Postanowienie z 18 lutego 2013, sygn. X Kzw 28/13

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lutego 2013r.

Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny – Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący: SSO Arkadiusz Tomczak

Protokolant: st. sekr. sąd. Zofia Gładysiak

przy udziale Prokuratora: Stanisława Wieśniakowskiego

po rozpoznaniu w sprawie D. M.

skazanego za przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. i art. 158 § 1 k.k.

na postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia 19 grudnia 2012r.

w przedmiocie zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w.

postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zażalenie prokuratora okazało się być skuteczne.

Zaskarżonym postanowieniem sąd rejonowy warunkowo zawiesił na okres trzech lat próby połączonej z dozorem wykonanie orzeczonej wobec skazanego D. M. kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 4.05.2009r. w sprawie II K 149/08, której wykonanie– po pierwotnym warunkowym zawieszeniu - zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 28 września 2011r.

Do ewentualnego zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonej kary pozbawienia wolności przewidzianego w art. 152 k.k.w., oprócz łącznie rocznego okresu odroczenia wykonania kary nieprzekraczającej 2 lat pozbawienia wolności, zasadnicze znaczenie ma właściwa ocena okoliczności wskazanych w art. 69 § 2 k.k.

Podstawową przesłanką stosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary jest przekonanie sądu, że takie orzeczenie kary jest wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary. Przekonanie to sąd opiera przede wszystkim o ocenę postawy sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa.
O ile sąd rejonowy brał pod uwagę aktualne zachowanie skazanego, zupełnie nie przeanalizował jego dotychczasowego sposobu życia, w szczególności obecnie 7 – krotnej karalności (w tym za przestępstwa z groźbą i z użyciem przemocy). Sąd rejonowy nie badał też dat popełnienia przestępstw, za które skazano D. M. po wyroku skazującym w sprawie obecnie rozpoznawanej (z wyjątkiem tego, które stało się podstawą skorygowanego obecnie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności).

Ponownie rozpoznając sprawę sąd rejonowy bardziej wnikliwie zbada występowanie w niej (lub nie) okoliczności wskazanych w art. 69 § 2 k.k., oceni całokształt postawy skazanego.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji.