Wyrok - II SA/Kr 106/26 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - z dnia 19 marca 2026
Teza
Oddalono skargę. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Magda Froncisz (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi G. K. i J. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 14 listopada 2025 r. znak: WI-I.7840.14.3.2025.DA w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwoleOddalono skargę. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Magda Froncisz (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi G. K. i J. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 14 listopada 2025 r. znak: WI-I.7840.14.3.2025.DA w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwole
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
Oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa administracyjna
Etap
postępowanie przed WSA
Tematy
Budowlane prawo
pozwolenie na budowę
Role w sprawie
skarżący
organ administracji
Data orzeczenia
19 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Przewodniczący
Magda Froncisz
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (9)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Starosta Suski decyzją nr 31/24 z 21.01.2025 r., znak: WA.6740.1.145.2024.AA4, na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i 4a, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r., poz. 725 z późń. zm.), dalej: P.b. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz 572), dalej: K.p.a. - w związku z decyzją Wojewody Małopolskiego znak WI-I.7840.14.7.2024.DA z dnia 18.11.2024 r. (data wpływu do urzędu 21.11.2024r.) uchylającą zaskarżoną decyzję Starosty Suskiego znak: WA.6740.1.145.2024.AAR z dnia 10.04.2024r. i przekazującą do ponownego rozpatrzenia wniosek z dnia 11.03.2024 r. S. i J. K., w sprawie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki (terenu) oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji pn. przebudowa, rozbudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działce ewid. nr [...], jedn. ewid[...], obręb [...] -zatwierdził projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla S. i J. K. (mianownik: K. ), obejmującą: przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działce ewid. nr [...], jedn. ewid. [...], obręb [...].W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że Wojewoda Małopolski decyzją znak Wl-I.7840.14.7.2024.DA z dnia 18.11.2024 r. uchylił zaskarżoną decyzję Starosty Suskiego znak: WA.6740.1.145.2024.AAR z dnia 10.04.2024 r. zatwierdzającą projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą S. i J. K. pozwolenia na budowę inwestycji pn. przebudowa, rozbudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działce ewid. nr [...], jedn. ewid. [...], obręb [...], i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia do organu I instancji (data wpływu decyzji do urzędu 21.11.2024r.).Dalej Starosta przywołał dyspozycję art. 35 ust. 1 P.b. i wskazał, że postanowieniem z dnia 10.12.2024 r. Starosta nakazał wykazać spełnienie przepisów § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r. poz. 1225, z późn. zm.), wskazanych w w/w decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 21.11.2024 r.Pełnomocnik inwestorów odpowiedział na postanowienie w dniu 12.12.2024 r. korygując wniosek (rezygnacja z rozbudowy) i przedkładając poprawiony projekt budowlany przebudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działce ewid. nr [...], jedn. ewid. [...], obręb [...], spełniający przepisy § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.Organ zapoznał się z uzupełnieniem i stwierdził, że obowiązek nałożony w postanowieniu został wykonany. Na dzień orzekania o pozwoleniu na budowę, na terenie objętym pozwoleniem obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Sucha Beskidzka (Uchwała Nr XI/87/2019 Rady Miasta Sucha Beskidzka z dnia 30 września 2019 r., opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego, poz. 7315 z dnia 17.10.2019 r. z późn. zm.). Inwestycja ma miejsce w terenie oznaczonym w miejscowym planie symbolem 66MN3 - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i pensjonatowej.Organ sprawdził zgodność projektu z ustaleniami w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie m.in.: przeznaczenia terenu, wymaganej formy dachu, wysokości budynku, powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej, nieprzekraczalnej linii zabudowy i