Wyrok - I GSK 192/25 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 28 marca 2025
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Sędzia NSA Dariusz Dudra Protokolant asystent sędziego Jarosław Lubryczyński po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E. A. M. i S. N. S. w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 2448/24 w sprawie ze skargi O. S. W. w O. na akt Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 20Oddalono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Sędzia NSA Dariusz Dudra Protokolant asystent sędziego Jarosław Lubryczyński po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E. A. M. i S. N. S. w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 2448/24 w sprawie ze skargi O. S. W. w O. na akt Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 20
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
uczestnik postępowania
apelujący / skarżący
wnioskodawca
uczestnik
Data orzeczenia
28 marca 2025
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Dariusz Dudra
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 29 października 2024 r., V SA/Wa 2448/24 oddalił skargę O. S. W. w O. na akt Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z [...] sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu.Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.O. S. W. w O. (dalej: "Skarżąca", "Wnioskodawca") złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego pn. "Nowe ścieżki kariery" w ramach naboru nr [...].Celem projektu jest dostosowanie kwalifikacji lub kompetencji do potrzeb i oczekiwań pracodawców rynku pracy – przekwalifikowanie się (reskiling) a także wypełnienie luk w umiejętnościach co najmniej 665 osób dorosłych w wieku produkcyjnym (18-64 lata) w tym (399 kobiet), które z własnej inicjatywy są zainteresowane poszerzaniem wiedzy i umiejętności/podniesieniem swoim kompetencji/kwalifikacji zawodowych, zamieszkujące województwo warmińsko-mazurskie w okresie od 1 kwietnia 2024 r. do 31 marca 2027 r.Narodowe Centrum Badań i Rozwoju pismem z [...] maja 2024 r. – działając na podstawie art. 56 ust. 4 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r. poz. 1079 – dalej jako "ustawa wdrożeniowa") – poinformowało Skarżącą, że jej Projekt nie spełnił kryteriów wyboru projektów III etapu oceny merytorycznej gdzie średnia arytmetyczna z ogólnej liczby punktów przyznanych przez poszczególnych oceniających to 55 pkt.Organ wyjaśnił, że projekt uzyskał pozytywną ocenę na I i II etapie a w ramach III etapu oceny merytorycznej w zakresie kryteriów merytorycznych ocenianych punktowo, projekt został oceniony negatywnie.Skarżąca od powyższej oceny z 15 maja 2024 r. złożyła protest, w którym nie zgodziła się z oceną dotyczącą części E oraz powiązaną z nią oceną w części F Karty Oceny Merytorycznej. Zakwestionowano kryteria 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7 Karty Oceny Merytorycznej Wniosku o dofinansowanie w III etapie oceny merytorycznej.Narodowe Centrum Badań i Rozwoju zaskarżonym rozstrzygnięciem z [...] sierpnia 2024 r. nr [...] poinformowało Skarżącą, że negatywna ocena zostaje podtrzymana, a protest został nieuwzględniony.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 29 października 2024 r., V SA/Wa 2448/24 oddalił skargę Skarżącej.Sąd I instancji zaznaczył, że przedmiotem ocenianego projektu jest utworzenie możliwości ustawicznego kształcenia w ramach programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego pn. "Nowe ścieżki kariery". Celem projektu było umożliwienie dostosowywania kwalifikacji zawodowych lub kompetencji do potrzeb i oczekiwań pracodawców i rynku pracy osób dorosłych zamieszkujących w województwie warmińsko-mazurskim.W ocenie Sądu, ocena merytoryczna wniosku skarżącej o dofinansowanie projektu w zakresie wszystkich ocenianych kryteriów dokonana została w sposób, który prawa nie narusza.WSA zwrócił uwagę, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji oceny projektu dokonanej przez organ, jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono prawo w zakresie procedury konkursowej, a także jeśli nie zostanie stwierdzone naruszenie norm wynikających z ustawy wdrożeniowej. Kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest więc ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji dokonanej przez ekspertów oceny pod względem merytorycznym, np. przez