Postanowienie - II GZ 462/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 25 czerwca 2025
Teza
Oddalono zażalenie. Broń i materiały wybuchowe, Cofnięcie zezwolenia na broń. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 646/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. O. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łoOddalono zażalenie. Broń i materiały wybuchowe, Cofnięcie zezwolenia na broń. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 646/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. O. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celów ło
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
25 czerwca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Elżbieta Czarny-Drożdżejko
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 646/25, odrzucił skargę W. O. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2024 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich.Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy.Zaskarżoną decyzją Komendant Główny Policji z 19 grudnia 2024 r. utrzymał w mocy decyzję cofającą skarżącemu pozwolenie na broń palną myśliwską do celu łowieckiego. Decyzję tę doręczono skarżącemu 31 grudnia 2024 r.Skarżący nie zgodził się z ww. decyzją i wywiódł do WSA w Warszawie skargę, którą nadał w placówce Poczty Polskiej w dniu 1 lutego 2025 r.W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że przedmiotowa skarga została wysłana po upływie ustawowego terminu ustanowionego do dokonania tej czynności.WSA odrzucił powyższą skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) uznając ją za spóźnioną. Wskazał, że 30 dniowy termin do jej wniesienia upływał z końcem dnia 30 stycznia 2025 r. Skarżący zaś, składając skargę w dniu 1 lutego 2025 r. (data stempla pocztowego), nie dochował ustawowego terminu do jej wniesienia.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Jest to również termin prekluzyjny w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 95/12; dostępny w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.W zaskarżonym postanowieniu WSA prawidłowo ustalił – a skarżący tego nie kwestionuje, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu 31 grudnia 2024 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi od powyższej decyzji organu rozpoczął swój bieg od dnia następnego czyli od 1 stycznia 2025 r. i upływał 30 stycznia 2025 r. Zatem skarga, nadana w urzędzie pocztowym w dniu 1 lutego 2025 r. niewątpliwie została złożona z uchybieniem terminu. Tym samym uprawniona była ocena WSA, że skarga została złożona po terminie, przez co podlegała ona odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tej sprawie skarga była niewątpliwie spóźniona, a zatem WSA miał obowiązek skargę tę odrzucić.Odnosząc się zaś do argumentacji skarżącej zawartej w zażaleniu należy podkreślić, że odrzucenie skargi wyklucza merytoryczne badanie jej zasadności (zob. postanowienie NSA z 27 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1141/17). Skoro Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę nie badał zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem (nie badał sprawy merytorycznie, nie rozpoznawał zarzutów skargi i nie orzekał co do istoty sprawy), lecz weryfikował jej dopuszczalność, to Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do rozpoznawania innych zarzutów zażalenia, niż związanych z odrzuceniem skargi (zob. postanowienie NSA z 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 928/15).Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.. oddalił zażalenie.