Wyrok - II SA/Po 805/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - z dnia 19 marca 2026
Teza
Uchylono decyzję I i II instancji. zagospodarowanie przestrzenne, Warunki zabudowy terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Daniel Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędzia WSA Robert Talaga (sprawozdawca) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi A. M. i Ł. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 sierpnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza MiastaUchylono decyzję I i II instancji. zagospodarowanie przestrzenne, Warunki zabudowy terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Daniel Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędzia WSA Robert Talaga (sprawozdawca) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi A. M. i Ł. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 sierpnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
Role w sprawie
odwołujący
odwołujący / ubezpieczony
wnioskodawca / wnioskodawczyni
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
19 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Przewodniczący
Izabela Paluszyńska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono decyzję I i II instancji
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 7 stycznia 2025 r., znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy [...] (dalej jako: "Burmistrz" lub "organ pierwszej instancji"), działając na podstawie art. 59 ust. 1 i 2, art. 60 ust. 1 oraz art. 54 w zw. z art., 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r, o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 z późn. zm.; dalej jako: "u.p.z.p."), art. 104 ustawy z dnia 104 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej jako: "K.p.a.") oraz przepisów wykonawczych, po rozpatrzeniu wniosku D. B. działającej w imieniu Gminy [...] (dalej jako: "wnioskodawczyni"), ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku świetlicy wiejskiej na terenie działek o nr ewid. [...], [...], obręb [...], Gmina [...].W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wyjaśnił, że teren inwestycji nie jest objęty postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a przeprowadzona analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 21 października 2024 r. (dalej jako: "Analiza") wykazała, iż spełnione zostały wszystkie warunki wynikające z art. 61 ust. 1 pkt 1-6 u.p.z.p. Z przedmiotowej analizy wynikało, że wokół terenu objętego wnioskiem wyznaczono obszar analizowany w odległości trzykrotności szerokości frontu terenu, jednak nie mniejszej niż 50 m, tj. 160 m. Wskazano przy tym, że front terenu, a więc ta część granicy działki budowlanej, która przylega do drogi publicznej lub wewnętrznej, z której odbywa się główny wjazd na działkę wynosi 7,5 m, trzykrotność tej wartości wynosi więc 22,5 m, co stanowi mniej niż wymagane 50 m. W związku z powyższym przyjęto granicę obszaru analizowanego w odległości 160 m od granic wnioskowanego terenu tak, "aby objąć analizą zwartą zabudowę wsi [...]. Wyznaczony obszar analizowany jest spójny pod względem funkcjonalnym i krajobrazowym".Planowana inwestycja stanowić będzie zabudowę usługową, która realizowana ma być na terenie wykorzystywanym dotychczas pod rekreację – boisko, siłownię zewnętrzną i wiatę. Funkcja zabudowy sąsiedniej to: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, zabudowa rekreacji indywidualnej, zabudowa usługowa, zabudowa zagrodowa w gospodarstwach rolnych, zabudowa produkcyjna, zabudowa gospodarcza. Zabudowa usługowa, a więc tożsama z planowaną do realizacji inwestycją znajduje się na działkach o nr ewid.[...] oraz [...].Na podstawie cech zabudowy usługowej z obszaru analizowanego określono średnie wskaźniki zabudowy usługowej na obszarze analizowanym: intensywność zabudowy: 0,15; nadziemna intensywność zabudowy: 0,15, procentowy udział powierzchni zabudowy: 12,6%; procentowy udział powierzchni biologicznie czynnej: 67%; szerokość elewacji frontowej: 12,8 m. Wskazano również, wysokość zabudowy 4,0 m dla działki nr ewid.[...] oraz 9,0 m dla działki nr ewid. [...], nie ustalając średniej, podobnie uczyniono ze wskaźnikiem odnoszącym się do geometrii dachu, stwierdzając że dla działki nr ewid.