpnia 2024 r., w którym skarżąca potwierdziła doręczenie jej tego wezwania.Minister wyjaśnił istotę i zasady postępowania odwoławczego, stwierdzając, że prawo do posiadania dokumentu paszportowego przysługuje każdemu obywatelowi polskiemu (art. 5 ust. 1 ww. ustawy) natomiast pozbawienie lub ograniczenie prawa do posiadania takiego dokumentu może nastąpić wyłącznie w przypadkach określonych w ustawie (art. 5 ust. 3 ww. ustawy). Dokument paszportowy wydaje się na wniosek (art. 27 ust. 1 ww. ustawy). Organ paszportowy potwierdza tożsamość i obywatelstwo na podstawie ważnego dokumentu paszportowego lub ważnego dowodu osobistego, o ile został wydany art. 38 ust. 1 ww. ustawy), jak również może potwierdzić tożsamość i obywatelstwo wnioskodawcy na podstawie danych zawartych w RDP, w rejestrze PESEL oraz w Rejestrze Dowodów Osobistych (art. 38 ust. 3 ww. ustawy) bądź na podstawie innego ważnego dokumentu zawierającego fotografię (art. 38 ust. 4 ww. ustawy). Organ paszportowy, w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do.. tożsamości osoby, której ma być wydany dokument paszportowy, jej obywatelstwa lub innych danych niezbędnych do złożenia wniosku o wydanie dokumentu paszportowego, może potwierdzić te dane w rejestrze stanu cywilnego, o którym mowa w ustawie z 28 listopada 2014 r. Prawo o stanu cywilnego, w centralnym rejestrze danych o nabyciu i utracie obywatelstwa polskiego, o którym mowa w art. 59 ust. 1 ustawy z 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim lub może żądać przedłożenia dokumentu potwierdzającego posiadanie obywatelstwa polskiego przez osobę, której ma być wydany dokument paszportowy, wydanego na podstawie przepisów ustawy o obywatelstwie polskim (art. 40 ww. ustawy).Stosownie do art. 54 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy o dokumentach paszportowych, organ paszportowy, do którego wpłynął wniosek o wydanie dokumentu paszportowego, odmawia - w drodze decyzji - wydania dokumentu paszportowego w przypadku gdy na podstawie przedłożonych dokumentów i dostępnych rejestrów organ paszportowy nie potwierdził zamieszczanych w dokumencie paszportowym danych osoby ubiegającej się o dokument paszportowy, wskazanych we wniosku o wydanie dokumentu paszportowego. Tożsamość osoby wnioskującej o polski dokument paszportowy musi być ustalona przez organ paszportowy jednoznacznie i w sposób absolutny/bezdyskusyjny. Nie można dokonywać ustaleń w tym przedmiocie na zasadzie domniemania bądź uprawdopodobnienia.To organ, który przyjął wniosek paszportowy jest wyłącznym gospodarzem postępowania wszczętego w oparciu o ten wniosek. Tym samym to wyłącznie on decyduje czy - w świetle posiadanych materiałów oraz informacji - można uznać, że została potwierdzona przez niego tożsamość osoby wnioskującej o dokument paszportowy. Natomiast organ odwoławczy, który nie przyjmował wniosku paszportowego danej osoby, a tym samym nie widział jej w rzeczywistości nie może wypowiadać się w sposób stanowczy czy organ paszportowy pierwszej instancji zasadnie bądź niezasadnie uznał, że zdjęcie takiej osoby - znajdujące się w rejestrach państwowych - nie odzwierciedla należycie aktualnego jej wyglądu (który uległ zmianie w następstwie naturalnego procesu wynikającego z upływu czasu) i w związku z tym jest ono niewystarczające do potwierdzenia jej tożsamości. Bezsprzecznie, tylko w momencie składania przedmiotowego wniosku istnieje faktyczna możliwość takiej oceny/weryfikacji.Ustosunkowując się do stanowiska odwołującej Minister stwierdził, że zawarte w odwołaniu wywody i zarzuty dotyczące zapisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego są bezpodstawne - zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 k.p.a. przepisów tego aktu nie stosuje się do postępowania w sprawach należących do właściwości polskich przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych. Z woli ustawodawcy postępowanie przed konsulem zostało uregulowane w dziale III ustawy Prawo konsularne. W ocenie Ministra odwołująca powinna mieć świadomość powyższego bowiem informacja w tym zakresie zawarta jest w podstawie prawnej skierowanej do niej (i następnie doręczonej) decyzji organu paszportowego pierwszej instancji. Jednoznacznie z niej wynika, że organ pierwszej instancji jej sprawę paszportową przeprowadził - w zakresie proceduralnym - w oparciu o przepisy ustawy Prawo konsularne a nie