Wyrok - II SA/Wa 282/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - z dnia 25 czerwca 2025
Teza
Uchylono decyzję I i II instancji. Funkcjonariusze Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Joanna Kube, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), , Protokolant referent Beata Kowalska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego za okres pozostawiania poza służbą 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaUchylono decyzję I i II instancji. Funkcjonariusze Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Joanna Kube, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), , Protokolant referent Beata Kowalska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego za okres pozostawiania poza służbą 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzyma
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
zadośćuczynienie
świadczenia pracownicze
kontrola administracyjna
Role w sprawie
oskarżony
zmarły emeryt/funkcjonariusz
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
25 czerwca 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Przewodniczący
Arkadiusz Koziarski.
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono decyzję I i II instancji
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] Komendant [...] Policji z siedzibą w [...] (dalej "KWP" lub "organ II instancji") utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Policji w [...] (dalej "KMO" lub "organ I instancji") z dnia [...] września 2024 r. nr [...] w sprawie przyznania W. R. (dalej "skarżący") świadczenia pieniężnego za okres pozostawania poza służbą.Decyzja ta została wydana w następujących okolicznościach faktycznych.Z dniem [...] października 2018 r. skarżący został zwolniony ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2024 r. poz. 145, z późn. zm.). W dniu zwolnienia ze służby zajmował stanowisko starszego dzielnicowego. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.W dniu [...] kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w [...]wyrokiem w sprawie [...] na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego uniewinnił skarżącego od popełnienia zarzucanego mu czynu będącego podstawą do zwolnienia ze służbyw Policji w trybie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji. Wyrok jest prawomocny od dnia [...] kwietnia 2022 r.Po prawomocnym wyroku uniewinniającym skarżący nie zgłosił gotowości niezwłocznego podjęcia służby, i w związku z tym z dniem [...] maja .2022 r. został zwolniony ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ust. 2 i 7 pkt 2 ustawy o Policji.W dniu [...] kwietnia 2024 r. do KMO wpłynął wniosek skarżącego m. in. o wypłatę mu świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 42 ust. 5 ustawy o Policji za okres 6 miesięcy pozostawania poza służbą.Decyzją z dnia [...] września 2024 r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy o Policji, KMO przyznał skarżącemu świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem za okres jednego miesiąca pozostawania poza służbą.W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 42 ust. 5 ustawyo Policji policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem nie więcej niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc.Organ I instancji wyjaśnił, że przepis ten gwarantuje funkcjonariuszowi przywróconemu do służby świadczenie równe w swej podstawie uposażeniu, jakie otrzymywał na zajmowanym stanowisku przed zwolnieniem, przy czym chodzi tuo miesięczne uposażenie funkcjonariusza, jakie przysługiwało mu na zajmowanym stanowisku przed zwolnieniem ze służby, mnożone przez liczbę miesięcy, nie więcej jednak niż za 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc. KMO zwrócił uwagę, że ustawodawca gwarantuje funkcjonariuszowi prawo do świadczenia, natomiast wysokość tego świadczenia pozostawia uznaniu organowi administracji wskazując minimum oraz maksimum, w ramach którego organ podejmuje decyzję. Ustawodawca nie określił przesłanek, jakimi winien kierować się organ ustalając przywróconemu do służby policjantowi wysokość przysługującego mu świadczenia.KMO podał, że biorąc pod uwagę kompensacyjny charakter