Wyrok - II OSK 2356/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 marca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemca. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jacek Chlebny (sprawozdawca) Sędziowie sędzia NSA Mirosław Gdesz sędzia del. WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Y.Y. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 566/25 w sprawie ze skargi Y.Y. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 stycznia 2025 r. nr 4/25 w przedmiocOddalono skargę kasacyjną. Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemca. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jacek Chlebny (sprawozdawca) Sędziowie sędzia NSA Mirosław Gdesz sędzia del. WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Y.Y. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 566/25 w sprawie ze skargi Y.Y. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 stycznia 2025 r. nr 4/25 w przedmioc
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
wnioskodawca / wnioskodawczyni
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
19 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Jacek Chlebny
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 15 maja 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 566/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Y.Y. (dalej również: skarżąca lub cudzoziemka) na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej również: Minister) z 8 stycznia 2025 r. w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na nabycie udziału w prawie własności nieruchomości.Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.Wnioskiem z 10 stycznia 2024 r. Y.Y. (obywatelka Ukrainy) wystąpiła na podstawie art. 1 ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U. z 2017 r. poz. 2278; dalej: u.n.n.c.) o udzielenie zezwolenia na nabycie do majątku osobistego udziałów w prawie własności nieruchomości zabudowanej, położonej w R. przy ul. [...], składającej się z działki nr [...] o powierzchni [...].Decyzją z 8 stycznia 2025 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji odmówił wydania zezwolenia na nabycie wnioskowanej nieruchomości. Organ wyjaśnił, że we wniosku o wydanie zezwolenia na nabycie nieruchomości skarżąca wskazała, iż nieruchomość zostanie przez nią zakupiona ze środków pochodzących z oszczędności zgromadzonych w wyniku świadczonej pracy w Ukrainie. Jedynym dokumentem na potwierdzenie powyższego do akt przedłożono zaświadczenia z Państwowej Służby Podatkowej Ukrainy z 19 listopada 2024 r. obejmujące wysokość uzyskanego dochodu z prowadzonej w Ukrainie działalności gospodarczej w latach 2010–2023. Minister stwierdził, że zgodnie z tym zaświadczeniem skarżąca osiągnęła następujące dochody:– 2010 r. – [...] UAH (zgodnie z ówczesnym kursem hrywny tj. ok. [...] zł)– 2011 r. – [...] UAH (ok. [...] zł)– 2012 r. – [...] UAH (ok. [...] zł)– 2013 r. – [...] UAH (ok. [...] zł)– 2014 r. – [...] UAH (ok. [...] zł)– 2015 r. – [...] UAH (ok. [...] zł)– 2016 r. – [...] UAH (ok. [...] zł)– 2017 r. – [...] UAH (ok. [...] zł)– 2018 r. – [...] UAH (ok. [...] zł)– 2019 r. – [...] UAH (ok. [...] zł)– 2020 r. – [...] UAH (ok. [...] zł)– 2021 r. – 2023 r. – 0.Organ zauważył, że zaświadczenie z 19 listopada 2024 r. dotyczy dochodów uzyskanych przez wnioskodawczynię od 2010 r., tj. w okresie obejmującym 14 lat przed złożeniem wniosku. W ocenie organu łączna kwota uzyskanego dochodu przez tak długi okres nie pozwala na uznanie, że skarżąca wykazała źródło pochodzenia środków finansowych na nabycie nieruchomości w cenie [...] zł. W każdym kolejnym roku dochody strony były niższe w porównaniu do roku poprzedniego, zaś w latach 2021–2023 r. skarżąca nie osiągnęła żadnego dochodu. Ponadto w toku postępowania pełnomocnik strony