Postanowienie - II SA/Lu 301/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 25 czerwca 2025
Teza
Odrzucono skargę. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmio. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na uchwałę nr XXIX/196/05 Rady Gminy w Biłgoraju z dnia 6 września 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Biłgoraj terenów leśnych i zalesień postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE G. K. (dalej jako: skarżąca) pismem z dnia 6 maja 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu AdministracyjnOdrzucono skargę. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmio. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na uchwałę nr XXIX/196/05 Rady Gminy w Biłgoraju z dnia 6 września 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Biłgoraj terenów leśnych i zalesień postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE G. K. (dalej jako: skarżąca) pismem z dnia 6 maja 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjn
Data orzeczenia
25 czerwca 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Grzegorz Grymuza
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
UZASADNIENIE
G. K. (dalej jako: skarżąca) pismem z dnia 6 maja 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę nr XXIX/196/05 Rady Gminy w Biłgoraju z dnia 6 września 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Biłgoraj terenów leśnych i zalesień.Pismem z 14 lutego 2025 r. (data wpływu) skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszeń prawa dokonanego ww. uchwałą. Organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszeń prawa (odpowiedź na skargę – k. 9v akt sądowych, pismo Wójta z 9 czerwca 2025 r. – k. 18 akt sądowych).Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:Skarga podlega odrzuceniu.Prawną podstawą wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 609 ze zm., dalej jako u.s.g.). Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.Należy jednak zwrócić uwagę, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej jako: ustawa nowelizująca), która wprowadziła zmiany m. in. do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) oraz do powołanej u.s.g. W konsekwencji, zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (u.s.g.), art. 6, art. 7 i art. 11 w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy. Zatem dla ustalenia, jakie brzmienie przepisów art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 u.s.g. należy stosować w danej sprawie, rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała nr XXIX/196/05 została podjęta przed wejściem w życie ww. ustawy nowelizującej (6 września 2005 r.), a zatem zastosowanie w sprawie znajdą przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed wejściem w życie powyższej nowelizacji, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast art. 101 ust. 1 u.s.g. w poprzednim stanie prawnym stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wynikająca z przepisu przejściowego art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej konieczność zastosowania w niniejszej sprawie przepisów art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. oznacza, że dopuszczalność skargi uwarunkowana jest wyczerpaniem środków zaskarżenia, co winno polegać na poprzedzeniu skargi skierowaniem do organu gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego kwestionowaną uchwałą. W niniejszej sprawie skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego kwestionowaną uchwałą.Zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu właściwym dla tej sprawy, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zgodnie z uchwałą 7 sędziów NSA z 2 kwietnia 2007 r., sygn. II OPS 2/07, przepis ten ma zastosowanie do skargi wniesionej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g.Niewątpliwie w niniejszej sprawie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zatem strona mogła wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Termin ten, liczony od 14 lutego 2025 r., upłynął wraz z końcem dnia 15 kwietnia 2025 r. Skarżąca wniosła zaś skargę w dniu 6 maja 2025 r., zatem z uchybieniem powyższego terminu.Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.