k.p.a.Również argumentacja i zarzuty odwołania związane z art 36 Konstytucji RP nie były trafne i zasadne. Przedmiotowa opieka dotyczy dwóch aspektów - pomocy Państwa w relacji obywatela RP z organami państwa, w którym on przebywa oraz ochrony jego praw/potrzeb w sytuacjach niezwiązanych z działaniem organów państwa, w którym on przebywa. Co istotne, z uwagi na nieostrość/ogólność pojęcia "opieka ze strony RP", o której mowa w powyższym zapisie Konstytucji RP, zasady i formy tej opieki wykonywanej przez konsulów RP - w powyżej wskazanych aspektach - ustawodawca doprecyzował w zapisach ustawy Prawo konsularne, z których wynika, że konsul podejmuje działania - zgodne z prawem międzynarodowym i prawem państwa przyjmującego - w celu ochrony praw obywatela RP w przypadku powzięcia wiadomości o tym, że obywatel polski jest traktowany przez władze państwa przyjmującego w sposób mniej korzystny nże wynika to z przepisów obowiązujących w tym państwie, noszący znamiona dyskryminacji lub niezgodny z międzynarodowymi standardami dotyczącymi praw człowieka (art. 19) oraz udziela pomocy obywatelowi RP - w niezbędnym zakresie i z zastosowaniem środków koniecznych do ochrony istotnych praw i interesów obywatela polskiego - w szczególności w razie poważnego wypadku lub ciężkiej choroby, aresztowania lub zatrzymania obywatela, w razie aktu przemocy, którego ofiarą on padł, w razie jego zgonu lub konieczności nagłego powrotu obywatela polskiego pozbawionego środków finansowych do RP albo do państwa zamieszkania (art. 20). Tymczasem omawiana sprawa paszportowa dotyczy postępowania prowadzonego przed polskim organem. Tym samym nie ma ona związku z okolicznościami, o których mowa w art. 19-20 ustawy Prawo konsularne.Z kolei odnosząc się do wskazanego przez skarżącą wyroku NSA z 11 stycznia 2022 r., sygn. akt II OSK 1754/21 Minister stwierdził, że zawarty w nim pogląd potwierdza zasadność stanowiska organu paszportowego pierwszej instancji. Mianowicie, z przedmiotowego wyroku jednoznacznie wynika, że dokument zagraniczny ma moc dowodową, na równi z polskimi dokumentami urzędowymi i stanowi nie tylko dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone, ale też korzysta z domniemania, że został wydany zgodnie z przepisami prawa, przez powołany do tego organ w przewidzianej prawem procedurze. Bezsprzecznie organ paszportowy pierwszej instancji nie zakwestionował treści amerykańskiego prawa jazdy skarżącej, ale uznał, że dokument ten w jej sprawie paszportowej stanowi dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone, czyli, że został on wydany dla osoby – A. J., a nie dla A. J.. Dlatego organ paszportowy nie mógł wydać żądanego dokumentu bowiem w jej zagranicznym dokumencie dane są odmienne niż dane w odpisie zupełnym jej aktu urodzenia Nr [...] (sporządzonego 9 listopada 2005 r. w USC w C.), a tym samym w rejestrach państwowych, do których zostały wprowadzone dane zawarte ww. akcie stanu cywilnego.De facto to skarżąca (a nie organy paszportowe) kwestionuje treść przedłożonego organowi paszportowemu dokumentu zagranicznego, o którym mowa powyżej. Stwierdziła bowiem, że w wyniku błędu urzędnika amerykańskiego zostały wpisane do niego nieprawidłowe dane (twierdzenie zawarte na drugiej stronie odwołania). Jednocześnie należy zaakcentować, że ww. w toku postępowania przed organem paszportowym pierwszej instancji ani przed odwoławczym organem paszportowym nie przedłożyła dokumentu stosownych władz USA potwierdzających jej twierdzenie w tym zakresie. Co więcej, skoro twierdzi, że we wskazanym dokumencie zagranicznym zostały wpisane błędne dane to znaczy, że mają one formę niezgodną z jej wolą. Zatem nasuwa się pytanie, dlaczego dotychczas nie podjęła kroków w celu jego wymiany (w aktach sprawy brak jest dokumentu/informacji potwierdzających podjęcie przez ww. odpowiednich kroków w tym zakresie).W ocenie organu odwoławczego skarżąca podnosi argumenty wzajemnie się wykluczające bowiem wskazując - poprzez ww. wyrok sądu administracyjnego - na moc dowodową swojego prawa jazdy wydanego dla niej w USA, jednocześnie zarzuca, że organ paszportowy honoruje ten dokument na równi z polskim dokumentem urzędowym. Co więcej, powołując się na wyrok sądu administracyjnego dot. mocy dowodowej zagranicznych dokumentów) równocześnie kwestionuje swoje prawo jazdy wydane w USA w zakresie zawartej w nim treści (tj. pisowni jej