Postanowienie - I OZ 693/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 12 listopada 2025
Teza
Odrzucono zażalenie. Odrzucenie zażalenia, Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.Z. i P.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 sierpnia 2025 r. sygn. akt II SAB/Wr 1153/24 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi G.Z. i P.Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 lipca 2024 r. sygn.Odrzucono zażalenie. Odrzucenie zażalenia, Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.Z. i P.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 sierpnia 2025 r. sygn. akt II SAB/Wr 1153/24 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi G.Z. i P.Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 lipca 2024 r. sygn.
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
12 listopada 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Krzysztof Sobieralski
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zwany dalej "Sądem I instancji", odrzucił zażalenie G.Z. i P.Z., zwanych dalej "skarżącymi" od postanowienia Sądu I instancji z dnia 30 grudnia 2024 r. odrzucającego skargę kasacyjną od postanowienia Sądu I instancji z dnia 28 listopada 2024 r., którym odrzucono skargę G.Z. i P.Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 lipca 2024 r., sygn. akt II SAB/Wr 550/24.Pismem z dnia 9 marca 2025 r., Z.Z. przesłał jako pełnomocnik skarżących zażalenie na ww. postanowienie z dnia 10 lutego 2025 r.W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Sądu I instancji z dnia 10 marca 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżących do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia oraz do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie skarżących z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych i fiskalnych zażalenia.Pismem z dnia 15 maja 2025 r., Z.Z. przesłał jako pełnomocnik skarżących zażalenie na ww. postanowienie z dnia 15 kwietnia 2025 r.W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Sądu I instancji z dnia 15 maja 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżących do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia oraz do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie skarżących, wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalnych, a także zwrócił uiszczoną kwotę wpisu.Pismem z dnia 10 lipca 2025 r., Z.Z. przesłał jako pełnomocnik skarżących zażalenie na ww. postanowienie z dnia 13 czerwca 2025 r.W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Sądu I instancji z dnia 10 lipca 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.Pismem z dnia 3 sierpnia 2025 r. Z.Z. przesłał do Sądu I instancji wniosek o udostępnienie informacji publicznej, na które udzielono odpowiedzi w piśmie datowanym na dzień 7 sierpnia 2025 r.Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie skarżących z powodu nieuzupełnienia w terminie braków fiskalnych zażalenia.Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący reprezentowani przez Z.Z. wnieśli zażalenie.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie podlega odrzuceniu.W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie do art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.Skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika, w toku postępowania przed Sądem I instancji składali kilkukrotnie nieopłacone zażalenia, i – pomimo wymogów art. 46 § 3 P.p.s.a. – do żadnego z nich nie załączono pełnomocnictwa dla Z.Z. Pomimo wzywania skarżących do uzupełnienia braków: formalnego i fiskalnego, tylko w jednym przypadku doszło do wpłaty kwoty 100 zł. Już w tym miejscu stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału II Sądu I instancji, a także jego Zastępca, w prawidłowy sposób zastosowali przepisy wzywając do uiszczenia wpisu oraz przedłożenia pełnomocnictwa, a kierowane pisma wraz z pouczeniem były jednoznaczne i zrozumiałe, a nadto wskazywały odpowiednie przepisy będące ich podstawą. Kwestia pobierania wpisu sądowego od zażalenia została ponadto pełnomocnikowi skarżących dodatkowo wyjaśniona w piśmie z dnia 7 sierpnia 2025 r.Powyżej opisane działania ocenić należy jako nadużycie prawa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że nadużycia prawa dochodzi w sytuacjach, gdy strona podejmuje prawnie dozwolone działania dla celów innych, niż przewidziane przez ustawodawcę. Każde prawo podmiotowe, w tym prawo do sądu, przyznane jest przez normę prawną w celu ochrony interesów uprawnionego. Prawo to winno być jednak wykonywane zgodnie z celem, na który zostało przyznane. W konsekwencji zachowanie, które formalnie zgodne jest z literą prawa, lecz sprzeciwia się jej sensowi, nie może zasługiwać na ochronę. Nadużyciem prawa jest zatem wykorzystywanie instytucji procesowej wbrew jej funkcji i celowi. Funkcją i celem postępowania sądowoadministracyjnego jest rozstrzygnięcie sporu między stronami co do legalności działania lub bezczynności (przewlekłości) organu administracji publicznej, rzutujących na prawa lub obowiązki strony. Ocena, czy doszło do nadużycia prawa procesowego, odnosić się musi do sfery motywacyjnej strony – konieczna jest pewność, że strona, składając zażalenie, czyni to w innym celu aniżeli jego wzruszenie (por. postanowienie NSA z dnia 7 sierpnia 2025 r., sygn. akt II FZ 56/25).Wniesione przez skarżących zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 25 sierpnia 2025 r., nie zostało opłacone, jak i nie dołączono do niego dokumentu pełnomocnictwa, co powoduje, że obarczone zostało brakami uniemożliwiającymi jego rozpoznanie. Podkreślić należy, że Sąd I instancji w ramach tej sprawy wielokrotnie już (nieprawomocnymi) postanowieniami odrzucał zażalenia skarżących z tych samych powodów.Wobec powyższego należało dojść do wniosku, iż skarżący składając poprzez pełnomocnika, bez przedstawienia dokumentu pełnomocnictwa, kolejne nieopłacone zażalenie, mimo pouczenia zawartego przy doręczeniu, w którym wyraźnie wskazano, że od zażalenia pobiera się wpis wynoszący 100 zł (wraz z możliwymi sposobami jego uiszczenia) oraz wskazano treść art. 46 § 3 P.p.s.a., nadużyli prawa do sądu. Wielokrotne postępowanie w ten sam sposób przez skarżących celowo przedłużają postępowanie i uniemożliwiają jego zakończenie.W tym stanie rzeczy konieczne stało się, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 P.p.s.a., odrzucenie zażalenia, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w sentencji postanowienia.., odrzucenie zażalenia, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w sentencji postanowienia.