Postanowienie - II SA/Bd 1060/24 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy - z dnia 23 grudnia 2024
Teza
Odrzucono skargę. uprawnienia do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2024 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE T. K. pismem z dnia 10 października 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Starosty [...] z dnia [...]Odrzucono skargę. uprawnienia do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2024 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE T. K. pismem z dnia 10 października 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Starosty [...] z dnia [...]
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
23 grudnia 2024
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Przewodniczący
Renata Owczarzak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
T. K. pismem z dnia 10 października 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2024 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, od której – zgodnie z pouczeniem w niej zawartym, przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga wniesiona w tej sprawie podlega odrzuceniu.Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.". Przesłankami tymi są:• niewłaściwość sądu (pkt 1),• niezachowanie terminu do wniesienia skargi (pkt 2),• nieuzupełnienie braków formalnych skargi pomimo wezwania (pkt 3),• zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4),• brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5),• brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz• niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).Stwierdzenie wystąpienia którejkolwiek z przesłanek niedopuszczalności zaskarżenia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.Należy też zauważyć, że jednym z warunków wniesienia skargi do sądu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.) - dalej "k.p.a.", przewiduje, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (art. 127 § 1 k.p.a.), przy czym właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 1 k.p.a.).Powyższe reguły współgrają z ogólną zasadą postępowania administracyjnego, wynikającą z art. 15 k.p.a., tj. zasadą jego dwuinstancyjności, która polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu. Dopiero, gdy organ II instancji wyda decyzję (lub postanowienie) w następstwie rozpoznania środka odwoławczego od decyzji organu I instancji - można wnieść skargę do sądu administracyjnego, gdyż wyczerpany został tok instancyjny w postępowaniu administracyjnym.Tym samym skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpie tego toku, tj. nie wniesie odwołania lub zażalenia do organu II instancji i od razu zaskarży do sądu decyzję (lub postanowienie) organu I instancji albo też - gdy już po wyczerpaniu przysługujących w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia - wniesie konkurencyjną wobec uprzednio złożonego odwołania skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji do sądu administracyjnego.Niedopuszczalna zatem jest skarga na decyzję organu I instancji, a taki charakter ma zaskarżona decyzja Starosty [...] z dnia [...] października 2024 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Sądy administracyjne nie są bowiem powołane do kontroli legalności nieostatecznych rozstrzygnięć organów administracyjnych, gdyż prowadziłoby to do naruszenia wskazanej wyżej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. O tym, iż od ww. rozstrzygnięcia nie przysługuje skarga do Sądu, lecz odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], strona została też prawidłowo powiadomiona w pouczeniu zawartym w zaskarżonej decyzji.Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne z innych przyczyn, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a..