stwierdził, że złożony do zatwierdzenia projekt jest zgodny z ustaleniami ww. planu, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami.Za wszystkie rozwiązania przyjęte w projekcie odpowiadają jego autorzy. W celu potwierdzenia prawidłowości przyjętych przez siebie rozwiązań projektanci do projektu dołączają oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Autorzy projektu samodzielnie oceniają zjawiska techniczne zgodnie z art. 21 P.b., w trakcie realizacji mają prawo wstrzymać roboty budowlane w razie stwierdzenia możliwości powstania zagrożenia, albo wykonywania ich niezgodnie z projektem.Organ poddał analizie obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 3 pkt 20 P.b. i stwierdził, że obejmuje działkę ewid. nr [...]. Stronom postępowania, na każdym jego etapie, zapewniono udział w postępowaniu i możliwość wniesienia uwag i zastrzeżeń. Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego, zawiadomieniem z dnia 16.12.2024r. organ ponownie umożliwił stronom zapoznanie z całym zebranym materiałem oraz wniesienie ewentualnych uwag.Na wniesione w dniu 27.12.2024r. zastrzeżenia/uwagi oraz wnioski odpowiedziano pisemnie w dn. 31.12.2024r. i 14.01.2025r., że wniosek został skorygowany (zrezygnowano z rozbudowy), a przedłożony projekt budowlany (sporządzony przez osoby z odpowiednimi uprawnieniami) przebudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działce ewid. nr [...], jedn. ewid. [...], obręb [...], spełnia przepisy § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r. poz. 1225, z późn. zm.). Wszystkie pozostałe zarzuty (podtrzymane z odwołania) zostały szczegółowo przeanalizowane przez organ II instancji i decyzją Wojewody Małopolskiego znak WI-I.7840.14.7.2024.DA z dnia 18.11.2024 r. uznane za bezzasadne.Wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, wypełniając przepis art. 35 ust. 4 tej ustawy, orzeczono jak w sentencji.Od ww. decyzji Starosty odwołanie do Wojewody Małopolskiego w Krakowie złożyli G. K. i J. K., reprezentowani przez pełnomocnika adwokata.Wojewoda Małopolski decyzją z 14 listopada 2025 r. znak: WI-I.7840.14.3.2025.DA, na podstawie art. 138 § 1 pkt K.p.a. oraz art. 82 ust. 3 P.b., po rozpatrzeniu odwołania G. K. i J. K., utrzymał w mocy ww. decyzję Starosty Suskiego z 21 stycznia 2025 r.W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy opisał rozstrzygnięcie I instancji i treść odwołań.Wojewoda podał, że organ I instancji przymiot strony przyznał inwestorom i właścicielom dz. ew. nr [...] oraz właścicielom działek będących w obszarze oddziaływania inwestycji, tj. dz. ew. nr [...] – działka odwołujących. W ocenie organu II instancji ustalony przez organ I instancji krąg jest prawidłowy.Kolejno organ odwoławczy przywołał dyspozycję art. 35 ust. 1 P.b. Organ wskazał, że kontrola prawidłowości wydanej decyzji odnosi się do badania jej zgodności z przepisami prawa. Organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie zagospodarowania terenu i projekcie architektoniczno – budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z cytowanego powyżej przepisu.Wojewoda wyjaśnił, że za prawidłowość sporządzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno – budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający.Organ stwierdził ponadto spełnienie wymogów określonych w art. 34 ust. 3d pkt 3 oraz art. 12 ust. 7 P.b.Organ wskazał, że dokumentacja projektowa spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r. poz. 1679).Rozpatrując odwołanie organ II instancji w pierwszej kolejności potwierdził kompletność przedłożonego projektu budowlanego oraz zawartych w nim oświadczeń i informacji. Następnie organ szczegółowo zbadał zgodność planowanej inwestycji z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.Organ odwoławczy odniósł się w szczególności do podnoszonych przez odwołujących kwestii usytuowania budynku inwestycyjnego na działce, a także jego wpływu na nieruchomości sąsiednie.Na podstawie analizy projektu zagospodarowania terenu organ ustalił, że zostały zachowane normatywne odległości projektowanej budowy od granic działki, wynikające z § 12 rozporządzenia w.t. Ponadto organ przeanalizował wymogi określone w § 13 oraz § 60 rozporządzenia w.t. i stwierdził, że projektowany obiekt spełnia te warunki. Organ zaakcentował przy tym, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, dla spełnienia norm oświetlenia naturalnego i nasłonecznienia wystarczające