sygn. III OSK 677/25 3 lutego 2026 Naczelny Sąd Administracyjny

Wyrok - III OSK 677/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 3 lutego 2026

Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Sprawy dyrektorów szkół6392 Skargi na uchwały rady powiatu w przedmiocie ... (art. 87 i 88. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (sprawozdawca) Protokolant: starszy asystent sędziego Krzysztof Książek po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Ke 582/24 w sprawie ze skargi M. S. na uchwałę Zarządu Powiatu w O. z dnia [Oddalono skargę kasacyjną. Szkolnictwo wyższe, Sprawy dyrektorów szkół6392 Skargi na uchwały rady powiatu w przedmiocie ... (art. 87 i 88. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (sprawozdawca) Protokolant: starszy asystent sędziego Krzysztof Książek po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Ke 582/24 w sprawie ze skargi M. S. na uchwałę Zarządu Powiatu w O. z dnia [
Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono skargę
Typ sprawy sprawa cywilna
Etap skarga kasacyjna
Tryb rozprawa
Role w sprawie
odwołujący apelujący / skarżący
Data orzeczenia 3 lutego 2026
Sąd Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący Jerzy Stelmasiak
Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę kasacyjną

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (sprawozdawca) Protokolant: starszy asystent sędziego Krzysztof Książek po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Ke 582/24 w sprawie ze skargi M. S. na uchwałę Zarządu Powiatu w O. z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na dyrektora zespołu szkół oddala skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 30 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Ke 582/24 oddalił skargę M. S. (dalej skarżący) na uchwałę Zarządu Powiatu w O. (dalej Zarząd Powiatu) z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na dyrektora zespołu szkół.W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał w pierwszej kolejności, że uchwałą z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w sprawie odwołania dyrektora Zespołu Szkół w O. im. [...], po uzyskaniu pozytywnej opinii Świętokrzyskiego Kuratora Oświaty w Kielcach, Zarząd Powiatu w O. odwołał skarżącego ze stanowiska dyrektora ww. Zespołu Szkół z końcem roku szkolnego 2021/2022 tj. 31 sierpnia 2022 r. Następnie w dniu [...] września 2022 r. Zarząd Powiatu w O. podjął kontrolowaną aktualnie przez Sąd uchwałę nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na dyrektora Zespołu Szkół w O. im. [...]. Podstawą materialnoprawną tej ostatniej uchwały był art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1526) zwanej dalej u.s.p. w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 i art. 63 ust. 1 i 10 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 1082 ze zm.).Oceniając przebieg postępowania Sąd uznał, że nie ulega wątpliwości, że w dacie podjęcia uchwały z dnia [...] września 2022 r. o ogłoszeniu konkursu na dyrektora Zespołu Szkół w O. im. [...], uchwała odwołująca dyrektora z dnia [...] sierpnia 2022 r. nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Nie została także stwierdzona jej nieważność czy też wstrzymana wykonalność przez organ nadzoru w trybie art. 79 ust. 1 i 2 u.s.p.Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarga na tę uchwałę wpłynęła do organu 14 września 2022 r. (wpływ skargi do WSA w Kielcach – 17 października 2022 r.), a więc już po podjęciu uchwały zaskarżonej w niniejszej sprawie, co wynika z akt sprawy II SA/Ke 517/22. Nieprawomocnym wyrokiem, jaki zapadł w tej sprawie 25 stycznia 2023 r. WSA w Kielcach stwierdził nieważność uchwały Zarządu Powiatu w O. z dnia [...] sierpnia 2022 r. Tym samym, w chwili wydawania zaskarżonej uchwały z dnia [...] września 2022 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na dyrektora Zespołu Szkół w O., uchwała o odwołaniu skarżącego pozostawała w obrocie prawnym i wywoływała skutki prawne, co oznacza, że nie było prawnych przeszkód do ogłoszenia konkursu na dyrektora szkoły. Nie można zatem podzielić stanowiska prezentowanego w skardze, że w dacie podejmowania zaskarżonej uchwały - a na tę właśnie datę sąd administracyjny przeprowadza kontrolę jej zgodności z prawem - nie istniał wakat na stanowisku dyrektora, gdyż stanowisko to było formalnie obsadzone.Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach nie ma także racji skarżący zarzucając, że uchwała z dnia [...] września 2022 r. została podjęta przedwcześnie, skoro odwołanie go ze stanowiska (dokonane uchwałą z dnia 26 sierpnia 2022 r.) było nieprawomocne. Z chwilą podjęcia uchwały przez organ powiatu staje się ona wykonalna i wywołuje określone skutki prawne, chyba, że nastąpi wstrzymanie jej wykonania, do czego uprawniony jest organ nadzoru na podstawie art. 79 ust. 2 u.s.p. lub sąd administracyjny w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a. W stanie sprawy wykonalność uchwały odwołującej dyrektora nie została wstrzymana w dacie podejmowania uchwały objętej skargą, nie ma więc żadnych prawnych przesłanek do zaakceptowania poglądu, że Zarząd Powiatu winien wstrzymać się z ogłoszeniem konkursu do czasu uprawomocnienia się uchwały o odwołaniu skarżącego ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w O., co w stanie sprawy oznaczałoby oczekiwanie na rozpoznanie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Kielcach w sprawie II SA/Ke 517/22.Zdaniem Sądu podkreślenia jednocześnie wymaga, że podejmując zaskarżoną uchwałę przed upływem terminu do jej zaskarżenia do sądu administracyjnego, organ ponosi ryzyko w sferze prawa pracy i prawa cywilnego, w tym w zakresie ewentualnych roszczeń odszkodowawczych w razie prawomocnego stwierdzenia nieważności uchwały o odwołaniu ze stanowiska dyrektora szkoły bądź stwierdzenia, że została ona podjęta z naruszeniem prawa. Okoliczność ta nie ma jednak znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej uchwały z prawem administracyjnym, jeżeli została podjęta w czasie, gdy uchwała odwołująca dyrektora pozostawała w obrocie prawnym, a z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie.Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w stanie kontrolowanej sprawy uchwała z dnia [...] września 2022 r. przestała wywoływać skutki prawne dopiero z dniem stwierdzenia jej nieważności w wyroku z dnia 25 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Ke 571/22, o czym stanowi art. 152 P.p.s.a. Nie oznacza to jednak, że już teraz można mówić o trwałym wyeliminowaniu tej uchwały z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc, gdyż wyrok z dnia 25 stycznia 2023 r. nadal jest nieprawomocny.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł M. S., zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść zapadłego orzeczenia, tj.:a) art. 134 § 1 P.p.s.a, i nieskontrolowanie zaskarżonej decyzji poza granice zakreślone w skardze, naruszenie powyższych przepisów postępowania sądowoadministracyjnego przez Sąd miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem Sąd nie powinien oddalać skargi, a powinien uznać za nieważną zaskarżoną uchwałę, w szczególności z uwagi na naruszenia przez Sąd art. 7, 8, 10, 77, 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.) zwanej dalej K.p.a., a także przez organ - Wojewodę Świętokrzyskiego oraz WSA w Kielcach w sprawie II SA/Ke 517/22 przepisów postępowania, w tym 79 ust. 2 u.s.p. i art. 61 § 3 P.p.s.a.;b) art. 127 K.p.a. w zw. 78 Konstytucji RP poprzez pozbawienie skarżącego prawa do wzruszenia wydanej uchwały o ogłoszeniu konkursu na dyrektora szkoły, albowiem uchwała o ogłoszeniu konkursu na dyrektora Zespołu Szkół w O. została wydana 12 dni od daty wydania uchwały odwołującej skarżącego z funkcji dyrektora szkoły, a organ nadzorczy w tym przypadku Wojewoda Świętokrzyski dysponował 30 dniowym terminem do rozpoznania skargi na uchwałę odwołującą skarżącego ze stanowiska dyrektora, a więc skarżący nie miał realnej szansy choćby wstrzymania wykonania uchwały odwołującej go ze stanowiska dyrektora przed wydaniem uchwały o ogłoszeniu konkursu na dyrektora szkoły;2) obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 63 ust. 