świadczenia pieniężnego - podejmując decyzję w niniejszej sprawie - wziął pod uwagę przede wszystkim skutki, jakie w sferze finansowej spowodowało zwolnienie funkcjonariusza ze służby. W związku ze zwolnieniem ze służby w Policji z dniem [...] października 2018 r. skarżący otrzymał 50% 6-miesięcznej odprawy pieniężnej należnej policjantowi zwalnianemu ze służby. Ponadto z tytułu stażu służby w Policji uzyskał prawo do emerytury policyjnej przyznanej mu bezpośrednio po zwolnieniu. Biorąc pod uwagę okoliczności towarzyszące zwolnieniu policjanta ze służby z dniem [...] października2018 r. w trybie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji organ I instancji stwierdził, że skarżący został przeniesiony na zaopatrzenie emerytalne i posiadał stały dochód bezpośrednio po zwolnieniu ze służby w Policji.Dodatkowo KMO wskazał, że podejmując decyzję w niniejszej sprawie należało wziąć pod uwagę okres pozostawania przez skarżącego poza służbą od dnia zwolnienia ze służby z dniem [...] października = 2018 r w trybie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji do dnia wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego wymienionego od popełnienia czynu stanowiącego podstawę do zwolnienia ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji.Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie, w którym zarzucił naruszenia art. 42 ust. 5 ustawy o Policji poprzez przekroczenie ram uznania administracyjnego, konsekwencją czego było przyznanie świadczenia pieniężnego równego uposażeniu na stanowisku zajmowanym przez zwolnieniem za okres jednego miesiąca, gdy tymczasem, zdaniem skarżącego, mając na uwadze negatywne skutki finansowe jakie wynikły z faktu zwolnienia odwołującego ze służby w Policji na podstawie wadliwego zwolnienia, świadczenie to powinno zostać przyznane w wysokości sześciokrotności równego uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem. W odwołaniu skarżący przedstawił wyliczenia wskazujące wysokość uposażenia, jakie by otrzymał gdyby pozostawał w służbie oraz wysokość świadczenia emerytalnego, jakie otrzymał w okresie pozostawania poza służbą. Ponadto opisał swoją sytuację materialną w okresie pozostawania poza służbą.Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, z późn. zm., dalej "k.p.a."), KWP utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.W uzasadnieniu KWP wyjaśnił, że każdorazowe przywrócenie policjanta do służby skutkuje powstaniem po stronie organu obowiązku przyznania świadczenia za okres pozostawania poza służbą równego uposażeniu, jakie funkcjonariusz otrzymywał na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem ze służby. Przedmiotowe świadczenie stanowi gwarancję poszanowania praw funkcjonariuszy zwolnionych ze służby, którzy następnie - wskutek ziszczenia się normatywnych przesłanek - zostali do niej przywróceni. O ile samo przyznanie świadczenia pieniężnego funkcjonariuszowi przywróconemu do służby w oparciu o powyższą regulację ma charakter obligatoryjny, to określenie jego wysokości ustawodawca pozostawił uznaniu administracyjnemu, wyznaczając przedział wysokości tego świadczenia poprzez wskazanie jednomiesięcznego uposażenie na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem jako minimum i sześciomiesięcznego takiego uposażenia jako maksimum. Nie ma innych ustawowych przesłanek warunkujących ustalenie wysokości omawianego świadczenia pieniężnego.Dalej KWP wskazał, że rozstrzygnięcie w zakresie wysokości przedmiotowego świadczenia powinno stanowić rekompensatę dla funkcjonariusza przywróconego do służby, ale jednocześnie zapewnić proporcjonalną ochronę interesu społecznego, rozumianego w niniejszej sprawie jako interes fiskalny państwa. W tego rodzaju sprawach należy uwzględnić okoliczności towarzyszące zwolnieniu ze służby,a w szczególności to, jakie świadczenia w związku ze zwolnieniem funkcjonariusz otrzymał i jakie przysługiwały mu w okresie od odejścia ze służby do dnia przywrócenia.Organ II instancji podał, że świadczenie pieniężne przyznawane na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy o Policji powinno czynić zadość konsekwencjom pozostawania poza służbą, przede