twierdził, że wyżej wskazane środki finansowe skarżąca przewoziła przez granicę w gotówce, jednakże nie był wstanie przedłożyć potwierdzenia ich przewozu, tj. deklaracji celnych, wskazując, że przewożone kwoty nie wymagały zgłoszenia.Minister stwierdził, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika również, iż skarżąca prowadzi w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą. Na potwierdzenie wysokości uzyskanych dochodów przedłożyła jedynie zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w 2023 r. (PIT-36), zgodnie z którym wysokość jej dochodu w 2023 r. wyniosła [...] zł, oraz podsumowanie KPiR za 2024 r. (wysokość przychodu: [...] zł). Podsumowanie to nie zawiera podpisu ani pieczęci i nie jest dokumentem, który dla organu potwierdzałby w wiarygodny sposób wysokość uzyskanego przez wnioskodawczynię dochodu w 2024 r. Minister stwierdził ponadto, że pomimo kilkukrotnych wezwań organu do akt sprawy nie przedłożono innych dokumentów potwierdzających uzyskiwanie przez skarżącą dochodów w Polsce, ani na Ukrainie w 2021 i 2022 r.Mając na uwadze przedłożone dokumenty organ stanął na stanowisku, że dochód osiągnięty przez skarżącą zarówno w Ukrainie, jak i w Polsce, nie może stanowić potwierdzenia wykazania zgromadzenia przez nią, na dzień wydawania decyzji, wystarczających środków finansowych na nabycie prawa własności nieruchomości wskazanej we wniosku. Organ zauważył, że przy analizie dochodów wnioskodawczyni wziął pod uwagę, że z uzyskiwanych dochodów strona musiała zapewnić sobie niezbędne koszty utrzymania, w tym koszty wyżywienia, transportu, jak również zaspokajania innych podstawowych potrzeb socjalno-bytowych, w minimalnym chociażby zakresie. Z przedstawionych przez skarżącą dowodów nie wynika, aby choćby część tych kosztów ponosiły za nią osoby trzecie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej również: Sąd pierwszej instancji) oddalając skargę wskazał, że w rozpoznawanej sprawie cudzoziemka na potwierdzenie, iż nieruchomość zostanie przez nią zakupiona ze środków pochodzących z oszczędności zgromadzonych w wyniku świadczonej pracy w Ukrainie przedstawiła zaświadczenie z Państwowej Służby Podatkowej Ukrainy z dnia 19 listopada 2024 r. potwierdzające wysokość dochodu uzyskanego w latach 2010–2023. Zdaniem Sądu pierwszej instancji organ prawidłowo zauważył, że w każdym kolejnym roku dochody strony były niższe w porównaniu do roku poprzedniego, zaś w latach 2021–2023 r. skarżąca nie osiągnęła żadnego dochodu. Na wezwanie organu cudzoziemka przedstawiła PIT-36, którym wykazała dochody w Polsce w 2023 r. w wysokości [...] zł, a także podsumowanie KPiR za 2024 r., z którego wynika, że przychód w tym roku wyniósł [...] zł. Zdaniem Sądu pierwszej instancji powyższe dowodzi więc, że skarżąca w latach, w których nie osiągnęła żadnego dochodu, lub poziom tego dochodu był niski, musiała wydatkować na utrzymanie siebie i syna środki finansowe uzyskane w latach poprzednich. Okoliczność, że skarżąca osiągnęła wskazane w dowodach dochody nie potwierdza tego, że poczyniła ona z nich znaczne oszczędności, wystarczające na pokrycie kosztów nabycia przedmiotowej nieruchomości.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił stanowisko organu, że dostatecznego dowodu nie mogą stanowić same twierdzenia skarżącej, iż przewiozła ona przez granicę środki pieniężne w gotówce, w ilości dopuszczanej przez prawo. Skarżąca pomija, że w tym przypadku nie jest wiadome oraz nie jest przez nią wykazane, w jakiej wysokości takie środki zostały przewiezione, czy faktycznie taka okoliczność miała miejsce oraz – co istotne dla rozpoznawanej sprawy – jakie było pochodzenie tych środków.Skarżąca pomimo kilkukrotnych wezwań organu nie przedłożyła do akt sprawy innych dokumentów potwierdzających