Postanowienie - I OZ 25/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 11 lutego 2026
Teza
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w.... Weterynaria i ochrona zwierząt. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 października 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1128/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Ł. C. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 2 lipca 2025 r. znak: WIW.ŻZ.9250.1.14.2025 w przedmiociUchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w.... Weterynaria i ochrona zwierząt. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 października 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1128/25 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Ł. C. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 2 lipca 2025 r. znak: WIW.ŻZ.9250.1.14.2025 w przedmioci
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania
Typ sprawy
sprawa nieprocesowa
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
11 lutego 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Jolanta Rudnicka
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 13 października 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1128/25, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Ł. C. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 2 lipca 2025 r. znak: WIW.ŻZ.9250.1.14.2025 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu usuwania lub stosowania materiału kat. 1 niezgodnie z wymaganiami.W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że sądowa ocena wystąpienia jednego z niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), zależy od motywów wniosku, które powinny odnosić się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy, na którym spoczywa ciężar dowodu. Wstrzymanie wykonania aktu, z którym wiążą się wydatki, może być uzasadnione tylko takim uszczupleniem majątku zobowiązanego, które spowoduje zaistnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skutki wykonania przez skarżącego nałożonego na niego obowiązku należy więc rozpatrywać oceniając z jednej strony wysokość spornej kwoty, a z drugiej strony możliwości finansowe zobowiązanego. Sąd I instancji powołując się na odwołanie skarżącego złożone w toku postępowania administracyjnego stwierdził, że nie ma podstaw do zakładania, że niepoparte stosownymi dokumentami dane pochodzące sprzed kilku miesięcy pozostają aktualne.Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący Ł. C., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia skarżący opisał szczegółowo swoją sytuację materialną i życiową.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przepisu tego wynika zatem jednoznacznie, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Warunkiem udzielenia ochrony tymczasowej jest uprawdopodobnienie przez stronę wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić przy tym należy, że za wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudnymi do odwrócenia skutkami są zaś takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.Zauważyć należy, że w sprawach, w których rozstrzygane są kwestie wstrzymania wykonania decyzji ciężar dowodzenia okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. zdecydowanie przesuwa się na stronę wnioskującą, gdyż tylko ona posiada w tym zakresie stosowną wiedzę. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, że jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Dlatego też aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo oparcie się na ogólnikowych stwierdzeniach jest niewystarczające, bowiem instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, a możliwość jej pozytywnego zastosowania zależy od okoliczności danej sprawy, w kontekście przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.s. Należy przy tym pamiętać, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi mieć bezpośredni i realny związek z konkretną sprawą, a nie charakter abstrakcyjny.Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji nie dokonał prawidłowej oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez pryzmat przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że Sąd I instancji poza ogólnym przywołaniem przesłanek udzielania ochrony tymczasowej nie rozważył zastosowania tej instytucji w przedmiotowej sprawie. Za takową ocenę nie można uznać stwierdzenia, że skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 654 PLN i nie wnosił o przyznanie prawa pomocy, co oznacza, że jego wniosek jawi się jako gołosłowny. Fakt uiszczenia wpisu sądowego oraz brak wnioskowania o przyznanie prawa pomocy nie może stanowić argumentu przeciwko zastosowaniu instytucji wstrzymania wykonania aktu, albowiem uiszczenie wpisu sądowego jest wymogiem skutecznego zainicjowania postępowania. Jego uiszczenie nie pozwala na automatyczne uznanie, że skarżący znajduje się w dobrej sytuacji finansowej, a wykonanie zaskarżonego aktu nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Uiszczenie wpisu świadczy jedynie o chęci obrony swoich praw i nie powinno być wiązane z innymi aspektami postępowania sądowoadministracyjnego.Nie uprawnione jest również stanowisko Sądu I instancji, który dokonał analizy odwołania skarżącego od decyzji pierwszej instancji, w celu poszukiwania uzasadnienia wniosku. Inicjatywa wykazania wystąpienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy, który ma interes prawny w udzieleniu mu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu. To bowiem skarżący powinien przedstawić okoliczności potwierdzające, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rolą sądu jest natomiast ocena wskazanych okoliczności. W tej sprawie Sąd I instancji poszukiwał za stronę uzasadnienia wniosku i w tym celu sięgnął do złożonego w toku postępowania administracyjnego odwołania, gdyż skarżący opisał tam swoją sytuację materialną. O ile działanie Sądu I instancji wykroczyło poza zakres rozpoznania wniosku, o tyle dokonując już oceny sytuacji materialnej skarżącego na tej podstawie Sąd nie powinien krytykować nieaktualności tych danych.W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że konieczna jest ponowna ocena wniosku skarżącego, w tym z uwzględnieniem okoliczności przytoczonych w treści zażalenia, zwłaszcza obrazujących jego sytuację materialną. Przed ponownym rozpoznaniu wniosku skarżącego Sąd I instancji oceni również jego przedmiotowość w kontekście ewentualnej prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.. orzekł, jak w sentencji postanowienia.