Postanowienie - II GZ 453/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 czerwca 2025
Teza
Umorzono postępowanie zażaleniowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. w D., [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 1773/24 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. w D., [...] na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2024 r. sygn. akt [...] w przedmiocie kUmorzono postępowanie zażaleniowe. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. w D., [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 1773/24 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. w D., [...] na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2024 r. sygn. akt [...] w przedmiocie k
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
umorzono postępowanie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
25 czerwca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Wojciech Maciejko
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie zażaleniowe
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 23 września 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 1775/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił E. w D., [...] (dalej: Skarżąca, E.) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia[...]marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej nałożonej na przewoźnika lotniczego za niedopełnienie obowiązku o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera.Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Spółka, zaskarżając to postanowienie w całości oraz wnosząc o jego zmianę w ten sposób, aby wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, a w każdym razieo zasądzenie od organu na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisu postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że wstrzymanie wykonania decyzji nie jest uzasadnione tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody E., przede wszystkim z uwagi na bardzo wysoką łączną sumę kar nałożonych na E. (na kwotę 800 tys. zł), a także koszty towarzyszące ewentualnemu wyegzekwowaniu decyzji, jak również szkodę, jaką może ponieść E. w związku ze zwrotem wyegzekwowanych kar pieniężnych.Po wniesieniu zażalenia, a przed jego przekazaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiemz 2 grudnia 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 1773/24 oddalił skargę Spółki.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawoo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z kolei art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji wskutek wydania wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. postanowienia NSA z:3 października 2018 r. sygn. akt II GZ 325/18; 26 listopada 2021 r. sygn. akt II GZ 414/21; 4 kwietnia 2025 r., sygn. akt II GZ 116/25 i II GZ 131/25; 20 marca 2025 r., sygn. akt II GZ 103/25; 13 marca 2025 r., sygn. akt II GZ 95/25).Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowaniew pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wnioskuo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r. sygn. akt II OZ 770/18; 13 listopada 2019 r. sygn. akt II GZ 261/19, 30 stycznia 2024 r. sygn. akt II GZ 499/23; 29 stycznia 2025 r. sygn. II GZ 612/24; 30 stycznia 2025 r., sygn. II GZ 615/24; 29 kwietnia 2025 r., sygn. akt II GZ 196/25, II GZ 209/25). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd I instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej.Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wobec oddalenia skargi Spółki przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 2 grudnia 2025 r., postępowanie zażaleniowe dotyczące postanowienia WSAw Warszawie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy umorzyć z powodu jego bezprzedmiotowości.Jednocześnie, mając na względzie możliwość ponownego złożenia wniosku,o którym stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., NSA na obecnym etapie postepowania nie przesądza, czy stanowisko WSA, który odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jest prawidłowe.Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3w związku z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.