sygn. III SA/Kr 1390/25 19 marca 2026 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Wyrok - III SA/Kr 1390/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 19 marca 2026

Teza
Oddalono skargę. Egzekucyjne postępowanie, Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) Sędziowie: WSA Waldemar Michaldo WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi Ł.P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2025 r. nr 1201-IEE.7113.2.99.2025.5.MB, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego skargę oddala. Sygn. akt III SA/Kr #/25 UZASADNIENIE DOddalono skargę. Egzekucyjne postępowanie, Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) Sędziowie: WSA Waldemar Michaldo WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi Ł.P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2025 r. nr 1201-IEE.7113.2.99.2025.5.MB, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego skargę oddala. Sygn. akt III SA/Kr #/25 UZASADNIENIE D
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Przedmiot skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy sprawa administracyjna podatkowa
Etap postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna organ podatkowy podatek dochodowy od osób fizycznych kontrola administracyjna
Role w sprawie
płatnik składek / pracodawca organ podatkowy
Data orzeczenia 19 marca 2026
Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący Grzegorz Klimek
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) Sędziowie: WSA Waldemar Michaldo WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi Ł.P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2025 r. nr 1201-IEE.7113.2.99.2025.5.MB, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego skargę oddala. Sygn. akt III SA/Kr #/25

UZASADNIENIE
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2025r., nr 1201-IEE.7113.2.99.2025.5.MB utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 13 maja 2025r., nr 180000.71.2481.2025-RED-101-WP odmawiające Ł.P. (dalej: "zobowiązany", "skarżący") umorzenia postępowania egzekucyjnego.Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie, jako organ egzekucyjny, prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku ww. zobowiązanego na podstawie własnych tytułów wykonawczych o nr: od TW4180117002444 do TW4180117002447 z dnia 15.02.2017r., TW418011806821 do TW4180118006826 z dnia 10.05.2018r. oraz od TW4180118016600 do TW4180118016605 z dnia 04.12.2018r. Należnościami objętymi tym postępowaniem egzekucyjnym są zaległe składki ubezpieczeniowe za okres od stycznia 2016r. do lipca 2016r. oraz od stycznia 2017r. do grudnia 2017r. Tytuły wykonawcze doręczono zobowiązanemu odpowiednio w dniach 22.02.2017r., 16.05.2018r. oraz 13.12.2018r.W toku prowadzonej egzekucji organ egzekucyjny zajął rachunki bankowe w [...]. W dalszej kolejności skierował wniosek z dnia 01.12.2023r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków - Krowodrza o prowadzenie egzekucji ze środka, do którego nie jest uprawniony Dyrektor Oddziału ZUS.Dnia 12.03.2025r., Dyrektor Oddziału ZUS zajął również rachunki bankowe w [...] oraz zajął wierzytelność z tytułu wynagrodzenia pobieranego w spółce P. sp. z o.o.Pismem z dnia 09.04. 2025r. zobowiązany złożył wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych. We wniosku zarzucił przedawnienie obowiązku objętego ww. tytułami wykonawczymi.Postanowieniem z dnia 13.05.2025r., nr 180000.71.2481.2025-RED-101-WP organ egzekucyjny odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowienie doręczono zobowiązanemu w dniu 20.05.2025r.Zobowiązany, pismem z dnia 27.05.2025r. złożył w ustawowym terminie zażalenie na to postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia, podtrzymując przedawnienie obowiązku, zakwestionował skuteczność doręczenia mu tytułów wykonawczych oraz zawiadomień o zajęciach, a co za tym idzie skuteczność zawieszenia biegu terminu przedawnienia składek. Nadto zobowiązany poddał w wątpliwość, by organ podejmował jakiekolwiek czynności zmierzające do wyegzekwowania należności po grudniu 2018r., a przede wszystkim rzekomym skierowaniu wnioskiem z dnia 