Postanowienie - I OSK 258/24 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 marca 2026
Teza
Odrzucono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Monika Nowicka Sędziowie: sędzia NSA Jolanta Rudnicka sędzia del. WSA Agnieszka Miernik (sprawozdawca) Protokolant starszy asystent sędziego Marta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Stowarzyszenia A. w X. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 października 2023 r. sygn. akt II SA/Sz 581/23 w sprawie ze skargi B.B. na ocenę Ośrodka Adopcyjnego SOdrzucono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Monika Nowicka Sędziowie: sędzia NSA Jolanta Rudnicka sędzia del. WSA Agnieszka Miernik (sprawozdawca) Protokolant starszy asystent sędziego Marta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Stowarzyszenia A. w X. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 października 2023 r. sygn. akt II SA/Sz 581/23 w sprawie ze skargi B.B. na ocenę Ośrodka Adopcyjnego S
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
sprawa karna
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Tematy
samorząd terytorialny
Role w sprawie
prokurator
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
wnioskodawca
uczestnik
Data orzeczenia
19 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Agnieszka Miernik
Podstawa prawna
art. 115
krio
art. 145
ppsa
art. 177
ppsa
art. 176
ppsa
art. 173
ppsa
art. 175
ppsa
art. 221
ppsa
art. 178
ppsa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (8)
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 26 października 2023 r. sygn. akt II SA/Sz 581/23 uchylił zaskarżoną przez B.B. ocenę Ośrodka Adopcyjnego Stowarzyszenia A. w X. z 10 maja 2023 r. nr 7/2023 w przedmiocie wstępnej oceny kandydata do przysposobienia dziecka.Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:B.B. wnioskiem z 14 marca 2023 r. (data wpływu 21 marca 2023 r.) zwrócił się do Ośrodka Adopcyjnego Stowarzyszenia A. w X. (powoływanej dalej również jako "Ośrodek Adopcyjny") o wszczęcie procedury adopcyjnej.Ośrodek Adopcyjny, działając na podstawie art. 172 ust. 10 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2022 r. poz. 447 ze zm.), w dniu 10 maja 2023 r. wydał dokument nr 7/2023 potwierdzający przeprowadzenie wstępnej oceny kandydata do przysposobienia dziecka zawierający wskazanie, że wstępna ocena jest negatywna. Wstępna ocena została podpisana przez psychologa C.C. oraz Dyrektora D.D.Opisanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił skargę B.B. na wstępną ocenę Ośrodka Adopcyjnego.W ocenie Sądu I instancji, w sprawie jest bezsporne, że B.B. dołączył do wniosku o wszczęcie procedury adopcyjnej wszystkie wymagane przepisami prawa dokumenty i informacje. Natomiast wstępna ocena zawiera stwierdzenia, które nie znajdują oparcia w jakiejkolwiek dokumentacji i tym samym nie mogą być poddane kontroli sądowej. W szczególności, z rozmowy przeprowadzonej przez psychologa ze skarżącym nie sporządzono notatek bądź zapisków, w oparciu o które byłoby możliwe stwierdzenie jakie pytania zostały mu zadane i w jaki sposób na nie odpowiedział. Tym samym wyklucza to możliwość oceny, czy odpowiedzi skarżącego były wymijające czy też treść pytań była na tyle niejasna, że wykluczało to jednoznaczną odpowiedź. Organ zarzucając stronie "lakoniczne prezentowanie treści na swój temat", czy też formułowanie wypowiedzi "w sposób niepozwalający na czytelne ustalenie istotnych faktów", nie podał jakichkolwiek przykładów takich wypowiedzi, ani nie wskazał jakie istotne fakty podlegały ustaleniu. Natomiast w kontekście podanych przez skarżącego informacji w uzupełniającym życiorysie o związkach, w których pozostawał, dokument zawierający wstępną ocenę nie precyzuje powodów przyjęcia oceny, że podane informacje są niewystarczające i nie wskazuje w jakim zakresie te informacje wymagają