odmienną ocenę założeń projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organ w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także kompletności tej oceny i jasności przyjętych kryteriów. Kontrola sądowo-administracyjna sprowadza się w szczególności to zbadania, czy argumentacja zaskarżonego rozstrzygnięcia protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiada generalnym standardom prawa, doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, niebudzący wątpliwości prezentuje przesłanki dokonanej oceny.WSA podniósł, że wskazywane w skardze zarzuty, odnoszą się de facto do przeprowadzonej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie oraz oceny przeprowadzonej przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach złożonego protestu przez Wnioskodawcę, która dokonana została przez ekspertów. Jest to w istocie polemika ze stanowiskiem ekspertów co do zasadności przyznanej punktacji a jak wskazano powyżej Sąd administracyjny w ramach sprawowanej kontroli nie ma uprawnień przy badania spraw o omawianym przedmiocie do ustalania stanu faktycznego poprzez samodzielną weryfikację ocen ekspertów czy też poprzez powoływanie biegłych do przeprowadzenia takiej oceny. Zgodnie z art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej, tylko stwierdzenie przez Sąd naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny, mogłoby skutkować uchyleniem kontrolowanego przez sąd aktu. Dokonując kontroli zaskarżonej informacji w tym zakresie Sąd I instancji nie dostrzegł nieprawidłowości podjętych ocen z regulacjami wynikającymi z obowiązujących dokumentów konkursowych oraz zasadami ogólnymi określonymi w ustawie wdrożeniowej.WSA wyjaśnił, że tryb konkurencyjny wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego konkursu, rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek z uwzględnieniem znanych wnioskodawcy kryteriów oceny. Na nim też leży obowiązek wykazania, że zgłaszany projekt spełnia warunki merytoryczne, a negatywna ocena podlega weryfikacji. Braki w złożonej dokumentacji czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie. Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę i brak jest podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających, czy pośredniczących aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy.Sąd I instancji wskazał, że przystępując do konkursu, skarżąca zaakceptowała jego zasady. Ponadto skoro złożyła wniosek o dofinansowanie, to na niej spoczywał obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku z uwzględnieniem znanych jej kryteriów oceny.E. A. M. i S. N. S. w O. (dalej: "Skarżąca kasacyjnie") wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia w całości i rozpoznania skargi. Ewentualnie skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie.W każdym z przypadków autor skargi kasacyjnej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj:1) art. 141 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a"), poprzez zaniechanie sporządzenia uzasadnienia odnoszącego się do treści zarzutów skargi i wyjaśniającego rozumowanie Sądu i wydane rozstrzygnięcie, w zakresie:- Zaniechania dokonania całościowej oceny idei, zasad i celów projektu i jego oceny w kontekście założeń konkursowych.- Zaniechania przeprowadzenia obiektywnej oceny, a przeciwnie poszukiwanie niedociągnięć, nieścisłości w oparciu o które zbudowano opis przyznanej punktacji, przy czym interpretacja wniosku i rozwijanie przez ekspertów kryteriów nie powinno powodować negatywnej oceny wniosku.- Wadliwej oceny w zakresie prawidłowości konstrukcji budżetu projektu, w sytuacji gdy budżet został skonstruowany zgodnie z wytycznymi, a zakwestionowanie jego zasadności nastąpiło bez konkretnego uzasadnienia.- Wadliwej oceny polegającej na odjęciu wnioskowi punktów za elementy, które mają lub mogą być przedmiotem negocjacji i wyjaśnień na dalszym etapie realizacji projektu.- Wadliwej oceny polegającej na celowym działaniu w intencji potwierdzenia pierwotnej oceny, a nie w celu rzeczywistej ponownej oceny wniosku, wbrew obowiązkom merytorycznej oceny.