jest, aby warunki te były zachowane dla przynajmniej jednego pokoju w wielopokojowym lokalu mieszkalnym w budynku sąsiednim. Wobec powyższego organ uznał stanowisko odwołujących za nieuzasadnione.W dalszej części uzasadnienia decyzji organ odwoławczy wskazał, że planowana inwestycja posiada wymagany dostęp do drogi publicznej, a zaprojektowany sposób odprowadzania wód opadowych nie narusza stosunków wodnych na działkach sąsiednich. Ponadto organ przeanalizował projekt pod kątem zachowania warunków bezpieczeństwa pożarowego. Stwierdził, że przyjęte usytuowanie obiektu, w tym zastosowanie ściany oddzielenia przeciwpożarowego, jest zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami technicznymi. Organ odwoławczy podkreślił jednocześnie, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są uprawnione do merytorycznej weryfikacji rozwiązań konstrukcyjnych i obliczeń przyjętych przez projektanta, na którym spoczywa wyłączna odpowiedzialność za ich prawidłowość.Organ odwoławczy przeprowadził również szczegółową analizę zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dokonując zestawienia parametrów zaprojektowanego obiektu, w tym m.in. wskaźników wielkości powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej, maksymalnej wysokości oraz geometrii dachu – z wymogami planu miejscowego, organ stwierdził ich pełną zgodność.Odnosząc się do kolejnych zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że inwestor w sposób niewadliwy wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co w świetle art. 4 P.b. stanowi podstawę do realizacji prawa zabudowy terenu. Ponadto organ odwoławczy nie dopatrzył się naruszeń przepisów postępowania przez organ pierwszej instancji. W ocenie organu odwoławczego, decyzja organu niższego stopnia została wydana na podstawie kompletnej dokumentacji projektowej, po prawidłowym zweryfikowaniu jej zgodności z przepisami prawa i ustaleniami planu miejscowego.W toku postępowania organ odwoławczy odniósł się do sformułowanego wniosku o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. uznając go za bezzasadny.Ponadto organ II instancji przeprowadził dodatkowe postępowanie wyjaśniające, w ramach którego zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o udostępnienie dokumentacji dotyczącej zrealizowanego budynku garażowego na działce nr [...].Na podstawie danych i dokumentacji nadesłanej przez PINB, w tym wyników przeprowadzonych oględzin, organ odwoławczy przeanalizował stwierdzone odstępstwa od pierwotnego projektu budowlanego, obejmujące m.in. zmianę wymiarów zewnętrznych obiektu, układu stolarki otworowej oraz odległości od granicy działki.W oparciu o przepisy art. 36a P.b. organ dokonał oceny charakteru zidentyfikowanych zmian pod kątem tego, czy stanowią one istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego.W wyniku tej oceny organ odwoławczy stwierdził, że zidentyfikowane zmiany zrealizowanego obiektu (dotyczące m.in. lokalizacji stolarki otworowej oraz niewielkich różnic w kubaturze) stanowią nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego w rozumieniu art. 36a P.b. Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych, organ argumentował, że zmiany te nie wpływają negatywnie na działki sąsiednie i nie dają podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego.Podsumowując całe postępowanie, organ odwoławczy wskazał, że planowana inwestycja nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. Organ wyjaśnił, że naturalne oddziaływanie nowej zabudowy na nieruchomości sąsiednie nie może być samo w sobie powodem odmowy wydania pozwolenia na budowę, o ile oddziaływanie to mieści się w granicach wyznaczonych przez przepisy prawa materialnego.Wobec braku stwierdzenia naruszeń uzasadniających uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, organ odwoławczy orzekł jak w sentencji.G. K. i J. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wspólną skargę na ww. decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 14 listopada 2025 r. znak: WI-I.7840.14.3.2025.DA, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie:1. Art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 84 § 1 k.p.a., art. 85 § 1 k.p.a., art. 86 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i brak wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności brak prawidłowego ustalenia odległości pomiędzy planowaną inwestycją, a granicą sąsiedniej działki;2. art. 10 k.p.a. oraz art. 79 k.p.a. poprzez niezapewnienie możliwości uczestnictwa strony - skarżących - w przeprowadzanych czynnościach postępowania tj. w zakresie oględzin miejsca planowanej inwestycji oraz dokonywania pomiarów odległości planowanej inwestycji od granicy działki skarżących;3. § 106 - § 108 r.w.t. (Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie) poprzez jego niezastosowanie i zupełne pominięcie kwestii wymogów technicznych dla garażu oraz pomieszczeń mających znajdować się ponad garażem.Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o:1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji;2. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu: decyzji Wojewody MałopoIskiego z dnia 9 września 2025 r. znak: WI-I.7840.1.12.2025.JC - na następujące fakty: treści decyzji oraz przyczyn uznania decyzji nr WA 7351/35-SU/02 Starosty Suskiego z dnia 12 czerwca 2002 r. za wydaną z rażącym naruszeniem prawa;3. zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.W uzasadnieniu skargi skarżący obszernie rozwinęli powyższe zarzuty, w tym zakwestionowali prawidłowość ustaleń organów obu instancji.W pierwszej kolejności skarżący zarzucili błędną kwalifikację robót budowlanych. Ich zdaniem, pomimo usunięcia z wniosku słowa "rozbudowa", fizyczny zakres prac doprowadził do zmiany charakterystycznych parametrów obiektu, co oznacza, że organ w istocie usankcjonował rozbudowę, błędnie traktując ją jedynie jako przebudowę.Skarżący podnieśli ponadto zarzut naruszenia przepisów postępowania, wskazując na wadliwe ustalenie odległości spornej inwestycji od granicy ich działki. W ocenie skarżących organ odwoławczy bezkrytycznie oparł się na błędnych pomiarach dokonanych przez PINB, przy czym skarżący zostali pozbawieni możliwości czynnego udziału w tych czynnościach terenowych.W skardze zakwestionowano również dokonaną przez organ ocenę charakteru odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zdaniem skarżących zidentyfikowane zmiany (m.in. dodatkowe otwory okienne, zmiana lokalizacji drzwi, częściowe podpiwniczenie) mają charakter istotny, a zaskarżona decyzja stanowi w istocie próbę legalizacji samowoli budowlanej.Ponadto skarżący wskazali na brak zbadania wymogów techniczno-budowlanych dla zrealizowanego budynku garażowego (m.in. w zakresie bezpieczeństwa pożarowego) oraz zarzucili szereg nieprawidłowości dotyczących pierwotnego pozwolenia na budowę z 2002 r., w tym rzekome wady decyzji o warunkach zabudowy.W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a.Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami Sąd stwierdził, że nie ma podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego, bowiem odpowiada ona prawu, a zarzuty skarżącej są niezasadne.Kontrola Sądu w niniejszej sprawie dotyczyła decyzji Wojewody Małopolskiego z 14 listopada 2025 r., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Starosty Suskiego nr 31/24 z 21 stycznia 2025 r., znak: WA.6740.1.145.2024.AA4, zatwierdzającą projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla S. i J. K. obejmującą: przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działce ewid. nr [...], jedn. ewid. [...], obręb [...].Sąd stwierdza, że ustalony przez organy krąg stron jest prawidłowy (organy przyznały status strony inwestorom i właścicielom dz. ew. nr [...] oraz właścicielom działek będących w obszarze oddziaływania inwestycji, tj. dz. ew. nr [...] – działka skarżących).Nie było przedmiotem sporu, że: teren, na którym zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja, jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; inwestorzy złożyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a projekt budowlany został opracowany zgodnie z wymogami prawa, przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia.Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 P.b. do projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego oraz projektu technicznego dołącza się: oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie oświadczenie zostało złożone (dokumentacja projektowa – str. 3 część projekt zagospodarowania terenu oraz str. 3-4 część projekt architektoniczno-budowlany).W przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 12 ust. 7 P.b. projektant w dacie wykonania poszczególnych części projektu budowlanego: projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno – budowlanego, posiadał ważne zaświadczenia wydane przez izbę o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego (dane na ogólnodostępnych stronach https://e-crub.gunb.gov.pl/ oraz https://www.piib.org.pl/dla-czlonkow/lista-czlonkow). Dokumentacja projektowa spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1679) – projekt jest kompletny, opracowany został w czytelnej grafice, posiada numerację zgodną ze spisem zawartości dokumentacji projektowej (całość spiętą w jednym skoroszycie) z podziałem na części. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (dokumentacja projektowa – str. 3-5 część załączniki). W projekcie została określona II kategoria geotechniczna obiektów, przy prostych warunkach gruntowych (dokumentacja projektowa – str. 9 część projekt architektoniczno-budowlany). w projekcie budowlanym; zgodnie z wymogami art. 34 ust. 3 pkt 1e P.b. zamieszczono informację o obszarze oddziaływania projektowanych obiektów (dokumentacja projektowa – str. 8-9 część projekt zagospodarowania terenu).Zgodnie z rysunkiem projektu zagospodarowania terenu (PZT) inwestycja została zaprojektowana na działce nr [...]. Zamierzona inwestycja obejmuje przebudowę i nadbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dobudowanym garażem od strony zachodniej.Sąd wskazuje, że działka inwestycyjna nr [...] w miejscowości S. znajduje się na terenie objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Uchwała Nr XI/87/2019 Rady Miasta Sucha Beskidzka z dnia 30 września 2019 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Sucha Beskidzka (t.j. Dz.Urz.Woj.Małop. z 2019 r. poz. 7315, ze zm.), zwaną dalej m.p.z.p., na obszarze oznaczonym symbolem 66MN3 – teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i pensjonatowej, 153KDW – tereny dróg wewnętrznych. Projektowana inwestycja znajduje się na obszarze 66MN3.Sąd stwierdza, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami m.p.z.p. w zakresie: przeznaczenia terenu, maksymalnej wysokości zabudowy, minimalnego wskaźnika terenu biologicznie czynnego, wskaźnika powierzchni zabudowy, wskaźnika intensywności zabudowy, geometrii i kształtu dachów, zasad odnoszących się do elewacji budynków, zasad obsługi parkingowej.Także nieprzekraczalne linie zabudowy są zgodnie z rysunkiem planu w odległości: 4 m od linii rozgraniczających drogi 42KDW, 44KDW, 48-50KDW, 65KDW, 68KDW, 91-96KDW, 106KDW, 110-120KDW, 122KDW, 134KDW, 137-139KDW, 146KDW, 149KDW, 152-159KDW, 163-169KDW, 180KDW (§ 27 ust. 2 pkt 3 lit. e m.p.z.p.) – na rysunku PZT zaznaczono nieprzekraczalną linie zabudowy, która wpisuje się w wymienioną wyżej odległość od osi drogi. Przedmiotowa inwestycja nie narusza powyższego warunku.Objęty wnioskiem budynek mieszkalny jednorodzinny, po realizacji zaprojektowanych prac budowlanych, będzie stanowić wolnostojący 2 kondygnacyjny budynek wraz z podpiwniczeniem (w sumie 3 kondygnacje) wraz z projektowaną nadbudową i przebudową dobudowanego garażu (zgodnie z decyzją nr WA 7351/35-SU-02 Starosty Suskiego z 12 czerwca 2002 r.).Konstrukcja dachu przebudowywanego budynku (tj. nadbudowanego garażu) – drewniana, dwuspadowa o nachyleniu połaci głównych 5°, pokrycie dachu – blacha trapezowa w odcieniu brązu. Zaprojektowany fragment budynku wraz z częścią istniejącą sumarycznie jest o wymiarach: szerokości elewacji frontowej 9,75 m, (szerokość istniejącego budynku wraz z garażem), wysokości przebudowywanego/nadbudowywanego budynku do kalenicy 6,46 m.Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego kwestii ustalenia odległości pomiędzy planowaną inwestycją, a granicą sąsiedniej działki skarżących Sąd wskazuje, że - jak wynika z akt administracyjnych - organ odwoławczy przeprowadził postępowanie wyjaśniające: pismem z 17 września 2025 r., znak: WI-I.7840.14.3.2025.DA organ odwoławczy zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Suchej Beskidzkiej (dalej PINB w Suchej Beskidzkiej) o przeprowadzenie kontroli istniejącego garażu przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym na działce nr [...]