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że zaskarżona uchwała została wydana zgodnie z prawem, albowiem w dniu wydania uchwały o ogłoszeniu konkursu istniał wolny wakat na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w O. w sytuacji, kiedy zdaniem skarżącego materiał dowodowy i okoliczności sprawy wskazują, że organ nie mógł wydać uchwały o konkursie na stanowisko dyrektora, albowiem nie istniał w tym czasie wolny wakat z uwagi na uznanie uchwały o odwołaniu dyrektora szkoły za nieważną.W oparciu o powyższe zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez stwierdzenie nieważności uchwały Zarządu Powiatu w O. z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na Dyrektora Zespołu Szkół w O., ewentualnie o uchylenie wyroku o sygn. II SA/Ke 582/24 i uchylenie zaskarżonej uchwały. Jednocześnie wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, a także rozpoznanie sprawy na rozprawie.Odpowiedzi na skargę kasacyjną nie wniesiono.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę przesłanki uzasadniające nieważność postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a. oraz przesłanki uzasadniające odrzucenie skargi bądź umorzenie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, stosownie do treści art. 189 P.p.s.a. Żadna z powyższych przesłanek w tej sprawie nie zaistniała.Stosownie do treści art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 176 P.p.s.a. strona skarżąca kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku Sądu pierwszej instancji i szczegółowo je uzasadnić wskazując, które przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów wnoszącego skargę kasacyjną.Zgodnie z art. 193 zdanie drugie P.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Mając na uwadze tę szczególną regulację w stosunku do art. 141 § 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekając o oddaleniu skargi kasacyjnej mógł zrezygnować z przedstawienia pełnej relacji co do przebiegu sprawy i sprowadzić swoją dalszą wypowiedź tylko do rozważań mających znaczenie dla oceny podstaw kasacyjnych (por. wyrok NSA z 12 grudnia 2023 r. sygn. akt I FSK 1623/23; wyrok NSA z 23 maja 2023 r. sygn. akt II OSK 1780/20).Skarga kasacyjna jest niezasadna.W sytuacji, gdy strona skarżąca kasacyjnie zarzuca naruszenie zarówno prawa materialnego, jak i naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności należy ustosunkować się do zarzutów, które dotyczą naruszenia przez sąd tych ostatnich przepisów. Dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy, albo że został skutecznie podważony, można przejść do skontrolowania prawidłowości wykładni prawa lub subsumcji stanu faktycznego do zastosowanego przez sąd przepisu prawa materialnego.Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w zakresie obejmującym wadliwe zastosowanie art. 134 § 1 P.p.s.a. polegające na nieskontrolowaniu zaskarżonej decyzji poza granice zakreślone w skardze, skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach powinien uznać za nieważną zaskarżoną uchwałę w szczególności z uwagi na naruszenia przez Sąd art. 7, 8, 10, 77, 107 § 3 K.p.a., a także przez organ - Wojewodę Świętokrzyskiego oraz WSA w Kielcach w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 517/22 przepisów postępowania, w tym 79 ust. 2 u.s.p. i art. 61 § 3 P.p.s.a.Oceniając ten zarzut należy w pierwszej kolejności podnieść, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Tak wojewódzkie sądy administracyjne jak i Naczelny Sąd Administracyjny prowadzą postępowania na podstawie przepisów procesowych uregulowanych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny w tej sprawie nie może oceniać naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 i art. 107 § 3 K.p.a., skoro Sąd ten przepisów tych ani nie stosował, ani też nie mógł ich stosować.Nie jest zasadny zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 134 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, za wyjątkiem art. 57a P.p.s.a. Art. 57a P.p.s.a. w wersji obowiązującej w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały dotyczył skargi na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej. Przepis ten nie znajdował zastosowania w tej sprawie.Sąd pierwszej instancji nie przekroczył granic rozpoznawania sprawy, ponieważ skarga dotyczyła uchwały Zarządu Powiatu w O. z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w O. im. [...] i przedmiot tej właśnie sprawy sądowoadministracyjnej został rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Z art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika, że sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, to jednak jest związany granicami danej sprawy, ponieważ ustawodawca wprost stanowi, że "sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy" (por. wyrok NSA z 12 grudnia 2016 r. sygn. akt II GSK 1142/15). W zakresie naruszenia art. 134 § 1 P.p.s.a. nie można skutecznie kwestionować dokonanej przez Sąd oceny ustalonego stanu faktycznego z punktu widzenia jego zgodności lub niezgodności z mającym zastosowanie w sprawie stanem prawnym, czy też prawidłowości dokonanej przez Sąd oceny działań organu administracji publicznej pod kątem zachowania przepisów procedur obowiązujących ten organ (por. wyrok NSA z 11 kwietnia 2024 r. sygn. akt III OSK 616/22; wyrok NSA z 7 lutego 2024 r. sygn. akt I OSK 2268/20).Wbrew twierdzeniu strony skarżącej kasacyjnie w tej sprawie Sąd pierwszej instancji nie rozstrzygał jedynie w granicach zarzutów zawartych w skardze, ale skontrolował całą zaskarżoną uchwałę oceniając jej legalność także na podstawie innych przepisów. W skardze strona skarżąca zarzuciła Zarządowi Powiatu naruszenie art. 63 ust. 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe, a w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji przytoczył jako podstawy swojego orzekania także inne przepisy.W ramach tego zarzutu strona skarżąca kasacyjnie podniosła nadto, że także organ nadzoru (Wojewoda Świętokrzyski) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 517/22 naruszyły przepisy postępowania, w tym 79 ust. 2 u.s.p. i art. 61 § 3 P.p.s.a. Tak sformułowany zarzut jest bezzasadny. W tej sprawie nie można oceniać innej sprawy. Art. 79 ust. 2 u.s.p. organ nadzoru, wszczynając postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały lub w toku tego postępowania, może wstrzymać wykonanie uchwały. Jak wynika z akt sprawy w zakresie uchwały objętej tą sprawą nie został wydany akt nadzoru przez właściwego Wojewodę, ani też nie zostało wstrzymane jej wykonywanie w toku postępowania nadzorczego. Takie uchwały nie będące aktami z zakresu spraw finansowych lub aktami prawa miejscowego nie podlegają obligatoryjnemu przekazaniu organowi nadzoru celem oceny ich zgodności z prawem. Także w tej sprawie strona skarżącą nie wnosiła do Sądu pierwszej instancji o wstrzymanie wykonywania zaskarżonej uchwały na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Tym samym w tej sprawie zarzuty naruszenia art. 79 ust. 2 u.s.p. i art. 61 § 3 P.p.s.a. są bezzasadne. Natomiast w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 517/22 została wniesiona skarga kasacyjna podlegająca rozpoznaniu w innej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.Nie jest zasadny zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 127 K.p.a. w związku z art. 78 Konstytucji RP. Pomijając już bezsporną okoliczność, że sądy administracyjne nie stosują przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dodatkowo należy podnieść, że art. 127 K.p.a. dotyczy wnoszenia środków zaskarżenia od decyzji administracyjnych i przepis ten w ogóle nie ma zastosowania do trybu skarżenia uchwał organów powiatu w przedmiocie ogłoszenia konkursu na stanowisko kierownicze w szkole.Zgodnie z art. 78 Konstytucji RP każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji, a wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżania określa ustawa. Pomijając okoliczność, że w tej sprawie nie wydano decyzji, to nie można w żaden sposób uznać, aby stronę skarżącą kasacyjnie pozbawiono prawa do wniesienia środka zaskarżenia na uchwałę z dnia [...] września 2022 r. nr [...] Zarządu Powiatu w O.. Strona skarżąca kasacyjnie wniosła na tą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach i skarga ta spowodowała kontrolę pod względem legalności zaskarżonej uchwały. Wniosła od wyroku Sądu pierwszej instancji także skargę kasacyjną, która rozpoznawana jest w tej sprawie. Nie można więc twierdzić, że pozbawiono skarżącego kasacyjnie prawa do wzruszenia wydanej uchwały o ogłoszeniu konkursu na dyrektora szkoły i to z tego powodu, że uchwała o ogłoszeniu konkursu na dyrektora Zespołu Szkół w O. została wydana 12 dni od daty wydania uchwały odwołującej skarżącego z funkcji Dyrektora Zespołu Szkół. Także kwestia wstrzymania wykonywania innej uchwały objętej inną sprawą nie może być oceniana w tej sprawie.Nie może też zostać uznany za trafny zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji prawa materialnego poprzez dokonanie błędnej wykładni art. 63 ust. 