01.12.2023r. dalszych tytułów wykonawczych do Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza. Zobowiązany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Po przeprowadzeniu postępowania zażaleniowego organ II instancji wydał postanowienie z dnia 4 sierpnia 2025r., o którym mowa na wstępie. W uzasadnieniu powołano się m.in. na treść art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 11.09.2019r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019r. poz. 2070 ze zm., dalej: "uzupea"); art. 24 ust. 4, ust. 5b, ust. 5f ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 497 ze zm., zw. dalej: "u.s.u.s.").Organ II instancji podał, że postępowanie egzekucyjne w sprawie wszczęto na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych odpowiednio w dniach 15.02.2017r., 10.05.2018r. oraz 04.12.2018r. i doręczonych zobowiązanemu w dniach: 22.02.2017r., 16.05.2018r. oraz 13.12.2018r., zatem przed wejściem w życie nowelizacji u.p.e.a. Postępowanie egzekucyjne nie zostało też zakończone przed dniem 30.07.2020r., trwa nadal. W związku z tym, w tej sprawie stosuje się przepisy w brzmieniu obowiązującym przed ww. datą. Zobowiązany, uzasadniając swój wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego i zażalenie wskazał, że roszczenia objęte egzekucją uległy przedawnieniu. Przesłankę taką przewidywał zaś art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. w brzmieniu wówczas obowiązującym. Zgodnie z tym przepisem postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał.Następnie organ II instancji dokonał oceny, czy zaległość zobowiązanego nie uległa przedawnieniu, a tym samym czy nie zaistniała przesłanka do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny, będący jednocześnie wierzycielem, ocenę taką przeprowadził. Organ ten stanął na stanowisku, że pojęcie pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek należy rozumieć szeroko i przyjmować, że chodzi o czynność nie tylko bezpośrednio zmierzającą do wyegzekwowania zaległości, ale też czynność, która jest władna wywołać ten skutek w sposób pośredni. Po takich rozważaniach wskazał na fakt doręczenia zobowiązanemu zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek ubezpieczeniowych. Podał, że zawiadomienia te zostały doręczone zobowiązanemu w dniach 05.10.2016r., 25.08.2017r. oraz 16.05.2018r., powodując tym samym zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Jak wynika z akt sprawy postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji w dniach: 14.12.2016r., 15.03.2018r. oraz 04.10.2018r. określających wysokość zaległości składkowej i zobowiązującej płatnika składek do jej zapłaty. Decyzje doręczono zobowiązanemu w dniach: 21.12.2016r. - odbiór przez dorosłego domownika – E.P., 16.03.2018r. - odbiór przez dorosłego domownika E.P. oraz 05.10.2018r. - odbiór przez dorosłego domownika P.P.Zauważono, że wydanie przez wierzyciela takiej decyzji wpisuje się w kolejną przesłankę zawieszenia biegu terminu przedawnienia z art. 24 ust. 5f u.s.u.s. W badanym przypadku czynnością prowadzącą do wyegzekwowania zaległości było doręczenie tytułów wykonawczych. Ocenić należy, czy doręczenie ich nastąpiło przed upływem terminu przedawnienia. Najstarsza zaległość objęta ww. tytułami wykonawczymi, tj. za styczeń 2016r. uległaby przedawnieniu - na zasadach ogólnych z art. 24 ust. 4 u.s.u.s. - w lutym 2021r. Jak wynika z akt sprawy, tytuły wykonawcze z dnia 17.11.2017r. doręczone zostały zobowiązanemu w dniu 15.02.2017r.., tj. przed upływem tego terminu.Zaznaczono również, że już samo postępowanie w sprawie wydania tej decyzji spowodowało zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 24 ust. 5f u.s.u.s. Ponadto czynność doręczenia tytułów wykonawczych również nastąpiła przed upływem terminu przedawnienia dochodzonych należności składkowych. Doręczenie tytułu wykonawczego jest zaś czynnością egzekucyjną, która to zawiesza bieg terminu przedawnienia.W ocenie Dyrektora, słusznie zatem organ egzekucyjny zastosował w tej sprawie art. 24 ust. 5b u.s.u.s. i uznał, że doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Zastosowanie pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania zaległości spowodowało zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Zawieszenie to trwa aż do zakończenia postępowania egzekucyjnego, a jak wskazał organ egzekucyjny w zaskarżonym postanowieniu, postępowanie to w dalszym ciągu nie zostało zakończone.Poczynione ustalenia prowadzą do wniosku, że powyższe zaległości nie uległy przedawnieniu. Rozstrzygnięcie podjęte przez organ egzekucyjny o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego było prawidłowe.W zażaleniu zobowiązany kwestionuje "posiadanie przez organ stosownych dowodów doręczenia tytułów egzekucyjnych i zawiadomień o zajęciach (...) bo podjęcie tych czynności wiąże się bowiem z wszczęciem postępowania egzekucyjnego...".Organ odwoławczy zauważa, że akta sprawy zawierają dowody doręczenia zobowiązanemu odpisy tytułów wykonawczych wraz z zawiadomieniami o zajęciach rachunków bankowych, a więc podniesiony zarzut jest nieuzasadniony.Dyrektor wyjaśnił, że uwaga zobowiązanego, że w postanowieniu brak jest informacji dotyczącej wniosku z dnia 01.12.2023r. o przekazaniu do Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza dalszych tytułów wykonawczych jest niezrozumiała. Przekazanie dalszych tytułów egzekucyjnych do urzędu skarbowego w celu prowadzenia egzekucji ze środka, do którego zastosowania nie jest uprawniony Dyrektor Oddziału ZUS nie ma bowiem wpływu na zawieszenie biegu przedawnienia obowiązku. Akta sprawy zawierają jednak powyższy wniosek z dnia 01.12.2023r. oraz dowód doręczenia jej adresatowi oraz zobowiązanemu. W zażaleniu zobowiązany poddaje w wątpliwość powyższy wniosek w związku z otrzymanym z urzędu skarbowego zwrotem nadpłaty podatku dochodowego za rok 2023. Organ zażaleniowy wyjaśnia, że zarzut ten nie może być przedmiotem niniejszego postępowania. Zobowiązany z wnioskiem o wyjaśnienie powyższej kwestii powinien zwrócić się do Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza.Podsumowując organ II instancji stwierdził, że organ egzekucyjny prawidłowo odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego, ponieważ należności objęte ww. tytułami wykonawczymi nie przedawniły się. Przepisy normujące umorzenie nie zostały w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego naruszone. Wobec powyższego utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji.W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:1) art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 u.p.e.a. (w brzmieniu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji sprzed nowelizacji, która weszła w życie w dniu 30.07.2020r., Dz.U. z 2019r. poz. 2070), poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że brak jest podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego, bo zaległe składki ubezpieczeniowe za okres od stycznia 2016r. do lipca 2016r. oraz od stycznia 2017r. do grudnia 2017r. nie wygasły z powodu przedawnienia;2) art. 24 ust. 4 i ust. 5b u.s.u.s., poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że zastosowane czynności - przede wszystkim doręczone tytuły wykonawcze w dniach 22.02.2017r., 16.05.2018r. i 13.12.2018r. - zmierzały do wyegzekwowania należności z tytułu składek, a więc zawiesiły bieg terminu przedawnienia, które to zawieszenie trwa do nadal, bo postępowanie egzekucyjne jest w dalszym ciągu w toku, a to przy okazji bez względu na okoliczności związane z przebiegiem prowadzonego wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego, w szczególności okoliczności, co do skuteczności tego postępowania i rokowań w tym zakresie;2. inne naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., poprzez brak całościowej, wnikliwej oraz obiektywnej oceny stanu faktycznego sprawy i zgromadzonych w sprawie dowodów, w tym niewyjaśnienie kwestii związanych z przebiegiem przedmiotowego postępowania egzekucyjnego, w szczególności okoliczności, co do skuteczności tego postępowania, rokowań w tym zakresie, ustalenia, czy w ramach tego postępowania występowało jakiekolwiek "zmniejszanie" zadłużenia, czy też tylko jego "narastanie", zgodnie zresztą z jego celem, którym jest wyegzekwowanie dochodzonych kwot, a nie jedynie jego