wszystkim w sferze ekonomicznej, w związku z czym, uwzględniając sytuację finansową funkcjonariusza po zwolnieniu ze służby, należy określić wymiar świadczenia w taki sposób, aby był on proporcjonalny do wysokości świadczeń otrzymywanych w związku ze zwolnieniem, a także pobieranych po zwolnieniu, np. świadczeń emerytalnych. Nie długość pozostawania poza służbą jest w tego rodzaju przypadkach kryterium decydującym, lecz okoliczności dotyczące sytuacji finansowej osoby zwolnionej w okresie od dnia jej zwolnienia do dnia przywrócenia do służby.Następnie KWP podniósł, że skarżącemu zgodnie z nadesłaną przez pełnomocnika decyzją o ustaleniu prawa do emerytury i jej wysokości z dnia [...] grudnia 2018 r. Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA, prawo do emerytury policyjnej ustalono od dnia [...] października 2018 r., tj. od dnia następnego po zwolnieniu ze służby w Policji, a od dnia [...] stycznia 2019 r. jej wysokość została ustalona na kwotę 3 685,50 zł miesięcznie, tj. 75 % podstawy wymiaru. Ponadto skarżący w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji otrzymał:- odprawę,- ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy.Natomiast z uwagi na zawieszenie w czynnościach służbowych za miesiąc wrzesień i październik 2018 r. otrzymał 50% uposażenia.W ocenie KWP wynika z tego, że skarżący od dnia zwolnienia ze służby ([...] października 2018 r.) do dnia przywrócenia go do służby ([...] kwietnia 2022 r.) nie był pozbawiony środków finansowych.Organ II instancji zwrócił uwagę, że do odwołania dołączono dokumenty w postaci faktur VAT (potwierdzających zakup węgla kamiennego, kotła centralnego ogrzewania, energii cieplnej, energii elektrycznej, wody, odbioru ścieków, leków, usług mobilnych, pokwitowań wpłaty, dokumentacji lekarskiej, zaświadczenia o zakwaterowaniu w Zespole Domów Studenckich, zaświadczenie z dnia [...] sierpnia 2024 dot. zakupu drewna opałowego). KWP podkreślił, że koszty utrzymania domu, w którym zamieszkuje skarżący wraz z rodziną dzielone są po połowie z jego bratem, który również wrazz rodziną mieszka w tym samym domu. W ocenie KWP skarżący prezentuje błędny pogląd, iż przedmiotowe świadczenie powinno pokrywać kwotę wszystkich zobowiązań finansowych, jak również kosztów życia codziennego, a następnie przywróconego do służby, policjanta. Określony w art. 42 ust. 5 ustawy o Policji przedział wysokości świadczenia nakazuje organowi Policji zachowanie proporcji do wysokości świadczeń otrzymywanych w związku ze zwolnieniem, a także pobieranych po zwolnieniu, zaś takie właśnie zostały wypłacone skarżącemu (ekwiwalenty, odprawa, uposażenie za wrzesień i październik 2018 r. w pomniejszonej wysokości jak również świadczenie emerytalne).Ponadto KWP wskazał, że pełnomocnik strony w odwołaniu podnosi, iż skarżący od czasu zwolnienia ze służby do dnia przywrócenia pozostawał na utrzymaniu rodziny, ponieważ pozostawał w ciągłej gotowości do służby. W ocenie organu II instancji nie ma to potwierdzenia w zgromadzonej w sprawie dokumentacji ze względu na fakt pobierania emerytury oraz wobec niezgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia służbyw określonym w ustawie terminie w związku z wyrokiem uniewinniającym prawomocnym od dnia [...] kwietnia 2022 r..KWP zaznaczył, że kryterium decydującym o wysokości świadczenia nie była długość pozostawania funkcjonariusza poza służbą, lecz okoliczności dotyczące jego sytuacji finansowej w okresie od dnia zwolnienia do dnia przywrócenia do służby. Powyższe, w ocenie organu II instancji, pozwala na stwierdzenie, że od dnia zwolnienia ze służby w Policji, tj. od dnia [...] października 2018 r., do dnia przywrócenia go do służby [...] kwietnia 2022 r. skarżący nie był pozbawiony środków finansowych niezbędnych do życia i skorzystał z przysługujących mu uprawnień wynikających z faktu zwolnienia ze służby.Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:I. przepisów prawa materialnego, tj.:1. art. 42 ust. 5 i nast. ustawy o Policji poprzez przekroczenie ramy uznania administracyjnego i w konsekwencji odmowę przyznania prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wadliwego zwolnienia ze służby w wysokości sześciokrotności równego uposażeniu na stanowisku zajmowanym przez zwolnieniem.2. art. 42 ust. 5 ustawy o Policji, poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że koszty utrzymania domu, koszty związane z edukacją i leczeniem członka rodziny oraz koszty życia codziennego nie sposób jest ustalić jako koszty wymagalne na tle analizy sytuacji finansowej zwolnionego funkcjonariusza Policji w zakresie ustalenia wysokości jednorazowego odszkodowania z tytułu wadliwego zwolnienia ze służby.II. przepisów o postępowania, tj.: art. 7 w zw. z art. 75 § 1 i nast. k.p.a., poprzez nierzetelne i niedostateczne przeprowadzenie postępowania dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz okoliczności koniecznych do załatwienia sprawy, w rezultacie wydanie decyzji na podstawie przesłanek niezgodnych ze stanem faktycznym, co w sposób oczywisty wpłynęło na obrazę prawa materialnego art. 42 ust. 5 ustawy o Policji.W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o:1. rozpoznanie sprawy na rozprawie.2. uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji.3. ujęcie w uzasadnieniu wydanego wyroku oceny prawnej oraz szczegółowych wskazówek i wytycznych, co do dalszego postępowania w sprawie, wskazanie na popełnione uchybienia, których dopuściły się te organy oraz okoliczności mających wpływ na ich powstanie.4. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa sądowego w wysokości 480 zł.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.W piśmie procesowym z dnia [...] maja 2025 r. skarżący zarzucił, że wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło z pominięciem istotnych dla sprawy okoliczności. Skarżący zarzucił, ze zwolnienie go ze służby nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ nie można było stwierdzić oczywistości popełnienia czynu o znamionach przestępstwa. Wskazał, że konsekwencją bezprawnego zwolnienia go ze służby całkowite załamanie stanu jego zdrowia fizycznego oraz psychicznego. Skarżący opisał ten stan. Wskazał również, że przyznanie mu jako zadośćuczynienia jednomiesięcznego świadczenia pieniężnego jest dla niego uwłaczające i nie stanowi to rekompensaty za utracone zdrowie psychiczne i fizyczne.Ponadto skarżący podniósł, że zwolnienie ze służby pozbawiło go wypracowanej nagrody rocznej za rok 2018, która nie została wliczona do zaopatrzenia emerytalnego. Skarżący wskazał, że jego emerytura została w dużym stopniu uszczuplona, nie został mu podniesiony dodatek służbowy, nie objęły go również znaczne podwyżki uposażenia zasadniczego, które nastąpiły dwa miesiące po zwolnieniu ze służby.W ocenie skarżącego przyznanie mu sześciomiesięcznego uposażenia w żaden sposób nie zrekompensuje mu utraconego zdrowia, zrujnowanego życia, utraconego zdrowia członków rodziny oraz zszargania dobrej opinii. Skarżący podał, że utratę przywilejów finansowych, które otrzymałby w przypadku normalnego odejścia na emeryturę stawia na ostatnim miejscu. Skarżący podkreślił, że po uniewinnieniu nie usłyszał nawet od jakiegokolwiek przedstawiciela organu Policji słowa "przepraszam".Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja KWP utrzymując w mocy decyzję KMP z dnia [...] września 2024 r. w sprawie przyznania skarżącemu świadczenia pieniężnego za okres pozostawania poza służbą.Stosownie do art. 42 ust. 5 ustawy o Policji, policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc. Takie samo świadczenie przysługuje osobie, o której mowa w ust. 3.W oparciu o ten przepis skarżącemu przyznano przedmiotowe świadczenie za okres pozostawania poza służbą od [...] października 2018 r. do [...] kwietnia 2022 r.w wysokości równej uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem ze służby za okres 1 miesiąca.Wyjaśnić należy, że powołany wyżej przepis gwarantuje funkcjonariuszowi przywróconemu do służby świadczenie równe w swej podstawie uposażeniu, jakie otrzymywał na zajmowanym stanowisku przed zwolnieniem ze służby, przy czym chodzi tu o miesięczne uposażenie funkcjonariusza, jakie przysługiwało mu na zajmowanym stanowisku przed zwolnieniem ze służby, mnożone przez liczbę miesięcy, nie więcej jednak niż za 