imienia i nazwiska).Argumentacja, że zaskarżona decyzja organu paszportowego pierwszej instancji została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie nie jest słuszna i trafna. Nie może skutkować uchyleniem na mocy art. 138 § 2 k.p.a. zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniem sprawy 4o ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.Potwierdzeniem wskazanej niekonsekwencji jest i to, że skarżąca w dacie złożenia wniosku paszportowego (17 kwietnia 2024 r.) podpisała się na nim, jako A. J. i stwierdziła, że nie posiada polskiego ani zagranicznego ważnego dokumentu tożsamości. Następnie przy piśmie z 6 maja 2024 r. skierowanym do organu paszportowego pierwszej instancji - w odpowiedzi na jego wezwanie z 29 kwietnia 2024 r. przesłała amerykańskie prawo jazdy wydane w grudniu 2023 r. Zatem w dacie wniesienia ww. wniosku - kiedy to twierdziła, że nie ma zagranicznego dokumentu ze zdjęciem - posiadała ważny dokument. Z kolei w odwołaniu stwierdziła, że jej dane osobowe w przedmiotowym zagranicznym dokumencie zostały nieprawidłowo wpisane w wyniku błędu urzędnika amerykańskiego.Z kolei odnosząc się do zarzutów, że zaskarżona decyzja została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie organ odwoławczy stwierdził, że są one nietrafne bowiem ww. decyzja organu paszportowego pierwszej instancji bezsprzecznie została skierowana do osoby, która zainicjowała sprawę paszportową. Co więcej, ta sama osoba wniosła odwołanie od tej decyzji (odwołanie podpisała A. J.). Natomiast odrębną kwestią pozostaje skuteczne i jednoznaczne zweryfikowanie tożsamości osoby, która złożyła wniosek paszportowy. Ustawa o dokumentach paszportowych, czyli lex specialis do k.p.a. w art. 45 wskazuje zamkniętą listę przesłanek nieprzyjęcia wniosku o wydanie dokumentu paszportowego. Zatem w każdym innym przypadku, nże wymienione w powyższej regulacji, organ paszportowy jest zobowiązany przyjąć wniosek paszportowy, który z chwilą jego złożenia wszczyna postępowanie. W przedmiotowej sprawie organ paszportowy pierwszej instancji po przyjęciu wniosku paszportowego wystosował do wnioskodawczyni wezwanie z 29 kwietnia 2024 r. pod rygorem wydania w jej sprawie decyzji odmownej (organ na tym etapie nie miał wiedzy, że wnioskodawczyni przedłoży dokument zagraniczny, który będzie zawierać odmienne dane, a tym samym odmienne nże widniejące w rejestrze państwowym). Zatem nie mógł odmówić wszczęcia postępowanie, które zostało wszczęte z chwilą wniesienia do niego wniosku paszportowego. Nie mógł również pozostawić wniosek paszportowy bez rozpoznania bądź umorzyć postępowanie wszczęte wskutek jego wniesienia do organu paszportowego.Z decyzji organu pierwszej instancji (co prawda zwięzłej, aczkolwiek pozwalającej poznać tok rozumowania organu, który ją wydał) wynika, że organ paszportowy pierwszej instancji odmówił wydania paszportu, bowiem zaistniały wątpliwości co tożsamości. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że dane osobowe (imię i nazwisko) zawarte w amerykańskim prawie jazdy nie zgadzają się z danymi zawartymi w odpisie zupełnym aktu urodzenia [...] (sporządzonego 9 listopada 2005 r. w USC w C.), który został przedłożony wraz z wnioskiem paszportowym, a tym samym z danymi w rejestrach państwowych, które zawierają dane aktu stanu cywilnego.Z kolei odnosząc się do zmiany zaskarżonej decyzji poprzez wydanie żądanego dokumentu paszportowego Minister stwierdził, że jest on - niezależnie od tego czy odwołanie jest uwzględnione czy nie - niezasadny bowiem w świetle katalogu rozstrzygnięć organu odwoławczego (art. 138 k.p.a.) oraz ustawy o dokumentach paszportowych brak jest możliwości zmiany decyzji organu paszportowego pierwszej instancji poprzez wydanie stronie żądanego przez nią dokumentu paszportowego. Zgodnie z art. 56 ust. 1 o dokumentach paszportowych dokument paszportowy odbiera się osobiście w organie paszportowym, w którym został złożony wniosek o jego wydanie (wyjątkowo w trybie art. 59 ww. ustawy). Zatem nawet przy hipotetycznym założeniu, że odwołanie byłoby zasadne to organ odwoławczy nie mógłby wydać żądanego dokumentu (nie ma w tym zakresie umocowania prawnego ani możliwości systemowo/technicznych).Z tą decyzją nie zgodziła się skarżąca, wnosząc pismem swego pełnomocnika, datowanym na 28 listopada 2024 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając ją w