Wyrok - II SA/Bd 116/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy - z dnia 9 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) sędzia WSA Mariusz Pawełczak Protokolant: starszy sekretarz sądowy Kamila Wesołowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] października 2022 r. DyrekOddalono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) sędzia WSA Mariusz Pawełczak Protokolant: starszy sekretarz sądowy Kamila Wesołowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] października 2022 r. Dyrek
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
wnioskodawca / wnioskodawczyni
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
9 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Przewodniczący
Joanna Janiszewska - Ziołek
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] października 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowejw B., na podstawie art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 1 marca 2018 r.o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (dalej: "p.p.p.f.t."), nałożył na P. W. (skarżąca) karę pieniężną w wysokości [...] zł.W wyniku ponownego rozpoznania sprawy z wniosku skarżącej, Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] stycznia 2023 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.W następstwie wniesionej przez spółkę skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 5 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 418/23 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2023 r.Decyzją z dnia [...] grudnia 2024 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po ponownej analizie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2022 r., podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu.W uzasadnieniu decyzji organ ponownie wyjaśnił, że w wyniku dokonanej weryfikacji w Centralnym Rejestrze Beneficjentów Rzeczywistych (dalej: "CRBR", "Rejestr") ustalono, iż spółka nie dopełniła ciążącego na niej, na podstawie art. 58 p.p.p.f.t. obowiązku zgłoszenia do CRBR informacji, o których mowa w art. 59 p.p.p.f.t. Wydanie decyzji poprzedzone zostało zawiadomieniem o wszczęciu postępowania z dnia [...] września 2022 r. oraz postanowieniem z dnia [...] września 2022 r. wyznaczającym spółce pięciodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie. Obydwa pisma zostały skutecznie doręczone spółce. Organ podkreślił, że spółka pomimo powzięcia informacji o niedopełnieniu obowiązku zgłoszenia beneficjenta do CRBR do dnia wydania decyzji nie dokonała zgłoszenia informacji, o których mowa w art. 59 p.p.p.f.t. Organ wyjaśnił, że ustawowy termin do dokonania zgłoszenia do CRBR dla spółki upłynął [...] lipca 2020 r. W związku zatem z niedopełnieniem ciążącego obowiązku zaistniały podstawy do nałożenia kary pieniężnej, wynikającej z art. 153 ust. 1 p.p.p.f.t.W dalszej kolejności organ wskazał, że przed nałożeniem kary administracyjnej rozważył, czy nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary określone w art. 189f ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."), wykluczając wystąpienie negatywnych przesłanek wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.Organ stanął na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie nie można przyjąć, że waga naruszenia jest znikoma. Wyjaśnił, że badając, czy mamy do czynienia ze znikomą wagą naruszenia należy badać rodzaj i charakter naruszenia, rozmiar szkody, sposób popełnienia czynu oraz jego intensywność. Uwzględnić należy także czas trwania naruszenia. Długotrwałe pozostawanie w stanie zaniechania może wpływać na uznanie, iż w danym przypadku nie może być mowy o znikomej wadze naruszenia w kontekście istoty uchybionego obowiązku odczytanego przez pryzmat wykładni celowościowej. Ponadto, znikomość wagi naruszenia należy postrzegać także przez pryzmat skutków jakie owo naruszenie wywołało lub wywołuje w przestrzeni publicznej, społecznej lub prywatnej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zwrócił uwagę na znaczenie i rangę przepisów dotyczących CRBR, jak również cel regulacji ustawy. Rejestr jest instrumentem w walce z praniem pieniędzy oraz finansowaniem terroryzmu, a także ma służyć stworzeniu warunków do sprawnej wymiany informacji w celu zwiększenia skuteczności przeciwdziałania wskazanym zjawiskom. Dlatego rzetelności, wiarygodność i kompletność Rejestru wpisują się w cel ustawodawstwa krajowego i unijnego. Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie znajduje również zastosowania przesłanka wymieniona w art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. dotycząca uprzedniego prawomocnego ukarania spółki. Odnośnie podstawy odstąpienia od nałożenia kary wskazanej w art. 189f § 2 k.p.a., organ podniósł, że z przepisu tego nie wynika obowiązek każdorazowego wyznaczania przez organ terminu do usunięcia naruszenia prawa, nawet w przypadku spełnienia warunków przewidzianych w tym przepisie. W ocenie organu, regulacja ta dotyczy przypadków, gdy odstąpienie od nałożenia kary pozwoliłoby na spełnienie celów kary. Administracyjne kary pieniężne mają na celu mobilizowanie podmiotów do terminowego i prawidłowego wykonywania obowiązków na rzecz państwa, mają bowiem przede wszystkim znaczenie prewencyjne. Karze podlega również niedopełnienia obowiązku aktualizacji danych w CRBR, tym samym przedmiotowa kara ma również przeciwdziałać naruszeniu prawa w przyszłości i służyć terminowej aktualizacji danych w zakresie beneficjentów rzeczywistych. Organ zauważył, że wymierzenie kary w tej sprawie jest również niezbędne dla ochrony ważnego interesu publicznego. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uznał, że z uwagi na tak zdefiniowane cele administracyjnej kary pieniężnej nie znalazł podstaw do wdrożenia procedury określonej w art. 189f § 2 i 3 k.p.a., ponieważ nie pozwoliłoby to na spełnienie celów, dla których kara ta miałaby być nałożona. Podkreślił, że przedmiotowa kara jest nakładana za naruszanie przepisów przyjętych w walce z praniem pieniędzmi i finansowaniem terroryzmu, oraz że odstąpienie od nałożenia kary jest wyjątkiem i powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły.Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważył, że w przedmiotowym wyroku Sąd zaaprobował stanowisko organu, iż w sprawie nie zaistniały określone w art. 189f k.p.a. przesłanki do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.Z uwagi na brak wystąpienia okoliczności skutkujących obligatoryjnym (art. 189 f § 1 kpa) lub fakultatywnym (art. 189 f § 2 kpa) odstąpieniem od wymierzenia kary administracyjnej, organ dokonał analizy przesłanek pozwalających na ustalenie kary administracyjnej.W tym względzie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, biorąc pod uwagę dyrektywy wymiaru kary pieniężnej zawarte w art. 189 d k.p.a. uznał, iż wymierzona kara odpowiada przesłankom, o których mowa w poszczególnych punktach ww. przepisu oraz uwzględnia okoliczności przedmiotowej sprawy, w tym fakt, iż spółka nie podjęła działania celem ograniczenia skutków naruszenia prawa, tj. nie dokonała rejestracji. Organ miał również na uwadze, że dolegliwość kary musi być proporcjonalna do rodzaju i stopnia naruszenia prawa.W ponownie prowadzonym postępowaniu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, pismem z [...] października 2024 r., wezwał spółkę do przedłożenia dokumentów przedstawiających jej aktualną kondycję. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania, spółka również tym razem nie udostępniła żadnych dokumentów finansowych obrazujących aktualną sytuację finansową. W związku z tym, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej dokonał analizy jej sytuacji finansowej w oparciu o dokumenty złożone do właściwego miejscowo urzędu skarbowego. Jak wynika z informacji zawartych w deklaracjach VAT zarówno za 2023 r., jak i za miesiące od stycznia do marca 2024 r. spółka nie wykazała obrotu.Uwzględniając indywidualne okoliczności popełnienia naruszenia prawa, brak aktywnej postawy spółki, brak dokonania zgłoszenia do CRBR do chwili obecnej, fakt, iż spółka