Wyrok z 20 października 2016, sygn. XII C 141/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 października 2016 roku

Sąd Okręgowy w Gliwicach XII Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	SSO Andrzej Kieć
Protokolant:	stażysta Monika Dąbek

po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 roku w Gliwicach

sprawy z powództwa (...) z siedzibą w G.

przeciwko P. L.

o zapłatę

oddala powództwo

SSO Andrzej Kieć

Sygn. akt XII C 141/16

UZASADNIENIE

do wyroku z dnia 20 października 2016 roku

Powód B. (...) (...)w G. wniósł w dniu 12 kwietnia 2016r. (data stempla pocztowego) o zasądzenie od pozwanego P. L. kwoty 176.225,77zł wraz z umownymi odsetkami za opóźnienie w wysokości równej dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie, które na dzień wniesienia pozwu wynoszą 14% w skali roku od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz obciążenie pozwanego kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu powód podał, że w dniu 5 sierpnia 2011 roku pozwany zawarł umowę pożyczki(...) S.A. Wobec brakuj spłaty zadłużenia wierzytelność wynikająca z tej pożyczki została sprzedana na rzecz powoda. Po nabyciu wierzytelności powód prowadził działania zmierzające do pozasądowego rozwiązania sporu, w szczególności dobrowolnego spełnienia przez pozwanego świadczenia, jednak nie przyniosły one rezultatu.

Nakazem zapłaty z dnia (...) roku, wydanym w postępowaniu upominawczym w sprawie o sygn. (...), sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 176.225,77zł wraz z umownymi odsetkami za opóźnienie w wysokości równej dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie, które na dzień wniesienia pozwu wynoszą 14% w skali roku od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kwotę 5667zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Pozwany w dniu 30 maja 2016 wniósł skutecznie sprzeciw do nakazu zapłaty, wskutek czego nakaz na zasadzie art. 505 par. 1 kpc stracił moc.

Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów procesu.

W uzasadnieniu pozwany podał, że przedstawiony przez powoda materiał dowodowy nie potwierdził żadnych twierdzeń zawartych w pozwie. Powód nie wykazał należycie istnienia wierzytelności, jej wysokości ani skutecznego nabycia jej od banku. Dodatkowo pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 5 sierpnia 2011 roku pozwany zawarł umowę pożyczki z (...)S.A. we W.. Wobec braku spłaty zadłużenia wierzytelność wynikająca z w/w umowy została sprzedana na rzecz powoda na mocy umowy z dnia 2 września 2014 roku.

Powód nabył wierzytelność w łącznej kwocie 156.794,81zł, w tym: 107.361,51zł tytułem kapitału, 48.185,79zł tytułem odsetek umownych i 1247,51zł tytułem kosztów poniesionych przez bank w związku z uruchomieniem i bieżącą obsługą kredytu. Zawierając umowę pozwany zgodził się na wszystkie jej postanowienia, w tym na warunki dotyczące naliczania odsetek oraz kosztów monitoringu i czynności windykacyjnych. Na podstawie zawartej umowy pożyczki i umowy sprzedaży wierzytelności zawartej przez powoda z poprzednim wierzycielem, powód w okresie od nabycia wierzytelności do dnia 31 grudnia 2015 roku kontynuował naliczanie odsetek za opóźnienie w wysokości równej czterokrotności aktualnej wysokości stopy kredytu lombardowego NBP. Łączna wysokość zadłużenia pozwanego na dzień 29 marca 2016 roku, stwierdzona wyciągiem z ksiąg rachunkowych powoda, wyniosła (...)tytułem kapitału, (...) tytułem odsetek umownych i (...) tytułem kosztów poniesionych przez bank w związku z uruchomieniem i bieżącą obsługą kredytu.

Zbywca wierzytelności na rzecz powoda - (...) S.A. we W., wystawił w dniu 16 stycznia 2013r. bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) w którym stwierdził istnienie wymagalnej wierzytelności przysługującej mu wobec pozwanego z tytułu umowy pożyczki z dnia (...).

Przedmiotowemu bankowemu tytułowi egzekucyjnemu, Sąd Rejonowy w T. nadał w dniu (...) w postępowaniu o sygnaturze(...) klauzulę wykonalności.

