Wyrok z 4 października 2016, sygn. VI Ka 805/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 października 2016 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk

Sędziowie SSO Bożena Żywioł (spr.)

SSO Grzegorz Kiepura

Protokolant Aleksandra Studniarz

przy udziale Anny Arabskiej Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Z.

po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r.

sprawy 1. J. M. syna A. i K.,

ur. (...) w Z.

oskarżonego z art. 279§1 kk w zw. z art. 31§2 kk

2. D. Z. (1) syna R. i G.,

ur. (...) w Z.

oskarżonego z art. 279§1 kk, art. 288§1 kk, art. 278§1 kk

na skutek apelacji wniesionych przez oskarżyciela publicznego i obrońcę oskarżonego D. Z. (1)

od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu

z dnia 18 marca 2016 r. sygnatura akt VII K 381/13

na mocy art. 437 kpk, art. 438 kpk, art. 624 § 1 kpk

1.  uchyla zaskarżony wyrok w punkcie 1 i 2, i w tej części w zakresie czynów zarzuconych oskarżonemu J. M. w punktach I i II aktu oskarżenia przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Zabrzu do ponownego rozpoznania;

2.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- w punkcie 3 przyjmuje, iż zawarte tam rozstrzygnięcie dotyczy czynu zarzucanego oskarżonym J. M. i D. Z. (1) w punkcie III aktu oskarżenia,

- w punkcie 6 jako podstawę wymiaru kary przyjmuje art. 278 § 1 kk;

3.  w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

4.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. M. oraz adw. K. K. kwoty po 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmujące kwoty po 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonych J. M. i D. Z. (1) z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

5.  zwalnia oskarżonych od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

VI Ka 805/16

UZASADNIENIE

w zakresie rozstrzygnięcia o uchyleniu w części wyroku sądu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania

Sąd Okręgowy podzielił podniesiony w apelacji Prokuratora zarzut obrazy prawa procesowego, a to art. 7 kpk i art. 410 kpk, co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku skutkując uniewinnieniem J. M. od popełnienia przestępstw zarzuconych mu w pkt I i II aktu oskarżenia.

Zasadnie podniósł apelujący, że – wbrew tezie postawionej przez sąd meriti w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku – zgromadzony materiał dowodowy (nawet przy pominięciu protokołu wyjaśnień J. M. złożonych w toku postępowania przygotowawczego oraz protokołu wizji lokalnej – odnośnie których z racji stanu psychicznego oskarżonego uniemożliwiającego mu pełne rozeznanie znaczenia przeprowadzanych czynności procesowych oraz konsekwencji składanych pod nieobecność obrońcy wyjaśnień i oświadczeń – istnieją wątpliwości, czy uzyskano je w sposób prawidłowy) wskazuje nie tylko na udział J. M. w czynach polegających na dokonaniu włamań do mieszkania w Z. przy ul. (...) na szkodę A. W. i do mieszkania w Z. przy ul. (...) na szkodę P. J., ale także na rolę, jaką odegrał w tych przestępstwach.

Materiałem tym są złożone w postępowaniu przygotowawczym relacje współoskarżonego D. Z. (1)/protokół wyjaśnień k-199, protokół wizji lokalnej k- 192,192v/, zeznania M. P. /k-203v, protokół wizji lokalnej z jego udziałem /k- 186 v/, relacje S. Z. (1) /k- 209/, przy czym odnośnie roli, jaką odegrał J. M. w/w relacjonowali, że stał na czatach /S. Z. k- 209/, zabierał rzeczy z mieszkania / D. Z. k- 199, 192v/.

Jakkolwiek istotnie znajdujące się w aktach sprawy relacje nie zawierają szczegółowego opisu zachowania się J. M., to jednak potwierdzenie przez współsprawców, że J. M. był z nimi na włamaniach nie może prowadzić do wniosków jakie postawił Sąd Rejonowy, (a które legły u podstaw stwierdzenia przez ten sąd, że zgromadzony w sprawie materiał nie uzasadnia przypisania J. M. współsprawstwa w czynach z pkt I i II aktu oskarżenia), a mianowicie, że oskarżony tylko przebywał w towarzystwie osób sobie znanych, chodził z nimi bez woli popełnienia przestępstwa. Znajdująca się w aktach sprawy opinia sądowo-psychiatryczna wskazuje, że oskarżony miał jedynie ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem, czyli nie całkowicie wyłączone rozeznanie, co do tego, w czym uczestniczy. Oczywistym jest też, że przyjęcie współsprawstwa nie wymaga ustalenia, iż współsprawca osobiście dokonuje czynności stanowiących znamię czasownikowe przestępstwa.

Podzielając zatem podniesione w apelacji prokuratora zarzuty w zakresie odnoszącym się do wskazanych wyżej kwestii, Sąd Okręgowy uchylił pkt 1 i 2 zaskarżonego wyroku i sprawę J. M. w zakresie czynów zarzuconych mu w pkt I i II aktu oskarżenia przekazał Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd pierwszej instancji przeprowadzi postępowanie powtórne w tej części, przesłucha osoby mające informacje na temat włamań do mieszkań pokrzywdzonych W. i J., w tym – już w charakterze świadka D. Z. (1). Zgromadzony materiał oceni w sposób wszechstronny, we wzajemnym ze sobą powiązaniu, nie pomijając żadnego z dowodów i wyciągnie merytoryczne wnioski końcowe weryfikując zasadność zarzutów stawianych J. M. w pkt I i II aktu oskarżenia.