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc.Celem tego świadczenia jest zrekompensowanie policjantowi uposażenia utraconego w okresie pozostawania poza służbą - od zwolnienia ze służby do przywrócenia go do służby. Świadczenie to ma zatem charakter odszkodowawczy,a miarą szkody powstałej na skutek zwolnienia policjanta ze służby i jednocześnie "odszkodowania" z tego tytułu jest wysokość uposażenia utraconego wskutek rozwiązania stosunku służbowego w granicach od uposażenia za 1 miesiąc do uposażenia za 6 miesięcy. Ustalenie tej dolnej i górnej granicy oznacza, że w przypadku pozostawania funkcjonariusza poza służbą przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, świadczenie przysługuje maksymalnie za 6 miesięcy.Należy mieć też na uwadze, że decyzja wydawana na omawianej podstawie prawnej ma charakter uznaniowy. Co do zasady sądowa kontrola decyzji uznaniowych jest ograniczona. Nie obejmuje celowości zaskarżonej decyzji. Sąd bada w takich sprawach, czy decyzja nie nosi cech dowolności, a więc czy organ rozstrzygający zebrał cały materiał dowodowy i dokonał wyboru określonego sposobu załatwienia sprawy po wszechstronnym i dogłębnym rozważeniu wszelkich okoliczności faktycznych. Brak przesłanek, jakimi powinien kierować się organ przy podejmowaniu decyzji, nie oznacza, że ma on całkowitą swobodę co do tego, w jakiej wysokości przyzna funkcjonariuszowi świadczenie za okres pozostawania poza służbą. W tego rodzaju sprawach organ winien mieć na względzie interes społeczny i słuszny interes strony (art. 7 k.p.a.), gdyż zakres swobody organu działającego w ramach uznania administracyjnego ograniczony jest ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, a treść i zakres ochrony słusznego interesu indywidualnego w działaniach organów administracji sięga do granic kolizji z interesem społecznym.W orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2016 r. sygn. akt I OSK 2533/14 (orzeczenia.nsa.gov.pl), podkreśla się, że świadczenie, o którym mowa w art. 41 ust. 5 ustawy o Policji, ma czynić zadość konsekwencjom pozostawania poza służbą zwłaszcza w najbardziej odczuwalnej sferze ekonomicznej. Ma ono charakter rekompensacyjny. Oznacza to, że ma za zadanie wyrównać poniesioną przez funkcjonariusza szkodęw związku ze zwolnieniem ze służby. Rozstrzygając o przyznaniu tego świadczenia organ ma obowiązek zweryfikować, jakie skutki w sferze finansowej spowodowało zwolnienie funkcjonariusza ze służby. Szkoda nie powstaje, gdy przez cały okres pozostawania poza służbą policjantowi wypłacono uposażenie w pełnej wysokości.W orzecznictwie wskazuje się również, że wymiar świadczenia przyznawanego na podstawie ww. przepisu winien uwzględniać sytuację finansową policjanta po zwolnieniu ze służby i być wprost proporcjonalny do wysokości świadczeń otrzymanych w związku ze zwolnieniem ze służby, a także pobieranych po zwolnieniu, np. świadczeń emerytalnych czy rentowych (por. wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2013 r. sygn. akt I OSK 803/13; orzeczenia.nsa.gov.pl.).W wyroku z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt III OSK 4931/21, NSA wskazał, że dla oceny, w jakiej wysokości świadczenie na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy o Policji ma być wypłacone "(...) orzekające organy w sprawie powinny ocenić stosunek dochodów jakie otrzymywał policjant pozostając poza służbą do uposażenia jakie otrzymywałby, gdyby nie został zwolniony. W ten bowiem sposób będzie można ocenić faktycznie proporcje pomiędzy faktycznymi dochodami (...), a tymi, które otrzymywałby pełniąc nadal służbę w Policji. Ocena tych proporcji pozwoli faktycznie zbadać sytuację finansową zwolnionego funkcjonariusza, co w oczywisty sposób pozwoli na ustaleniew jakiej wysokości powinno zostać mu wypłacone świadczenie, tak aby miało ono realnie charakter zmierzający do wyrównania poniesionych przez niego strat."Z powyższego wynika, że organ, przyznając świadczenie z art. 42 ust. 5 ustawyo Policji w określonej wysokości, winien dokonać oceny, jakie skutki w sferze ekonomicznej spowodowało dla funkcjonariusza zwolnienie ze służby. W tym zakresie organ winien wziąć pod uwagę