bierne prowadzenie przez wiele lat, podczas których w razie braku skuteczności egzekucji dochodzi tylko do zwiększania zadłużenia.W uzasadnieniu skargi, skarżący przedstawił uzasadnienie merytoryczne ww. zarzutów z przytoczeniem orzecznictwa w tym zakresie i wniósł o uwzględnienie skargi w całości i uchylenie zaskarżonego postanowienia, a nadto zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie postanowienia, wskazując sposób załatwienia sprawy, poprzez rzetelne przeprowadzenie postępowania dowodowego i dokonanie całościowej, wnikliwej oraz obiektywnej oceny stanu faktycznego sprawy i zgromadzonych w sprawie dowodów, w tym wyjaśnienie kwestii związanych z przebiegiem przedmiotowego postępowania egzekucyjnego, w szczególności okoliczności, co do skuteczności tego postępowania, rokowań w tym zakresie, ustalenia, czy w ramach tego postępowania występowało jakiekolwiek "zmniejszanie" zadłużenia, czy też tylko jego "narastanie", zgodnie zresztą z jego celem, którym jest wyegzekwowanie dochodzonych kwot, a nie jedynie jego bierne prowadzenie przez wiele lat (od doręczenia ww. tytułów wykonawczych), podczas których w razie braku skuteczności egzekucji dochodzi tylko do zwiększania zadłużenia, a tym samym, czy zachodzą podstawy do uznania, że wygasły choćby częściowo ww. zaległe składki. Jednocześnie skarżący wniósł o przeprowadzenie rozprawy z jego udziałem w trybie zdalnym.W odpowiedzi na skargę organ II instancji, podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie. W zakresie zarzutów skargi, uznał je za bezpodstawne i powołał się na treść zaskarżonego postanowienia, wnosząc o oddalenie skargi.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026r., poz. 143 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania.Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, w tym także te niepodniesione w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych.Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd podejmuje także środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W niniejszej sprawie, zaistniały zatem warunki do jej rozpoznania w trybie uproszczonym.Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2025r., nr 1201-IEE.7113.2.99.2025.5.MB, którym utrzymano w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 13 maja 2025r., nr 180000.71.2481.2025-RED-101-WP odmawiające skarżącemu umorzenia postępowania egzekucyjnego.Jak wynika z akt sprawy, skarżący, prowadząc działalność gospodarczą nie wywiązywał się z ustawowego obowiązku zapłaty składek na ubezpieczenia społeczne (FUS) i ubezpieczenie zdrowotne (FUZ) za okres od 01.2016r. do 07.2016r. i od 01.2017r. do 12.2017r. oraz Fundusz Pracy (FP) za okres od 01.2017r. do 12.2017r.Podstawą prowadzonej wobec skarżącego egzekucji administracyjnej jest tytuł wykonawczy o nr: od TW4180117002444 do TW4180117002447 z dnia 15.02.2017r., TW418011806821 do TW4180118006826 z dnia 10.05.2018r. oraz od TW4180118016600 do TW4180118016605 z dnia 04.12.2018r. Tytuły wykonawcze doręczono skarżącemu odpowiednio w dniach 22.02.2017r., 16.05.2018r. oraz 13.12.2018r. W toku prowadzonej egzekucji organ egzekucyjny zajął rachunki bankowe w [...]. W dalszej kolejności skierował wniosek z dnia 01.12.2023r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza o prowadzenie egzekucji ze środka, do którego nie jest uprawniony Dyrektor Oddziału ZUS. Dnia 12.03.2025r., Dyrektor Oddziału ZUS zajął również rachunki bankowe w [...] oraz zajął wierzytelność z tytułu wynagrodzenia pobieranego w spółce P. sp. z o.o.W świetle powyższych okoliczności faktycznych, skarżący złożył wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego i uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych z uwagi na wygaśnięcie obowiązku. Według skarżącego należności objęte ww. tytułami wykonawczymi, dochodzone na podstawie zajęć wierzytelności z 12.03.2025r. o nr ZAR180425009253, ZAR180425009254, ZAW1804250016 uległy przedawnieniu, gdyż upłynął okres 5 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. Odmienne stanowisko prezentuje organ, odmawiając skarżącemu umorzenia postępowania egzekucyjnego.W tak zarysowanym