Postanowienie - I FSK 22/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 27 marca 2025
Teza
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wstrzymanie wykonania aktu, VAT. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska, po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. Sp. z o.o. z siedziba w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 września 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 912/23 w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedziba w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 28 kwietnia 2023Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wstrzymanie wykonania aktu, VAT. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska, po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. Sp. z o.o. z siedziba w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 września 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 912/23 w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedziba w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 28 kwietnia 2023
Najważniejsze informacje
W skrócie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
27 marca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Izabela Najda-Ossowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 18 września 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 912/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: Skarżąca/Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 28 kwietnia 2023 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2015 r.Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek, Skarżąca wskazała, że w "związku z prowadzonymi postępowaniami w trakcie, których dokonano zajęcia zabezpieczającego środków na rachunkach bankowych jak i mienia Spółki , w tym rzeczy jak i wierzytelności w tym wynikających z wyroków sądowych , jest obecnie w niezwykle trudnej sytuacji finansowej, bez możliwości kontynuowania działalności gospodarczej, polegającej na handlu towarami, bowiem żaden podmiot nie udzieli Spółce kredytu kupieckiego czy nie dostarczy towarów bez wcześniejszej zapłaty. Działania zabezpieczające przekształcone obecnie w egzekucyjne zmusiły zarząd do rozwiązania umów o pracę z pracownikami na koniec 2019 roku oraz zawieszenia działalności spółki."Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.W treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) ustawodawca przewidział, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym.Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. Z uwagi na to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony na etapie kasacyjnym mógł zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Strona nie udokumentowała swojej sytuacji finansowej, co pozwoliłoby na dokonanie oceny, czy wyegzekwowanie (przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego) należnej z decyzji kwoty 326.076 zł doprowadzi do wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody albo spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Informacje w tym zakresie nie wynikają również z akt sprawy.To, że egzekucja określonej kwoty pieniężnej prowadzi w swych skutkach do uszczuplenia środków majątkowych dłużnika, jest oczywiste, jednak przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest wyłącznie szkoda, ale szkoda, którą można uznać za znaczną. Dla oceny, czy skutkiem wykonania decyzji będzie wyrządzenie skarżącej szkody, którą można by uznać za znaczną w jej przypadku, niezbędne jest odniesienie należnej z decyzji kwoty 326.076 zł do całokształtu sytuacji majątkowej wnioskodawcy. W sprawie niniejszej możliwość takiej analizy nie zachodzi z powodu nieprzedłożenia stosownych dokumentów i oświadczeń obrazujących aktualną kondycję finansową Spółki. Brak jest dokumentów, które uprawdopodobniałyby oświadczenia zawarte we wniosku o pozostaniu bez jakichkolwiek środków na dalsze prowadzenie działalności gospodarczej.W ocenie NSA, brak jest również podstaw do przyjęcia, że egzekucja zobowiązań wynikających z zaskarżonej decyzji wywoła trudne do odwrócenia skutki. Bez przedstawienia przez wnioskodawcę stosownych okoliczności w omawianym zakresie, argumenty o braku możliwości przywrócenia funkcjonowania prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej muszą być uznane za gołosłowne.Wnioskodawca wskazał również na okoliczność braku środków na pokrycie wymaganego zobowiązania, zajęcia całego majątku oraz wszystkich rachunków bankowych. Należy podkreślić, że wskazywana okoliczność, bez należytego jej uwiarygodnienia, nie może sama w sobie być uznana za podstawę do udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd administracyjny. Brak jakichkolwiek dokumentów źródłowych, które potwierdzałyby sytuację ekonomiczną w okresie wnoszenia analizowanego żądania, uniemożliwił Sądowi zbadanie aktualnej zdolności finansowej i możliwości płatniczych Skarżącej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, samo powoływanie się na te okoliczności jako sytuację uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji jest daleko niewystarczające, w szczególności wówczas, gdy wnioskodawca nie przedstawił żadnych danych, ani też dokumentów, pozwalających zobrazować jego płynność finansową w okresie składania wniosku.Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została uzależniona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26.11.2007 r., II FZ 338/07). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. Same twierdzenia Skarżącej nie pozwalały zatem na podzielenie prezentowanego przez stronę stanowiska co do tego, że sytuacja majątkowa Spółki nie pozwala na uiszczenie przedmiotowego zobowiązania w podatku od towarów i usług, a wykonanie decyzji może się zakończyć zaprzestaniem prowadzenia jej działalności gospodarczej. Na podstawie kilku ogólnych informacji zawartych w rozpoznawanym wniosku nie można stwierdzić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować zaistnieniem jednego z niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.Na marginesie NSA zauważa, że Skarżąca powołała się na zwolnienie pracowników w 2019 r. oraz na zawieszanie działalności gospodarczej od 2022 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie akt niniejszej uznał, że z wniosku nie wynika, że rzeczywiście efektem wykonania kwestionowanej decyzji podatkowej może być niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Skutki w postaci złej sytuacji finansowej w rzeczywistości już wystąpiły i to bez wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można zatem jednoznacznie przyjąć, że jej wykonanie spowoduje dla Spółki tak daleko idące skutki jak zagrożenie jej funkcjonowania jako podmiotu gospodarczego.Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.., postanowił jak w sentencji.