uzupełnienia.Sąd I instancji zgodził się także ze skarżącym, że dokonana przez organ wykładnia przepisów art. 1141 § 1 oraz art. 115 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.r.o.", jest błędna. W opinii Ośrodka Adopcyjnego, dziecko przysposobić może wyłącznie osoba samotna lub osoba pozostająca w związku małżeńskim. W ocenie Sądu I instancji, ze wskazanych uregulowań nie można wywieść poglądu, że osoba pozostająca w nieformalnym związku nie może przysposobić dziecka samodzielnie. Bez wątpienia, osoba taka nie może przysposobić dziecka wspólnie z osobą, z którą pozostaje w związku, ponieważ byłoby to sprzeczne z art. 115 § 1 K.r.o. Jednakże w wypadku skarżącego taka sytuacja nie zachodzi, bowiem stara się on o adopcję singularną.Konkludując, Sąd I instancji uznał, że zaskarżona wstępna ocena nie spełnia wymagań z art. 172 ust. 11 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, gdyż nie zawiera wskazania obszarów wymagających poprawy i nie uzasadnia szczegółowo przyczyny negatywnej wstępnej oceny.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Stowarzyszenie A. (powoływane dalej jako "Stowarzyszenie") zaskarżając wyrok w całości i zarzucając Sądowi I instancji:I) naruszenie prawa materialnego, to jest:1) art. 1141 K.r.o. przez błędną wykładnię skutkującą uznaniem, że zatajenie przez kandydata do przysposobienia dziecka informacji o pozostawaniu przez niego w związku, informacji o charakterze relacji, w której kandydat pozostaje, a także informacji o osobie, z którą kandydat tworzy rodzinę, nie implikuje wniosku, że kwalifikacje osobiste kandydata nie uzasadniają przekonania, że będzie on należycie wywiązywał się z obowiązków przysposabiającego, podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, że opisane "zachowanie kandydata wskazuje na to, że kwalifikacje osobiste nie uzasadniają przekonania, że będzie należycie wywiązywał się z obowiązków przysposabiającego";2) art. 1141 K.r.o. przez błędną wykładnię skutkującą uznaniem, że dziecko singularnie może przysposobić osoba pozostająca w związku nieformalnym, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu nakazuje przyjąć, że na podstawie wskazanego przepisu dziecka nie może singularnie przysposobić osoba pozostająca w konkubinacie, zwłaszcza pozostająca w stałym, wieloletnim, nieformalnym związku, tworząca rodzinę z partnerem, z którym to partnerem w rzeczywistości dziecko będzie wychowywane;II) naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:1) art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", w związku z art. 172 ust. 5 w związku z art. 161 ust. 1 i 2 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej przez przyjęcie, że organ nie był uprawniony do uzyskania informacji o osobie, która pozostaje w nieformalnym, stałym, wieloletnim związku z kandydatem adopcyjnym, podczas gdy te informacje, z uwagi na to że dziecko będzie się wychowywało w rodzinie, którą tworzy kandydat pozostający w konkubinacie, pozostają istotne dla procedury adopcyjnej, ponieważ pozostają istotne dla oceny, czy kwalifikacje osobiste kandydata uzasadniają przekonanie, że będzie on należycie wywiązywał się z obowiązków przysposabiającego;2) art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775), powoływanej dalej jako "K.p.a.", przejawiające się w tym, że Sąd I instancji w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej, nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w szczególności dokumentu w postaci notatki służbowej z 13 marca 2023 r., notatki służbowej z 4 kwietnia 2023 r., notatki służbowej z 14 kwietnia 2023 r., notatki służbowej z 19 czerwca 2023 r., w wyniku czego uchylił opinię organu o kandydacie, podczas gdy materiał dowodowy był wystarczający do wydania opinii, opinia pozostawała prawidłowa, w związku z czym skarga wnioskodawcy powinna zostać