Łącznie składających się na naruszenie art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, podczas gdy uzasadnienie wyroku dotyczy wyłącznie zarzutu błędnego doboru grupy docelowej, a pozostałe zarzuty nie zostały przez Sąd przeanalizowane w uzasadnieniu, w uzasadnieniu pojawia się jedynie stwierdzenie, że skarga stanowi wyłącznie polemikę z ekspertami NCBiR bez odniesienia się do zarzutów.2) art. 73 ust. 8 w zw. z art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej z zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, pomimo że powinno dojść do jej uwzględnienia ze względu na:a) przeprowadzenie postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty, wbrew obowiązkowi rzetelności i bezstronności, w szczególności poprzez dokonywanie interpretacji ogólnych postanowień regulaminu konkursu na niekorzyść Wnioskodawcy, bez kryteriów wskazujących, w jakiej wysokości i na jakiej podstawie są przez ekspertów odejmowane punkty, czyniąc ocenę całkowicie dowolną i przede wszystkim odmienną w kontekście każdego ze złożonych w konkursie wniosków.b) Zaniechanie przedstawienia uzasadnienia poszczególnych ocen i poprzestanie na skrótowym stwierdzeniu, że zarzuty protestu są bezzasadne.c) Zaniechanie przeprowadzenia wyczerpującej oceny złożonego protestu, która to ocena stanowiła wyłącznie próbę zdyskredytowania protestu, a nie obiektywną ponowną ocenę wniosku o dofinansowanie.Przy czym uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera jedynie adnotację o polemice skarżącego z ocenami ekspertów bez odniesienia się do zarzutu w zakresie wadliwości tej ceny pod kątem formalnym, jak również bez odniesienia się literalnie do złożonych zarzutów.II. naruszenia przepisów prawa materialnego, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 1) p.p.s.a.), tj. przepisu art. 54 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez niewłaściwe zastosowanie i wadliwą ocenę wniosku o dofinansowanie projektu wbrew ogłoszonym kryteriom wyboru, tj. poprzez:a) Wadliwą ocenę doboru grupy docelowej, wskazującą na bezzasadne przyjęcie, że ograniczenie do mieszkańców województwa warmińsko- mazurskiego nie wynika z regulaminu wyboru projektu i instrukcji, w sytuacji gdy regulamin nie zawiera w tym zakresie ograniczeń.b) Zaniechanie dokonania całościowej oceny idei, zasad i celów projektu i jego oceny w kontekście założeń konkursowych.c) Zaniechanie przeprowadzenia obiektywnej oceny, a przeciwnie poszukiwanie niedociągnięć, nieścisłości w oparciu o które zbudowano opis przyznanej punktacji, przy czym interpretacja wniosku i rozwijanie przez ekspertów kryteriów nie powinno powodować negatywnej oceny wniosku.d) Wadliwą ocenę w zakresie prawidłowości konstrukcji budżetu projektu, w sytuacji gdy budżet został skonstruowany zgodnie z wytycznymi, a zakwestionowanie jego zasadności nastąpiło bez konkretnego uzasadnienia.e) Wadliwą ocenę polegającą na odjęciu wnioskowi punktów za elementy, które mają lub mogą być przedmiotem negocjacji i wyjaśnień na dalszym etapie realizacji projektu.f) Wadliwą ocenę polegającą na celowym działaniu w intencji potwierdzenia pierwotnej oceny, a nie w celu rzeczywistej ponownej oceny wniosku, wbrew obowiązkom merytorycznej oceny.Argumentację na poparcie powyższych zarzutów Skarżąca kasacyjnie przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosło o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zgodnie z art. 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.Według art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie został określony zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, wyłącza zatem przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed tym Sądem wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku, przewidzianych w art. 141 § 4 w związku z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. Omawiany przepis ogranicza wymogi, jakie musi spełniać uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną wyłącznie do, niemającej swojego odpowiednika w art. 141 § 4 p.p.s.a., oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny uzyskał fakultatywne uprawnienie do przedstawienia, zależnie od własnej oceny, wyłącznie motywów zawężonych do aspektów prawnych świadczących o braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej albo o zgodnym z prawem wyrokowaniu przez sąd pierwszej instancji mimo nieprawidłowego uzasadnienia.Za podstawę wyroku z 29 października 2024 r., V SA/Wa 2448/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął ustalenia faktyczne dokonane przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. O. S. W. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu "Nowe ścieżki kariery." Pismem z [...] maja 2024 r. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju poinformowało, że wniosek nie spełnił kryteriów wyboru projektów i uzyskał ocenę 55 punktów. Do udziału na etapie negocjacji zakwalifikowano 34 wnioski, które spełniły wszystkie kryteria merytoryczne i uzyskały ocenę co najmniej 98 punktów. O. S. W. wniosła protest. Następnie, pismem z [...] sierpnia 2024 r. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju poinformowało, że protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu, w ujęciu tabelarycznym przedstawiono stanowisko dotyczące poszczególnych zarzutów protestu, z których uwzględniono jedynie jeden dotyczący kryterium 6. Uzasadnienie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego zawiera zatem jednoznaczne stanowisko co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia.Według art. 174 pkt 2) p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oparcie skargi kasacyjnej na naruszeniu przepisów postępowania jest niezbędne w sytuacji, gdy strona zamierza kwestionować stan faktyczny przyjęty przy wyrokowaniu przez Sąd I instancji. Przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości zaskarżonego orzeczenia determinują zakres jego kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten, w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego nie bada całokształtu sprawy, tylko jedynie weryfikuje zasadność postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów. O skuteczności zarzutów naruszenia przepisów postępowania formułowanych w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2) p.p.s.a. nie decyduje każde im uchybienie, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez wpływ, o którym mowa należy rozumieć istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem przepisom postępowania stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego pierwszej instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. Wynikającym z art. 176 p.p.s.a. obowiązkiem strony wnoszącej skargę kasacyjną jest więc nie tylko wskazanie podstaw kasacyjnych, lecz również ich uzasadnienie, co w odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania powinno się wiązać z uprawdopodobnieniem istnienia wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy.W ramach omawianej podstawy kasacyjnej w pkt I. 1) i 2) petitum skargi kasacyjnej Sądowi I instancji zarzucono naruszenie: art. 141 § 4 p.p.s.a.; art. 73 ust. 8 w związku z art. 45 ust. 1 w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a. ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r., poz. 1079 – dalej: "z.r.z.f.").Według art. 73 ust. 8 z.r.z.f., w wyniku rozpoznania skargi sąd może: (...). W dalszych jednostkach redakcyjnych ustępu 8 w pkt 1) lit. a) i lit. b); pkt 2); pkt 3) wskazano środki określone w ustawie, które stosuje sąd administracyjny sprawujący kontrolę, o jakiej mowa w art. 73 ust. 1 z.r.z.f.). Natomiast, zgodnie z art. 45 ust. 1 z.r.z.f., właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Z kolei, według art. 78 z.r.z.f., w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Natomiast, zgodnie z art. 1 p.p.s.a., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne).Zgodnie z art. 73 ust. 8 pkt 2) z.r.z.f., w wyniku rozpoznania skargi sąd może oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia. Przepis ten normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej określając kompetencję sądu administracyjnego w fazie orzekania i co do zasady nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, ponieważ jego naruszenie przez Sąd I instancji jest zawsze następstwem uchybienia innym przepisom postępowania. W rozumieniu art. 174 pkt 2) p.p.s.a. nie jest naruszeniem przepisów postępowania (p.p.s.a.) zastosowanie przez Sąd I instancji środka określonego w ustawie – art. 73 ust. 8 pkt 2) z.r.z.f., kiedy Sąd nie stwierdzi naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 73 ust. 8 pkt 1) lit. a) z.r.z.f. - ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.Regulacja z art. 45 ust. 1 z.r.z.f. jest zespołem norm prawnych regulujących uprawnienia i obowiązki uczestników postępowania w sprawie dofinansowania projektu, zapewniającą przede wszystkim obronę interesów prawnych beneficjenta. Reguły te znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki spójności obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie art. 45 ust. 1 z.r.z.f. zachodzi wówczas, kiedy konkurs nie został przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny zapewniający stronie równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Jest to ustalenie z zakresu faktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjmując ustalenia faktyczne dokonane przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju zaakceptował ocenę projektu dokonaną przez komisję oceny projektów w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, ocenę zatwierdzoną przez właściwą instytucję. Według Sądu, istotne znaczenie dla oceny projektu strony miał zakres celu projektu wskazany we wniosku, ograniczający się do mieszkańców województwa warmińsko-mazurskiego jako grupy docelowej, a nie do mieszkańców kraju. Tymczasem celem konkursu wynikającym z regulaminu było udzielenie wsparcia w ramach krajowego systemu kształcenia, bez ograniczeń regionalnych. Wojewódzki sąd administracyjny wyjaśnił motywy podjętego rozstrzygnięcia w uzasadnieniu wyroku.Zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Wymagane jest, aby uzasadnienie wyroku stanowiło logiczną, zwartą całość, a jednocześnie by było ono jedynie syntezą stanowiska sądu. Treść uzasadnienia powinna umożliwić zarówno stronom postępowania, jak i w razie ewentualnej kontroli instancyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu prześledzenie toku rozumowania sądu i poznanie racji, które stały za rozstrzygnięciem o zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Tworzy to po stronie wojewódzkiego sądu administracyjnego obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, że w razie wniesienia skargi kasacyjnej nie powinno budzić wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że zaskarżony wyrok został wydany po gruntownej analizie akt sprawy i że wszystkie wątpliwości występujące na etapie postępowania administracyjnego zostały wyjaśnione. Wadliwie sporządzone uzasadnienie nie zawierające wyjaśnienia ustawowej podstawy prawnej rozstrzygnięcia uniemożliwia kontrolę kasacyjną wyroku, podobnie kiedy uzasadnienie wyroku nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z 15 lutego 2010 r., II FPS 8/09 stwierdził: "Przepis art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może stanowić samodzielną podstawę kasacyjną (art. 174 pkt 2 tej ustawy), jeżeli uzasadnienie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia." Należy zwrócić uwagę na to, że według art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z kolei, według art. 98 § 1 p.p.s.a., przewodniczący zamyka rozprawę (posiedzenie). Natomiast uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym (art. 141 § 1 p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika, że skoro wydanie wyroku który jest wynikiem sprawy sądowoadministracyjnej, poprzedza czasowo sporządzenie jego uzasadnienia, to wadliwie sporządzone uzasadnienie nie może mieć istotnego wpływu na wynik sprawy w przypadku, kiedy uzasadnienie pozwala na kontrolę kasacyjną orzeczenia oraz zawiera stanowisko co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Uzasadnienie zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku spełnia wymogi ustawowe.Zgodnie z art. 56 ust. 7 z.r.z.f., w przypadku negatywnej oceny projektu, informacja przekazana wnioskodawcy zawiera uzasadnienie wyniku tej oceny. Sporządzenie prawidłowego uzasadnienia wyniku negatywnej oceny projektu oraz prawidłowe sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu jest niezbędnym warunkiem umożliwiającym wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu wykonanie kontroli działalności administracji publicznej. Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z 14 listopada 2017 r., II GSK 3402/17 (LEX nr 2431890) stwierdził: "(...) uzasadnienie takiej informacji musi zawierać taką treść, która pozwoli jej spełnić ustawową rolę tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie musi zatem być zrozumiałe dla strony i wyraźnie, jednoznacznie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna bowiem wiedzieć dokładnie dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jedynie gdy uzasadnienie zawiera taką treść i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, można uznać je za odpowiadające prawu. Podkreślenia zatem wymaga, że nie chodzi tu wyłącznie o kwestię formalną, czyli wyposażenie informacji o negatywnej ocenie projektu