uzyskiwanie przez nią dochodów w Polsce, czy też w Ukrainie w latach 2021–2022. Skarżąca nie przedstawiła także organowi żadnych dowodów na to, że posiada jakiekolwiek oszczędności pochodzące z dochodów osiągniętych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, czy też z innych źródeł, które mogą być przeznaczone na zakup przedmiotowej nieruchomości.W świetle powyższego Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organu, że skarżąca nie wykazała źródła pochodzenia środków finansowych koniecznych na zakup przedmiotowej nieruchomości.W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Y.Y. zarzuciła:I. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:a) art. 1a ust. 1 u.n.n.c. przez cudzoziemców poprzez jego błędne niezastosowanie, które skutkowało wydaniem decyzji odmawiającej skarżącej udzielenia zezwolenia na nabycie udziałów w prawie własności nieruchomości pomimo spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek do jej nabycia, w tym brak jakiegokolwiek zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa w szczególności w zakresie bezpieczeństwa ekonomicznego oraz stabilności obrotu gospodarczego;b) art. 1a ust. 4 i art. 2 ust. 1 pkt. 1 u.n.n.c. oraz § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 20 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych informacji oraz rodzajów dokumentów, jakie jest obowiązany przedstawić cudzoziemiec ubiegający się o wydanie zezwolenia na nabycie nieruchomości (Dz. U. z 2012 r. poz. 729; dalej: rozporządzenie w sprawie dokumentów), poprzez ich błędne niezastosowanie co doprowadziło do wydania decyzji odmawiającej skarżącej zezwolenia na zakup udziałów w prawie własności nieruchomości, pomimo że skarżąca przedłożyła wszelkie wymagane przez przepisy prawa dokumenty, które potwierdzającą okoliczności wskazane we wniosku oraz okoliczności, o których mowa w art. 1a ust. 2 ustawy, a także inne dokumenty umożliwiające ustalenie prawidłowości nabycia nieruchomości, co czyniło jej wniosek kompletnym i zgodnym z wymogami prawnymi;c) § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie dokumentów poprzez ich błędne niezastosowanie co wyraziło się w:– Pominięciu przedstawionych przez skarżącą dokumentów potwierdzających legalne źródło pochodzenia środków finansowych na zakup nieruchomości. Skarżąca przedłożyła zaświadczenie Państwowej Służby Podatkowej Ukrainy z dnia 19 listopada 2024 r., które potwierdza wysokość uzyskiwanego przez nią dochodu w latach 2010–2023. Dokument ten wskazuje jednoznacznie, że środki na zakup nieruchomości pochodziły z oszczędności zgromadzonych w wyniku prowadzenia przez skarżącą działalności gospodarczej, co spełnia wymogi § 2 pkt 6 i § 3 rozporządzenia. Pominięcie tego dokumentu przez organ było bezpodstawne i skutkowało błędną oceną, jakoby skarżąca nie wykazała legalności pochodzenia środków.– Błędnym ustaleniu, że skarżąca nie osiągnęła przychodów w latach 2021–2023. Organ zignorował przedstawione przez skarżącą deklaracje podatkowe PIT-36 za 2023 rok, z których wynika, że osiągnęła dochód w wysokości [...] zł, a także podsumowanie podatkowej księgi przychodów i rozchodów (KPiR) za rok 2024, dokumentujące przychód w wysokości [...] zł. Zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, że skarżąca uzyskała dochody również w ostatnich latach, co podważa ustalenia organu i świadczy o jego błędnej ocenie stanu faktycznego i prawnego.– Bezpodstawnym uznaniu, że brak deklaracji celnej przy przewozie gotówki z Ukrainy oznacza, iż środki te nie zostały wprowadzone do obrotu legalnie. W niniejszej sprawie nie zostało uwzględnione oświadczenie skarżącej, że środki zostały przywiezione w gotówce z Ukrainy, co – przy kwocie nieprzekraczającej równowartości 10.000 euro – zgodnie z obowiązującymi przepisami nie wymaga złożenia deklaracji celnej. Tymczasem organ błędnie przyjął, że brak takiej deklaracji oznacza nielegalne pochodzenie środków, co nie znajduje oparcia ani w przepisach prawa celnego, ani w treści rozporządzenia, do którego zastosowania był zobowiązany.