. Przy Piśmie z 2 października 2025 r., znak: PINB.052.8.2025.KP, PINB w Suchej Beskidzkiej przekazał protokół z kontroli Nr [...] z 30 września 2025 r., z którego wynika, iż wybudowany garaż posiada wymiary 5,65 m x 3,43 m (powinno być 5,50 m x 3,20 m) oraz dokonano następujących zmian od zatwierdzonej dokumentacji projektowej: drzwi wejściowe zlokalizowano od strony wschodniej (winno być od północnej); w miejscu otworu drzwiowego są umiejscowione dwa otwory okienne (kierunek północny); wykonano dodatkowe niewielkie pomieszczenie pełniące funkcję składową o wysokości ok. 2,00 m.Następnie 27 października 2025 r., znak: WI-I.7840.14.3.2025.DA, organ odwoławczy zwrócił się do PINB-u w Suchej Beskidzkiej o: wyraźne zdjęcia, skany, bądź potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię dziennika budowy z budowy garażu na działce nr [...] w S. tak, aby można było zweryfikować wpisy kierownika budowy oraz projektanta; wyjaśnienia z zakresu odstępstw od zatwierdzonego projektu budowalnego w zawiązku normą art. 36a P.b. oraz faktem, że przedmiotowy garaż został przyjęty do użytkowania potwierdzeniem wydanym przez PINB w Suchej Beskidzkiej z 21 października 2004 r., znak: PINB 7353/SU-70/04, gdy obowiązywał już nowy stan prawny ustawy Prawo budowlane (t.j. Dz.U. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.).Dnia 13 listopada 2025 r., znak: PINB.052.8.2025.KP, w odpowiedzi na ww. pismo PINB w Suchej Beskidzkiej wskazał między innymi, że:w/w budynek będący przedmiotem kontroli został wykonany z nieznacznymi zmianami w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego, stanowiącego załącznik do decyzji Starosty Suskiego z dnia 12.06.2002r., znak: WA 7351/35-SU/02. W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 30 września 2025 r., uprawomocnieni pracownicy PINB ustalili, że wymiary wewnętrzne budynku w części parterowej miały wynosić 5m x 2,70m, a wynoszą 5m x 2,95m. Wymiary zewnętrzne budynku miały wynosić 5,50m x 3,20m, a według dokonanych pomiarów za pomocą taśmy mierniczej wynoszą 3,43m x 5,65m. W ocenie PINB w Suchej Beskidzkiej powyższe zmiany gabarytów budynku nie spowodowały zwiększenia obszaru oddziaływania na działkę sąsiednią - działkę skarżących - nr ewid.[...], gdyż zmierzona odległość od ściany zewnętrznej budynku garażowego w kierunku ogrodzenia zlokalizowanego od strony zachodniej wynosi ok. 2,5m, a odległość od w/w ogrodzenia do granicy z działką ewid. nr [...] wynosi według wskazań inwestorki ok. 0,6 m. Reasumując odległość od ściany zewnętrznej spornego budynku do granicy z działką sąsiednią wynosi ok. 3,10 m, podczas gdy ta sama odległość w zaakceptowanym projekcie zagospodarowania terenu stanowiącym załącznik do wydanej decyzji Starosty Suskiego zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę z dnia 12 czerwca 2002 r., znak: WA 7351/35-SU/02 wynosi 3 m.Odnosząc się merytorycznie do kolejnych dokonanych zmian względem zatwierdzonej dokumentacji projektowej tj. zmiany lokalizacji drzwi wejściowych w kondygnacji piwnicy (otwór wykonano od strony wschodniej, a nie północnej), wykonaniu dwóch dodatkowych otworów okiennych na elewacji północnej w kondygnacji piwnicy, a także wykonaniu dodatkowego niewielkiego pomieszczenia w części niepodpiwniczonej pełniącego funkcję składową o wysokości ok. 2 m, PINB stanął na stanowisku, że i te nie przekonują o ich kwalifikacji jako odstępstwa istotne, bowiem nie wpływają niekorzystnie na działki sąsiednie. Co prawda, wykonując dodatkowe pomieszczenie, inwestorzy zwiększyli nieznacznie kubaturę budynku, jednakże PINB w Suchej Beskidzkiej podzielił stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2017r., II OSK 1451/15, że nie każde odstępstwo skutkujące zmianą parametru obiektu, jakim jest kubatura obiektu, jest odstępstwem istotnym. Pewne niewielkie odstępstwa od przewidzianej w projekcie budowlanym kubatury obiektu mogą wynikać z przyczyn od inwestora niezależnych, np. z rodzaju użytych materiałów budowlanych oraz użytych do budowy narzędzi. Niewielkie zmiany w kubaturze obiektu nie mogą być uznane za istotne odstępstwo od projektu budowlanego."Biorąc pod uwagę powyższe zmiany, opisane w protokole z kontroli Nr 219/2025 z dnia 30 września 2025 r., zdaniem PINB w Suchej Beskidzkiej, mając na względzie możliwości błędu pomiarowego oraz z uwagi na znaczny upływ okresu czasu od daty przekazania budynku do użytkowania, biorąc pod uwagę zmiany modernizacyjne w ewidencji gruntów i budynków (porównanie aktualnego przebiegu granicy działki z okazaną w trakcie kontroli mapą zasadniczą i projektem zagospodarowania terenu), w ocenie PINB nie mają charakteru odstąpienia istotnego od zatwierdzonej w/w dokumentacji stanowiącej załącznik do udzielonego pozwolenia na budowę decyzją Starosty Suskiego z dnia 12.06.2002 r., znak: WA 7351/35-SU/02.Mając na uwadze przywołane stanowisko