Postanowienie - III FZ 185/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 6 maja 2025
Teza
Oddalono zażalenie. egzekucja świadczeń pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 grudnia 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 828/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr 1401-IEE3.7192.147.2024.6.KMZ w przedmiocie zabezpieczenOddalono zażalenie. egzekucja świadczeń pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 grudnia 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 828/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2024 r., nr 1401-IEE3.7192.147.2024.6.KMZ w przedmiocie zabezpieczen
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
6 maja 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Sławomir Presnarowicz
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 24 grudnia 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 828/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA", "sąd I instancji") odrzucił skargę M. K. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Dyrektor", "Organ") z 14 sierpnia 2024 r. w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych. Jako podstawę wydanego rozstrzygnięcia wskazano art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.").Skarżący wniósł zażalenie na przedmiotowe postanowienie, zaskarżając orzeczenie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.Dodać należy, że zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2, zaś zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.Jak wynika z akt sprawy, Strona złożyła skargę na wskazane wcześniej postanowienie Organu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA z 18 listopada 2024 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowegow związku z niemożnością doręczenia została złożona na okres czternastu dniw placówce pocztowej, przy jednoczesnym zawiadomieniu adresata przesyłkio złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej (zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a.). Z adnotacji urzędu pocztowego dokonanej na potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej zawierającej odpis tego zarządzenia wynika, że mimo dwukrotnej próby doręczenia tego pisma (pierwsze awizo z 29 listopada 2024 r., drugie awizo z 9 grudnia 2024 r.), Skarżący nie podjął tego pisma w terminie do 16 grudnia 2024 r. Mając na uwadze przytoczony wyżej termin czternastu dni oraz także, że po upływie tego terminu doręczenie uważa się za dokonane, należy uznać, iż upływ tego terminu nastąpił 13 grudnia 2024 r. (14 dni od daty pierwszego awizowania, tj. od 29 listopada 2024 r.). Do dnia wydania postanowienia sądu I instancji brak fiskalny nie został uzupełniony. W konsekwencji słusznie WSA odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.Mimo kwestionowania ocen dokonanych przez sąd I instancji, Skarżący nie przytoczył jakichkolwiek dowodów pozwalających na poparcie twierdzeń o braku doręczenia wezwania, toteż nie obalił fikcji doręczenia przesyłki sądowej z dniem 13 grudnia 2024 r.Mając na uwadze powyższe, termin na uiszczenie opłaty minął 20 grudnia 2024 r. Do tego dnia sąd I instancji nie odnotował wpływu opłaty. W tak zakreślonym stanie faktycznym należało oddalić zażalenie.Mając na uwadze powyżej przedstawione względy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a..