Postanowienie - I FZ 87/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 czerwca 2025
Teza
Oddalono zażalenie. VAT. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 118/22 odrzucające skargę w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 5 listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj i czerwiec 2017 r. postanawiOddalono zażalenie. VAT. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 118/22 odrzucające skargę w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 5 listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj i czerwiec 2017 r. postanawi
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
25 czerwca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Izabela Najda-Ossowska
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 11 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 118/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę L. G. (dalej: Skarżący/Strona) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 5 listopada 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj i czerwiec 2017 r.Z uzasadnienia postanowienia wynika, że w Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 31 stycznia 2022 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2581 zł od skargi. Natomiast zarządzeniem Starszego referendarza sądowego z 31 stycznia 2022 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do złożenia pełnomocnictwa do występowania przed WSA w Krakowie lub sądami administracyjnymi z uwzględnieniem stopnia pokrewieństwa lub relacji, o którym mówi art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) jak i podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przedmiotowe wezwania zostały doręczone 22 lutego 2022 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem 1 marca 2022 r. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącego nie wykonał wezwań Sądu i nie uzupełnił braków formalnych skargi, sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł pełnomocnik Skarżącego, zarzucając zakwestionowanemu postanowieniu naruszenie szeregu przepisów prawa, tj. art. 122, art. 187 § 1, 190, 191, 70 § 1 w zw. z art. 124 O.p. domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wskazał, że "w pierwszej kolejności WSA rozpoznając spełnienie warunków formalnych skargi winien zwrócić uwagę, czy wydane postanowienie odnosi się do właściwego stanu faktycznego. Pełnomocnik złożył pełnomocnictwo do sygn. akt I SA/Kr 119/22, gdyż tak podał Starszy referendarz sądowy w zarządzeniu z dnia 31 stycznia 2022 r. Strona nie może ponosić błędnych konsekwencji pouczeń organu, który zamiast podać sygn.akt I SA/Kr 118/22, podał niewłaściwą i do tej niewłaściwej złożono pełnomocnictwo dniu 1 marca 2020 r."Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Należy podkreślić, że braki formalne skargi mogą być uzupełniane, w następstwie wezwania przez sąd, w terminie i ze skutkiem określonymi w art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 P.p.s.a. Oczywistym jest, że strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest bowiem nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 i art. 49 § 1 P.p.s.a. Z powołanych przepisów wynika, że każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem.W rozpoznawanej sprawie, stwierdziwszy braki skargi, Sąd pierwszej instancji prawidłowo zarządzeniami z 31 stycznia 2022 r. wezwał pełnomocnika Skarżącego do ich uzupełnienia oraz prawidłowo pouczył o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania wynikających z treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., tj. o rygorze odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, przedłożenie pełnomocnictwa, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia wraz z odpisem odpowiedzi na skargę, zostały przesłane na adres pełnomocnika Skarżącego jedną przesyłką przy pismach Sądu z 1 lutego 2022 r., a doręczone 22 lutego 2022 r. (zpo k. 57 akt sądowych). Zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął w 1 marca 2022 r. Z akt sprawy bezspornie wynika, że w zakreślonym przez WSA terminie pełnomocnik Skarżącego nie wykonał wezwania Sądu, tj. nie uzupełnił braków formalnych skargi.Odnosząc się do argumentacji zażalenia o tym, że pełnomocnik uzupełnił braki skargi nadsyłając je do sprawy o sygn. akt I SA/Kr 119/22 wskazać należy, że skoro pełnomocnik Skarżącego złożył do Sądu administracyjnego dwie skargi na dwa różne rozstrzygnięcia Organu, powinien liczyć się z faktem, że z sądu administracyjnego zostanie skierowana do niego korespondencja. Zainicjowanie postępowania sądowego skutkuje bowiem tym, że sąd kieruje do stron wezwania i zakreśla stosowne terminy do dokonania czynności procesowych, zaś strona powinna się z tym liczyć i w odpowiedni sposób przygotować na wymianę korespondencji z sądem. Podkreślić wypada, że Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wiadomym jest z urzędu, że wezwania o uzupełnienie braków formalnych w każdej ze spraw, tj. sygn. akt I SA/Kr 118/22 i I SA/Kr 119/22 były kierowane do pełnomocnika odrębnymi przesyłkami, przy odpowiednim oznaczeniu sygnaturą akt prowadzonej sprawy. Pełnomocnik uzupełniając braki skargi tylko do jednej ze spraw nie wykazał się należytą starannością w działaniach związanych z czynnościami procesowymi.Podsumowując powyższe należy stwierdzić, że skoro w okolicznościach sprawy nie ulega wątpliwości, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym do tego terminie, sąd pierwszej instancji był nie tylko uprawniony, ale i zobowiązany do odrzucenia skargi, a działanie takie nie stanowiło naruszenia żadnego przepisu procedury sądowoadministracyjnej.Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.., orzekł jak w sentencji.