została wykreślona z rejestru podatników podatku od towarów i usług z uwagi na składanie "pustych" deklaracji (art. 96 ust.9a pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług), uwzględniając sytuację finansową spółki, nie stosując drastycznej przewidzianej ustawą sankcji, tj. do [...] zł, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, iż nałożenie kary w wysokości [...] zł jest odpowiednie i konieczne dla rodzaju celu, któremu ta kara ma służyć.Na powyższą decyzję spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:- art. 77 § 1, art. 7 w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż samo niezgłoszenie przez spółkę danych do Rejestru przesądza o nieznikomości wagi naruszenia prawa zwłaszcza w sytuacji, gdy spółka otrzymała możliwość zapoznania się z aktami i wypowiedzenia co do zebranego materiału dowodowego jedynie w ciągu 5 dni,- art. 189d k.p.a. poprzez bezpodstawne obciążenie spółki karą [...] zł w sytuacji, gdy organ nie analizował przesłanek nałożenia kary, ani ich nie zindywidualizował.W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, sąd oddala skargę (art. 151 p.p.s.a.).Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa.Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie dopełniła obowiązku zgłoszenia do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych informacji, o których mowa w art. 59 p.p.p.f.t. Termin na zgłoszenie tych informacji upłynął w dniu [...] lipca 2020 r., natomiast skarżąca do chwili wydania decyzji przez organ odwoławczy ([...] grudnia 2024 r.), nie dokonała zgłoszenia. W związku z tym organ wymierzył spółce, na podstawie art. 153 p.p.p.f.t., karę pieniężną w wysokości [...] zł.Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ zasadnie wymierzył spółce karę pieniężną we wskazanej wysokości.Wskazać należy, że sprawa ta była już przedmiotem rozstrzygnięcia przez tut. Sąd, który wyrokiem z dnia 5 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 418/23 uchylił poprzednią decyzję organu odwoławczego. Sąd uznał, iż organ ponownie rozpatrując sprawę powinien rozważyć przesłanki wymiaru kary wynikające z treści art. 189d pkt 1 k.p.a. oraz wyjaśnić zastosowanie kary w ustalonym wymiarze, odnosząc wysokość kary do charakteru i okoliczności popełnienia naruszenia prawa i uwzględniając wszystkie okoliczności wpływające na wymiar kary. W wyroku podkreślono również, iż w ponownie rozpatrując sprawę organ rozważy, czy ustalony konkretny wymiar jest adekwatny i niezbędny do osiągnięcia celów i funkcji kary. W ocenie składu orzekającego, organ wykonał zalecenia wynikające z tego wyroku.Materialnoprawną podstawę nałożenia kary stanowiły przepisy p.p.p.f.t. Jak wynika z treści art. 58 pkt 4 p.p.p.f.t. spółki z ograniczona odpowiedzialnością zobowiązane są do zgłaszania informacji o beneficjentach rzeczywistych oraz ich aktualizacji. W art. 59 p.p.p.f.t. wskazano szczegółowo rodzaj informacji podlegających zgłoszeniu. W myśl art. 60 ust. 1 pkt 1 p.p.p.f.t. informacje te powinny być zgłoszone do Rejestru w terminie 7 (obecnie 14 dni) dni od dnia wpisu podmiotów do Krajowego Rejestru Sądowego. Natomiast w przypadku spółek, które zostały wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego przed dniem wejścia w życie przepisów dotyczących Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych, tj. przed [...] października 2019 r. - zgodnie z art. 195 p.p.p.f.t. - obowiązek zgłoszenia informacji do Rejestru upłynął w dniu [...] lipca 2020 r. W myśl art. 195 p.p.p.f.t. (w brzmieniu obowiązującym od dnia [...] marca 2020 r.) spółki, o których mowa w art. 58, wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego przed dniem wejścia w życie rozdziału 6 zgłaszają do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych informacje o beneficjentach rzeczywistych w terminie 9 miesięcy od dnia wejścia w życie tego rozdziału. Organ przyjął jednak, że u uwagi na występujące zakłócenia systemu, ostateczny termin zgłoszenia danych do Rejestru upłynął w dniu [...] lipca 2020 