PINB, Wojewoda Małopolski, uznając się związanym powyższą opinią organu nadzoru budowlanego, stwierdził brak naruszenia § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2022r. poz. 225, ze zmianami - rozporządzenie wt).Takie stanowisko organu odwoławczego Sąd uznaje za prawidłowe i zgodne z prawem.Wprawdzie, na podstawie dołączonego do skargi dowodu z dokumentu - k. 11 i nast. akt sądowych Sąd ustalił, że Wojewoda Małopolski decyzją z 9 września 2025r., znak: Wl-I.7840.1.12.2025.JC, stwierdził wydanie decyzji Nr WA 7351/35-SU/02 Starosty Suskiego z 12 czerwca 2002 r., znak: WA 7351/35-SU/02, z rażącym naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b P.b. oraz nie stwierdził nieważność decyzji Starosty Suskiego z 12 czerwca 2002 r., znak: WA 7351/35-SU/02 z uwagi na upływ 5 lat od jej doręczenia (art. 37b ust. 1 P.b.), to jednocześnie Sąd stwierdza, że ww. decyzja o pozwoleniu na budowę garażu nie została w trybie nieważności wyeliminowana z obrotu prawnego, a nadzór budowlany nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania legalizacyjnego, zatem - zdaniem Sądu - brak było formalnych przesłanek uniemożliwianych inwestorowi uzyskania pozwolenia na przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego.Jak wynika z części graficznej (rysunek PZT, str. 10) oraz projektu architektoniczno-budowlanego, zaprojektowany budynek został usytuowany w odległości 6,65 m – 6,80 m od najbliższego budynku, tj. od budynku mieszkalnego nr [...] na działce nr [...]. W części opisowej projektu architektoniczno-budowlanego wskazano, że najbliższy obiekt budowalny (budynek mieszkalny jednorodzinny) znajduje się w odległości od strony zachodniej 6,65 – 6,80 m.Należy wskazać, że przepisy w.t. wskazują minimalne odległości, jakie należy zastosować przy sytuowaniu budynków na działkach sąsiednich. W przypadku przedmiotowego zamierzenia została zaprojektowana ściana oddzielenia przeciwpożarowego, zatem nie mają zastosowania wskazane minimalne odległości od budynków.W tym miejscu należy również zauważyć, że w związku z tak przyjętym rozwiązaniem przez projektanta, skarżący mają możliwość potencjalnej zabudowy w kierunku działki inwestora.Sąd wskazuje, że sposób zagospodarowania działki przez inwestora podlega ocenie organów administracji architektoniczno-budowlanej tylko w granicach zgodności z konkretnymi obowiązującymi w dniu wydania decyzji przepisami prawa powszechnie obowiązującego bądź prawa miejscowego. Oczywiste jest, że realizowanie obiektów budowlanych musi wiązać się z oddziaływaniem na sąsiednie działki i budynki. W trakcie procesu budowlanego dochodzi do kolizji interesów różnych podmiotów o zróżnicowanym charakterze. Aby jednak oddziaływanie projektowanej inwestycji można było uznać za sprzeczne z prawem, muszą być naruszone konkretne przepisy prawa materialnego. Nie każde oddziaływanie może skutkować powstrzymaniem procesu inwestycyjnego, w oparciu o ochronę interesów osób trzecich, udzieloną w art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. Takiej sprzeczności z prawem nie dopatrzył się w niniejszej sprawie organ odwoławczy, a Sąd - kontrolując legalność zaskarżonej decyzji - to stanowisko Wojewody w pełni podziela.W ocenie Sądu w niniejszej sprawie udzielenie pozwolenia na budowę nie ogranicza (w sposób niedopuszczalny) prawem chronionych interesów skarżących, jak np. dopływu światła dziennego czy też nasłonecznienia w pokojach mieszkalnych, możliwości korzystania z energii elektrycznej, wody czy gazu, dostępu do drogi publicznej, nie pozbawia i nie ogranicza możliwości korzystania z nieruchomości.Kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewody nie wykazała naruszenia prawa materialnego, które uprawniałoby organ administracji do zakwestionowania przedmiotowej inwestycji, która nie narusza występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich. Tym samym inwestor jest uprawniony do korzystania z prawa wynikającego z normy art. 4 P.b.Wobec powyższego w kontrolowanej sprawie w zasadzie niesporne są wszystkie istotne okoliczności sprawy, poza kwestionowanym przez skarżących usytuowaniem budynku inwestycyjnego w zbliżeniu do ich działki (odległość) oraz rzekomym pozbawieniem skarżących czynnego udziału w sprawie. Skarżący najpierw w odwołaniu zarzucili naruszenie § 12 rozporządzenia wt, następnie w skardze skarżący zarzucili naruszenie § 106-108 rozporządzenia wt.W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, prawidłowo