sporze należy rozpocząć od wskazania, że zgodnie z art. 13 ustawy o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw z 11 września 2019r. (Dz.U. z 2019r., poz. 2070) do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. W związku z czym do spraw wszczętych na gruncie obowiązywania wcześniejszych przepisów należy stosować ustawę o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu do 30 lipca 2020r.W tym miejscu wyjaśnić należy, że postępowanie egzekucyjne w badanej sprawie wszczęto na podstawie tytułów wykonawczych, wystawionych odpowiednio w dniach 15.02.2017r., 10.05.2018r. oraz 04.12.2018r. i doręczonych zobowiązanemu w dniach: 22.02.2017r., 16.05.2018r. oraz 13.12.2018r., zatem przed wejściem w życie nowelizacji ww. ustawy. Postępowanie egzekucyjne nie zostało też zakończone przed dniem 30 lipca 2020r., trwa nadal.W związku z tym, prawidłowo uznał organ, że w kontrolowanej sprawie stosuje się przepisy w brzmieniu obowiązującym przed ww. datą.Zgodnie z treścią art. 24 § 2 ustawy z 13 października 1998r.o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. Dz.U. z 2025r. poz. 350, dalej: "u.s.u.s.") należności z tytułu nieopłaconych składek podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ponadto obowiązek wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego wynika wprost z treści art. 6 § 1 u.p.e.a.Przechodząc dalej wskazać należy, że zgodnie z art. 59 § 1 u.p.e.a, w brzmieniu obowiązującym przed 30 lipca 2020r. postępowanie egzekucyjne umarza się:1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania;2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał;3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa;4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego;5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny;6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego;7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo ii obowiązek taki ciążył na wierzycielu;8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;9) na żądanie wierzyciela;10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.Przepis art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. dotyczy sytuacji trojakiego rodzaju. Po pierwsze, dotyczy okoliczności, gdy obowiązek nie jest wymagalny, co oznacza, że obowiązek istnieje i jego egzekucja będzie dopuszczalna w przyszłości, ale nie może on być egzekwowany w danym momencie ze względu, np. na wstrzymanie wykonania, odroczenie terminu wykonania lub rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej. Po drugie, komentowany przepis dotyczy sytuacji, gdy obowiązek został umorzony lub wygasł z innego powodu, co oznacza, że obowiązek powstał i nie został wykonany, ale z innych powodów przestał istnieć przed dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Na przykład dojdzie do wygaśnięcia obowiązku z innego powodu, jeżeli została uchylona decyzja, na podstawie której został wystawiony tytuł wykonawczy. Po trzecie, komentowany przepis dotyczy sytuacji, gdy obowiązek nie istniał, tj. nie powstał przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego (wyroki NSA z: 6 lipca 2010 r., II FSK 360/09; 15 września 2010 r., II FSK 701/09; wyrok WSA w Łodzi z 20 lipca 2022 r., I SA/Łd 429/22).Ocena zasadności podjętego przez organ rozstrzygnięcia wymaga także dokonania analizy przepisów regulujących przedawnienie należności składkowych, wokół czego kumulują się główne zarzuty skargi.Wyjaśnić bowiem należy, że rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek może zapaść jedynie wówczas, kiedy należności - umorzenia których domaga się strona - nie uległy przedawnieniu lub z innych przyczyn nadal są wymagalne (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 sierpnia 2024r., sygn. akt III SA/Kr 803/24). Należy zatem ocenić, czy zaległość skarżącego nie uległa przedawnieniu, a tym samym, czy nie zaistniała przesłanka do umorzenia postępowania egzekucyjnego.W odniesieniu do należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne kwestię przedawnienia reguluje ustawa z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z art. 24 ust. 4 ww. ustawy należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie pięciu lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. Ustawodawca przewidział jednak w kolejnych przepisach zastrzeżenia do tej ogólnej zasady przedawnienia. Wskazał na okoliczności, które wpływają na bieg terminu przedawnienia. Takim przepisem jest m.in. art. 24 ust. 5b, który - w brzmieniu obowiązującym w czasie, kiedy powstała zaległość - stanowił, że bieg terminu przedawnienia ulega zawieszeniu od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego.W tym zakresie zasadnie wskazał organ, że pojęcie pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek należy rozumieć szeroko i przyjmować, że chodzi o czynność nie tylko bezpośrednio zmierzającą do wyegzekwowania zaległości, ale też czynność, która jest władna wywołać ten skutek w sposób pośredni.Ponadto z treści art. 24 ust. 5f u.s.u.s. wynika, że w przypadku wydania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzji ustalającej m.in. obowiązek opłacania składek ubezpieczeniowych, bieg terminu przedawnienia ulega zawieszeniu od dnia wszczęcia postępowania do dnia, w którym decyzja stała się prawomocna. Postępowanie w sprawie wydania decyzji i jej wydanie aż do momentu jej uprawomocnienia się stanowi bowiem samodzielną przesłankę zawieszenia biegu terminu przedawnienia zaległości.W badanej sprawie prawidłowo podał organ, że postępowanie egzekucyjne wobec należności za okres od 01.2016r. do 07.2016r. oraz od 01.2017r. do 12.2017r. zostało wszczęte przed upływem terminu przedawnienia. Dla należności za okres od 01.2016r.do 07.2016r. bieg terminu przedawnienia został zawieszony od dnia, w którym zostały doręczone zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji, tj. od 05.10.2016r. do dnia, w którym decyzja stała się prawomocna, tj. do 20.01.2017r. oraz od podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności, tj. doręczenia zobowiązanemu tytułów wykonawczych w dniu 22.02.2017r.Prawidłowo zatem wskazał organ, że najstarsza zaległość, tj. zaległość za styczeń 2016r. uległaby przedawnieniu - na zasadach ogólnych z art. 24 ust. 4 u.s.u.s. - w lutym 2021r. Jak wynika z akt sprawy, tytuły wykonawcze z dnia 15.02.2017r. doręczone zostały skarżącemu w dniu 22.02.2017r., tj. przed upływem tego terminu.Z kolei dla należności za okres od 01.2017r. do 06.2017r. bieg terminu przedawnienia został zawieszony od dnia, w którym zostały doręczone zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji, tj. od 25.08.2017r. do dnia, w którym decyzja stała się prawomocna, tj. do 19.04.2018r. oraz od podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności, tj. doręczenia zobowiązanemu tytułów wykonawczych w dniu 16.05.2018r.Natomiast dla należności za okres od 07.2017r. do 12.2017r. bieg terminu przedawnienia został zawieszony od dnia, w którym zostały doręczone zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji, tj. od 16.05.2018r., do dnia, w którym decyzja stała się prawomocna, tj. do 08.11.2018r. oraz od podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności, tj. doręczenia zobowiązanemu tytułów wykonawczych w dniu 13.12.2018r.Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek ubezpieczeniowych zostały doręczone skarżącemu w dniach 05.10.2016r., 28.08.2017r. oraz 16.05.2018r., powodując tym samym zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji w dniach: 14.12.2016r., 15.03.2018r. oraz 04.10.2018r. określających wysokość zaległości składkowej i zobowiązującej płatnika składek do jej zapłaty. Decyzje doręczono skarżącemu/dorosłem domownikowi w dniach: 21.12.2016r.; 20.03.2018r.; 09.10.2018r.Prawidłowe jest zatem stanowisko organu, że egzekucja jest nadal prowadzona. Cały okres, w którym prowadzone są postępowania, nie jest liczony do okresu przedawnienia, wydłuża się zatem samym okres, w którym składki są należne. Ponadto postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie ww. tytułów wykonawczych jest skuteczne. Na konto płatnika wpłynęły wpłaty egzekucyjne. Bieg terminu przedawnienia jest nadal zawieszony. Nie zachodzą zatem przesłanki do uznania za przedawnione ww. należności z tytułu składek.W konsekwencji