Wyrok - II SA/Łd 7/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - z dnia 19 marca 2026
Teza
Uchylono decyzję I i II instancji. zagospodarowanie przestrzenne, Warunki zabudowy terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Zbrojewski, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk (spr.), Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka, , Protokolant asystent sędziego Robert Latek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 3 listopada 2025 r. znak: SKO.4150.626.2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warUchylono decyzję I i II instancji. zagospodarowanie przestrzenne, Warunki zabudowy terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Zbrojewski, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk (spr.), Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka, , Protokolant asystent sędziego Robert Latek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 3 listopada 2025 r. znak: SKO.4150.626.2025 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia war
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
zasądzono świadczenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
planowanie przestrzenne
samorząd terytorialny
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
19 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Przewodniczący
Agata Sobieszek-Krzywicka
Rozstrzygnięcie
Uchylono decyzję I i II instancji
UZASADNIENIE
1. Zaskarżonym do tutejszego Sądu postanowieniem z dnia 3 listopada 2025 r. znak: SKO. 4150.626.2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 8 sierpnia 2025 r. znak: DPRG-UA-1X.343.2025 o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.1. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2025 r. znak: DPRG-UA-IX.343.2025 Prezydent Miasta Łodzi, działając z urzędu, zawiesił postępowanie wszczęte wnioskiem B. K. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...] na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie geodezyjnym numer [...].2. Zażalenie na powyższe postanowienie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi złożyła B. K., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Strona podniosła, że organ w postanowieniu przywołał fragment obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Ł. mówiący o tym, że ten fragment miasta charakteryzuje się licznymi ciekami powierzchniowymi stanowiącymi dopływ rzeki Miazgi. Jednak jest to ogólny opis dzielnicy, podczas gdy na załączonej do wniosku mapie można zauważyć, że wnioskowany teren działki [...] usytuowany jest znacznie wyżej najbliższego cieku (jednego z mniejszych) oddalonego od granicy działki [...] ponad 40 m. Ponadto działka wyraźnie wyniesiona jest powyżej sąsiedniego terenu, co dodatkowo podkreślone jest istniejącą skarpą, dokładnie taką samą jak skarpa oddzielająca teren pobliskiej łąki od poziomu ulicy [...]. Skoro zatem poziom 213,96 m npm występujący na jezdni ulicy [...] nie był przeciwwskazaniem dla jej funkcjonowania, tym bardziej poziom działki [...] w przedziale 213,9-214,2 m npm nie może stanowić utrudnienia dla realizacji niewielkiej inwestycji jaką jest budowa małego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na jej terenie. Dodatkowym argumentem jest zdaniem strony najbliższa zabudowa występująca po parzystej stronie ulicy [...], tj. na nieruchomości pod numerem [...] na działce [...] na działce [...], a nawet usytuowana znacznie poniżej terenu inwestycji, zabudowa na nieruchomości przy ul. [...]. Podobnie zresztą jak zabudowa po stronie nieparzystej [...] na działkach [...] oraz [...], a zwłaszcza najświeższa realizacja na działce [...], która jest usytuowana najbliżej terenu inwestycji po tej samej stronie drogi. W zażaleniu zawarto też korektę wniosku o ustalenie warunków zabudowy, ograniczając teren inwestycji do fragmentu działki obejmującego pas frontowy o głębokości 35 m, który został określony na załączniku graficznym literami ABCD. Pas ten przylega bezpośrednio do ulicy [...] i w żaden sposób nie ingeruje w stan dorzecza rzeki Miazgi.3. Wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia 3 listopada 2025 r. znak: SKO. 4150.626.2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.1. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że dostrzeżenie przez organ prowadzący postępowanie w sprawie warunków zabudowy ewentualności konfliktu między sposobem zagospodarowania terenu inwestycji zamierzonym przez wnioskodawcę, a wizją planistyczną, uprawnia organ do wstrzymania toku tego postępowania celem umożliwienia kontynuowania rozpoczętych prac planistycznych.W ocenie organu jest to uzasadnione prymatem planu miejscowego jako instrumentu kształtowania przestrzeni, nad rozwiązaniami indywidualnymi i zabezpiecza realizację władztwa planistycznego. Jeżeli istnieje zatem realne niebezpieczeństwo sprzeczności pomiędzy zamierzonym zagospodarowaniem terenu a koncepcją przyjmowaną w projekcie planu miejscowego, wskazane jest zawieszenie postępowania.2. Zawieszenie postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. jest zatem fakultatywne (uzależnione od uznania administracyjnego organu), co nie oznacza, że może mieć charakter dowolny. Skorzystanie przez organ z powyższego uprawnienia winno być uzależnione od wyniku jego ustaleń w aspekcie wystąpienia realnych, obiektywnych okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania. Jedną z takich przyczyn jest bez wątpienia wszczęcie procedury mającej na celu uchwalenie planu miejscowego, jednakże przy jednoczesnym wykazaniu przez organ, że przedsięwzięcie zamierzone przez inwestora, które zostało objęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, będzie sprzeczne z ustaleniami procedowanego planu.3. Kolegium stwierdziło, że ustalenia w tym przedmiocie zostały dokonane. Po pierwsze organ I instancji bezspornie ustalił, że teren objęty wnioskiem (tj. działka nr ewid. [...] w obrębie geodezyjnym numer [...] znajduje się na obszarze, dla którego obowiązuje uchwała Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 16 października 2024 r. nr VII/214/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Ł. obejmującej dolinę rzeki Miazgi, położonej w rejonie ulic: [...] oraz wschodniej granicy miasta Ł. . Po wtóre, ponownie rozpatrując sprawę (po uchyleniu przez Kolegium poprzedniego postanowienia o zawieszeniu postępowania z dnia 22 lipca 2025 r. znak: SKO.4150.405.2025), ustalono, że zarówno stan zaawansowania prac planistycznych na obszarze objętym wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, jak też przeznaczenie tego terenu (sprzeczne z wnioskowanym przez inwestorkę) uzasadnia zawieszenie tego postępowania. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, plan miejscowy dla przedmiotowego terenu może być uchwalony w okresie krótszym niż 18 miesięcy od daty złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, a planowana inwestycja może być sprzeczna z ustaleniami planu. W celu zweryfikowania informacji co do realnego terminu zakończenia prac planistycznych organ orzekający w sprawie po raz kolejny (pismo z dnia 30 lipca 2025 r.) wystąpił do Miejskiej Pracowni Urbanistycznej z zapytaniem m.in. o termin zakończenia prac planistycznych oraz o zgodność planowanej inwestycja z założeniem opracowywanego planu miejscowego. W piśmie z dnia 7 sierpnia 2025 r. Miejska Pracownia Urbanistyczna w Łodzi - jednostka odpowiedzialna merytorycznie za sporządzanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego na terenie miasta Ł., poinformowała, że istnieje realna tj. w dużym stopniu prawdopodobna szansa na zakończenie prac planistycznych i uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Ł. obejmującej dolinę rzeki Miazgi, położonej w rejonie ulic [...] oraz wschodniej granicy miasta Ł. do dnia 30 listopada 2026 r. Plan miejscowy w zakresie przeznaczeń terenu będzie realizował politykę rozwoju przestrzennego zawartą w obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. (uchwała Rady Miejskiej w Łodzi Nr LXIX/1783/18 z dnia 28 marca 2018 r. z późniejszymi zmianami).4. Planowana inwestycja na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie geodezyjnym [...] znajduje się w strefie terenów wyłączonych spod zabudowy, w jednostce funkcjonalno-przestrzennej "O" - tereny aktywne przyrodniczo w tym użytkowane rolniczo, wyłączone spod zabudowy. Przez teren przedmiotowej działki przechodzą mniejsze cieki powierzchniowe, stanowiące dopływy rzeki Miazgi. Dolina rzeki Miazgi wraz z jej dopływami podlegają ochronie i są wyłączone spod zainwestowania, z uwagi na znaczenie przyrodnicze gruntów i zieleni w ich obszarze, a także ze względu na wysokie walory krajobrazowe oraz rolę tych obszarów w procesach przepływu mas powietrza w mieście.W jednostce funkcjonalno-przestrzennej "O" dopuszczalne są tylko tereny rolne, rekreacyjno-wypoczynkowe, ogrodów działkowych, eksploatacji powierzchniowej kopalin. Dopuszczalne z ograniczeniami są tereny zabudowy związanej z produkcja rolną - wyłącznie w zakresie obiektów istniejących z możliwością rozbudowy istniejących siedlisk. Tereny zabudowy mieszkaniowej dopuszcza się wyłącznie w granicach istniejącego zainwestowania".5. Reasumując organ podkreślił, że podstawą zawieszenia postępowania w rozpatrywanej sprawie jest nie tylko fakt, że została podjęta uchwala