nie tylko to czy i jakie oraz w jakiej wysokości świadczenia funkcjonariusz pobierał po zwolnieniu ze służby (np. świadczenie emerytalne, rentowe), ale zestawić je również z tymi, które mógłby otrzymać pozostając w służbie. Takie porównanie umożliwiłoby określenie, w jakiej wysokości powinno zostać mu wypłacone świadczenie, mając na uwadze, że świadczenie to ma zmierzać do wyrównania poniesionych przez skarżącego strat. Tego rodzaju dane pozwoliłyby na ocenę konsekwencji finansowych rozwiązania stosunku służbowego ze skarżącym.Takich działań organy nie podjęły w niniejszej sprawie. Organy wskazały wyłącznie, że skarżący bezpośrednio po zwolnieniu ze służby zaczął pobierać emeryturę policyjną, która od dnia [...] stycznia 2019 r. została ustalona w wysokości 3 685, 50 zł miesięcznie, tj. 75% podstawy wymiaru. Ponadto otrzymał on 50% sześciomiesięcznej odprawy i ekwiwalent za niewykorzystany urlop. Organ nie zestawił jednak wysokości tych świadczeń z kwotą świadczeń jakim mógłby skarżący otrzymać gdyby pozostał w służbie. Nie ocenił zatem w sposób pełny skutków jakie w sferze finansowej spowodowało zwolnienie funkcjonariusza ze służby.Nie można wobec tego uznać, że w sprawie zostały należycie rozważone wskazane wyżej kwestie, mające kluczowe znaczenie dla przyznania omawianego świadczenia w określonej wysokości. Skutki w sferze finansowej skarżącego w związku ze zwolnieniem ze służby organ ocenił wyłącznie w kontekście wypłaconej odprawy, ekwiwalentu za urlop (które to świadczenia przysługują policjantowi zwalnianemu ze służby zgodnie z zasadami określonymi w art. 114 ustawy o Policji) oraz otrzymywanej emerytury. Nie wziął natomiast pod uwagę, rzeczywistych skutków w sferze finansowej wynikających z różnicy pomiędzy wysokością tych świadczeń o kwotą uposażenia, jakie mógłby skarżący otrzymać gdyby pozostawał w służbie.Ponadto zauważyć należy, że pomiędzy datą zwolnienia ze służby ([...] października 2018 r.) a datą przywrócenia skarżącego do służby ([...] kwietnia 2022 r.) upłynęło ponad 3 lata i sześć miesięcy, co nie może pozostać poza rozważaniami organu w kwestii przyznania omawianego świadczenia. Z wydanych w sprawie decyzji nie wynika, aby organy wzięły pod uwagę tę okoliczność.W świetle powyższego uzasadniony jest zarzut naruszenia art. 42 ust. 5 ustawyo Policji. Organ dokonał bowiem błędnej wykładni ww. przepisu, a w konsekwencji nie rozważył okoliczności faktycznych sprawy istotnych z punktu widzenia przyznania świadczenia, o którym mowa w ww. przepisie, co stanowi naruszenia art. 7 k.p.a.w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec tego konieczne uchylenia było zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.W ocenie Sądu, z treści art. 42 ust. 5 ww. ustawy nie można wyprowadzić jednak wniosku, jak próbuje to uczynić skarżący, że organ ustalając wysokość przedmiotowego świadczenia winien dokonać oceny szeroko rozumianej sytuacji materialnej funkcjonariusza, jego wydatków, czy też wpływu zwolnienia na różne jego aspekty życia, w tym na zdrowie. Odwoływanie się przy decydowaniu o przyznaniu ww. świadczenia do tak pojętej sytuacji finansowej policjanta, czy też sytuacji życiowej całkowicie zmienia jego odszkodowawczy charakter, jednoznacznie określony w art. 42 ust. 5 ustawy. Mianowicie, z rekompensaty za utracone uposażenie na skutek zwolnienia ze służby czyni udzielone post factum świadczenie o charakterze socjalnym przyznane według kryteriów nieznanych ustawie.Rozpatrując sprawę ponownie organ uwzględni przedstawioną ocenę prawną. Ponownie rozważy kwestię przyznania skarżącemu świadczenia, o którym mowa w art. 42 ust. 5 ustawy o Policji. Wyniki tych rozważań przedstawi w uzasadnieniu podjętegow sprawie rozstrzygnięcia stosownie do wymogów z art. 107 § 3 k.p.a.Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawoo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 1685, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania obejmujących koszty zastępstwa procesowego w wysokości480 zł, jak w punkcie 2 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935, z późn. zm.).. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935, z późn. zm.).