Postanowienie - I FSK 2250/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 30 września 2024
Teza
Odrzucono odwołanie. VAT. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 30 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy z odwołania E. N. od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 2250/23 o odrzuceniu wniosku E. N. o sprostowanie protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 4 kwietnia 2024 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 lipca 2023 r.Odrzucono odwołanie. VAT. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 30 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy z odwołania E. N. od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 2250/23 o odrzuceniu wniosku E. N. o sprostowanie protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 4 kwietnia 2024 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 lipca 2023 r.
Data orzeczenia
30 września 2024
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Hieronim Sęk
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono odwołanie
UZASADNIENIE
1. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 4 kwietnia 2024 r. rozpoznał na rozprawie w Izbie Finansowej skargę kasacyjną D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Po 910/22. Wyrok ten zapadł w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 września 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2014 r.Skargę kasacyjną w imieniu D. K. sporządziła adwokat E. N., która jako pełnomocnik reprezentowała skarżącego również na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.2. Pismem z dnia 8 kwietnia 2024 r., sporządzonym i przesłanym drogą elektroniczną w dniu 10 kwietnia 2024 r. przez adwokat E. N., wniesiono o uzupełnienie protokołu posiedzenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 2250/23.3. Zarządzeniem z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 2250/23, Przewodniczący składu orzekającego odrzucił wniosek E. N. o uzupełnienie protokołu rozprawy.W ocenie Przewodniczącego złożony wniosek został sformułowany w imieniu własnym i w interesie E. N., a nie w ramach jej działania jako pełnomocnika skarżącego. Skoro więc wnioskodawczyni nie była stroną postępowania sądowego, to nie mogła żądać sprostowania protokołu, co z kolei prowadzić musiało do odrzucenia jej wniosku jako niedopuszczalnego.4. Odpis zarządzenia został skierowany do doręczenia E. N. w charakterze wnioskodawczyni i w taki sposób doręczony jej drogą elektroniczną w dniu 11 czerwca 2024 r. (vide k. 432, 433 i 435 akt sądowych).5. Odwołanie od zarządzenia z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 2250/23, zostało sporządzone i przesłane do Naczelnego Sądu Administracyjnego drogą elektroniczną przez adwokata E. N. w dniu 25 czerwca 2024 r. (k. 437-441 akt sądowych).W treści pisma przewodniego oraz w odwołaniu E. N. podała, że działa w imieniu skarżącego, jako pełnomocnik ustanowiony w sprawie o sygn. akt I FSK 2250/23.6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.6.1. Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.6.2. Termin siedmiodniowy do wniesienia odwołania, o którym mowa w cytowanym przepisie, upływał w dniu 18 czerwca 2024 r. (był to wtorek, tzw. dzień roboczy).Odpis zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 2250/23, został bowiem doręczony E. N. (jako wnioskodawczyni) w dniu 11 czerwca 2024 r.Oznaczało to, że odwołanie wniesione w dniu 25 czerwca 2024 r. było odwołaniem spóźnionym (o 7 dni).6.3. Wobec powyższego stwierdzić jeszcze wypadało, że odwołanie przewidziane w art. 103 P.p.s.a. nie jest zażaleniem. Jednakże charakter owego środka zaskarżenia zbliżony jest do zażalenia na zarządzenie przewodniczącego, o którym mowa w art. 198 P.p.s.a. Z tej przyczyny, a także wobec braku możliwości merytorycznego rozpoznawania odwołania wniesionego po terminie, gdyż w świetle art. 85 P.p.s.a. jest ono bezskuteczne, należy per analogiam przyjąć, że w takim przypadku odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy dotyczące odrzucenia zażalenia wniesionego po upływie terminu.Odwołanie od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego złożone po terminie przewidzianym w art. 103 zdanie drugie P.p.s.a. podlega odrzuceniu przez ten Sąd na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 180 w związku z art. 178 oraz w związku z art. 198 i art. 197 P.p.s.a.6.4. Zauważyć należało i to, że złożone odwołanie - mimo sugestii jego autora - nie mogło zostać potraktowane jako odwołanie wniesione w imieniu skarżącego.Jedynym adresatem zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 2250/23, uczyniono E. N. jako wnioskodawczynię. Wniosek o uzupełnienie protokołu rozprawy został bowiem przez wspomnianego Przewodniczącego zidentyfikowany jako złożony w imieniu własnym przez adwokat E. N., a nie tego adwokata działającego w charakterze pełnomocnika skarżącego. W konsekwencji to E. N. doręczono owo zarządzenie, którym rozstrzygnięto o losach procesowych jej wniosku.Skoro tak, to w zaistniałej sytuacji procesowej wyłącznie E. N., działającej w imieniu własnym, przysługiwała możliwość złożenia odwołania od wydanego zarządzenia. Środka takiego nie mógł więc złożyć skarżący, gdyż nie do niego było adresowane zarządzenie, nie o jego wniosku nim orzeczono i nie jemu doręczono owo zarządzenia (doręczenie zarządzenia nastąpiło do rąk E. N., ale jako wnioskodawczyni, a nie jako pełnomocnikowi skarżącego).Nadto, przyjęcie, że odwołanie pochodziło od skarżącego prowadziłoby do jego odrzucenia z przyczyn podmiotowych (brak legitymacji procesowej w tym zakresie).Z kolei ocena Sądu co do prawidłowości zakwalifikowania wniosku o uzupełnienie protokołu jako złożonego w imieniu własnym przez E. N. byłaby możliwa, gdyby zostało ono złożone w terminie. Tak się jednak nie stało i dlatego niedopuszczalna było formułowane dalej idącej wypowiedzi sądowej w tym zakresie.6.5. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 103 i art. 180 w związku z art. 178 oraz w związku z art. 198 i art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.. orzekł jak w sentencji.