Wyrok - II SA/Gd 222/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - z dnia 25 czerwca 2025
Teza
Oddalono skargę. Administracyjne postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Asesor WSA Justyna Dudek - Sienkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 11 października 2024 r., nr SKO Gd/2036/24 w przedmiocie wydania zaświadczenia o zgodności budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzenneOddalono skargę. Administracyjne postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Asesor WSA Justyna Dudek - Sienkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 11 października 2024 r., nr SKO Gd/2036/24 w przedmiocie wydania zaświadczenia o zgodności budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzenne
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
25 czerwca 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Przewodniczący
Dariusz Kurkiewicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
B. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie wydania zaświadczenia o zgodności budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w następującym stanie faktycznym i prawnym:Pismem z 16 lutego 2024 r. skarżąca wniosła, zgodnie z art. 48 b ust. 2 pkt 1 lub art. 48b ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, o wydanie zaświadczenia o zgodności budowy na działce nr [...] w C. z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego. W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca podała, że przedmiotem jej wniosku jest kontener gastronomiczny.W odpowiedzi na wniosek skarżącej, postanowieniem z 8 marca 2024 r. Wójt Gminy Kościerzyna odmówił wydania zaświadczenia dotyczącego zgodności budowy kontenera gastronomicznego na działce nr [...] w obrębie C., gmina [...] z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego. W uzasadnieniu Wójt wyjaśnił, że wydając zaświadczenie o zgodności z planem miejscowym może podać tylko te dane, które wnikają z treści planu miejscowego. Wójt przytoczył przepisy planu w zakresie dotyczącym terenu ww. działki podkreślając, że w katalogu funkcji dla tego terenu nie zawarto funkcji usługowej, handlowej, ani gastronomicznej.Po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia postanowieniem z 11 października 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ drugiej instancji uwzględnił, że ww. działka [...] położona w obrębie [...], jest objęta obowiązującym planem miejscowym, przyjętym uchwałą nr XI/220/20 Rady Gminy Kościerzyna z 30 października 2020 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu geodezyjnego Czarlina w gminie Kościerzyna (Dz. Urz. Woj. Pom. 2020 r., poz. 5101). Ww. nieruchomość położona jest na obszarze oznaczonym w planie symbolem 1MN, dla którego plan ustala przeznaczenie pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz w niewielkiej części pod tereny drogi wewnętrznej 2.KDW. Nadto zgodnie § 18 ust. 1 pkt 2 planu, w strefie 1.MN przeznaczenie terenu to zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca; dopuszcza się wolnostojące parterowe budynki gospodarcze, garaże, altany oraz przydomowe ganki i oranżerie (ogrody zimowe) o powierzchni do 35 m2; dopuszcza się pomieszczenia gospodarcze wbudowane w bryłę budynku mieszkalnego; ustala się zasadę lokalizacji jednego budynku mieszkalnego na jednej działce budowlanej oraz maksymalnie dwóch budynków gospodarczych; istniejące obiekty uznaje się za zgodne z planem miejscowym z możliwością ich przebudowy, nadbudowy i rozbudowy; dopuszcza się obiekty turystyki wodnej. Kolegium uwzględniło, że działka nr [...] znajduje się w pasie szerokości 100 m od linii brzegowej jeziora R., na którym dopuszcza się wyłącznie rozbiórkę, odbudowę, nadbudowę poddasza użytkowego, przebudowę istniejącej zabudowy pod warunkiem niezwiększania powierzchni zabudowy, a także nieprzybliżania zabudowy do brzegów jeziora (§ 18 ust. 1 pkt 5 lit. c planu). Mając na uwadze powyższe Kolegium uznało, że przepisy obowiązującego planu miejscowego na terenie działki nr [...] nie przewidują możliwości lokalizacji budowy obiektu gastronomicznego, tj. kontenera gastronomicznego, zatem brak jest podstaw do wydania zaświadczenia żądanej treści.W skardze na tak wydane postanowienie wniesiono o jego uchylenie oraz uchylenie poprzedzającego go postanowienia Wójta wskazując, że oba postanowienia są niezgodne z prawem i faktycznym i rzeczywistym stanem sprawy, który nie został do końca i w pełni wyjaśniony. Kolegium nie wykazało przy tym podstaw, które pozwalałyby na utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu pierwszej instancji.Skarżąca wyjaśniła, że jej ojciec jest rybakiem od 50 lat. Pracował w PGR a następnie w latach 90-tych prowadził działalność związaną z rybołówstwem, którą to działalność przejęła matka skarżącej i prowadziła ją przez 8 lat. Z uwagi na powyższe, w ocenie skarżącej, teren od wielu lat jest związany z przedsiębiorstwem rybackim. Obecnie to skarżąca prowadzi działalność od roku 2009. Skarżąca wyjaśniła, że już 8 października 2018 r. wraz z matką poinformowała, że od 10 lat prowadzą bar "[...]" na terenie działki nr [...]