– Błędnym przyjęciu przez organ, że skarżąca nie była w stanie zgromadzić środków na zakup nieruchomości z powodu kosztów utrzymania siebie i dziecka. Organ niezasadnie oczekiwał, że skarżąca wykaże, iż inne osoby partycypowały w jej utrzymaniu, tymczasem § 2 i § 3 rozporządzenia nie nakładają obowiązku przedstawienia takich informacji ani dokumentów. Taka interpretacja organu stanowi nałożenie na cudzoziemca dodatkowego, nieprzewidzianego przepisami, wymogu dowodowego.II. naruszenie przepisów postępowania tj.:a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., poprzez niepełne i nierzetelne rozpoznanie zebranego materiału dowodowego oraz jego dowolną – a nie swobodną – ocenę, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:– Bezzasadne uznanie, że środki przeznaczone przez skarżącą na zakup nieruchomości nie pochodziły z legalnych źródeł, mimo że przedłożone dokumenty, w tym zaświadczenie Państwowej Służby Podatkowej Ukrainy z dnia 19 listopada 2024 r., jednoznacznie potwierdzają, że skarżąca osiągnęła dochód w wysokości około [...] zł. Kwota ta w sposób oczywisty wskazuje na możliwość zgromadzenia oszczędności w wysokości [...] zł, przeznaczonych na zakup udziałów we własności nieruchomości.– Pominięcie okoliczności, że cała kwota [...] zł została już faktycznie wpłacona przez skarżącą w formie zaliczki na poczet zakupu nieruchomości, co dodatkowo potwierdza realność posiadanych środków i ich wykorzystanie zgodnie z deklarowanym celem. Organ nie odniósł się w sposób należyty do tej istotnej okoliczności faktycznej.– Zignorowanie dokumentów złożonych przez skarżącą na potwierdzenie legalnych dochodów osiąganych w Polsce w latach 2023 i 2024, wynikających z prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej. Z dokumentacji tej wynika, że w 2023 r. skarżąca osiągnęła dochód w wysokości [...] zł, a w 2024 r. przychód w wysokości [...] zł. Mimo to organ nie uwzględnił tych danych przy ocenie sytuacji finansowej skarżącej.– Dowolne przyjęcie przez organ, że skarżąca nie była w stanie zaoszczędzić środków finansowych, opierające się wyłącznie na założeniu – niepopartym żadnymi dowodami – że wszystkie jej dochody były przeznaczane na bieżące utrzymanie siebie i dziecka. Dodatkowo organ arbitralnie stwierdził, że skarżąca nie wykazała, iż koszty te były ponoszone przez osoby trzecie, w tym jej męża. Takie stanowisko narusza zasady prowadzenia postępowania dowodowego i stanowi przykład oceny dowodów w oderwaniu od ich rzeczywistej treści.b) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a., art. 9 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a.:– Organ administracji publicznej naruszył przepisy postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez zaniechanie wezwania skarżącej do złożenia wyjaśnień w zakresie ponoszenia kosztów utrzymania jej oraz jej dziecka, mimo że – jak wynika z treści decyzji – okoliczność ta miała kluczowe znaczenie dla oceny możliwości zgromadzenia oszczędności przeznaczonych na zakup nieruchomości. Skarżąca została wezwana jedynie do wykazania legalnego pochodzenia środków przeznaczonych na nabycie nieruchomości, natomiast nie poinformowano jej, że powinna również przedstawić informacje dotyczące źródeł pokrycia bieżących kosztów utrzymania. Mimo to organ oparł swoje wnioski na założeniu, że skarżąca przeznaczała całość swoich dochodów na życie i zarzucił jej brak udowodnienia, że koszty te ponoszone były przez osoby trzecie.– Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, iż skarżąca powinna przedłożyć informacje dotyczące źródeł finansowania kosztów utrzymania jednakże całkowicie pominął fakt, że to organ nie dopełnił obowiązku poinformowania strony o znaczeniu tej okoliczności oraz nie umożliwił jej ustosunkowania się do niej w toku postępowania.Na podstawie tych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Cudzoziemka jednocześnie oświadczyła, że zrzeka się rozprawy. Do skargi kasacyjnej dołączono kserokopie dokumentów w języku obcym.W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:1. Skarga kasacyjna jest niezasadna.2. W rozpoznawanej sprawie odmowa wydania zezwolenia na nabycie nieruchomości była wynikiem uznania, że cudzoziemka nie wykazała źródła pochodzenia kwoty niezbędnej do nabycia wnioskowanej nieruchomości.3. Na uwzględnienie nie zasługują zarzuty naruszenia art. 1a ust. 4 i art. 2 ust. 1 pkt. 1 u.n.n.c. oraz § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie dokumentów.Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.n.n.c. nabycie nieruchomości przez cudzoziemca wymaga zezwolenia. Wniosek o wydanie zezwolenia powinien zawierać: oznaczenie wnioskodawcy i jego statusu prawnego; oznaczenie nabywanej nieruchomości; oznaczenie zbywcy; określenie formy prawnej nabycia nieruchomości; informację o celu i możliwości nabycia nieruchomości (art. 1a ust. 3 u.n.n.c.). Do wniosku cudzoziemiec ubiegający się o wydanie zezwolenia jest obowiązany dołączyć dokumenty potwierdzające okoliczności wskazane we wniosku oraz okoliczności potwierdzające jego więzi z Rzecząpospolitą Polską, a także inne dokumenty umożliwiające ustalenie prawidłowości nabycia nieruchomości (art. 1a ust. 4 u.n.n.c.).Zgodnie z § 2 pkt 6 rozporządzenia w sprawie dokumentów wniosek o wydanie zezwolenia na nabycie nieruchomości powinien zawierać szczegółowe informacje dotyczące źródła pochodzenia środków finansowych na zakup nieruchomości. Rozporządzenie określa wzór wniosku ale nie wymienia, jakie dokumenty należy załączyć na potwierdzenie źródła pochodzenia środków finansowych. Dokumentami tymi w szczególności mogą być umowa o pracę, zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach, zeznanie podatkowe z poprzednich lat, umowa kredytu (A. Dalecka, A. Przewoźny-Paciorek, Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców Komentarz, art. 1a, LEX/el).W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił decyzję o odmowie udzielenia zezwolenia na nabycie nieruchomości przez cudzoziemkę. Zasadnie uznał, że materiał zgromadzony przez organ pozwalał na przyjęcie, że cudzoziemka nie wykazała źródła pochodzenia kwoty niezbędnej do nabycia wnioskowanej nieruchomości, co uzasadnia odmowę udzielenia wnioskowanego zezwolenia.Skarżąca we wniosku o wydanie zezwolenia wskazała, że nieruchomość zostanie przez nią zakupiona ze środków pochodzących z oszczędności zgromadzonych w wyniku świadczonej pracy w Ukrainie. Na okoliczność tego przedstawiła zaświadczenie z Państwowej Służby Podatkowej Ukrainy z 19 listopada 2024 r. obejmujące wysokość uzyskanego dochodu z prowadzonej w Ukrainie działalności gospodarczej w latach 2010–2023. Zaświadczenie to dotyczy dochodów uzyskanych przez wnioskodawczynię w okresie 14 lat przed złożeniem wniosku. Minister i Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznali, że łączna kwota uzyskanego dochodu przez tak długi okres nie pozwala na uznanie, że skarżąca wykazała źródło pochodzenia środków finansowych na nabycie nieruchomości w cenie [...] zł. Zauważyć należy, że w każdym kolejnym roku dochody strony były niższe w porównaniu do roku poprzedniego, zaś w latach 2021–2023 r. skarżąca nie osiągnęła żadnego dochodu w wyniku świadczonej pracy w Ukrainie. Cudzoziemka na wezwanie organu, przedstawiła także PIT-36, którym wykazała dochody w Polsce w 2023 r. w