o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego oraz że doszło do sporządzenia projektu tego planu, ale także okoliczność, iż ustalenia zawarte w projekcie wskazują jednoznacznie na sprzeczność wnioskowanej inwestycji z przyszłym zagospodarowaniem przedmiotowego terenu. Skoro projekt planu miejscowego przewiduje na tym terenie jedynie możliwość rozbudowy i nadbudowy istniejącej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, to za sprzeczną z tym planem należy uznać budowę kolejnych budynków.6. Odnosząc się natomiast do dokonanej w zażaleniu modyfikacji wniosku Kolegium zaznaczyło, że nie może ona mieć wpływu na podjęte w tej sprawie rozstrzygnięcie w przedmiocie zawieszenia postępowania. Stanowisko organu i instancji co do zasadności takiego działania odnosi się bowiem do całej działki ewidencyjnej nr [...], a nie tylko do jej fragmentu usytuowanego od strony rzeki Miazgi, a zatem za niezgodną ze sposobem zagospodarowania tego terenu przewidzianym w przyszłym planie miejscowym uznano zabudowę całej tej działki. W tym stanie rzeczy zmiana wniosku w zakresie powierzchni terenu inwestycji nie może skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.1. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła B. K. .1. Strona podniosła, że organ powołał fragment opisu do obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Ł. mówiący o tym, że ta część miasta charakteryzuje się licznymi ciekami powierzchniowymi stanowiącymi dopływ rzeki Miazgi. Jednak jest to ogólny opis dzielnicy, podczas gdy na załączonej mapie można zauważyć, że wnioskowany teren obejmujący działkę nr [...] usytuowany jest co najmniej 1 m powyżej najbliższego cieku (jednego z mniejszych) oddalonego od granicy działki [...] ponad 40 m. Ponadto ww. działka wyraźnie wyniesiona jest powyżej sąsiedniego terenu, co dodatkowo podkreślone jest istniejącą skarpą na działce [...], dokładnie taką samą jak skarpa oddzielająca teren pobliskiej łąki od poziomu ulicy [...].2. Strona skarżąca wskazała, że rzeka, o której wspomina Miejska Pracownia Urbanistyczna, na wspomnianym odcinku nawet nie jest widoczna na zdjęciach satelitarnych. Skoro zatem poziom 213,96 m npm występujący na jezdni ulicy [...] nie był przeciwwskazaniem dla jej funkcjonowania, tym bardziej poziom działki [...] w przedziale 213,9 - 214,2 m npm nie może stanowić utrudnienia dla realizacji niewielkiej inwestycji jakim jest budowa małego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na jej frontowym terenie.3. Wnioskowana inwestycja dotyczy jedynie północnego fragmentu działki [...], który przylega bezpośrednio do ulicy [...]. Trudno wymagać, aby zgodnie z ogólnymi założeniami studium bezpośrednio przylegający do ulicy pas terenu użytkować jako związany z rolnictwem. Tym bardziej, że działka stanowi niewielki obszar gruntu i jakakolwiek działalność rolnicza na tak niewielkim terenie jest nie tylko nieopłacalna, ale z uwagi na sąsiedztwo drogi - szkodliwa z punktu widzenia jakości ewentualnych płodów rolnych. Skarżąca podkreśliła, że wnioskowana inwestycja zdecydowanie nie godzi w zastany ład urbanistyczny.4. Jej zdaniem dodatkowym argumentem za prowadzeniem postępowania jest najbliższa zabudowa występująca po parzystej stronie ulicy [...], tj. na nieruchomości pod numerem [...] na działce [...] na działce [...], a nawet usytuowana znacznie poniżej terenu inwestycji, zabudowa na nieruchomości przy ul. [...]. Podobnie zresztą jak zabudowa po stronie nieparzystej [...] na działkach [...] oraz [...], a zwłaszcza najświeższa realizacja na działce [...], która jest usytuowana najbliżej terenu inwestycji po tej samej stronie drogi.5. Zdaniem skarżącej jawną niesprawiedliwością jest zezwalanie na zabudowę po drugiej stronie "rzeki Miazgi" na przykład na działce [...] położonej nie dość, że znacznie poniżej poziomu jej terenu, to w bezpośrednim sąsiedztwie z tą rzeką przy równoczesnym uniemożliwieniu jej wykorzystania pod zabudowę działki znacznie oddalonej od wspomnianego cieku. Inwestycja dotyczy przy tym jedynie frontowego pasa działki usytuowanego w bezpośrednim sąsiedztwie ulicy [...] i podobnie jak pas drogowy, nie ingeruje w funkcjonowanie dorzecza rzeczki Miazgi. Skarżąca dodała, że zawieszanie postępowania do czasu wydania planu miejscowego jest krzywdzące dla właścicieli nieruchomości.2. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:3. Skarga zasługuje na uwzględnienie.1. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny nie przejmuje sprawy do jej końcowego załatwienia, ale bada co do zasady, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).2. Zaskarżonym do tutejszego Sądu postanowieniem z dnia 3 listopada 2025 r. znak: SKO. 4150.626.2025 na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Łodzi z 8 sierpnia 2025 r. w sprawie zawieszenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...].3. Podstawą zawieszenia był przepis art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1130 ze zm.), [dalej: "u.p.z.p."]. Zgodnie z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli: 1) w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo 2) w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.W realiach niniejszej sprawy teren objęty wnioskiem o wydanie decyzji, czyli dz. ewid. nr [...] znajduje się na obszarze, dla którego obowiązuje uchwała Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 16 października 2024 r. nr VII/214/24 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru Miasta Ł. obejmującej dolinę rzeki Miazgi, położonej w rejonie ulic: [...] oraz wschodniej granicy miasta Ł. .4. Nie budzi oczywiście żadnych wątpliwości, że miejscowy plan jest podstawowym i najpełniejszym instrumentem kształtowania przestrzeni, zatem usprawiedliwione jest przyznanie prymatu pracom zmierzającym do jego uchwalenia, i tym samym umożliwienie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.5. Podkreślenia wymaga, że użycie w powyższej normie sformułowania "można zawiesić" oznacza fakultatywność, a nie obowiązek zawieszenia postępowania o warunki zabudowy w sytuacji równoległego biegu procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego teren projektowanej inwestycji. Przedmiotowa fakultatywność oznacza swobodę, ale nie dowolność działania organu (vide wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 czerwca 2017 r., II SA/Łd 131/17; wszystkie powoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wyklucza też automatyzm w stosowaniu art. 62 ust. 1 u.p.z.p. Zobowiązuje organ do wyczerpującego uzasadnienia powodów zawieszenia i tym samym wskazania powodów odstąpienia, na okres zawieszenia, od merytorycznego załatwienia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. O prawidłowym zastosowaniu art. 62 ust. 1 u.p.z.p. można zatem mówić tylko wówczas, gdy organ uzasadnił rozstrzygnięcie na tej podstawie.6. Korzystając z uprawnień, o jakich mowa w art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, należy mieć na względzie stan zaawansowania prac planistycznych mający miejsce w dacie złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Jeżeli bowiem, znając stan zaawansowania procedury planistycznej, istnieje realne prawdopodobieństwo wystąpienia sprzeczności (kolizji) postanowień decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji z postanowieniami projektowanego planu, to bez wątpienia występują przesłanki do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W sytuacji, gdy prace planistyczne są już zaawansowane, to do czasu uchwalenia planu przez radę gminy, właściwy organ powinien się powstrzymać od określania warunków zabudowy w decyzji administracyjnej wydanej dla jednostkowej nieruchomości i zawiesić prowadzone postępowanie na czas określony w art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (por. np. wyrok NSA z 8.06.2017 r., II OSK 2685/15).7. Innymi słowy, skorzystanie przez organ z powyższego uprawnienia winno być uzależnione od wyniku jego ustaleń w aspekcie wystąpienia realnych, obiektywnych okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania. Jedną z takich przyczyn jest wszczęcie procedury mającej na celu uchwalenie planu miejscowego, jednakże przy jednoczesnym wykazaniu przez organ, że przedsięwzięcie zamierzone przez inwestora, które zostało objęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, będzie sprzeczne z ustaleniami procedowanego planu.8. Powyżej wskazane warunki są istotne z uwagi na to, że instytucja zawieszenia postępowania uregulowana w art. 62 ust. 1 u.p.z.p. ma ograniczyć nieracjonalność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy przed uzyskaniem na jej podstawie pozwolenia na budowę, decyzja ulegałaby wygaśnięciu w związku z uchwaleniem planu miejscowego, którego ustalenia byłyby inne niż w wydanej decyzji (art. 65 § 1 pkt 2 u.p.z.p.). Uzasadnieniem zawieszenia postępowania jest więc wysokie prawdopodobieństwo, że plan miejscowy, o treści sprzecznej z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy, zostanie uchwalony przed upływem 18 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy.9. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy niniejszej stwierdzić należy, iż, w ocenie Sądu, organ w zaskarżonym postanowieniu nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący powodów, dla których zawieszono postępowanie o ustalenie warunków zabudowy zainicjowane wnioskiem skarżącej. O ile zgodzić się należy, że istnieją rozbieżności między planowaną inwestycją a studium, to, zdaniem Sądu, zasadnicze wątpliwości dotyczą etapu prowadzonych prac planistycznych.10. Co prawda organy administracji powołały się na treść pisma Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Łodzi [dalej: "MPU"] z dnia 7 sierpnia 2025 r., zgodnie z którym istnieje realna tj. w dużym stopniu prawdopodobna szansa na zakończenie prac planistycznych i uchwalenie m.p.z.p. dla części obszaru miasta Ł. obejmującej dolinę rzeki Miazgi, położonej w rejonie ulic [...] oraz wschodniej granicy miasta Ł. do dnia 30 listopada 2026 r. Na marginesie należy zauważyć, że w znajdującym się w aktach sprawy piśmie MPU w Łodzi z dnia 29 kwietnia 2025 r. wskazano, że realna szansa na zakończenie prac planistycznych w powyższym zakresie to 24 września 2026 r. Rozbieżność ta nie ma w zasadzie znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd zauważa jednak, że ze strony internetowej MPU – Łódzkiego Systemu Informacji Planistycznej wynika, że uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Ł. dla części obszaru miasta Ł. obejmującej dolinę rzeki Miazgi, położonej w rejonie ulic [...] oraz wschodniej granicy miasta Ł. podjęto w dniu 16 października 2024 r., przy czym z informacji o stanie zaawansowania prac wynika, że ostatnią czynnością podjętą w procedurze uchwalania planu było przyjmowanie wniosków w terminie 29.10.2024-20.11.2024. Ostatniej zmiany w historii tej informacji dokonano w dniu 2 marca 2026 r.11. Tymczasem w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że dla oceny zasadności zawieszenia postępowania na podstawie art. 62 ust. 1 u.p.z.p. istotne znaczenie mają ustalenia dotyczące stopnia zaawansowania prac planistycznych w dacie złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Przepis art. 62 ust. 1 u.p.z.p. wprowadza wyjątek od zasady szybkości postępowania administracyjnego i jest dla wnioskodawcy bardzo dotkliwy ze względu na długotrwałe przerwanie tego postępowania. Organ powinien zatem ustalić, na jakim etapie jest procedura sporządzania planu, w jakim tempie się toczy i uprawdopodobnić w uzasadnieniu postanowienia o zawieszeniu postępowania, że plan może zostać uchwalony przed upływem terminu zawieszenia. Za niezasadne uznaje się zawieszanie postępowania w sprawie warunków zabudowy, jeśli procedura planistyczna jest na wstępnym etapie albo została dawno temu przerwana (tak np. wyrok NSA z 15.05.2025 r., II OSK 1038/24). W ocenie sądów przy zastosowaniu art. 62 ust. 1 u.p.z.p. znaczenie ma perspektywa uchwalenia planu miejscowego, co wiąże się z kwestią istniejącego zaawansowania prac nad planem miejscowym w momencie podejmowania przez organ administracyjny oceny czy uprawnionym jest zawieszenie postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, w sytuacji gdy wdrożono procedurę zmierzającą do sporządzenia planu miejscowego. Podmiot wnioskujący o wydanie warunków zabudowy nie może bez końca wyczekiwać na uchwalenie planu miejscowego (wyrok NSA z 22.10.2025 r., II OSK 2705/24).12. W przedmiotowej sprawie, z informacji zamieszczonych na stronie internetowej MPU w Łodzi wynika, że procedura planistyczna od 20 listopada 2024 r. pozostaje na wstępnym etapie. Tym samym budzi zasadnicze wątpliwości informacja pochodząca od MPU w Łodzi, że w sprawie zachodzi reala szansa na uchwalenie m.p.z.p. do dnia 30 listopada 2026 r., zwłaszcza, że organy nie ustaliły na jakim aktualnie etapie jest prowadzona procedura planistyczna. Sądy administracyjne dostrzegają, że realne prawdopodobieństwo, iż prace planistyczne nie zostaną zakończone w okresie, na jaki maksymalnie można zawiesić postępowanie, skutkuje uznaniem, że skorzystanie z instytucji zawieszenia jest nieuprawnione i jednocześnie stanowi naruszenie granic uznania administracyjnego (wyrok NSA z 15.05.2025 r., II OSK 1038/24).13. Sąd wskazuje, że dla rozstrzygnięcia kwestii zasadności zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie nie miały znaczenia podnoszone przez skarżącą okoliczności dotyczące m.in. położenia nieruchomości jak również rodzaju sąsiedniej zabudowy.14. Rozstrzygając ponownie sprawę, organy uwzględnią powyższą ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania stosownie do art. 153 P.p.s.a., przede wszystkim ustalą dokładnie etap procedury planistycznej, a następnie dokonają oceny zasadności zawieszenia postępowania.15. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji (pkt 1 sentencji wyroku).16. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.dj. zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.dj