Postanowienie - I SA/Gd 188/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 19 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Malborku z dnia 9 stycznia 2026 r. nr 2214-SKA-3.4020.305.2025.2 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji oraz przekazania dokumentów postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE B.S., dalej jako "Skarżąca", pismem z dnia 11 grudnia 2025 r. zwróciła się do Naczelnika Urzędu SkarboOdrzucono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Malborku z dnia 9 stycznia 2026 r. nr 2214-SKA-3.4020.305.2025.2 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji oraz przekazania dokumentów postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE B.S., dalej jako "Skarżąca", pismem z dnia 11 grudnia 2025 r. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbo
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
19 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Małgorzata Gorzeń
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
B.S., dalej jako "Skarżąca", pismem z dnia 11 grudnia 2025 r. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Malborku (dalej jako "Naczelnik US") o udzielenie informacji oraz przekazanie dokumentów w związku z postępowaniami sądowymi karnymi i cywilnymi. Skarżąca wniosła o udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące działalności spółki "T." s.c. oraz wspólników T.K. i T.O., a także o przekazanie dokumentów dotyczących powyższych podmiotów.W odpowiedzi Naczelnik US pismem z dnia 9 stycznia 2026 r. poinformował Skarżącą, że udzielenie informacji i przekazanie dokumentów nie jest możliwe z uwagi na tajemnicę skarbową, w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, dalej "O.p."). Organ wskazał, że tryb zwolnienia z tajemnicy skarbowej normują art. od 297 do 299 O.p., które wskazują na to, komu organy podatkowe mogą przekazać informacje znajdujące się w aktach spraw podatkowych. Nie wymieniono w ww. przepisach osób fizycznych w katalogu podmiotów, którym można udostępnić informacje objęte tajemnicą skarbową. Organ stwierdził, że brak jest przepisów prawa pozwalających udzielić Skarżącej informacji, o które wnosi. Prawo do udzielenia odpowiedzi we wnioskowanym zakresie podlega ograniczeniom wynikającym z przepisów prawa.Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność Naczelnika US z dnia 9 stycznia 2026 r. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji oraz przekazania dokumentów, zarzucając naruszenie:- art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej "K.p.a.") przez niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności bez zbadania statusu Skarżącej jako byłego wspólnika spółki cywilnej oraz osoby ponoszącej odpowiedzialność za jej zobowiązania;- art. 8 § 1 K.p.a. przez działania naruszające zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, polegające na automatycznym i bezrefleksyjnym powołaniu się na tajemnicę skarbową;- art. 9 K.p.a. przez brak należytego poinformowania strony o jej sytuacji prawnej, w szczególności niewyjaśnienie dlaczego organ uznał, że Skarżąca nie posiada interesu prawnego;- art. 10 § 1 K.p.a. przez pozbawienie Skarżącej czynnego udziału w postępowaniu, w tym możliwości odniesienia się do przyjętej przez organ wykładni przepisów;- art. 107 § 3 w zw. z art. 124 K.p.a. przez sporządzenie odpowiedzi pozornej, która nie odnosi się do treści wniosku, nie wskazuje konkretnych przesłanek odmowy, ma charakter ogólnikowy i niezrozumiały;- art. 293 § 1 O.p. przez jego błędne zastosowanie poprzez uznanie, że wgląd byłego wspólnika spółki cywilnej w dokumentację dotyczącą tej spółki narusza tajemnicę skarbową, mimo że dokumenty dotyczą zobowiązań, za które Skarżąca odpowiadała i odpowiada własnym majątkiem.Skarżąca wniosła o uchylenie odpowiedzi Naczelnika US, zobowiązanie organu do ponownego rozpatrzenia wniosku z uwzględnieniem interesu prawnego Skarżącej jako byłej wspólniczki spółki cywilnej oraz zasądzenie kosztów postępowania.W odpowiedzi na skargę Naczelnik US wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie. Ustawowym (formalnym) warunkiem możliwości wystąpienia ze skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a.") jest m.in. zaistnienie uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przesłanka ta oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa, tymczasem takie uprawnienie/obowiązek w niniejszej sprawie nie istnieje, innymi słowy Skarżąca nie wykazała przypisanego sobie uprawnienia do uzyskania informacji zawierających tajemnicą skarbową oraz odpowiadającego takiemu uprawnieniu obowiązku po stronie organu podatkowego – udzielenia takich informacji. Czynność