[...] jest to dach płaski, a dla działki o nr ewid. [...] dwuspadowy 45 stopni / płaski. Linia zabudowy na działkach będących przedmiotem analizy wynosi od 4,0 m do 35,5 mMając na uwadze powyższe, ustalono nieprzekraczalną linię zabudowy dla planowej inwestycji w odległości 49 m; maksymalną intensywność zabudowy 0,18; minimalną i maksymalną nadziemną intensywność zabudowy w przedziale od 0,07 do 0,18; udział powierzchni zabudowy od 7,4% do 12,4%, co umożliwia realizację budynku o powierzchni zabudowy od 180 m˛ do 300 m˛; szerokość elewacji frontowej od 12,8 m do 18,0 m; wysokość zabudowy od 2 m do 8 m; geometria dachu: dach płaski lub jednospadowy o kącie nachylenia głównych połaci od 5 do 30 stopni; minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: 60%.Pismem z dnia 26 stycznia 2025 r. A. i Ł. M. (dalej jako: "odwołujący"), będący stronami postępowania wnieśli odwołanie od wyżej opisanej decyzji Burmistrza wnosząc o jego uchylenie jako podjętego z oczywistym naruszeniem prawa, polegającym na wydaniu w oparciu o błędnie sporządzoną analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji zarzucono: niezgodność z zapisami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], błędne sporządzenie analizy urbanistycznej poprzez: błędne, nieuprawnione i nieuzasadnione wyznaczenie granic obszaru analizowanego, a co za tym idzie brak spełnienia przez wnioskowane przedsięwzięcie warunków wymienionych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. przejawiające się w nieuprawnionym ustaleniu nowej linii zabudowy, błędnym ustaleniu funkcji działek sąsiednich, błędnym określeniu dopuszczalnych parametrów planowanej zabudowy, braku informacji dotyczących możliwej obsługi komunikacyjnej w obrębie wąskiego wjazdu z działki na drogę publiczną w rejonie skrzyżowania dróg, zwłaszcza pod kątem bezpieczeństwa ruchu drogowego, braku prawidłowej oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, w tym obszar [...].Odwołujący podnieśli, że zgodnie z ustaleniami studium, działka na której ma być zrealizowana inwestycja oznaczona jest symbolem US – tereny sportu i rekreacji, aktualnie znajduje się na niej boisko sportowe oraz obiekty rekreacyjne (wiata, grill itp.). W żadnych dokumentach planistycznych teren ten nie był dotychczas przeznaczony pod realizację zabudowy. Dalej wskazano, że w analizie bardzo swobodnie i arbitralnie oraz bez żadnego uzasadnienia przyjęto odległość 160 m od granicy terenu inwestycji. W ocenie odwołujących miało to na celu wejście w granice obszaru analizowanego działek przeznaczonych pod zabudowę usługową, a tym samym – umożliwienie ustalenia parametrów dla inwestycji. Organ pierwszej instancji nie uzasadnił przy tym dlaczego zwiększył obszar analizy ponad wskazane w odpowiednich przepisach minimum, a więc 50 m. Odwołujący argumentowali, że w rzeczywistości linia zabudowy wynosić będzie aż 88 m od granicy z drogą publiczną, czego nie uzasadnia żaden położony w obszarze analizowanym budynek. Organ pierwszej instancji wprowadza w ten sposób niejako nową "drugą" linię zabudowy, co będzie mogło stanowić podstawę do realizacji innych inwestycji znajdujących się w sporej odległości od drogi głównej, a okoliczność ta negatywnie wpływać będzie na ład przestrzenny wsi [...], gdzie dominująca jest zabudowa wzdłuż istniejącego układu drogowego.Odwołujący odnieśli się również do ustalonych w decyzji parametrów zabudowy wskazując, że wyznaczone zostały nieprawidłowo, a rozstrzygnięcia w tym przedmiocie nie zawierają należytego uzasadnienia. Wskazali na zasadność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji w związku z jej realizacją na terenie Parku Krajobrazowego [...], czego zaniechano. Pominięte w wydanym rozstrzygnięciu zostały także kwestie odnoszące się do obsługi komunikacyjnej inwestycji, oraz bezpieczeństwa ruchu drogowego.Decyzją z dnia 8 sierpnia 2025 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako: "Kolegium" lub "organ odwoławczy") utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.W uzasadnieniu decyzji Kolegium stwierdziło, że organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował przepisy u.p.z.p. Organ odwoławczy zwrócił przy tym uwagę, że "budowa budynku świetlicy wiejskiej będzie służyła ogółowi mieszkańców wsi. Każde z sołectw ma prawo posiadać wspólne miejsce, gdzie będą się odbywały spotkania wiejskie oraz inne zajęcia, które Gmina uzna za celowe i dopuszczalne w takim obiekcie. Skoro obiekt świetlicy o wymiarach 10 m x 18 m nie jest wymieniony jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, to Gmina sama będzie zainteresowana aby takiego ponad normatywnego oddziaływania w tym obiekcie na środowisko nie było. W świetlicach wiejskich jest co do zasady prowadzony szeroki wachlarz zajęć dobrych i potrzebnych dla mieszkańców i dlatego lokalizacja nowego obiektu, który będzie musiał spełniać warunki niskoemisyjności jest jak najbardziej wskazana. Świetlice wiejskie nie muszą co do zasady podlegać regułom ‘dobrego sąsiedztwa’, określonym w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., gdyż