. Zdaniem skarżącej organ pierwszej instancji nie zweryfikował i nie wyjaśnił rzeczywistego przeznaczenia i wykorzystania terenu działki. Skarżąca wyjaśniła, że poza gastronomicznym wykorzystaniem, działka jest także wykorzystywana do celów turystycznych. W jej ocenie wprowadzenie nowego planu miejscowego nie powinno skutkować negatywnymi konsekwencjami dla osób, które od lat przyczyniają się do rozpowszechniania walorów okolicy i rozwoju turystyki na terenie gminy. Miejsce to jest uwielbiane przez turystów i mieszkańców. Na terenie działki znajduje się także obiekt obsługi turystyki wodnej, tj. pomost do cumowania jachtów i małych jednostek wodnych i sprzętu wodnego, który jest wypożyczany w barze "[...]". Istniejący pomost jest także wykorzystywany w celach związanych z rybołówstwem.W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:Zgodnie z art. 217 § 2 k.p.a. zaświadczenie wydaje się, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub jeżeli osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Z art. 218 § 1 k.p.a. wynika, że w przypadku wydania zaświadczenia ze względu na interes prawny osoby żądającej wydania zaświadczenia organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Wedle zaś art. 218 § 2 k.p.a., w każdym przypadku wydawania zaświadczenia organ administracji może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. W powołanym przepisie stanowi się, że organ administracji może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, jednakże przepis ten należy rozumieć w ten sposób, że w niektórych przypadkach organ administracji jest zobowiązany przeprowadzić postępowanie wyjaśniające. Obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przed wydaniem zaświadczenia może bowiem wynikać z charakteru zaświadczenia wydawanego, gdy urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, czyli zaświadczenia wydawanego na podstawie art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a..W niniejszej sprawie chodziło o wydanie zaświadczenia na podstawie art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. Zgodnie z art. 48b ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 418 ze zm. - dalej jako Prawo budowlane), w przypadku złożenia wniosku o legalizację organ nadzoru budowlanego nakłada, w drodze postanowienia, obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych w terminie nie krótszym niż 60 dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Do dokumentów tych należy m.in. obowiązek przedłożenia zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami: obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub uchwał w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub towarzyszącej. Powołany przepis prawa wymaga zatem urzędowego potwierdzenia określonego stanu prawnego, mianowicie potwierdzenia, że określony obiekt budowlany jest zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. W celu potwierdzenia takiego stanu prawnego konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie okoliczności faktycznych, które będą podlegały ocenie pod kątem zgodności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Tymi okolicznościami faktycznymi powinny być przede wszystkim istotne z uwagi na ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu parametry i funkcja samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego. Ustalenie funkcji i parametrów samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego z reguły jest możliwe na podstawie prowadzonych przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta ewidencji i rejestrów.W okolicznościach niniejszej sprawy organ I instancji wezwał skarżącą do podania, jaki rodzaj obiektu jest przedmiotem jej wniosku. W odpowiedzi na powyższe doprecyzowała ona, że chodzi jej o wydanie zaświadczenia, czy plan miejscowy zezwala na umiejscowienie "kontenera gastronomicznego". W skardze natomiast, skarżąca wskazała, że obok Baru "[...]" wykorzystuje ona kontener do celów turystycznych, m. in. do wypożyczania turystom sprzętu wodnego. Wskazała też, że na terenie działki znajduje się pomost, do którego cumowane są sprzęty wodne. Na tej podstawie skarżąca argumentuje, że wydane postanowienia nie uwzględniają wszystkich okoliczności faktycznych i jako takie – są sprzeczne z prawem.W realiach niniejszej sprawy, ze względu treść obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, należało zweryfikować stan faktycznego zagospodarowania działki w świetle ustaleń planu miejscowego. Zgodnie bowiem z uchwałą nr XI/220/20 Rady Gminy Kościerzyna z dnia 30 października 2020 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu geodezyjnego Czarlina w gminie Kościerzyna (Dz. Urz. Woj. Pom. 2020 r., poz. 5101), działka skarżącej położona jest w obszarze oznaczonym jako 1MN, dla którego plan ustala przeznaczenie pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz w niewielkiej części pod tereny