prawidłowo uznał organ, że w badanej sprawie brak jest podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a.Dopełniając powyższe wskazać trzeba, że w związku z odmową umorzenia postępowania egzekucyjnego, prawidłowo organ uznał, że nie zachodzą przesłanki do uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych zgodnie z art. 60 § 1 u.p.e.a.W konsekwencji w ocenie Sądu w kontrolowanej sprawie należy uznać, że należności objęte postępowaniem egzekucyjnym nie przedawniły się, postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte prawidłowo, a zobowiązanie pozostaje wymagalne.Nie można tracić z pola widzenia, że ustawa o postępowaniu egzekucyjnym nie daje dowolności w zakresie umarzania postępowania egzekucyjnego. Instytucja ta następuje tylko przy ściśle określonych przesłankach. Pozytywne rozpatrzenie wniosku byłoby sprzeczne z interesem wierzyciela oraz interesem społecznym, które realizowane jest poprzez terminowe i regularne dokonywanie przez płatników wpłat na poczet składek, których dysponentem jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Wierzyciel działałby również wbrew przepisom ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych.Wbrew zarzutom skargi, akta sprawy zawierają dowody doręczenia odpisów tytułów wykonawczych wraz z zawiadomieniami o zajęciach rachunków bankowych. Również uwaga, że w postanowieniu brak jest informacji dotyczącej wniosku z dnia 01.12.2023r. o przekazaniu do Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza dalszych tytułów wykonawczych jest bezpodstawna, bowiem przekazanie dalszych tytułów egzekucyjnych do urzędu skarbowego w celu prowadzenia egzekucji ze środka, do którego zastosowania nie jest uprawniony Dyrektor Oddziału ZUS nie ma wpływu na zawieszenie biegu przedawnienia obowiązku. Akta sprawy zawierają jednak powyższy wniosek z dnia 01.12.2023r. oraz dowód doręczenia go adresatowi oraz skarżącemu. Skarżący w toku postępowania poddawał w wątpliwość powyższy wniosek w związku z otrzymanym z urzędu skarbowego zwrotem nadpłaty podatku dochodowego za rok 2023. Zarzut ten nie mógł być przedmiotem postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, co organ wyjaśnił skarżącemu wskazując, że skarżący z wnioskiem o wyjaśnienie powyższej kwestii powinien zwrócić się do Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza.Niezależnie od zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania – Sąd wskazuje, że w kontrolowanej sprawie organ nie naruszył przepisów postępowania i to w stopniu, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ w zaskarżonym postanowieniu odniósł się do wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, w kontekście oceny zarzutów złożonych przez skarżącego w sprawie egzekucji administracyjnej. Postanowienie organu zawiera oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania, czym spełnia wszystkie warunki z art. 124 § 1 k.p.a. Z kolei uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wszystkie wymogi, o których mowa w art. 124 § 2 k.p.a., zawiera bowiem uzasadnienie faktyczne i prawne. Co więcej, organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wyczerpująco wyjaśnił także zasadność i przesłanki stanowiska dotyczącego odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, przez co nie można dopatrywać się naruszenia ogólnych zasad postępowania administracyjnego, określonych w wyżej powołanych przepisach, w tym zasady przekonywania, tj. art. 11 k.p.a, jak również zasady pogłębiania zaufania do władzy publicznej, tj. art. 8 k.p.a.W świetle powyższych rozważań organ prawidłowo, zgodnie z treścią art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.W tej sytuacji Sąd uznał, że zarzuty podniesione przez skarżącego nie mogły skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia, gdyż nie były one zasadne. Rozpoznając niniejszą sprawę nie dopatrzono się również innych naruszeń prawa, które mogłyby uzasadnić uchylenie zaskarżonego postanowienia (art. 134 p.p.s.a.).W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na jej wynik, dlatego Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.. orzekł, jak w sentencji wyroku.