na obszarze sołectwa buduje się jeden taki obiekt, którego gabaryty wynikają przede wszystkim z lokalizacji oraz zadań, jakie ten obiekt ma spełniać".Pismem z dnia 6 października 2025 r. A. M. i Ł. M. (dalej jako: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej opisaną decyzję Kolegium zaskarżając ją w całości oraz wnosząc o jej uchylenie.W uzasadnieniu skarżący podali, że zarzuty podniesione przez nich w odwołaniu nie zostały należycie rozpoznane. W ich ocenie zaskarżona decyzja, wraz z poprzedzającą ją decyzją Burmistrza są niezgodne z zapisami studium, a analiza urbanistyczna sporządzona na potrzeby niniejszego postępowania jest błędna ponieważ niewłaściwie wyznaczony został obszar analizowany. Konsekwencją powyższego są nieprawidłowe ustalenia analizy: funkcja sąsiednich działek oraz parametry planowanej zabudowy. Organ zaniechał ponadto dokonania ustaleń odnoszących się do obsługi komunikacyjnej planowanego przedsięwzięcia oraz przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko.W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując przy tym stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako: "P.p.s.a.") sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego, czyli jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, obowiązującymi w dacie jego wydania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd ma obowiązek uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego aktu administracyjnego, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie.Mając na uwadze, że postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy wszczęte zostało wnioskiem pełnomocnika Gminy [...] w dniu 2 października 2024 r. (data wpływu do organu pierwszej instancji).Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły powołane w części sprawozdawczej niniejszego uzasadnienia przepisy u.p.z.p.Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest aktem stosowania prawa, który w sposób władczy konkretyzuje uprawnienia wynikające z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Rolą organu rozpatrującego wniosek o wydanie warunków zabudowy jest przesądzenie o zgodności zamierzonej inwestycji z obowiązującym w tym zakresie krajowym porządkiem prawnym. Pierwszy z tych warunków dotyczy spełnienia tzw. zasady dobrego sąsiedztwa określonej w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Zgodnie z tym unormowaniem wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe, jeżeli co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Unormowanie to wymaga dostosowania nowej zabudowy do zastanego w danym miejscu stanu dotychczasowej zabudowy, jej cech i parametrów o charakterze urbanistycznym (zagospodarowanie obszaru) i architektonicznym (ukształtowanie wzniesionych obiektów). Celem tej zasady jest zagwarantowanie ładu przestrzennego, określonego treścią art. 2 pkt 1 u.p.z.p. i rozumianego jako takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, gospodarczo-społeczne, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne.W celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół terenu, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1a u.p.z.p., na kopii mapy zasadniczej lub mapy ewidencyjnej dołączonej do wniosku o ustalenie warunków zabudowy obszar analizowany w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu terenu, jednak nie mniejszej niż 50 metrów, i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w ust. 1. Przez front terenu należy rozumieć tę część granicy działki budowlanej, która przylega do drogi publicznej lub wewnętrznej, z której odbywa się główny wjazd na działkę (art. 61 ust. 5a u.p.z.p.). Szczegółowy sposób ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy w powiązaniu z analizą stanu istniejącego określa rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 15 lipca 2024 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2024 r. poz. 1116; dalej jako: "Rozporządzenie"). W myśl § 13 rozporządzenia z 2024 r. weszło ono w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. W istocie było ono poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. poz. 1588 oraz z 2021 r. poz. 2399), które straciło moc z dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 15 lipca 2024 r. zgodnie z art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1688). Tymczasem w zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało się na uregulowania rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 roku nie wyjaśniając powodów przyjęcia takiej podstawy prawnej.Odnosząc się jednak do treść obowiązującej regulacji należy zwrócić uwagę, że zgodnie z § 11 rozporządzenia z 