organu odmawiająca udzielenia informacji objętych tajemnicą skarbową, w żaden sposób nie ingerowała w sferę ustawowych uprawnień i obowiązków Skarżącej. Przedmiotowa czynność polegająca na odmowie udzielenia informacji i udostępnienia dokumentów nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt. 3 p.p.s.a.). Nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a., na który (art. 3 § 2 pkt 4a) powołuje się Skarżąca, a który to artykuł nie ma w tej sprawie zastosowania. Zaskarżona czynność nie ma charakteru władczego, rozstrzygającego o sytuacji prawnej Skarżącej. Ponadto skarga nie została złożona we własnej indywidualnej sprawie Skarżącej, lecz w sprawie odmowy udzielenia informacji i przekazania dokumentów z akt podatkowych innych osób, które na podstawie art. 293 § 1-2 O.p. są objęte tajemnicą skarbową. W przypadku rozpoznania skargi, organ podatkowy wskazał, że nie ma ona uzasadnionych podstaw, tj. nie zachodzi zarzucane w skardze naruszenie przepisów prawa materialnego.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Analiza przeprowadzona przez sąd w niniejszej sprawie doprowadziła do wniosku, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.Przedmiot skargi do sądu administracyjnego został ściśle określony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a. Chodzi tu o: decyzje administracyjne (pkt 1), określone postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (pkt 2), a także w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (pkt 3), inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z pewnymi wyłączeniami (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), a także inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6) oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7). Ponadto sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym do załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają również sprawach sprzeciwów od decyzji wydawanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).Skarga w sprawie niniejszej nie jest objęta żadnym z powyższych punktów art. 3 § 2 p.p.s.a., dlatego sąd administracyjny nie może uczynić jej przedmiotem swojego rozpoznania. Sąd skargę zakwalifikował jako czynność organu podatkowego polegającą na odmowie udzielenia informacji zawartych w aktach podatkowych oraz odmowie przekazania dokumentów.Nie ulega wątpliwości, że czynność polegająca na odmowie udostępnienia takich informacji i dokumentów nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a.W rozpatrywanej sprawie sąd rozważał, czy zaskarżona czynność mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W doktrynie przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akty i czynności mają charakter władczy, chociaż nie są decyzjami lub postanowieniami; 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych; 3) mają charakter publicznoprawny; 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (vide: J. Drachal, J. Jagielski, R.Stankiewicz, (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, 3.wydanie, Warszawa 2015, s. 61-72).Zdaniem sądu zaskarżona czynność nie spełnia tych warunków. Odmowa udostępnienia informacji i dokumentów przez organ podatkowy z objętych tajemnicą skarbową akt podatkowych innych podmiotów nie jest czynnością podejmowaną w sprawie indywidulanej konkretnego podmiotu i nie dotyczy jego uprawnień i obowiązków o charakterze publicznym. Zaskarżona czynność nie ma charakteru władczego, rozstrzygającego o sytuacji prawnej Skarżącej. Pomiędzy tą czynnością a sferą praw i obowiązków Skarżącej nie ma bezpośredniego związku. Jest to czynność o charakterze informacyjno-wewnętrznym. Przedmiotowa skarga nie została złożona we własnej indywidualnej sprawie Skarżącej, lecz w sprawie odmowy udzielenia informacji i przekazania dokumentów z akt podatkowych innych osób, które na podstawie art. 293 § 1-2 O.p. są objęte tajemnicą skarbową. Odmowa nie jest władczym oświadczeniem woli organu, określające sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w jego indywidualnej sprawie. Brak też ku temu wyraźnej podstawy materialnoprawnej, nadto nie załatwia sprawy administracyjnej, przeto ani w ujęciu materialnym, ani procesowym, nie ma cech decyzji (p. też J. Borkowski w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 1998 r., s. 501 i nast.).W konsekwencji należało uznać, że przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2025 r. sygn. akt III FSK 741/25, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 maja 2024 r. sygn. akt II SA/Bk 168/24, publ. CBOSA na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).Wobec powyższego, mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.