w uzasadnienie, ale o merytoryczne uzasadnienie spełniające wskazane wyżej warunki."Należy zatem przyjąć, że uzasadnienie wyniku negatywnej oceny projektu oraz uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu powinno stanowić logiczną, zwartą całość, aby prześledzić tok rozumowania właściwej instytucji i poznanie racji, które stały za rozstrzygnięciem. Tworzy to po stronie właściwej instytucji obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, że w razie wniesienia skargi nie powinno budzić wątpliwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, że zaskarżona rozstrzygnięcie zostało wydane po gruntownej analizie projektu i że wszystkie wątpliwości występujące na etapie rozpoznania protestu zostały wyjaśnione. Kiedy uzasadnienie wyniku negatywnej oceny projektu sporządzone jest w taki sposób, że uniemożliwia przeprowadzenie jej kontroli przez sąd administracyjny zachodzi sytuacja, że sąd administracyjny nie może wykonać ustawowej funkcji sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a.).Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy z art. 174 pkt 2) p.p.s.a.Prawidłowe sformułowanie podstawy skargi kasacyjnej opartej na podstawie z art. 174 pkt 1) p.p.s.a. – naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie - musi polegać na wskazaniu postaci naruszenia prawa materialnego. W ramach tej podstawy kasacyjnej kasator zarzucił Sądowi I instancji w pkt II. petitum skargi kasacyjnej naruszenie art. 54 ust. 1 z.r.z.f. przez niewłaściwe zastosowanie "i wadliwą ocenę wniosku".Naruszenie prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie polega na błędzie w subsumcji, błędnym uznaniu stanu faktycznego ustalonego w sprawie za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w mającej zastosowanie w sprawie normie prawnej. Stawiając w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie wnoszący skargę kasacyjną zobowiązany jest do wyjaśnienia, dlaczego przepis (hipoteza wyprowadzonej z tego przepisu normy prawnej), który sąd pierwszej instancji przyjął za mający zastosowanie w sprawie, nie przystaje do stanu faktycznego ustalonego w sprawie i jaki przepis powinien mieć zastosowanieZgodnie z art. 54 ust. 1 z.r.z.f., komisja oceny projektów ocenia projekty w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Natomiast, według art. 53 ust. 1 i 5 z.r.z.f., w celu dokonania oceny projektów właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów oraz określa regulamin jej pracy. Właściwa instytucja sprawuje nadzór nad komisją oceny projektów w zakresie zgodności postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania z przepisami prawa, regulaminem wyboru projektów oraz regulaminem pracy komisji oceny projektów. Są to przepisy ustrojowe, w ramach których działa komisja oceny projektów, która następnie przedstawia właściwej instytucji wyniki oceny projektów do zatwierdzenia. Przepisy te nie wskazują podmiotu oraz warunków otrzymania dofinansowania projektu. Są to zatem przepisy postępowania regulujące obowiązek komisji oceny projektów oraz uprawnienie właściwej instytucji zatwierdzenia lub nie, przedstawionych wyników oceny projektów. Przepisy te należy wykładać z uwzględnieniem przepisów ustrojowych regulujących status komisji oceny projektów. Przepis art. 54 ust. 1 z.r.z.f. nie został naruszony w tej sprawie, ponieważ komisja oceny projektów najpierw oceniła projekt w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, a następnie przedstawiła właściwej instytucji wynik oceny projektu, który właściwa instytucja zatwierdziła. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3) z.r.z.f., regulamin wyboru projektów określa w szczególności kryteria wyboru projektów. W celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu. Warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom. Kryterium merytoryczne nr 1 "Adekwatność doboru grupy docelowej do właściwego typu projektu FERS wskazanego w Rocznym Planie Działania oraz jakość diagnozy specyfiki sytuacji grupy" zostało określone w regulaminie wyboru projektów, podobnie jak i pozostałe kryteria merytoryczne kwestionowane przez kasatora.Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy z art. 174 pkt 1) p.p.s.a.Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1) p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 1935).. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 1935).