Postanowienie - III OZ 242/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 20 maja 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Odpady. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 grudnia 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 500/24 o odrzuceniu skargi R.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z 6 maja 2024 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie umorzenia postępowania w sprawie usunięcia odpadów postanawia: oddalić zażaOddalono zażalenie. Odpady. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 grudnia 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 500/24 o odrzuceniu skargi R.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z 6 maja 2024 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie umorzenia postępowania w sprawie usunięcia odpadów postanawia: oddalić zaża
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
nieustalone
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
20 maja 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Jerzy Stelmasiak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
R.J. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z 6 maja 2024 r., w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie umorzenia postępowania w sprawie usunięcia odpadów.Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VIII z 20 listopada 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.Z adnotacji urzędu pocztowego dokonanej na potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej zawierającej odpis zarządzenia wynika, że pomimo dwukrotnej próby doręczenia (pierwsze awizo z 28 listopada 2024 r., drugie awizo z 6 grudnia 2024 r.) skarżący nie odebrał wezwania. Skarżący nie uiścił także wpisu sądowego od skargi. W związku z tym postanowieniem z 24 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącego.Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 24 grudnia 2024 r.Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2). Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżący, pomimo wezwania, nie uiścił wpisu sądowego od skargi, w związku z czym skarga ta podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji.Argumenty zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie, ponieważ sprowadzają się w istocie do stwierdzenia, że skarżący nie otrzymał awizo. Zarzuty zażalenia zmierzają więc do zakwestionowania skuteczności zastępczego doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Zgodnie z art. 73 § 3 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68 p.p.s.a., art. 69 § 1 p.p.s.a. oraz art. 70-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej [...] albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w art. 73 § 2 p.p.s.a. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a., pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., co wynika z art. 73 § 4 p.p.s.a.Cytowane przepisy ustanawiają instytucję tzw. fikcji doręczenia, która sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy "fizycznie" do takiego odbioru nie doszło. Warunkiem jednak jest, żeby strona miała możliwość odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym lub w urzędzie gminy, ale z niej nie skorzystała. Doręczyciel zobowiązany jest pozostawić zawiadomienie o tej możliwości.W tej sprawie z informacji urzędu pocztowego na zwróconej do Sądu I instancji przesyłce wynika, że była ona prawidłowo awizowana, zgodnie ze wskazanymi wyżej zasadami, wynikającymi z art. 73 § 1 - 3 p.p.s.a. Skarżący nie uprawdopodobnił skutecznie, że nie otrzymał awizo. Dla takiego uprawdopodobnienia konieczne byłoby wykazanie, że skrzynka oddawcza była uszkodzona lub też dostęp do tej skrzynki był powszechny. Domniemanie faktyczne doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. może być również obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Jedną z możliwości służących obaleniu tego domniemania jest przeprowadzenie procedury reklamacyjnej. Istotne jest, żeby w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej została zgłoszona reklamacja. Co do zasady brak woli strony przeprowadzenia procedury reklamacyjnej uniemożliwia skuteczne obalenie domniemania doręczenia pisma w trybie awizowania (por. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 73 oraz postanowienie NSA z 17.10.2019 r., I GZ 341/19, LEX nr 2740364.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie twierdzenia, że doręczyciel nie pozostawił awizo prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 p.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo przez oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło.Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo przez oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło.Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.