całości. Pełnomocnik zarzucił decyzji:"1) naruszenie przepisów postępowania które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1) litera c) ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) to jest art 140 kpa w związku z art. 38 ust 3 oraz ust 4 ustawy z dnia z dnia 27 stycznia 2022 r. o dokumentach paszportowych (tekst jednolity z dnia 16 czerwca 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1302)) i art 51 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. tj. z dnia 1 czerwca 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1329)) prawo konsularne poprzez ich niezastosowanie,2) naruszenie prawa materialnego - art 54 ust 1 pkt. 3 ustawy z dnia 27 stycznia 2022 r. o dokumentach paszportowych tj. z dnia 16 czerwca 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1302) - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie",wnosząc o:1. (...) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 października 2024, znak DSO- PA.6832.6.2024 oraz poprzedzającej decyzji Konsula RP w W. z dnia 17 maja 2024 nr [...]2. (...) zobowiązanie konsula RP w Waszyngtonie do wydania w terminie 1 miesiąca dokumentu paszportowego A. J.,3. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych".Pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej decyzji wynika z niezastosowania art. 38 ust 3 oraz ust 4 ustawy o dokumentach paszportowych i art 51 ustawy prawo konsularne na tle art 140 k.p.a.Na stronie 3 uzasadnienia zaskarżonej decyzji Minister stwierdza, że: "Organ paszportowy, w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do tożsamości osoby, której ma być wydany dokument paszportowy, jej obywatelstwa lub innych danych niezbędnych do złożenia wniosku o wydanie dokumentu paszportowego, może potwierdzić te dane w rejestrze stanu cywilnego, o którym mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2014 prawo o aktach stanu cywilnego, w centralnym rejestrze danych o nabyciu i utracie obywatelstwa polskiego, o którym mowa w art 59 ust 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim lub może żądać przedłożenia dokumentu potwierdzającego posiadanie obywatelstwa polskiego przez osobę, której ma być wydany dokument paszportowy, wydanego na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim (art 40 ww. ustawy). Stosownie do treści art 54 ust 1 pkt. 3 i ust 2 ustawy o dokumentach paszportowych organ paszportowy, do którego wpłynął wniosek o wydanie dokumentu paszportowego, odmawia - w drodze decyzji - wydania dokumentu paszportowego w przypadku, gdy na podstawie przedłożonych dokumentów i dostępnych rejestrów organ paszportowy nie potwierdził zamieszczanych w dokumencie paszportowym danych osoby ubiegającej się o dokument paszportowy, wskazanych we wniosku o wydanie dokumentu paszportowego".Decyzji Ministra można zarzucić naruszenie art 140 k.p.a. w tym znaczeniu, że nie zbadał w toku postępowania odwoławczego, czy organ I instancji wykonał czynności, o których mowa w art 38 ust 3 oraz ust 4 ustawy o dokumentach paszportowych. Poza zacytowanym fragmentem nigdzie w treści uzasadnienia decyzji nie napisano, że organ dokonał kontroli działań konsula na tle art 38 ust 3 i ust 4 ustawy o dokumentach paszportowych. Minister skupił się na rzekomych zaniechaniach wnioskodawczym, na tym czy jej amerykańskie prawo jazdy potwierdza tożsamość oraz na tym czy dysponuje ona ważnym dokumentem ze zdjęciem. Minister nie rozwinął nawet w żadnym stopniu okoliczności, którą sam zaznaczył na wstępie uzasadnienia własnej decyzji, że A. J. przedłożyła odpis zupełny aktu urodzenia nr [...] sporządzony w USC w C. Stosownie do treści art 54 ust 1 pkt. 3 ustawy o dokumentach paszportowych organ paszportowy - zanim wyda decyzję odmowną – bada, czy podstawie przedłożonych dokumentów i dostępnych rejestrów można potwierdzić zamieszczane w dokumencie paszportowym dane osoby ubiegającej się o dokument paszportowy. Tak więc Minister nie opisał, czy konsul zbadał przedłożony akt urodzenia pod względem tego, czy potwierdza tożsamość osoby. Minister nie odniósł się też do treści odwołania, w którym zaznaczono, że konsul nie wykazał, aby dołożył wszelkiej staranności w ustaleniu tożsamości wnioskodawczym. W szczególności konsul nie wystąpił do rejestru PESEL o wydanie zaświadczenia w rozumieniu art. 217 § 2 pkt 1) k.p.a. w związku z art. 38 ust 3 ustawy o dokumentach paszportowych, że nie ma