Postanowienie - II GZ 48/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 20 lutego 2025
Teza
Oddalono zażalenie. transport drogowy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 23 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 508/24 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 28 października 2024 r., nr SKO.RD-52/3349/493/2024 w przedmiocie stwieOddalono zażalenie. transport drogowy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 23 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 508/24 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 28 października 2024 r., nr SKO.RD-52/3349/493/2024 w przedmiocie stwie
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
20 lutego 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Andrzej Skoczylas
Podstawa prawna
art. 11
kpa
art. 107
kpa
art. 78
kpa
art. 214
ppsa
art. 219
ppsa
art. 220
ppsa
art. 46
ppsa
art. 49
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (3)
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 508/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 28 października 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia utraty dobrej reputacji przewoźnika drogowego.W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący wniósł skargę do WSA na powyższą decyzję SKO. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków złożonej skargi poprzez podanie nr PESEL oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Przesyłka zawierająca wezwania została doręczona skarżącemu w dniu 5 grudnia 2024 r., wobec czego termin do podania nr PESEL oraz uiszczenia wpisu upłynął w dniu 12 grudnia 2024 r.WSA stwierdził, że z dokumentów stanowiących potwierdzenie transakcji wynika, iż skarżący uiścił wpis 13 grudnia 2024 r., a więc po terminie. Wprawdzie strona podała nr PESEL, ale uczyniono to również po terminie, bo w uzupełnionej o ten numer skardze nadanej 14 grudnia 2024 r. do SKO w Kielcach. Sąd podkreślił, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem. W konsekwencji nieuzupełnienia braków skargi została ona odrzucona.Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego zmianę oraz rozpatrzenie skargi.W treści zażalenia wskazano, że strona nie zgadza się z argumentami przytoczonymi przez organ I i II instancji i uważa, że decyzja winna zostać uchylona. Decyzji zarzucono:1. rozbieżność pomiędzy stanem faktycznym a ustaleniami istotnymi dla rozstrzygnięcia sprawy zawartymi w decyzji o nałożeniu kary;2. organ wydający przedmiotową decyzję nie rozpoznał sprawy w sposób wszechstronny i wyczerpujący, a tym samym naruszył art 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2024 r. poz. 572; powoływanej dalej jako: k.p.a.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy;3. naruszenie zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynikających z przepisów art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 11 k.p.a. oraz przepisów art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonanie błędnych ustaleń faktycznych;4. naruszenie art. 7 i art. 11 k.p.a., jak i art. 78 § 1 k.p.a. przejawiające się nieuwzględnieniem mających istotne znaczenie dla sprawy dowodów przedkładanych i wnioskowanych przez stronę.W uzasadnieniu zażalenia przedstawiono argumentację skierowaną przeciwko wydanej w sprawie decyzji administracyjnej.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Jednocześnie w myśl art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wspomniany art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przepisy te składają się na regulację, zgodnie z którą strona wnosząca skargę do sądu administracyjnego jest obowiązana uiścić od niej wpis sądowy. Zaniedbanie tego obowiązku pomimo prawidłowego wezwania sądu do uzupełnienia braku fiskalnego skutkuje zastosowaniem rygoru przewidzianego w przepisach prawa, przy czym jak powyżej wskazano, z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika, że skarga nieopłacona pomimo wezwania podlega odrzuceniu.Należy również zwrócić uwagę na treść art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., zgodnie z którym pismo strony powinno zawierać – oprócz elementów wskazanych w art. 46 § 1 p.p.s.a. - w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zaś w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z powyższych przepisów wynika obowiązek strony do podania w pierwszym piśmie procesowym w sprawie numeru PESEL, jeżeli strona taki numer posiada. W sytuacji zaniedbania tego obowiązku sąd wzywa wnoszącego pismo do uzupełnienia tego braku formalnego. Niewywiązanie się przez stronę z tego obowiązku we wskazanym w wezwaniu terminie, w sytuacji prawidłowego doręczenia jej wezwania do uzupełnienia braku formalnego, skutkuje odrzuceniem skargi.Jak wynika z akt sprawy skarżący, składając skargę na decyzję SKO w Kielcach z dnia 28 października 2024 r., nie zawarł w niej swojego numeru PESEL, ani też nie uiścił od niej wpisu sądowego. Zasadnie zatem Sąd I instancji wezwał stronę do uzupełnienia braku formalnego (karta akt sądowych nr 16) i braku fiskalnego (karta akt sądowych nr 15) skargi w terminie 7 dni od doręczenia tych wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Prawidłowo Sąd I instancji wskazał, że skoro przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwania została skarżącemu doręczona w dniu 5 grudnia 2024 r. – co bezspornie wynika z akt sądowych, bowiem skarżący osobistym podpisem kwitował odbiór tej korespondencji (vide: z.p.o. - karta nr 18), to siedmiodniowy termin na wykonanie obu wezwań do uzupełnienia dostrzeżonych braków skargi upływał z dniem 12 grudnia 2024 r.Z akt sprawy wynika zaś, że w zakreślonym w ten sposób terminie skarżący nie uzupełnił ani braku formalnego, ani braku fiskalnego, bowiem wpis sądowy został uiszczony w dniu 13 grudnia 2024 r., o czym świadczy potwierdzenie wykonania przelewu (vide: karta akt sadowych – nr 19 i 25), zaś uzupełnienie nr PESEL nastąpiło poprzez ponowne nadanie uzupełnionej o brakujący numer skargi do organu w dniu 14 grudnia 2024 r. (vide: data stempla pocztowego widniejącego na kopercie nadania – karta akt sądowych nr 26). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach niniejszej sprawy spełnione zostały zatem dwie przesłanki do odrzucenia skargi, tj. przesłanka z art. 58 § 1 pkt 3 i przesłanka z art. 220 § 3 p.p.s.a.Skarżący w zażaleniu zawarł jedynie polemikę z treścią wydanych w sprawie decyzji organów, natomiast nie wskazał na nieprawidłowość w doręczeniu wezwań z Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa przy tym, że przesyłka sądowa została skarżącemu doręczona na adres podany w treści skargi, zaś w aktach sprawy nie ma oświadczenia skarżącego o zmianie adresu do doręczeń. Sąd I instancji doręczenia dokonał zatem w sposób prawidłowy, przesyłka została przez skarżącego odebrana, co zaś skutkowało rozpoczęciem biegu 7-dniowego terminu wyznaczonego na uzupełnienie braków skargi.Z kolei w odniesieniu do argumentów skarżącego podniesionych w treści zażalenia należy wskazać, że nie dotyczą one poprawności wydanego przez Sąd I instancji postanowienia, ale meritum sprawy ze skargi. W zażaleniu skarżący powinien był wskazać, dlaczego jego zdaniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach błędnie odrzucił jego skargę. Skarżący wskazywał tymczasem na argumentację skierowaną przeciwko wydanym w sprawie decyzjom, która to argumentacja nie mogła podlegać analizie na obecnym etapie postępowania. Takie argumenty nie są relewantne na gruncie niniejszego postępowania prowadzonego w przedmiocie odrzucenia skargi.W świetle przedstawionych okoliczności sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postanowienie Sądu I instancji odrzucające skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braku formalnego i fiskalnego jest prawidłowe.Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.