ustalonych przez organ, które Sąd przyjmuje za własne i mając powyższe na uwadze Sąd aprobuje rozstrzygnięcie i ocenę prawną wyrażoną przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. Istotne elementy stanu faktycznego i prawnego przedstawiają się tak, jak to wskazał organ II instancji.Niezasadna skarga nie zasługiwała zatem na uwzględnienie i podlegała oddaleniu.Zarzuty naruszenia przepisów procesowych są dalece niekonkretne. Natomiast wobec faktu, że organ II instancji w pełni ponownie rozstrzygnął sprawę administracyjną, podając i wyjaśniając w uzasadnieniu decyzji stosowane przepisy prawa oraz odnosząc się do wszystkich zarzutów odwołania, należało uznać, że pewna lakoniczność decyzji organu I instancji nie oznacza jej niezgodności z prawem i została sanowana przez organ odwoławczy.Nie mogły przynieść zamierzonego skutku ogólnikowe zarzuty naruszenia prawa procesowego, w tym między innymi art. 10 oraz art. 79 K.p.a.Zarzut naruszenia art. 10 K.p.a. nie został przez skarżących poparty opisaniem jakichkolwiek czynności czy wniosków, których dokonaliby będąc należycie poinformowani.Podobnie ma się rzecz z zarzutami naruszenia między innymi art. 7 i innych K.p.a., ze względu na brak wymienienia przez skarżących, jakich to konkretnie dowolnych ustaleń dokonał rzekomo organ II instancji.Podsumowując, uzasadnienie decyzji II instancji odnośnie kluczowych dla sprawy okoliczności jest jasne, a ustalenia zostały wyprowadzone z poddających się ocenie dowodów. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności (art. 15 K.p.a.), organ odwoławczy wszechstronnie wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy, z zachowanie reguł ustanowionych w art. 7, art. 10, art. 77 § 1, art. 80 i art. 81 K.p.a.W szczególności organ II instancji zapewnił skarżącym czynny udział w postępowaniu odwoławczym oraz szczegółowo sprawdził PZT w zakresie prawidłowości usytuowania inwestycji od granic działki skarżących.Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że organ odwoławczy rzetelnie zweryfikował kwestię oddziaływania przedmiotowej inwestycji na znajdującą się w sąsiedztwie nieruchomość skarżących.Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. W treści uzasadnienia decyzji organu II instancji zawarto argumentację, dowody oraz przyczyny wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, które - zdaniem Sądu - odpowiada prawu.Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest jednoznaczne i pełne, przeprowadzono także wyczerpujące postępowanie dowodowe, w tym uzupełniające, pozwalające na ustalenie i wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy.Zgodnie z art. 6 K.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa.Zgodnie z art. 4 P.b. każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.Art. 5 P.b. nakazuje, aby obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in.: warunki bezpieczeństwa i higieny pracy, poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Zatem prawo zabudowy własnej nieruchomości gruntowej jest związane z prawem własności i może być ograniczone wyłącznie ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lub w przypadku jego braku, warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy oraz w drodze powszechnie obowiązujących w tym zakresie przepisów.Organ II instancji wnikliwie rozpatrzył zarzuty i wnioski skarżących, czego dowodem jest przywołana w pierwszej części niniejszego uzasadnienia treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji.Podsumowując, analiza akt oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji pozwala na przyjęcie, że organ II instancji rozpoznał sprawę na nowo w jej całokształcie, stosownie do wymogów wynikających z art. 15 K.p.a. Co istotne, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odpowiedziano na istotne zarzuty i uwagi skarżących, w tym dotyczące zarówno naruszenia przepisów rozporządzenia wt, jak i podnoszonego naruszenia przepisów procesowych.Zdaniem Sądu organ II instancji nie naruszył wskazanych w skardze norm K.p.a. oraz rozporządzenia w.t. i prawidłowo ustalił stan faktyczny.Rolą sądu administracyjnego jest kontrola zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w razie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.Takich naruszeń Sąd w sprawie nie stwierdził, dlatego oddalił skargę, o czym orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 P.p.s.a..