wysokości [...] zł, a także podsumowanie KPiR za 2024 r., z którego wynika, że przychód w tym roku wyniósł [...] zł. Z dokumentów tych wnika, że dochody skarżącej w Polsce były bardzo niskie.Odnosząc się do twierdzenia pełnomocnika, że zaświadczenie z Państwowej Służby Podatkowej Ukrainy potwierdza, że w latach 2010–2023 cudzoziemka osiągnęła dochód w wysokości [...] zł, wskazać należy, iż dokument ten poświadcza, że skarżąca uzyskała znacznie niższy dochód. Z zaświadczenia z Państwowej Służby Podatkowej Ukrainy wynika bowiem, że cudzoziemka osiągnęła dochód w wysokości [...] zł.W kontekście możliwości zaoszczędzenia wskazanej przez cudzoziemkę kwoty, istotne są koszty utrzymania skarżącej i jej syna. Organ i Sąd pierwszej instancji słusznie zauważyli, że skarżąca w latach, w których nie osiągnęła żadnego dochodu, lub poziom tego dochodu był niski, musiała wydatkować na utrzymanie siebie i syna środki finansowe uzyskane w latach poprzednich. Cudzoziemka z uzyskiwanych przez siebie dochodów musiała zapewnić sobie niezbędne koszty utrzymania, w tym koszty wyżywienia, transportu, jak również zaspokajania innych podstawowych potrzeb socjalno-bytowych, w minimalnym chociażby zakresie. Z przedstawionych przez skarżącą dowodów nie wynika, aby choćby część tych kosztów ponosiły za nią osoby trzecie. W świetle powyższego podzielić należy stanowisko organu, że nie można uznać, iż uzyskane dochody pozwalały na znaczne oszczędności, wystarczające na pokrycie kosztów nabycia przedmiotowej nieruchomości.Podzielić należy stanowisko organu, że dostatecznego dowodu nie mogą stanowić same twierdzenia skarżącej, iż przewiozła ona przez granicę środki pieniężne w gotówce, w ilości dopuszczanej przez prawo. Skarżąca pomija, że w tym przypadku nie jest wiadome oraz nie jest przez nią wykazane, w jakiej wysokości takie środki zostały przewiezione, czy faktycznie taka okoliczność miała miejsce oraz – co istotne dla rozpoznawanej sprawy – jakie było pochodzenie tych środków.Podkreślić również należy, że w postępowaniu administracyjnym skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, któremu doręczono wezwania do nadesłania dokumentów potwierdzających źródła pochodzenia kwoty niezbędnej do nabycia wnioskowanej nieruchomości. Organ wzywał stronę do nadesłania dodatkowych dokumentów potwierdzających źródło pochodzenia środków finansowych na nabycie nieruchomości, np. potwierdzenie przewozu środków pieniężnych przez granicę (deklaracje celne), wpłaty na konto; rozliczenia podatkowe z lat ubiegłych, inne dokumenty potwierdzające, skąd pochodzą środki na zakup nieruchomości (wezwanie z 23 lutego 2024 r.); zeznania podatkowe PIT za lata pracy w Polsce, umowę kredytu, promesę udzielenia kredytu, decyzję kredytową (wezwanie z 21 czerwca 2024 r.) W odpowiedzi na te wezwania pełnomocnik skarżącej poinformował, że cudzoziemka przewoziła środki pieniężne przez granicę w gotówce, w ilości dopuszczanej przez prawo w związku z tym nie posiada dokumentów potwierdzających ich przewóz. Pomimo kilkukrotnych wezwań organu do akt sprawy nie przedłożono innych dokumentów potwierdzających uzyskiwanie przez skarżącą dochodów w Polsce, ani na Ukrainie. Skarżąca nie przedstawiła także organowi żadnych dowodów na to, że posiada jakiekolwiek oszczędności pochodzące z dochodów osiągniętych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, czy też z innych źródeł, które mogą być przeznaczone na zakup przedmiotowej nieruchomości. Cudzoziemka nie przedstawiła w szczególności żadnych wyciągów bankowych, które potwierdzałyby wysokość oszczędności oraz wpłat na konto.W rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo stwierdził, że cudzoziemka nie wykazała w sposób wiarygodny posiadania środków finansowych na nabycie prawa własności nieruchomości z