W oparciu o tytuł wykonawczy w postaci bankowego tytułu egzekucyjnemu opatrzonego przez Sąd Rejonowy w T. klauzulą wykonalności, (...) Bank S.A. we W. wszczął przeciwko pozwanemu P. L. postępowanie egzekucyjne, prowadzone przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym wT. M. Z. pod sygnaturą (...). Postępowanie egzekucyjne zakończyło się postanowieniem Komornika z dnia (...) o umorzeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 824 par. 1 pkt 3 kpc, tj z uwagi na bezskuteczność egzekucji.

dowody: ze znajdujących się w aktach Sądu Rejonowego w T. sygn. (...) w postaci umowy pożyczki z (...)(k. 5 - 12 tych akt) oraz postanowienia Sądu Rejonowego w T. z (...) (k. 21 tych akt) i bankowego tytułu egzekucyjnego (k. 3 tych akt); ze znajdującego się w aktach egzekucyjnych (...)postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z (...) (k. 48 tych akt); z rozliczenia wierzytelności (k. 3 i 52 akt sprawy); z umowy przelewu wierzytelności z 03 września 2014r. (k. 15 akt) wraz z wyciągiem z elektronicznej wersji załącznika nr 1 (k. 10 akt).

Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie zebranego materiału dowodowego. Wiarę dowodom z dokumentów sąd dał albowiem ich prawdziwość nie została skutecznie zakwestionowana.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu.

Za zasadny uznał sąd zarzut pozwanego dotyczący przedawnienia roszczenia. Zgodnie z art. 118 kc, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi trzy lata. Jak wskazał powód, sporne roszczenie stało się wymagalne z dniem (...) (k.37). Powód nie wykazał by doszło do skutecznej względem niego przerwy biegu przedawnienia w rozumieniu art. 123 kc. Do przerwy biegu przedawnienia względem powoda nie doszło bowiem wskutek działań podjętych przez (...) Bank S.A. we W., podjętych w odniesieniu do bankowego tytułu egzekucyjnego nr (...) wystawionego w dniu (...), opatrzonego następnie przez sąd klauzulą wykonalności, w oparciu o który wszczęto postępowanie egzekucyjne. Nabywca wierzytelności niebędący bankiem nie może się bowiem powoływać na przerwę biegu przedawnienia spowodowaną wszczęciem postępowania egzekucyjnego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności. ((...)).

Jak wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu do wyroku z dnia (...), którą to argumentacje sąd rozpoznający niniejszą sprawę w całości podziela, uprawnienie do wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego przysługiwało jedynie bankom i tylko na ich rzecz mogła być nadana klauzula wykonalności. Skutki prawne postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie bankowego tytułu wykonawczego związane są więc tylko z podmiotami w nim uczestniczącymi na podstawie tego tytułu w granicach podmiotowych i przedmiotowych ukształtowanych treścią klauzuli wykonalności. Nabywca wierzytelności nie będący bankiem nabywa wierzytelność w swej treści i przedmiocie tożsamą z wierzytelnością zbywającego banku, ale nie wchodzi w sytuację prawną zbywcy wywołaną przerwą biegu przedawnienia i rozpoczęciem biegu na nowo. Czynność wszczęcia postępowania egzekucyjnego przez bank wywołuje materialnoprawny skutek przerwy biegu przedawnienia jedynie w stosunku do wierzyciela objętego bankowym tytułem wykonawczym, natomiast nabywca wierzytelności nie będący bankiem, nawet jeżeli nabycie nastąpiło po umorzeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c. i rozpoczęciu biegu terminu przedawnienia w stosunku do banku na nowo, nie może się powołać na przerwę biegu przedawnienia wywołaną wszczęciem postępowania egzekucyjnego przez pierwotnego wierzyciela będącego bankiem. Wyjątkowość przywileju wystawiania bankowego tytułu egzekucyjnego prowadzi do wniosku, że skoro nie może on być podstawą egzekucji na rzecz innych osób, niż w nim wskazane za wyjątkiem następstwa prawnego po stronie wierzyciela innego banku, to również materialnoprawne skutki wszczęcia postępowania egzekucyjnego jako czynności wierzyciela - banku prowadzącej do przerwy biegu przedawnienia dotyczą wyłącznie tego wierzyciela i nie dotyczą nabywcy nie będącego bankiem.

Z uwagi na uznanie, iż zarzut pozwanego został podniesiony skutecznie, sąd powództwo oddalił. Nadmienić należy, iż sąd nie podzielił pozostałych zarzutów pozwanego; powód wykazał dokumentami nabycie wierzytelności i wysokość roszczeń.

SSO Andrzej Kieć