rozbieżności w rejestrze PESEL (podając numer PESEL A. J.) oraz, że nie ma obywatelki polskiej, która nazywa się A. J. W przypadku rozbieżności Konsul ma możliwość przekazać, aby organ administrujący rejestrem PESEL wszczął postępowanie wyjaśniające na podstawie § 7 rozporządzenia Ministra Cyfryzacji z 21 grudnia 2018 w sprawie trybu rejestracji danych w rejestrze PESEL oraz w rejestrach mieszkańców (Dz.U. z 2018 r. poz. 2484).Ponadto w odwołaniu od decyzji wskazano, że konsul: nie wystąpił o potwierdzenie danych w rejestrze stanu cywilnego, o którym mowa w Prawo o aktach stanu cywilnego, nie wystąpił do centralnego rejestru danych o nabyciu i utracie obywatelstwa polskiego, o którym mowa w art. 59 ust. 1 ustawy o obywatelstwie polskim, wskazano, że wedle wiedzy wnioskodawczym w urzędzie stanu cywilnego w miejscowości zarejestrowania A. J. w roku 2005 znajduje się cala dokumentacja: oryginał aktu urodzenia z USA, tłumaczenie przysięgłe i podanie o rejestrację urodzenia. Konsul nie zwrócił się o tę dokumentację.Minister nie dokonał kontroli decyzji konsula w świetle art. 38 ust 3 oraz ust 4 ustawy o dokumentach paszportowych i art 54 ust 1 pkt. 3 tej ustawy; w szczególności nie odniósł się do zarzutów sformułowanych w odwołaniu od decyzji oraz nie zbadał czy konsul wyczerpująco dążył do ustalenia tożsamości wnioskodawczyni. Nie wyjaśnił, dlaczego dokumenty niezawierające zdjęć takie, jak akt urodzenia i inne są niewystarczające do stwierdzenia tożsamości. Rozwinął jedynie zarzut dotyczący amerykańskiego prawa jazdy. Nie zastanowił się nad tym, że dotychczasowe stanowisko konsula prowadzi do absurdalnej konkluzji, że jeśli obywatel polski nie dysponuje ważnym dokumentem ze zdjęciem, ale dysponuje koniecznymi i ważnymi dokumentami stanu cywilnego to nie można ustalić jego tożsamości 1 w konsekwencji zostanie pozbawiony części uprawnień przysługujących mu na mocy ustawy, takich jak prawo do otrzymania paszportu.Minister w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji usiłuje - w sposób całkowicie nieuprawniony - podnieść fakt posługiwania się amerykańskim prawem jazdy do rangi naczelnego dowodu przemawiającego przeciwko potwierdzeniu tożsamości A. J.. W zaskarżonej decyzji podkreślano, że w treści prawa jazdy wpisano A. J., a nawet, że skarżąca rzekomo "odmówiła okazania zagranicznego dokumentu ze zdjęciem" lub że powinna dążyć do zmiany nazwiska. Stanowisko to jest w tym zakresie nieprawdziwe i krzywdzące dla skarżącej. W rzeczywistości bowiem stan faktyczny przedstawiał się następująco: A. J. 11 marca 2024 udała się do konsulatu RP celem złożenia wniosku o paszport. Tam urzędnik konsularny stwierdził fakt utraty ważności dotychczasowego polskiego paszportu i poprosił o dodatkową dokumentację potwierdzającą tożsamość. A. J. okazała swój amerykański dokument tożsamości (prawo jazdy). Urzędnik konsularny stwierdził, że nie może potwierdzić tożsamości na podstawie dokumentu, w którym imię i nazwisko mają brzmienie A. J. i bezprawnie odmówił przyjęcia wniosku. 17 kwietnia 2024 A. J. przyszła do urzędu konsularnego drugi raz, załączając do wniosku odpis aktu urodzenia na potwierdzenie swojej tożsamości, a co za tym idzie celem przezwyciężenia bezprawnej praktyki odmawiania przyjmowania wniosków paszportowych obarczonych prawdziwymi lub rzekomymi brakami formalnymi. Następnie po pisemnym wezwaniu do przedłożenia dokumentu ze zdjęciem - przesłała odpis amerykańskiego prawa jazdy. Tak wiec nie polega na prawdzie twierdzenie zawarte na pierwszej stronie uzasadnienia decyzji Ministra, że A. J. odmówiła okazania swojego zagranicznego dokumentu ze zdjęciem.Zaskarżona decyzja podaje, jako swoją podstawę w szczególności art 54 ust 1 pkt. 3 ustawy o dokumentach paszportowych. W dacie składania wniosku paszportowego wspomniany przepis miał treść: Organ paszportowy, do którego wpłynął wniosek o wydanie dokumentu paszportowego, odmawia wydania dokumentu paszportowego w przypadku, gdy na podstawie przedłożonych dokumentów i dostępnych rejestrów organ paszportowy nie potwierdził zamieszczanych w dokumencie paszportowym danych osoby ubiegającej się o dokument paszportowy, wskazanych we wniosku o wydanie dokumentu paszportowego. Do desygnatu sformułowania "dostępnych rejestrów" odsyła art 38 ustawy o dokumentach paszportowych. A. J. nie dysponowała innym ważnym dokumentem ze zdjęciem, a posiadane prawo jazdy