realnego oraz legalnego źródła. W konsekwencji należało uznać, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.4. Za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 1a ust. 1 u.n.n.c. Zgodnie z tym przepisem zezwolenie na nabycie nieruchomości przez cudzoziemca jest wydawane na jego wniosek, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego, a także nie sprzeciwiają się temu względy polityki społecznej i zdrowia społeczeństwa.Podkreślić należy, że badając źródło pochodzenia środków, które mają zostać przeznaczone na zakup nieruchomości przez cudzoziemca ubiegającego się o wydanie zezwolenia, Minister kieruje się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa państwa, w pojęciu, którym zawiera się również bezpieczeństwo finansowe i bezpieczeństwo obrotu. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że nie wystarczy, by wnioskodawca wskazał na jakiekolwiek źródło pochodzenia środków finansowych na zakup nieruchomości, lecz musi legitymować się legalnym źródłem pochodzenia tych środków. Musi zatem wykazać, że dysponuje realnie, a nie tylko potencjalnie środkami finansowymi, które chce przeznaczyć na nabycie nieruchomości oraz, że środki w niezbędnej wysokości pochodzą z legalnego źródła, a nie np. z działalności w szarej strefie czy przestępstwa. Przesłanką negatywną wydania zezwolenia na nabycie nieruchomości jest potencjalne zagrożenie interesu państwa, do którego może dojść w przypadku wprowadzania do obrotu środków pochodzących z nieujawnionych lub nielegalnych źródeł. W literaturze jako przykład możliwego zastosowania klauzuli zagrożenia porządku publicznego podaje się tzw. pranie pieniędzy przez wprowadzanie ich do legalnego obrotu w wyniku nabywania nieruchomości. W celu przeciwdziałania temu zjawisku MSWiA ma prawo żądać od cudzoziemca informacji dotyczących ceny nieruchomości, a także informacji i dokumentów świadczących o pochodzeniu środków finansowych, które cudzoziemiec zamierza przeznaczyć na nabycie nieruchomości (P. A. Blajer, Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców. Komentarz, art. 1(a), LEX/el; I. Wereśniak-Masri, Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców w Polsce. Komentarz, Warszawa 2021, s.41).5. Zamierzonego skutku nie mogą odnieść również zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a., art. 9 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a.Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że Minister wyczerpująco zebrał i ocenił materiał dowodowy. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji można bowiem wyprowadzić przekonujące argumenty, które uzasadniają odmowę wydania zezwolenia na nabycie nieruchomości przez cudzoziemkę. Dokonując badania źródła pochodzenia środków finansowych na zakup nieruchomości objętej wnioskiem Minister uwzględnił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poddał szczegółowej analizie wszystkie dowody przedłożone przez skarżącą, a swoją ocenę wyczerpująco i logicznie uzasadnił. Organ kilkukrotnie wzywał stronę do uzupełnienia wniosku o udzielenie zezwolenia na nabycie nieruchomości. W wezwaniach tych wskazywał przykłady dokumentów, które mogą potwierdzić źródło pochodzenia środków na nabycie nieruchomości.6. Odnosząc się do załączonych do skargi kasacyjnej kserokopii dokumentów wskazać należy, że w złożonym środku odwoławczym nie zawarto wniosku o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów. Skarżąca nie wyjaśniła na jaką okoliczność zostały przedstawione te dokumenty. Zauważyć również należy, że dołączone do skargi kasacyjnej dokumenty to nieuwierzytelnione kserokopie, które zostały sporządzone w języku obcym. Cudzoziemka nie przedłożyła tłumaczenia na język polski przedstawionych dokumentów.7. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a..