2024 r. analiza, o której mowa w art. 61 ust. 5a ustawy, zawierająca część tekstową i graficzną, stanowi załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. W orzecznictwie sądów administracyjnych odnośnie do art. 61 ust. 5a u.p.z.p. w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją dominuje pogląd, że sposób wyznaczania granic obszaru analizowanego wynika wprost z regulacji zawartej w art. 61 ust. 5a u.p.z.p. i należy postrzegać go jako zasadę (por.: wyrok NSA z 20 grudnia 2022 r. sygn. akt II OSK 2321/21; z 5 grudnia 2023 r. sygn. akt II OSK 1961/22, publ. CBOSA). Nie jest dopuszczalne poszerzenie obszaru analizowanego w celu poszukiwania nieruchomości "podobnych", do których można nawiązać, wyłącznie celem pozytywnego rozpatrzenia wniosku inwestora (por.: wyroki NSA z 17 lipca 2020 r. sygn. akt II OSK 450/20; z 13 kwietnia 2023 r. sygn. akt II OSK 878/20; 20 grudnia 2022 r., sygn. akt I OSK 2321/21; publ. CBOSA). Jednakże powiększenie obszaru analizowanego ponad wymagane minimum jest możliwe w sytuacji, gdy pojawią się okoliczności uzasadniające zwiększenie tych wymiarów i gdy powiększenie obszaru analizowanego służy zachowaniu ładu przestrzennego. Jak podano w wyroku NSA z 22 października 2024 r. (sygn. akt II OSK 2550/23, publ. CBOSA) wyznaczając obszar analizowany, organ każdorazowo powinien uwzględnić charakter i specyfikę istniejącej zabudowy na danym terenie, biorąc w szczególności pod rozwagę rodzaj planowanej inwestycji. Dokonany w tym względzie wybór przyjętych granic powinien zostać przez organ uzasadniony, jako że przyjęcie do analizy obszaru w innych granicach może prowadzić do odmiennych wyników. Zatem ustawodawca pozostawił organom administracji pewną swobodę w wyznaczeniu obszaru analizowanego przy zastrzeżeniu obowiązku zachowania minimalnej odległości. Dlatego też obszar przyjęty do analizy może być większy od wyznaczonego trzykrotną szerokością frontu działki, jeżeli przy jego wyznaczaniu zostanie wzięta pod uwagę zasada dobrego sąsiedztwa.Wobec powyższego podkreślenia wymaga, że zarówno w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji, jak i decyzji Kolegium nie wskazano jakiegokolwiek uzasadnienia dla powiększenia granic obszaru analizowanego z minimalnych 50 m, które miałyby zastosowanie wobec faktu, że trzykrotność frontu działki przylegającej do drogi publicznej wynosi 22,5 m. Jedynie w treści Analizy lakonicznie wskazano, że zwiększenie odległości ma na celu "objęcie analizą zwartej zabudowy wsi [...]", który jest spójny pod względem ładu przestrzennego i krajobrazu. Takiego uzasadnienia nie można uznać za wystarczające w kontekście odstąpienia od zasady wyrażonej w art. 61 ust. 5a u.p.z.p. To z kolei świadczy, że uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji nie spełnia wymagań z art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 1 pkt 6 K.p.a. Nie odnosi się ono bowiem do kluczowych kwestii i nie pozwala na weryfikację toku rozumowania, którego wynikiem była podjęta decyzja w przedmiocie warunków zabudowy. Ponadto rozstrzygnięcie podjęte przez Kolegium nie realizuje zasady dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego w myśl której organ odwoławczy ponownie rozpatruje i rozstrzyga sprawę administracyjną, niezależnie od podniesionych w odwołaniu zarzutów. Treść zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie wskazuje na dokonanie ponownego rozpoznania całokształtu sprawy przez Kolegium, a uzasadnienie utrzymania w mocy rozstrzygnięcia podjętego przez Burmistrza wskazując jedynie ogólny charakter inwestycji polegającej na budowie świetlicy wiejskiej. Sąd stwierdził zatem, że w niniejszej sprawie naruszone zostały również przepisy art. 6 oraz art. 15 K.p.a.Reasumując, Sąd uznał, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza zostały podjęte z istotnym naruszeniem prawa. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.Rozpoznając ponownie sprawę organ pierwszej instancji uwzględni wyrażone w niniejszym uzasadnieniu uwagi Sądu, tj. w szczególności: wyznaczy we właściwy sposób i należycie uzasadni obszar analizy, a następnie mając na uwadze jej wyniki dokona odpowiednich rozważań, ustaleń i rozstrzygnięć w treści decyzji, uzasadniając swoje stanowisko.., uwzględniając wysokość uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.Rozpoznając ponownie sprawę organ pierwszej instancji uwzględni wyrażone w niniejszym uzasadnieniu uwagi Sądu, tj. w szczególności: wyznaczy we właściwy sposób i należycie uzasadni obszar analizy, a następnie mając na uwadze jej wyniki dokona odpowiednich rozważań, ustaleń i rozstrzygnięć w treści decyzji, uzasadniając swoje stanowisko.