oddalona;3) art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 172 ust. 11 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej przejawiające się w tym, że Sąd I instancji w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej przyjął, że wydana przez organ opinia nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 172 ust. 11 ww. ustawy, podczas gdy opinia uzasadnia szczegółowo przyczyny negatywnej wstępnej oceny, a jednocześnie nie stwierdzono obszarów wymagających poprawy, stąd też nie było podstaw do ich wskazania.Z uwagi na powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi w całości. Ewentualnie, wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania Wniesiono też o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.Ponadto, wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów:a) notatki służbowej z 7 listopada 2023 r.,b) oświadczenia dyrektor Ośrodka Adopcyjnegona okoliczność: braku kwalifikacji osobistych wnioskodawcy uzasadniających przekonanie, że będzie on należycie wywiązywał się z obowiązków przysposabiającego, braku wiarygodności wnioskodawcy, składania przez wnioskodawcę oświadczeń niezgodnych z rzeczywistością, a mających na celu uzyskanie korzystnego rozstrzygnięcia, a także wpływu związku i relacji, w których pozostaje wnioskodawca na życie małoletniego dziecka.Do skargi kasacyjnej załączono pełnomocnictwo wraz z wydrukiem KRS, notatkę służbową psychologa Ośrodka Adopcyjnego z 7 listopada 2023 r. zawierającą uzasadnienie negatywnej wstępnej oceny kandydata, oświadczenie dyrektora Ośrodka Adopcyjnego (bez daty), odpis skargi wraz z załącznikami, a także potwierdzenie uiszczenia opłaty od skargi.W odpowiedzi, działając w imieniu własnym, B.B. wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej, ewentualnie o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.Zdaniem skarżącego, wyrok Sądu I instancji jest prawidłowy. Skarżący popiera uzasadnienie wyroku tak co do ustaleń faktycznych, jak i co do prawnej wykładni przepisów mających zastosowanie w sprawie.W ocenie skarżącego, skargę kasacyjną należy odrzucić, ponieważ pochodzi od podmiotu, który nie jest stroną i nie był uprawniony do jej wniesienia. Stroną postępowania przed Sądem I instancji był organ pod nazwą "Ośrodek Adopcyjny Stowarzyszenia A.", który podjął zaskarżoną czynność.Ośrodek Adopcyjny w piśmie z 22 lipca 2024 r. w całości podtrzymał wniesioną skargę kasacyjną "organu Ośrodka Adopcyjnego Stowarzyszenia A. z dnia 28 grudnia 2023 r." i wniósł o oddalenie wniosku o odrzucenie skargi kasacyjnej.W piśmie wskazano, że treść skargi "poczynając od jej samego początku, od słów przez całość treści uzasadnienia, w którym wskazuje się na , aż do zamknięcia treści skargi określeniem , wskazuje w sposób jednoznaczny, iż przedmiotową skargę kasacyjną wniósł organ, a zatem Ośrodek Adopcyjny Stowarzyszenia (...)". W treści skargi w żadnym miejscu nie wskazano jako wnoszącego Stowarzyszenia. Rzeczywiście, w nagłówku pisma, który jak podkreślono nie jest elementem formalnym skargi kasacyjnej, wskazano Stowarzyszenie. Intencją i celem skarżącego i pełnomocnika było złożenie skargi w imieniu organu, a więc Ośrodka Adopcyjnego, co wynika wprost z treści skargi. Z kolei, Stowarzyszenie prowadzi Ośrodek Adopcyjny i należy uznać, że jest uprawnione do reprezentowania Ośrodka. Stowarzyszenie pozostaje pełnomocnikiem Ośrodka Adopcyjnego. Ponadto, w pełnomocnictwie z 24 czerwca 2024 r. udzielonym przez Ośrodek Adopcyjny pełnomocnikowi zatwierdzono wszystkie dotychczasowe czynności pełnomocnika w sprawie, w tym polegające na sporządzeniu skargi kasacyjnej i jej wniesieniu.Jednocześnie, omyłkowe, ewentualnie błędne oznaczenie organu nie może stanowić przyczyny odrzucenia skargi kasacyjnej, lecz co najwyżej może skutkować, na podstawie art. 177 P.p.s.a., wezwaniem podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną do uzupełnienia braków formalnych skargi przez sprecyzowanie organu wnoszącego skargę lub przedłożenie właściwego pełnomocnictwa.W piśmie z 6 sierpnia 2024 r. skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podkreślił, że wszystkie okoliczności związane ze skargą, udzielonym i załączonym pełnomocnictwem, użytymi zwrotami i określeniem organu dowodzą, że skargę wniosło Stowarzyszenie w imieniu własnym. Strona wnosząca skargę kasacyjną była zobowiązana do wskazania między innymi danych określonych w art. 46 § 1 pkt 1 w związku z art. 176 § 2 P.p.s.a. Sąd nie wzywał do uzupełnienia braków formalnych, ponieważ zarówno strony jak i ich pełnomocnik zostali przez skarżącego określone, a załączone pełnomocnictwo pokrywało się z tymi danymi. Stowarzyszenie nie wniosło skargi w imieniu Ośrodka Adopcyjnego lecz własnym, nie mogło być pełnomocnikiem w postępowaniu, a więc nie może zatwierdzić wniesienia skargi kasacyjnej.W piśmie z 2 września 2024 r. Ośrodek Adopcyjny przedstawił pełnomocnictwo z 1 września 2023 r. udzielone przez Ośrodek Adopcyjny Stowarzyszeniu, a które omyłkowo nie zostało dołączone do poprzedniego pisma organu. Z najdalej idącej ostrożności procesowej wskazano, że Stowarzyszenie wniosło, za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, skargę kasacyjną działając w imieniu i na rzecz Ośrodka Adopcyjnego, reprezentując ten Ośrodek.W piśmie z 17 września 2024 r. skarżący podkreślił, że Stowarzyszenie nie mogło być pełnomocnikiem Ośrodka Adopcyjnego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W treści skargi kasacyjnej wskazano bowiem, że organem jest Stowarzyszenie a nie Ośrodek Adopcyjny. Ze skargi kasacyjnej musiałoby wynikać, że Stowarzyszenie składa skargę w imieniu Ośrodka. Tymczasem, Stowarzyszenie złożyło skargę w imieniu własnym, podając się za organ i dołączając pełnomocnictwo udzielone przez Stowarzyszenie, także działające w imieniu własnym a nie Ośrodka.W piśmie z 17 marca 2026 r. Ośrodek Adopcyjny podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie. Zaznaczono, że "intencją i celem skarżącego i pełnomocnika było złożenie skargi kasacyjnej w imieniu organu, a zatem Ośrodka Adopcyjnego Stowarzyszenia A., co wynika wprost z treści skargi". Wskazano, że błędne oznaczenie organu nie może stanowić przyczyny odrzucenia skargi kasacyjnej.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej oraz wszczęcie na jej podstawie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem drugiej instancji uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Skarga kasacyjna musi być zatem wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 P.p.s.a.), przez uprawniony podmiot (art. 173 § 2 P.p.s.a.), sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 175 P.p.s.a.), należycie opłacona (art. 221 P.p.s.a.), powinna też spełniać inne wymagania formalnoprawne (art. 176 P.p.s.a.). Obowiązek ustalenia, czy skarga kasacyjna spełnia wymogi skutecznego środka odwoławczego spoczywa zarówno na wojewódzkim sądzie administracyjnym (art. 178 P.p.s.a), jak i na Naczelnym Sądzie Administracyjnym (art. 180 P.p.s.a.).Stosownie do art. 173 § 2 P.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z konstrukcji powołanej normy prawnej wynika, że krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi kasacyjnej jest zamknięty. Dodatkowym warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest doręczenie wskazanym podmiotom odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Mając na względzie, że wniesienie skargi kasacyjnej przez stronę jest jedną z przesłanek jej dopuszczalności, w orzecznictwie przyjmuje się, że Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu badać, czy przesłanka ta została spełniona. Przy czym odrzucenie skargi kasacyjnej na zasadzie art. 180 w związku z art. 178 P.p.s.a. może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy nie ma wątpliwości, że skarga została wniesiona przez podmiot, który w ogóle nie może być stroną w rozumieniu art. 12 w związku z art. 32 i art. 33 P.p.s.a. (por. uchwała NSA z 11 kwietnia 2005 r. sygn. akt OPS 1/04, publ. ONSAiWSA 2005/4/62, postanowienia NSA z 11 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 350/12, 24 października 2024 r. sygn. akt I OSK 1633/21, 6 września 2005 r. sygn. akt II GSK 154/05, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).Zgodnie z art. 32 P.p.s.a. stronami w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W art. 12 P.p.s.a ustawodawca sprecyzował określenie "strona", wskazując, że ilekroć w ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Legitymację do wniesienia skargi kasacyjnej mają zatem także uczestnicy postępowania w rozumieniu art. 33 P.p.s.a. Z uwagi na brak w ustawie procesowej definicji organu należy przyjąć, że zakres podmiotowy strony przeciwnej skarżącemu każdorazowo wyznaczało będzie kryterium przedmiotowe - wykonywanie administracji publicznej. Podmioty wykonujące administrację publiczną to organy samorządu terytorialnego, organy administracji rządowej oraz inne organy administracyjne w znaczeniu funkcjonalnym (por. B. Adamiak, J. Borkowski: Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2010, s. 393).Rozpoznawana przez Sąd I instancji sprawa dotyczyła skargi na wstępną ocenę kandydata do przysposobienia dziecka. Zasady i tryb postępowania adopcyjnego zostały uregulowane w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Zgodnie z art. 172 ust. 1 tej ustawy, kandydaci do przysposobienia dziecka są obowiązani posiadać świadectwo ukończenia szkolenia organizowanego przez ośrodek adopcyjny. Przed skierowaniem kandydata do przysposobienia dziecka na szkolenie ośrodek adopcyjny dokonuje jego wstępnej oceny (ust. 5). Ośrodek adopcyjny przeprowadza wstępną ocenę kandydata do przysposobienia dziecka oraz umożliwia mu rozpoczęcie szkolenia w terminie nie dłuższym niż 4 miesiące od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 6, wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 7 (ust. 9). Po przeprowadzeniu wstępnej oceny kandydata do przysposobienia dziecka ośrodek adopcyjny sporządza dokument potwierdzający przeprowadzenie wstępnej oceny, który zawiera w szczególności wskazanie, czy wstępna ocena jest pozytywna czy negatywna. Dokument potwierdzający przeprowadzenie wstępnej oceny jest wydawany pisemnie w postaci papierowej lub elektronicznej (ust. 10). W przypadku gdy wstępna ocena kandydata do przysposobienia dziecka jest negatywna, w dokumencie potwierdzającym przeprowadzenie wstępnej oceny ośrodek adopcyjny szczegółowo uzasadnia przyczyny negatywnej wstępnej oceny i wskazuje obszary wymagające poprawy, z jednoczesnym pouczeniem strony o przysługującym prawie wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ust. 11).Jeśli chodzi zaś o status prawny ośrodków adopcyjnych, to ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w art. 154 przyznaje im wyłączną kompetencję do prowadzenia procedur przysposobienia oraz przygotowanie osób zgłaszających gotowość do przysposobienia dziecka, zwanych dalej "kandydatami do przysposobienia dziecka" (ust. 1). Ośrodek adopcyjny jest prowadzony przez samorząd województwa lub podmiot, któremu samorząd województwa zlecił realizację tego zadania, na podstawie art. 190 (ust. 2). W przypadku zlecenia realizacji zadania, o którym mowa w ust. 2, marszałek województwa zleca prowadzenie ośrodka adopcyjnego na okres co najmniej 5 lat (ust. 3). Marszałek województwa publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej województwa wykaz ośrodków adopcyjnych, które na terenie województwa prowadzą postępowania adopcyjne (ust. 4). W myśl art. 190 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, organy jednostek samorządu