r.Z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że spółka została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców w dniu [...] grudnia 2015 r., a zatem ustawowy termin do dokonania zgłoszenia dla spółki upłynął w dniu [...] lipca 2020 r.W myśl natomiast art. 153 ust. 1 p.p.p.f.t. podmioty wymienione w art. 58 pkt 1-5 i 7-13, które nie dopełniły obowiązku zgłoszenia informacji, o których mowa w art. 59, w terminie wskazanym w ustawie, podlegają karze pieniężnej do wysokości [...] zł.Nie zgadzając się podjętym przez organ rozstrzygnięciem skarżąca wskazała na naruszenie przepisów k.p.a., w tym dotyczących nakładania administracyjnych kar pieniężnych, tj. art. 189d k.p.a.Na wstępie rozważań należy wskazać na cel regulacji zawartej w ustawie z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu Ustawa ta została wprowadzona do krajowego systemu prawnego, wypełniając obowiązek wynikający z dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE. Z treści tej dyrektywy wynika, że istnieje potrzeba identyfikacji każdej osoby fizycznej będącej właścicielem podmiotu prawnego lub sprawującej nad nim kontrolę. W celu zapewnienia rzeczywistej przejrzystości państwa członkowskie powinny zapewnić objęcie przepisami możliwie jak najszerszego zakresu podmiotów prawnych tworzonych na ich terytorium poprzez wpis do rejestru lub jakikolwiek inny mechanizm (pkt 12 preambuły). Państwa członkowskie powinny zatem zapewnić, by podmioty zarejestrowane na ich terytorium na podstawie prawa krajowego otrzymały i posiadały odpowiednie, dokładne i aktualne informacje o ich beneficjentach rzeczywistych, oprócz podstawowych informacji, takich jak nazwa przedsiębiorstwa, adres oraz potwierdzenie rejestracji i własności prawnej. Z myślą o większej przejrzystości, po to by zwalczać niewłaściwe wykorzystywanie podmiotów prawnych, państwa członkowskie powinny zapewnić przechowywanie informacji na temat beneficjentów rzeczywistych w rejestrze centralnym, zlokalizowanym poza siedzibą przedsiębiorstwa, przy pełnym poszanowaniu prawa unijnego. W tym celu państwa członkowskie mogą korzystać z centralnej bazy danych, w której zbierane są informacje o beneficjentach rzeczywistych, lub z rejestru przedsiębiorstw lub innego centralnego rejestru (pkt 14 preambuły).Prawodawca krajowy, implementując ww. dyrektywę, ustanowił normatywny obowiązek informacyjny, a ponadto w celu zwiększenia efektywności tej regulacji wprowadził także do systemu prawnego środek sankcjonujący w postaci administracyjnej kary pieniężnej. Ustawodawca w wymienionej ustawie nie wskazał jednak przesłanek wymiaru kary pieniężnej oraz nie uregulowano odstąpienia od nałożenia tej kary lub udzielenia pouczenia, w związku z tym zastosowanie w tym względzie mają przepisy działy IV k.p.a.Warunki odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej określone zostały w art. 189f k.p.a. Zgodnie z art. 189f § 1 k.p.a. organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa (pkt 1) lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna (pkt 2). W myśl art. 189f § 2 k.p.a. w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa (pkt 1) lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia (pkt 2). W takim przypadku organ odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia (§ 3).W sprawie nie zaistniały określone w art. 189f k.p.a. przesłanki do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Przede wszystkim w okolicznościach sprawy nie było podstaw do odstąpienia od nałożenia przedmiotowej kary w oparciu o przesłankę z art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Należy bowiem podkreślić, że przepis ten wymienia dwa warunki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, tj. po pierwsze warunek, aby waga naruszenia prawa była znikoma, a po drugie, aby strona zaprzestała naruszenia prawa. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Musi być więc spełniona także druga przesłanka, a mianowicie, aby strona zaprzestała naruszania prawa. Przesłanka ta ma zastosowanie do naruszeń o charakterze ciągłym, trwałym lub powtarzającym się (por. M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2024, Komentarz do art. 189f). Skoro w sprawie spółka nie zaprzestała naruszania prawa, gdyż nie dokonała wymaganego prawem zgłoszenia informacji o beneficjentach rzeczywistych do CRBR, to tym samym, nie było podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., niezależnie od tego, czy w sprawie wystąpiła pierwsza z wymienionych przesłanek.Nie budzi także sporu ustalenie organu, że w sprawie nie znajduje również zastosowania przesłanka wymieniona w art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. dotycząca uprzedniego prawomocnego nałożenia kary pieniężnej, ukarania czy skazania spółki.Prawidłowo także Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uznał, że w okolicznościach sprawy nie zachodzą podstawy do zastosowania procedury z art. 189f § 2 i 3 k.p.a. Rację ma organ, że przepis art. 189f § 2 k.p.a. ma charakter fakultatywny, oraz że w sprawie nie wystąpiły żadne szczególne okoliczności do jego zastosowania i na żadne takie okoliczności nie wskazała sama spółka. Ponadto, co najistotniejsze, z okoliczności sprawy nie wynika, że odstąpienie od nałożenia kary w oparciu o wskazany przepis pozwoliłoby na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, skoro spółka pomimo posiadania informacji o wszczęciu postępowania w sprawie, następnie wydania decyzji z dnia [...] października 2022 r. i złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a także przeprowadzenia postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, nie zaprzestała naruszenia prawa i nie usunęła naruszenia poprzez zgłoszenie wymaganych prawem informacji do CRBR. Mając więc na uwadze nie tylko represyjny cel kary, a przede wszystkim jej prewencyjny charakter ukierunkowany na mobilizowanie podmiotów do terminowego i prawidłowego wykonywania nałożonych obowiązków, należy uznać, że w sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie, iż zastosowanie procedury z art. 189f § 2 i 3 k.p.a. pozwoli na spełnienie celów kary, zważywszy że spółka pomimo prowadzonego postępowania nie wykonała ciążącego na niej obowiązku rejestracji w CRBR, a przewiedzianej w art. 153 ust. 1 p.p.p.f.t. karze podlega nie tylko brak dopełnienia obowiązku zgłoszenia informacji do CRBR, ale także niedokonanie aktualizacji wymaganych prawem informacji we wskazanym Rejestrze. Oznacza to, że przedmiotowa kara ma także służyć przeciwdziałaniu naruszenia prawa w przyszłości w zakresie aktualizacji danych w Rejestrze, co wobec postawy spółki związanej z pozostawaniem w dalszym ciągu w sytuacji naruszenia prawa w zakresie zgłoszenia informacji o beneficjentach rzeczywistych do Rejestru, nie pozwala na przyjęcie, że cele kary, zwłaszcza prewencyjne zostaną spełnione przy zastosowaniu procedury określonej w art. 189f § 2 i 3 k.p.a.W tych okolicznościach tut. Sąd w wyroku z dnia 5 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Bd 418/23 zaakceptował stanowisko organu o braku podstaw do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w oparciu o regulacje przewidziane w art. 189f k.p.a. Należy zauważyć, że na podstawie art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.Odnośnie natomiast kwestii wymiaru administracyjnej kary pieniężnej wskazać należy, że z art. 189d k.p.a. wynika, iż wymierzając administracyjną karę pieniężną, organ administracji publicznej bierze pod uwagę:1) wagę i okoliczności naruszenia prawa, w szczególności potrzebę ochrony życia lub zdrowia, ochrony mienia w znacznych rozmiarach lub ochrony ważnego interesu publicznego lub wyjątkowo ważnego interesu strony oraz czas trwania tego naruszenia;2) częstotliwość niedopełniania w przeszłości obowiązku albo naruszania zakazu tego samego rodzaju co niedopełnienie obowiązku albo naruszenie zakazu, w następstwie którego ma być nałożona kara;3) uprzednie ukaranie za to samo zachowanie za przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie lub wykroczenie skarbowe;4) stopień przyczynienia się strony, na którą jest nakładana administracyjna kara pieniężna, do powstania naruszenia prawa;5) działania podjęte przez stronę dobrowolnie w celu uniknięcia skutków naruszenia prawa;6) wysokość korzyści, którą strona osiągnęła, lub straty, której uniknęła,7) w przypadku osoby fizycznej – warunku osobiste strony, na którą administracyjna kara pieniężna jest nakładana.W ocenie Sądu, organ obszernie (str. 9-12 zaskarżonej decyzji) odniósł się do kryteriów wynikających z art. 189d pkt 1-7 k.p.a. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uzasadnił wysokość nałożonej kary pieniężnej ([...] zł, w sytuacji gdy maksymalna, normatywnie określona kara pieniężna za naruszenie obowiązków tego typu wynosi [...] zł), należycie przeanalizował wszystkie przesłanki wymiaru kary (w szczególności wynikające z art. 189d pkt 1 k.p.a.) w kontekście indywidualnych okoliczności sprawy, uwzględniając fakt zaniechania zgłoszenia danych do Rejestru także po wszczęciu postępowania, i prawidłowo uzasadnił nałożenie kary pieniężnej w wysokości [...] zł. Ustalony przez organ wymiar kary pieniężnej uwzględnia także konstytucyjną zasadę proporcjonalności i jest adekwatny do stopnia naruszenia prawa oraz faktu, że naruszenie prawa przez przedsiębiorcę nastąpiło w sposób świadomy. Podkreślić należy, że skarżąca nie dokonała zgłoszenia danych do Rejestru od powstania obowiązku w tym zakresie do dnia wydania zaskarżonej decyzji, tj. do dnia [...] grudnia 2024 r., a więc przez okres ponad 4 lat. Ponadto, organ prawidłowo wyjaśnił jaką funkcję spełnia nałożony środek, wskazując także cel jaki nałożona kara powinna realizować. Ze stanowiska Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jednoznacznie też wynika, że przy wymiarze kary pieniężnej organ ten uwzględnił jako okoliczności wpływające na wymiar kary pieniężnej m.in. czas trwania naruszenia prawa; wykreślenie spółki z rejestru podatników podatku od towarów i usług, z uwagi na składnie "pustych" faktur; zaniechanie wykonania obowiązku ustawowego; brak współdziałania strony z organem w czasie postępowania administracyjnego. W sprawie rozważono więc indywidualne okoliczności popełnienia naruszenia prawa. Organ podkreślił także i opisał cel regulacji normatywnej, podnosząc, że posiadanie w CRBR dokładnych i aktualnych danych o beneficjentach rzeczywistych posiada kluczowe znaczenie dla przeciwdziałania i zwalczania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, a zapobieganie tym zjawiskom służy ochronie ważnego interesu publicznego.W odniesieniu do podniesionego w skardze zarzutu wyznaczenia spółce 5-dniowego terminu na zapoznanie się z aktami i wypowiedzenie w sprawie należy zauważyć, iż postanowieniami z dnia [...] września 2022 r. oraz [...] stycznia 2023 r., a po uchyleniu poprzedniej decyzji organu odwoławczego - postanowieniem z dnia [...] listopada 2024 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wyznaczył spółce pięciodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego. Zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 10 k.p.a., normującym zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu, organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Przepis nie określa długości tego terminu. Tym samym organ wyznaczając pięciodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie nie naruszył zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Jednocześnie należy podkreślić, że na żadnym z etapów postępowania spółka nie była zainteresowana wypowiedzeniem się w sprawie. Skarżąca nie przedłożyła też w wyznaczanych terminach żadnych dodatkowych dowodów. Przy tym akta prowadzonego postępowania zawierają jedynie pisma, których adresatem jest również spółka oraz wydruki z ogólnodostępnych systemów, w tym CRBR i KRS.W konsekwencji, wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, zaskarżona decyzja nie narusza art. 77 § 1 k.p.a., art. 7 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. oraz art. 189d k.p.a.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.., Sąd oddalił skargę.