Postanowienie - II OZ 727/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 22 maja 2025
Teza
Oddalono zażalenie. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 126/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 13 grudnia 2024 r., nr WOP.7722.327.2024.TA w przedmiocie przeprowadzenia konOddalono zażalenie. rozbiórka obiektu budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 126/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 13 grudnia 2024 r., nr WOP.7722.327.2024.TA w przedmiocie przeprowadzenia kon
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
powód
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
22 maja 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Grzegorz Czerwiński
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 27 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 126/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "P.p.s.a."), odrzucił skargę M. G. (dalej jako skarżący) na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 13 grudnia 2024 r., nr WOP.7722.327.2024.TA w przedmiocie przeprowadzenia kontroli okresowej i dostarczenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego.Jak wynika z uzasadnienia powyższego postanowienia powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego od skargi pomimo uprzedniego wezwania go na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. do jego uiszczenia.Sąd mając na uwadze wymogi formalne i fiskalne skargi oraz wskazując podstawy prawne tychże wymogów wskazał, że z akt sprawy wynika, iż skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie swojego numeru PESEL i nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi, a także do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Przesyłka została mu doręczona w dniu 20 lutego 2025 r. Oznacza to, że siedmiodniowy termin do uzupełnia braków skargi i uiszczenia wpisu upłynął w dniu 27 lutego 2025 r. W tym terminie skarżący uzupełnił jedynie braki formalne skargi, nie uiścił jednak wpisu sądowego (notatka urzędowa Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu z 17 marca 2025 r. – k. 24 akt). Wobec powyższego Sąd uznał, że wezwanie Sądu nie zostało wykonane w zakresie dokonania wpisu sądowego, a wniesiona skarga obarczona jest brakiem, który uniemożliwia przyjęcie jej do merytorycznego rozpoznania. Podlegała zatem odrzuceniu.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Skarżący nie zakwestionował faktu nieuiszczenia wpisu sądowego na wezwanie Sądu lecz przedstawił argumentację w kontekście wadliwości zaskarżonej decyzji. Decyzja ta jest, jego zdaniem, wadliwa ponieważ miała zostać wydana z pominięciem istotnych elementów w sprawie. Zauważył, że odwołał się do GINB od orzeczenia WINB w Gdańsku w sprawie sprostowania oczywistych pomyłek pisarskich z 21 stycznia 2025 r. ponieważ organ ten przekroczył uprawnienia wynikające z dopuszczalności sprostowania. Postanowienie GINB utrzymujące w mocy orzeczenie WINB w Gdańsku zostało zaskarżone do WSA w Warszawie. Jego zdaniem, do czasu wydania wyroku przez WSA w Warszawie, który może utrzymać w mocy decyzję GINB lub ją zmienić, sprawa wydania postanowienia przez WSA w Gdańsku powinna ulec zwłoce. Do zażalenia załączył postanowienie GINB z 20 marca 2025 r. nr DOR.7101.40.2025.DAN.Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Jak stanowi art. 214 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Takim pismem inicjującym postępowanie sądowe jest niewątpliwie skarga i przy jej wnoszeniu należy dokonać uiszczenia wpisu sądowego (art. 219 P.p.s.a. w zw. z art. 230 § 1 P.p.s.a.).Ponadto z art. 220 § 1 P.p.s.a. należy wnioskować, ze aby skarga została rozpoznana należy ją opłacić, a w braku opłaty Sąd wzywa zobowiązanego do jej uiszczenia. W przypadku nie uiszczenia wpisu sądowego od skargi pomimo wezwania sądu w terminie wskazanym w wezwaniu Sąd taką skargę odrzuca stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a.Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie bowiem skarżący wobec braku uiszczenia wpisu w momencie składania skargi do sądu został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 18 lutego 2025 r. (k. 11 akt), doręczonym mu 20 lutego 2025 r. (zpo k. 19 akt) do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Termin upływał zatem 27 lutego 2025 r. i upłynął on bezskutecznie bowiem skarżący do tego czasu nie uiścił wpisu, uzupełnił w tym terminie jedynie inne braki formalne skargi (PESEL i odpisy skargi). Wobec tego Sąd I instancji postąpił prawidłowo odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. bowiem w istocie skarga nie została opłacona do 27 lutego 2025 r. co potwierdza informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Gdańsku z 17 marca 2025 r. (k. 24 akt).Argumentacja przedstawiona przez Skarżącego w zażaleniu (data nadania 8 kwietnia 2025 r.) na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi nie kwestionuje w jakikolwiek sposób faktu braku opłaty wpisu sądowego od wniesionej przez niego skargi czy też wysokości tego wpisu albo konieczności wpisu sądowego dlatego pozostaje bez znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Odnosi się jedynie do podejmowanych przez skarżącego kroków prawnych (skargi) na postanowienie GINB z 20 marca 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie PWINB w Gdańsku o sprostowaniu decyzji WINB w Gdańsku z 13 grudnia 2024 r. postanowieniem z 21 stycznia 2025 r. w zakresie daty wykonania obowiązku nałożonego decyzją z 13 grudnia 2024 r. Okoliczność zaskarżenia powyższego aktu nie ma żadnego znaczenia dla oceny legalności postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi z uwagi na jej nieopłacenie.W zawiązku z powyższym NSA stwierdza, że zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi było prawidłowe i nie zasługiwało na uchylenie.Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.