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe polegającej na uznaniu, że zaskarżona uchwała została wydana zgodnie z prawem, ponieważ w dniu jej wydania istniał wakat na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w O. w sytuacji, kiedy zdaniem skarżącego kasacyjnie materiał dowodowy i okoliczności sprawy wskazują, że organ nie mógł wydać uchwały o konkursie na stanowisko dyrektora, albowiem nie istniał w tym czasie wakat z uwagi na uznanie uchwały o odwołaniu dyrektora szkoły za nieważną.Zarzut ten opiera się na przekonaniu skarżącego kasacyjnie, że wcześniejsza uchwała Zarządu Powiatu w O. z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w sprawie odwołania Dyrektora Zespołu Szkół w O. im. [...] jest nieważna. Uchwała organu powiatu jest nieważna tylko wtedy, gdy rozstrzygniecie nadzorcze stwierdzające jej nieważność stało się ostateczne lub wyrok sądu administracyjnego stwierdzający jej nieważność stał się prawomocny. Taka sytuacja w tej sprawie nie zachodzi. Wprawdzie w innej sprawie o sygn. akt II SA/Ke 517/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził nieważność uchwały Zarządu Powiatu w O. z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...], tym niemniej wyrok ten nie jest prawomocny. Tym samym uchwała ta (tj. z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...]) nie została unieważniona. Całość argumentacji skargi kasacyjnej opiera się na przekonaniu strony skarżącej kasacyjnie, jakoby uchwała z dnia [...] sierpnia 2022 r. była nieważna. Wprawdzie w tej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie kontroluje skargi kasacyjnej wniesionej w innej sprawie - tj. w od wyroku WSA w Kielcach z dnia 25 stycznia 2023 r. sygn. akt II SA/Ke 517/22 - to jednak z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny ma wiedzę o wniesieniu od tego wyroku skargi kasacyjnej.Niewątpliwie w tej sprawie Zarząd Powiatu w O. podjął czynności związane z wszczęciem postępowania konkursowego przed rozstrzygnięciem sądu administracyjnego co do zgodności z prawem wcześniejszej uchwały odwołującej skarżącego kasacyjnie ze stanowiska kierowniczego w Zespole Szkół w O.. Jednakże jak trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji, uchwała z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] weszła w życie z dniem podjęcia i obowiązywała także w dacie [...] września 2022 r. (tj. dacie podjęcia zaskarżonej w tej sprawie uchwały). Gdyby ta wcześniejsza uchwała została prawomocnie unieważniona, a więc wyeliminowana z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc, to wówczas także wszczęte postępowanie konkursowe obarczone byłoby istotną wadą, jednak taka sytuacja w tej sprawie nie zaistniała.Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela także argumentacji, jakoby w tej sprawie zaistniała luka prawna uniemożliwiająca skarżącemu kasacyjnie wzruszanie podjętych uchwał. Skarżący kasacyjnie nie tylko miał prawo do zaskarżenia zarówno uchwały odwołującej go z zajmowanego stanowiska kierowniczego w szkole, ale także zaskarżył uchwałę wszczynającą postępowanie konkursowe celem wyłonienia kandydata na to stanowisko. Ponadto skarżący kasacyjnie mógł przystąpić do konkursu na stanowisko dyrektora szkoły, co pozwoliłoby na ewentualne skarżenie także kolejnych uchwał podejmowanych w procedurze konkursowej.Zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 63 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe jest bezzasadny, ponieważ przepis ten stanowi, że stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę. Przedmiotem tej sprawy nie było powierzenie stanowiska dyrektora szkoły. Art. 29 ust. 1 pkt 2 tej ustawy zawiera przepis kompetencyjny, zgodnie z którym kompetencje obejmujące m.in. uprawnienie wynikające z art. 63 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu lub zarząd województwa. Ponieważ prowadzenie szkół ponadpodstawowych należy do zadań własnych powiatu, to ww. kompetencje wykonuje zarząd powiatu. Jednak z uwagi na to, że przedmiotem tej sprawy nie było powierzanie stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół w O., to także i zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe jest bezzasadny.W związku z powyższym w okolicznościach tej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.., oddalił skargę kasacyjną.