zawierało jej imię i nazwisko w formie obcobrzmiącej (z punktu widzenia zasad języka polskiego jest błędne, ale w polskich dokumentach wszystko jest napisane poprawnie). W każdym razie dokument amerykańskiego prawa jazdy nie był zgodny z przedłożonym odpisem aktu urodzenia z polskiego USC. W tym stanie rzeczy zastosowanie znajdzie art. 38 ust 3 ustawy o dokumentach paszportowych o treści Organ paszportowy może potwierdzić tożsamość i obywatelstwo wnioskodawcy lub osoby, której ma być wydany dokument paszportowy, na podstawie danych zawartych w Rejestrze Dokumentów Paszportowych, w rejestrze PESEL oraz w Rejestrze Dowodów Osobistych. Podkreślić należy, że w rejestrze PESEL nie ma zgromadzonych zdjęć osób. Dlatego organ uzależniając potwierdzenie tożsamości od przedłożenia dokumentu ze zdjęciem działa wbrew art 38 ust 3 ustawy o dokumentach paszportowych. Widać więc że postępowanie niezgodne z art. 38 ust 3 prowadzi do wydania decyzji niezgodnie z art 54 ust 1 pkt. 3. Mało tego - wedle treści tego ostatniego przepisu organ potrzebuje zgromadzić i potwierdzić zamieszczane w dokumencie paszportowym dane osoby ubiegającej się o dokument paszportowy.Zakres danych jest określony w art 12 oraz 15 ustawy o dokumentach paszportowych. Art. 15 ust 1 ustawy stanowi, co zamieszcza się w warstwie elektronicznej paszportu, paszportu dyplomatycznego i paszportu służbowego. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że wszelkie wymagane ustawą dane osoby ubiegającej się o dokument paszportowy można ustalić w oparciu o art 38 ust 3 ustawy (lub art 38 ust 5). Wizerunek twarzy jest ustalany za pomocą zdjęcia, co do którego przecież nie ma sporu (tzn. A. J. była gotowa je przedłożyć).Nie zaszły więc przesłanki do odmowy wydania paszportu na podstawie 54 ust 1 pkt. 3 ustawy o dokumentach paszportowych. W oparciu o art. 38 ust 3, ewentualnie art 38 ust 5 tej ustawy organ administracji miał możliwość ustalenia wszelkich danych A. J. wymaganych przez art 12 i art 15 tej ustawy, czego jednak nie wykonał i w konsekwencji odmówił wydania paszportu.W odpowiedzi na skargę Minister podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.Z brzmienia zaś art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.Skarga nie była zasadna. Wyjaśnić na wstępie należy, że zgodnie z art. 78 ust. 1 i 2 ustawy z 25 czerwca 2015 r. Prawo konsularne (t. jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1329, dalej: "Pr. kons.") zasadą jest, że w postępowaniach, w których organem właściwym rzeczowo jest polski konsul, dowodami są oryginały dokumentów. Jednocześnie, dopuszcza się przyjęcie odpisu dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez właściwy organ w Rzeczypospolitej Polskiej lub organ w państwie przyjmującym lub państwie trzecim, a przepis szczególny nie wymaga złożenia oryginału. Za dowód można też uznać oświadczenie strony złożone do protokołu przed konsulem po pouczeniu jej o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego zeznania (art. 79 ust. 1 cyt. ustawy). Konsul nie może żądać od strony dowodów, jeżeli ustalenie faktów jest możliwe na podstawie ewidencji, rejestrów lub wykazów prowadzonych przez konsula (art. 80 ust. 1 Pr. kons.).Odnosząca się do kwestii paszportowych ustawa z 27 stycznia 2022 r. o dokumentach paszportowych (t. jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1063) stanowi w art. 38, że składając wniosek o wydanie dokumentu paszportowego, wnioskodawca przedkłada m.in. ważny dokument paszportowy lub ważny dowód osobisty, o ile został wydany. Jest to istotne, gdyż organ paszportowy potwierdza tożsamość i obywatelstwo wnioskodawcy lub osoby, której ma być wydany dokument paszportowy, na podstawie ważnego dokumentu paszportowego lub ważnego dowodu osobistego, o ile został wydany (art. 38 ust. 1 ww. ustawy). Przepis ten - odnoszący się do osoby przedkładającej ważny dokument paszportowy lub ważny dowód osobisty – stanowi w ust. 3 i 4, że organ paszportowy może potwierdzić tożsamość i obywatelstwo wnioskodawcy lub osoby, której ma być wydany dokument paszportowy, na podstawie danych zawartych w Rejestrze Dokumentów Paszportowych, w rejestrze PESEL oraz w Rejestrze Dowodów Osobistych lub na podstawie innego ważnego dokumentu zawierającego fotografię.Jak wynika z powyższego, postępowanie wyjaśniające przed wydaniem decyzji przez organ paszportowy, regulowane w ww. art. 38, dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy wnioskodawca, zamierzający uzyskać dokument paszportowy przedkłada organowi ważny dokument paszportowy lub ważny dowód osobisty, ale organ ten poweźmie wątpliwości co do tożsamości wnioskodawcy.Natomiast, inne sytuacje, w których organ ma uzasadnione wątpliwości co do tożsamości, obywatelstwa i innych danych osoby, której ma być wydany dokument paszportowy wnioskodawcy, reguluje art. 40 ww. ustawy, zgodnie z którym organ paszportowy może potwierdzić te dane w rejestrze stanu cywilnego, o którym mowa w ustawie z 28 listopada 2014 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1378 i 1615), w centralnym rejestrze danych o nabyciu i utracie obywatelstwa polskiego, o którym mowa w art. 59 ust. 1 ustawy z 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. z 2023 r. poz. 1989), lub może żądać przedłożenia dokumentu potwierdzającego posiadanie obywatelstwa polskiego przez osobę, której ma być wydany dokument paszportowy, wydanego na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim.Zgodnie z art. 54 ust. 1 pkt 3 i 4 cyt. ustawy organ paszportowy, do którego wpłynął wniosek o wydanie dokumentu paszportowego, odmawia wydania dokumentu paszportowego, gdy na podstawie przedłożonych dokumentów i dostępnych rejestrów organ paszportowy nie potwierdził zamieszczanych w dokumencie paszportowym danych osoby ubiegającej się o dokument paszportowy, wskazanych we wniosku o wydanie dokumentu paszportowego oraz, gdy na podstawie przedłożonych dokumentów i dostępnych rejestrów, nie potwierdził obywatelstwa osoby ubiegającej się o wydanie dokumentu paszportowego. Odmowa wydania dokumentu paszportowego następuje w drodze decyzji ust. 2 ww. artykułu)..Jak wynika z powyższego, decyzja o odmowie wydania paszportu jest obligatoryjna w sytuacji, gdy organ paszportowy nie potwierdza danych wnioskodawcy lub obywatelstwa polskiego.Analiza akt sprawy niniejszej prowadzi do wniosku, że skarżąca – nieposiadająca ważnego dokumentu paszportowego – do wniosku o wydanie dokumentu paszportowego dołączyła odpis zupełny aktu urodzenia Urzędu Stanu Cywilnego w C. Nr [...] (z 9 listopada 2005 r.) i okazała nieważny paszport (utracił ważność w 2022 r.) seria [...] wydany w 2017 r. przez Konsula RP w W.. Z obu ww. dokumentów wynikało, że wnioskodawczyni to A. J., urodzona w Stanach Zjednoczonych Ameryki 29 września 2005 r. W związku z tym, że do wniosku nie został załączony (lub okazany w dacie składania wniosku paszportowego) ważny dokument paszportowy lub ważny dokument osobisty konsul – co wynika z pisma skierowanego do skarżącej z 29 kwietnia 2024 r. – podjął próbę potwierdzenia jej tożsamości na podstawie danych zawartych w Rejestrze Dokumentów Paszportowych, w rejestrze PESEL oraz w Rejestrze Dowodów Osobistych. Z pozyskanych w ten sposób informacji wynikało jedynie to, że w ostatnim wydanym polskim dokumencie (a 2027 r.) widnieje fotografia skarżącej, ale mającej wówczas 11 lat. Niemożliwym było więc porównanie tożsamości na podstawie tego zdjęcia. Stąd też konsul w ww. piśmie poinformował skarżącą, że potwierdzenie jej tożsamości może odbyć się na podstawie innego, dokumentu zawierającego jej aktualne zdjęcie (np. amerykańskiego prawa jazdy). Skarżąca została też w tym piśmie zobowiązana do przedłożenia takiego dokumentu, pod rygorem wydania decyzji odmownej.Skarżąca, do pisma z 6 maja 2024 r., załączyła notarialnie poświadczoną za zgodność kopię amerykańskiego prawa jazdy, z którego – oprócz aktualnego jej zdjęcia – wynikało, że zostało wydane dla "A. J.". Co więcej, dokument ten zawierał własnoręczny podpis beneficjenta tego dokumentu "A. J.". Tym samym, organ paszportowy otrzymał wprawdzie ów "inny dokument ze zdjęciem" – ale opiewający nie na "A. J.", a na "A. J." (które to nazwisko zostało wpisane również własnoręcznie w dokumencie przez samą skarżącą).Przedstawiony przez skarżącą dokument amerykańskiego prawa jazdy nie potwierdzał więc tożsamości (ustalanej na podstawie imienia i nazwiska) wnioskodawczyni w sprawie paszportowej i beneficjenta tego prawa jazdy. "Potwierdzenie" – sformułowanie użyte w ustawie – nie jest równoznaczne z "uprawdopodobnieniem" lub "domniemaniem". To, że w języku angielskim nie uwzględnia się formy żeńskiej i męskiej nazwiska nie oznacza samo przez się, że "A. J." to ta sama osoba, której przy akcie urodzenia nadano