drogi wewnętrznej 2.KDW. Zgodnie z § 6 pkt 1 planu, symbolem MN oznaczono tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Natomiast KDW to tereny dróg wewnętrznych (§ 6 pkt 14 lit. c). Przeznaczenie terenu 1 MN to: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca; dopuszcza się wolnostojące parterowe budynki gospodarcze, garaże, altany oraz przydomowe ganki i oranżerie (ogrody zimowe) o powierzchni do 35 m2; dopuszcza się pomieszczenia gospodarcze jako wbudowane w bryłę budynku mieszkalnego; ustala się zasadę lokalizacji jednego budynku mieszkalnego na jednej działce budowlanej oraz maksymalnie dwóch budynków gospodarczych; istniejące obiekty uznaje się za zgodne z planem z możliwością ich przebudowy, nadbudowy i rozbudowy; dopuszcza się obiekty obsługi turystyki wodnej (§ 18 ust. 1 pkt 2). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 3 zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu: a) nieprzekraczalne linie zabudowy – zgodnie z rysunkiem planu; Dziennik Urzędowy Województwa Pomorskiego – 8 – Poz. 5101, b) wskaźnik powierzchni zabudowy – maksymalnie 30 %; c) wskaźnik intensywności zabudowy – maksymalnie 0,8, dla kondygnacji naziemnych – maksymalnie 0,6; d) powierzchnia biologicznie czynna – minimum 35 % powierzchni działki; e) wysokość zabudowy dla budynków mieszkalnych – maksymalnie 9,0 m, do dwóch kondygnacji nadziemnych; maksymalny poziom posadowienia parteru budynku 0,6 m licząc przy głównym wejściu do budynku; f) wysokość zabudowy dla budynków gospodarczych i garaży - maksymalnie 5 m; g) dachy budynków mieszkalnych dwuspadowe o połaciach symetrycznych o kącie nachylenia od 400 i do 500; dopuszcza się lukarny i okna połaciowe; h) dachy budynków gospodarczych i garaży harmonizujące pod względem kształtu i materiału pokrycia z dachami budynków mieszkalnych jedno lub dwuspadowe, kąt nachylenia głównych połaci dachu min. 20o, i) dopuszcza się podpiwniczenia budynków; j) dopuszcza się lokalizację obiektów budowlanych infrastruktury technicznej;Natomiast zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 4) zasady podziału nieruchomości: a) minimalna powierzchnia wydzielanej działki budowlanej – 1000 m2 b) obowiązują ustalenia zawarte w §10.Na analizowanym terenie obowiązują przy tym zasady ochrony, nakazy, zakazy: a) tereny przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną – dopuszczalne poziomy hałasu regulują przepisy odrębne; b) tereny leżą w granicach [...] Parku Krajobrazowego, obszaru Natura 2000 [...], obszaru Natura 2000 [...] - procesy budowlane należy prowadzić z uwzględnieniem przepisów odrębnych z zakresu ochrony przyrody; c) na terenie 1.MN w pasie szerokości 100 od linii brzegów jeziora R. dopuszcza się wyłącznie rozbiórkę, odbudowę, nadbudowę poddasza użytkowego, przebudowę istniejącej zabudowy pod warunkiem niezwiększania powierzchni zabudowy, a także nieprzybliżania zabudowy do brzegów jeziora (§ 18 ust. 1 pkt 5).Nadto ustalono zasady obsługi komunikacyjnej: dojazd od dróg KDL, KDD lub KDW lub dojazdów (§ 18 ust. 1 pkt 6) oraz wymagania parkingowe (§ 18 ust. 1 pkt 7).Wójt Gminy Kościerzyna w ramach postępowania wyjaśniającego, wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień odnośnie do charakteru obiektu, którego dotyczy wniosek. Z jej oświadczenia wynika, że przedmiotem jej wniosku jest kontener gastronomiczny. Skarżąca zatem jednoznacznie zakreśliła przedmiot swego wniosku w zakresie funkcji obiektu, w odniesieniu do którego ubiega się o wydanie zaświadczenia. Nie budzi wątpliwości Sądu, że ocena dokonana przez organy, odnośnie do tego, że wyżej wskazane przepisy planu miejscowego wykluczają usługowo - gastronomiczny charakter zabudowy na ww. działce, jest prawidłowa. Okoliczności wynikające ze skargi, wskazujące dodatkowo na fakt, że w obiekcie tym skarżąca świadczy również usługi związane z turystyką wodną, nie wykluczają prawidłowości dokonanej przez organy oceny, a co więcej – nie mają wpływu na prawidłowość wydanych postanowień. Przedmiotem oceny zgodności istniejącej zabudowy z planem był, wedle wniosku skarżącej, kontener gastronomiczny. Okoliczności wskazane w skardze dotyczące wypożyczania sprzętu wodnego, obok działalności gastronomicznej, nie mogły być przedmiotem rozważań organów, które nie miały na ich temat wiedzy. Co więcej, w skardze skarżąca nie przeczy, że prowadzi działalność gastronomiczną. Wskazuje jedynie, że oprócz tego świadczy usługi związane z turystyką wodną. W konsekwencji, biorąc pod uwagę wniosek skarżącej, nie budzi wątpliwości Sądu, że zabudowa w postaci kontenera gastronomicznego jest niezgodna z przepisami ww. planu miejscowego, o czym prawidłowo orzekły organy w zaświadczeniu. Skarżąca zarazem w każdym czasie może zgłosić nowy wniosek o wydanie zaświadczenia o zgodności zabudowy służącej turystyce wodnej z planem, jeśli wyłącznie taką prowadzi na ww. działce.Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), oddalił skargę.Sąd orzekał w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.