Wyrok - II OSK 2407/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 marca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. pozwolenie na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stankowski (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Jan Szuma Protokolant starszy asystent sędziego Julia Słomińska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.C. i B.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 917/23 w sprawie ze skargi A.C. i B.C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dniaOddalono skargę kasacyjną. pozwolenie na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stankowski (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Jan Szuma Protokolant starszy asystent sędziego Julia Słomińska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.C. i B.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 917/23 w sprawie ze skargi A.C. i B.C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
Oddalono skargę kasacyjną
Typ sprawy
sprawa administracyjna
Etap
postępowanie przed NSA
Tematy
pozwolenie na budowę
Role w sprawie
skarżący
organ administracji
Data orzeczenia
19 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Jan Szuma
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 5 lipca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 917/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A.C. i B.C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z 6 marca 2023 r., nr 177/OPON/2023, w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli A.C. i B.C. zarzucając:1. na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.") naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:- art. 151 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe przeprowadzenie przez Sąd pierwszej instancji kontroli sądowoadministracyjnej i oddalenie skargi w wyniku niedostrzeżenia uchybień polegających na dowolnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, pomimo, iż skarżona decyzja naruszała normy art. 7, 8, 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."), a w konsekwencji uznanie, że prawidłowym był brak wydania przez organ II instancji decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, co powinno skutkować jej uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.;2. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, tj.:- art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 1333, ze zm., dalej "p.b.") poprzez jego nie zastosowanie, a w konsekwencji uznanie za prawidłową decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego pomimo, iż Inwestor nie wykonał postanowienia organu w wyznaczonym terminie, co winno skutkować odmową zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.Na podstawie przywołanych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku, uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Legionowskiego z 11 czerwca 2021 r. oraz zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, ewentualnie o "uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania".W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano na niespójność w dokumentacji projektowej dotyczącą wymiarów budynku. Skarżący stwierdzili, że błędy w tym zakresie rzutują na nieprawidłowe wyliczenie powierzchni garażu. Zwrócono również uwagę, że pismo projektanta wyjaśniające powyższe nieścisłości nie zostało podpisane, zatem nie może stanowić dowodu w sprawie. Ponadto uzupełnienie dokumentacji projektowej miało miejsce po upływie wyznaczonego przez organ terminu. Podsumowując wskazali, że w konsekwencji powyższych uchybień organ winien odmówić wydania pozwolenia na budowę.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Przesłanki nieważności, określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., w niniejszej sprawie nie wystąpiły, co obligowało Naczelny Sąd Administracyjny do ograniczenia kontroli zaskarżonego wyroku wyłącznie do weryfikacji zarzutów sformułowanych przez autora skargi kasacyjnej.Natomiast zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, z tym że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni. Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej.Przedmiotem oceny legalności dokonywanej przed Sądem pierwszej instancji była decyzja Wojewody Mazowieckiego z 6 marca 2023 r., nr 177/OPON/2023, utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie Starosty Legionowskiego z 11 czerwca 2021 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku garażowego, na terenie działki nr ew. [...] w miejscowości J., gmina S.Skarżący zarzucają Sądowi zaakceptowanie dowolnej oceny materiału dowodowego w zakresie: uznania za wiarygodne pisma wyjaśniającego, niepodpisanego przez projektanta oraz niedostrzeżenie sprzeczności w wymiarach budynku. W ocenie skarżący nieprawidłowe było również wydanie pozwolenia mimo złożenia przez Inwestora uzupełnień projektu budowlanego po upływie wyznaczonego terminu.Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Niezasadne są zarówno zarzuty naruszenia przepisów postępowania, jak i prawa materialnego.Argumentacja skarżących odnośnie błędnego wyliczenia powierzchni budynku, wynika z nieprawidłowego założenia, odnośnie kształtu przedmiotowego budynku. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy i jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji budynek nie jest dokładnie prostokątem, a składa się z trzech prostokątów. Maksymalne wymiary budynku, które podaje się w opisie jako długość i szerokość to 8,08 x 7,08 m liczone po zewnątrz budynku z warstwą izolacji termicznej gr. 15 cm. Nie jest to jednak pole prostokąta o wymiarach 8,08 x 7,08 m, a suma pól trzech prostokątów, tj.: dwóch prostokątów o wymiarach 0,44 x 0,30 m oraz jednego prostokąta o wymiarach 7,78 x 6,78 m, co daje w sumie wymiar 53,01 m 2. Nieprawdą jest zatem, że projekt zawiera informacje wzajemnie sprzeczne i nie wiadomo, który wymiar jest prawidłowy. Ponadto w aktach sprawy znajduje się zapis, że "wymiary podano w świetle surowego muru dotyczy wszystkich wymiarów w rzucie parteru oprócz całościowego wymiaru po zewnątrz budynku wraz z warstwą izolacji termicznej gr. 15 cm. Aby uściślić powyższe na rzucie parteru dopisano do wymiaru całościowego, że jest on podany wraz z ociepleniem. Natomiast pozostałe wymiary są podane bez ocieplenia". Nie ma zatem podstaw aby twierdzić, że podane w projekcie wymiary są sprzeczne i niedokładne, a wyliczenie powierzchni nieprawidłowe. Materiał dowodowy potwierdza, że powierzchnia zabudowy wynosi 53,01 m2 i została wyliczona z uwzględnieniem łamanego obrysu ścian. Wskazane wymiary zewnętrzne uwzględniają izolację i wskazują na bezzasadność obaw odnośnie możliwości przekroczenia przez sporny budynek granicy działki inwestycyjnej.W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sposób przekonujący wyjaśnił, że wskazane w projekcie budowlanym wymiary spornego budynku nie są sprzeczne, a jego powierzchnia wyliczona została prawidłowo. Oceny tej nie podważono skutecznie w skardze kasacyjnej.Odnosząc się do braku podpisu pod pismem projektanta (pismo przewodnie z 20 stycznia 2023 r.) Sąd wyjaśnia, że kluczowe dla sprawy zmiany zostały naniesione bezpośrednio w projekcie budowlanym, który został opatrzony datą, pieczęcią, a także autoryzowany przez osoby posiadające uprawnienia budowlane. Wyjaśnienia architekta co do geometrii budynku stanowią jedynie interpretację techniczną projektu, a nie nowy dowód wymagający formy pisma procesowego.Wbrew wywodom skargi kasacyjnej, powyższe ustalenia Sądu pierwszej instancji nie świadczą o naruszeniu art. 7, art. 8 art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., ponieważ brak jest podstaw do uznania, że organy nie przeanalizowały w sposób wnikliwy i wystarczający przedłożonych w sprawie dokumentów, a rozstrzygnięcie zostało oparte na niepełnym materiale dowodowym. W toku prowadzonego postępowania zabezpieczono zarówno realizację zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) jak i zasady zaufania do władzy publicznej podejmując wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jak również zbierając i rozpatrując w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Z kolei skuteczne zarzucenie naruszenia przepisu art. 80 k.p.a. wymaga wykazania, że uchybiono zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. Dokonana ocena materiału dowodowego może być skutecznie podważona tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami, lub gdy rozumowanie wykracza poza reguły logiki albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia związku przyczynowo-skutkowego (zob. wyrok NSA z 18 lutego 2025 r., sygn. I OSK 688/23, LEX nr 3849122), co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.Przechodząc do kwestii naruszenia prawa materialnego, należy wskazać, że nieusprawiedliwiony jest zarzut dotyczący art. 35 ust. 3 w zw. z art. 35 ust. 5 pkt 1 p.b.W kontekście powyższego naruszenia podstawowe znaczenie ma to, że termin, o którym mowa w art. 35 ust. 3 p.b. nie ma charakteru terminu prekluzyjnego, po upływie którego uprawnienie podmiotu wygasa, ani terminu ustawowego, po upływie którego dokonana czynność jest bezskuteczna (por. wyrok NSA z 21 października 2021 sygn. II OSK 3517/19). Jest to termin procesowy, stąd może być przedłużony. W konsekwencji, uzupełnienie dokumentacji w sposób określony w postanowieniu wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 p.b., nawet po upływie terminu wskazanego w tym postanowieniu, nie stanowi samodzielnej podstawy do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jeśli wyznaczony termin upłynie bezskutecznie, organ zobligowany jest wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Jeśli jednak przed wydaniem takiej decyzji, choć już po upływie terminu inwestor usunie nieprawidłowości w dokumentacji projektowej, okoliczność ta nie może stanowić podstawy do wydania decyzji odmownej. Wydanie takiej decyzji nie ma oparcia w przepisach prawa i raziłoby nadmiernym rygoryzmem.Zatem – wbrew stanowisku skarżących – nawet w sytuacji, gdy inwestor przekroczy o kilka dni termin wyznaczony przez organ architektoniczno-budowlany na usunięcie nieprawidłowości stwierdzonych w projekcie, nie ma podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.Nie można zatem przyjąć, że pozwolenie na budowę zostało wydane z naruszeniem wskazywanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa materialnego.Wobec powyższego zarzuty skargi kasacyjnej nie mogły posłużyć do podważenia wyników sądowej kontroli stanowiska organu odnośnie prawidłowości projektu budowlanego i zasadności wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.