imię "A.", a w nieważnym paszporcie określono nazwiska, jako "J.". W tym też kontekście, twierdzenia skarżącej w zakresie "nieprawidłowego" wpisania przez urzędnika amerykańskiego jej nazwiska i imienia nie są wiarygodne, gdyż sama skarżąca wpisała swoje nazwisko, jako "J." i takie też nazwisko (oraz imię "A.") musiało zapewne być podane przy określaniu danych osobowych starającej się o prawo jazdy.Nie leży w kompetencjach organu administracji publicznej (organu paszportowego) wyjaśnianie niezgodności pomiędzy różnego rodzaju dokumentami urzędowymi. Pamiętać należy, że dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone (art. 76 § 1 k.p.a.). Tym samym, zarówno nieważny paszport skarżącej, jak i akt urodzenia stanowiły dowód, że wydane zostały dla A. J.. Natomiast poświadczona kopia amerykańskiego prawa jazdy była dowodem tego, że wydane zostało dla A. J.. Oczywiście, nie jest wyłączona możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentów (art. 76 § 3 k.p.a.), ale w takiej sytuacji, jak w sprawie niniejszej, dowód przeciwny nie leżał w obowiązkach organu, ale skarżącej (art. 78 § 1 k.p.a.).Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Tym niemniej, organ administracji publicznej może nie uwzględnić takiego żądania, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy (art. 78 § 2 k.p.a.).Skarżąca domagała się od organu paszportowego, aby "wystąpił do rejestru PESEL o wydanie zaświadczenia w rozumieniu art. 217 § 2 pkt 1) k.p.a. w związku z art. 38 ust 3 ustawy o dokumentach paszportowych, że nie ma rozbieżności w rejestrze PESEL (podając numer PESEL A. J.) oraz, że nie ma obywatelki polskiej, która nazywa się A. J.". Brak takiego działania konsula skarżąca przedstawia, jako zarzut naruszenia prawa. W tym kontekście zauważyć jednak trzeba, że po pierwsze organa obu instancji nie twierdziły, że w rejestrze Pesel są jakiekolwiek rozbieżności. Po drugie zaś, jak wynika z ww. art. 78 § 2 k.p.a., okoliczności, o których mowa były stwierdzone innymi dokumentami – imię i nazwisko "A. J." nieważnym paszportem i aktem urodzenia, zaś "A. J." amerykańskim prawem jazdy i uczynionym na nim własnoręcznym podpisem skarżącej. Ponadto, to że w Polsce "nie ma obywatelki polskiej, która nazywa się A. J." nie stanowiłoby dowodu potwierdzającego tożsamość skarżącej. W Stanach Zjednoczonych Ameryki mogą zaś przebywać osoby, które noszą imię A. i nazwisko J.Dlatego też zarzuty skargi nie były zasadne. Organ nie naruszył art 140 k.p.a. w zw. z art. 38 ust 3 oraz ust 4 ustawy o dokumentach paszportowych i art 51 ustawy prawo konsularne przez ich "niezastosowanie". Po pierwsze, przepisu nie można naruszyć przez niezastosowanie. Jest to typowy błąd logiczny, tzw. contradictio in adiecto. Przepis naruszony być może wyłącznie przez wadliwe zastosowanie lub błędną wykładnię. Po drugie, zgodnie z art. 140 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w art. 136-139 k.p.a. w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji. Tym niemniej, Minister nie mógł – jako organ odwoławczy - potwierdzić tożsamości i obywatelstwa skarżącej na podstawie danych zawartych w Rejestrze Dokumentów Paszportowych, w rejestrze PESEL oraz w Rejestrze Dowodów Osobistych – gdyż wbrew podjętym staraniom w tym zakresie (o czym była już mowa) nie uzyskał po temu wystarczających danych. Natomiast odnośnie amerykańskiego prawa jazdy i danych w nim zawartych mowa była już we wcześniejszej części uzasadnienia. Zgodnie zaś z art. 51 ustawy Prawo konsularne konsul załatwia sprawę przez wykonanie czynności lub wydanie decyzji. Nie ulega zaś wątpliwości, że w niniejszej sprawie konsul decyzję wydał.W sprawie nie został też naruszony art 54 ust 1 pkt. 3 ustawy o dokumentach paszportowych przez jego niewłaściwe zastosowanie. Wręcz przeciwnie, jak wynika z dokonanej powyżej oceny prawnej tut. Sądu oraz z zebranych w sprawie dowodów, na podstawie przedłożonych przez skarżącą dokumentów i dostępnych organowi rejestrów organ paszportowy nie mógł potwierdzić zamieszczanych w dokumencie paszportowym danych osoby ubiegającej się o ten dokument, wskazanych we wniosku o wydanie dokumentu paszportowego. Przedstawiony przez skarżącą dowód w postaci poświadczonej kopii amerykańskiego prawa jazdy z własnoręcznym podpisem skarżącej wskazywał jednoznacznie na inną osobę, niż A. J..Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a..