terytorialnego mogą zlecić realizację zadań, o których mowa w art. 10 ust. 1, art. 18 ust. 2 i 3, art. 60 ust. 1, art. 76 ust. 1, art. 93 ust. 2 i 3 i art. 154 ust. 2: organizacjom pozarządowym prowadzącym działalność w zakresie wspierania rodziny, pieczy zastępczej lub pomocy społecznej (pkt 1); osobom prawnym i jednostkom organizacyjnym działającym na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancji wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej lub pomocy społecznej (pkt 2). Zgodnie z art. 157 ust. 1 cyt. ustawy, szczegółowe zadania oraz organizację działania, w tym godziny pracy, ośrodka adopcyjnego określa regulamin organizacyjny tego ośrodka, opracowany przez dyrektora ośrodka w porozumieniu z marszałkiem województwa.Z zacytowanych przepisów jasno wynika więc, że organem właściwym w sprawach negatywnej oceny kandydata do przysposobienia dziecka jest ośrodek adopcyjny.Jak wynika z akt sprawy, postępowanie przed Sądem I instancji zostało wszczęte na skutek skargi B.B. na ocenę Ośrodka Adopcyjnego Stowarzyszenia A. w X. W sprawie rozpoznanej przez Sąd I instancji organem był zatem Ośrodek Adopcyjny, który prowadzony jest przez Stowarzyszenie A. w X., które z kolei realizuje, w trybie art. 154 ust. 2 w związku z art. 190 pkt 1ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, zadania zlecone przez samorząd województwa w zakresie prowadzenia procedur przysposobienia oraz przygotowania kandydatów do przysposobienia dziecka. Oznacza to, że skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji mógł skutecznie wnieść Ośrodek Adopcyjny Stowarzyszenia A. w X., prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz Rzecznik Praw Dziecka. Tymczasem w przedmiotowej sprawie ten środek odwoławczy wniosło Stowarzyszenie A. w X., które nie posiada statusu strony postępowania.Nie można uznać za skuteczne twierdzeń i czynności podejmowanych przez pełnomocniczkę Stowarzyszenia po wniesieniu skargi kasacyjnej, których celem było wykazanie, że w istocie skargę kasacyjną złożył Ośrodek Adopcyjny jako organ Stowarzyszenia A., gdyż wyłącznie omyłkowo błędnie oznaczono organ w nagłówku skargi kasacyjnej, o czym świadczy posługiwanie się w tekście uzasadnienia skargi kasacyjnej określeniem "ośrodek" a nie "stowarzyszenie"Niesporne okoliczności związane ze skargą kasacyjną, udzielonym i załączonym pełnomocnictwem, użytymi zwrotami i określeniem organu dowodzą, że skargę wniosło Stowarzyszenie w imieniu własnym. W skardze kasacyjnej wskazując oznaczenie organu wnoszącego ten środek zaskarżenia podano Stowarzyszenie A. w X., z wskazaniem zarówno KRS, jak i NIP Stowarzyszenia. W zdaniu pierwszym uzasadnienia skargi kasacyjnej podano, że: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 26 października 2023 r., w sprawie o sygn. akt: II SA/Sz 581/23, na kanwie postępowania w przedmiocie wstępnej oceny kandydata do przysposobienia dziecka, na skutek skargi B.B., uchylił ocenę wstępną kandydata adopcyjnego, sporządzoną przez organ - Stowarzyszenie A." I co najistotniejsze, załączone do skargi pełnomocnictwo z 21 grudnia 2023 r. wskazuje, że; "C.C. – Prezes, D.D. – Skarbnik, jako uprawnieni do reprezentacji Stowarzyszenia A. nr KRS: [...], NIP: [...], ul. [...], [...] X., niniejszym upoważniamy adwokata E.E. (...) do zastępowania Stowarzyszenia A. w sprawie wstępnej oceny kandydata do przysposobienia dziecka o sygnaturze akt: II SA/Sz 581/23 przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym" (...) "Niniejsze pełnomocnictwo upoważnia w szczególności do sporządzenia skargi kasacyjnej (...) oraz do reprezentowania Stowarzyszenia A. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym".Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 1 P.p.s.a., każde pismo strony, w tym skarga kasacyjna, powinno zawierać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Strona wnosząca skargę kasacyjną była zatem zobowiązana do wskazania między innymi danych określonych w art. 46 § 1 pkt 1 w związku z art. 176 § 2 P.p.s.a. Sąd nie wzywał do uzupełnienia braków formalnych, ponieważ zarówno strony jak i ich pełnomocnik zostali przez skarżącego określeni, a załączone pełnomocnictwo było adekwatne do sposobu określenia organu w skardze kasacyjnej. Można wskazać przykładowo, że mogłoby być rozważane wystąpienie podstawy do wezwania do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej i nadesłania prawidłowego pełnomocnictwa, gdyby pełnomocniczka organu wystąpiła w imieniu Ośrodka Adopcyjnego, a dostarczyła pełnomocnictwo od Stowarzyszenia. W skardze kasacyjnej i załączonym do niej dokumencie pełnomocnictwa wskazano natomiast wyraźnie "Organ: Stowarzyszenie A.", a następnie podano KRS oraz NIP Stowarzyszenia.Nie można było również przyjąć za skuteczne twierdzenia pełnomocniczki strony skarżącej kasacyjnie, że skoro Stowarzyszenie prowadzi Ośrodek Adopcyjny, to należy uznać, że jest ono uprawnione do reprezentowania Ośrodka. Skutku takiego nie można również przypisać pełnomocnictwu z 24 czerwca 2024 r. udzielonemu przez Ośrodek Adopcyjny, którym zatwierdzono wszystkie dotychczasowe czynności pełnomocnika w sprawie, w tym polegające na sporządzeniu skargi kasacyjnej i jej wniesieniu, ani pełnomocnictwu z 1 września 2023 r. udzielonemu przez Ośrodek Adopcyjny Stowarzyszeniu. Zarówno przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, jak i ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, nie przewidują takiej konstrukcji prawnej, z której wynikałaby możliwość pełnienia funkcji pełnomocnika organu - Ośrodka Adopcyjnego przez Stowarzyszenie ani zresztą przez żaden inny podmiot. Stanowiska prezentowanego przez pełnomocniczkę Stowarzyszenia nie mogą uzasadniać ani względy organizacyjne, ani związki finansowe Ośrodka Adopcyjnego i Stowarzyszenia. Wszelkie zaś czynności sanujące wniesioną skargę kasacyjną mogłyby być skuteczne jedynie w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej.Z przytoczonych wyżej okoliczności wynika więc, że skarga kasacyjna w niniejszej sprawie nie została wniesiona przez stronę, gdyż stroną w tej sprawie w postępowaniu sądowoadministracyjnym był Ośrodek Adopcyjny Stowarzyszenia A. w X. jako organ wydający wstępną ocenę, a nie Stowarzyszenie A. w X. To właśnie ta wstępna ocena kandydata do przysposobienia dziecka, od której skarga przysługuje na zasadach art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., była przedmiotem kontroli przez Sąd I instancji i to wyrok tego Sądu uchylający ją jest obecnie przedmiotem skargi kasacyjnej. W konsekwencji więc skarga kasacyjna mogła być wniesiona tylko przez stronę czyli ten organ, którego rozstrzygnięcie było przedmiotem kontroli przez Sąd I instancji.Mając na uwadze poczynione wyżej rozważania dotyczące stron postępowania w kontekście formalnej dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej, należało uznać, że skargę kasacyjną wniosło Stowarzyszenie A. w X., reprezentowane przez adwokata ustanowionego przez osoby uprawnione do reprezentacji Stowarzyszenia, a treść pełnomocnictwa wskazuje, że odnosi się ono do prawa reprezentowania Stowarzyszenia a nie Ośrodka Adopcyjnego. Z tego względu że są to różne organy, to skargę kasacyjną należało uznać za wniesioną przez podmiot nie będący stroną postępowania i wobec tego skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną w rozumieniu art. 32 w związku z art. 173 § 2 P.p.s.a.W tej sytuacji, wobec oczywistej niedopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej przez Stowarzyszenie A. w X., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 178 i art. 193 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.O zwrocie uiszczonego wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 222 P.p.s.a..