Wyrok - III OSK 1631/23 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 marca 2026
Teza
Oddalono skargę kasacyjną. Żołnierze zawodowi. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz sędzia del. WSA Paweł Mierzejewski Protokolant: starszy asystent sędziego Dawid Piaskowski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 1996/22 w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Ministra Obrony NarodoweOddalono skargę kasacyjną. Żołnierze zawodowi. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz sędzia del. WSA Paweł Mierzejewski Protokolant: starszy asystent sędziego Dawid Piaskowski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 1996/22 w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Ministra Obrony Narodowe
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa pracownicza - wypadek przy pracy
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
rozprawa
Role w sprawie
poszkodowany
apelujący / skarżący
Data orzeczenia
19 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Olga Żurawska - Matusiak
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 27 lutego 2023 r., II SA/Wa 1996/22, po rozpoznaniu skargi A.S. (dalej: "skarżąca") na decyzję Ministra Obrony Narodowej (dalej: "Minister", "organ") z 7 września 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania statusu weterana poszkodowanego, oddalił skargę.Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.Wnioskiem z 10 czerwca 2022 r. skarżąca wystąpiła o przyznanie statusu weterana poszkodowanego w związku z doznanym uszczerbkiem na zdrowiu w czasie pełnienia służby w działaniach poza granicami państwa.Minister decyzją z 7 września 2022 r., działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej k.p.a.), art. 3 w związku z art. 4 pkt 15, art. 5 ust. 1 i art. 8 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 2055 ze zm., dalej ustawa o weteranach), orzekł o odmowie przyznania skarżącej statusu weterana poszkodowanego.W uzasadnieniu organ wskazał, że ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, że skarżąca uległa wypadkowi podczas udziału w działaniach poza granicami państwa w Polskim Kontyngencie Wojskowym [...].Z protokołu powypadkowego z 2 marca 2021 r., sporządzonego przez Jednostkę Wojskową Nr [...], wynika, że 22 lutego 2021 r. podczas powrotu z zajęć w ramach patrolu, trzymając w prawej ręce kamizelkę kuloodporną, a w lewej hełm, w przejściu pomiędzy pomieszczeniami z sanitariatami skarżąca chcąc zejść z chodnika na utwardzony kamienisty grunt, poczuła jak jej stopa potyka się o coś wystającego. Puściwszy kamizelkę i hełm z całym impetem upadła do przodu na dwie ręce, przekrzywiając ciało na prawą stronę. Po upadku skarżąca odczuwała silny ból w nadgarstkach, prawym biodrze oraz prawym barku.Stosownie do pkt 3 ww. protokołu powypadkowego przyczyną wypadku była źle zabezpieczona kratka ściekowa na betonowym podeście.Dalej organ wskazał, że następstwem zdarzenia u skarżącej było stłuczenie prawego barku, prawego biodra oraz obu dłoni i nadgarstków.Orzeczeniem Nr [...] z 9 lutego 2022 r. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. ustaliła u skarżącej uszczerbek na zdrowiu w wysokości 10% w związku z powyższym wypadkiem.Z tytułu wypadku skarżącej zostało wypłacone jednorazowe odszkodowanie pieniężne.Uwzględniając powyższe fakty potwierdzone stosownymi dokumentami, organ stwierdził, iż wypadek, który miał miejsce 22 lutego 2021 r. nie spełnia przesłanek koniecznych do przyznania statusu weterana poszkodowanego określonych w ustawie, tj. przesłanek wskazanych w art. 4 pkt 15 tej ustawy. Przedmiotowy wypadek nie powstał ani w wyniku działań podejmowanych w ramach uderzenia na przeciwnika bądź odparcia jego uderzeń, ani w wyniku innych działań pozostających w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań przez żołnierza. Nie był on również wynikiem zamachu lub innego bezprawnego działania skierowanego przeciwko skarżącej.Dalej Minister wskazał, że fakt zaistnienia wypadku nie stanowi samoistnej przesłanki do przyznania statusu weterana poszkodowanego, albowiem zdarzenie to musi powstać w ściśle określonych w ustawie okolicznościach. Potwierdza to przywołana powyżej definicja "wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa", która została wprowadzona do ustawy o weteranach działań poza granicami państwa w celu odróżnienia "wypadku" określonego w art. 508 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U., poz. 655 z późn. zm.) od wypadku związanego z działaniami poza granicami państwa podejmowanymi bezpośrednio w realizacji celów, dla których misja została powołana. Stąd też nie każdy "wypadek" jest wypadkiem uprawniającym do uzyskania statusu weterana poszkodowanego, co ma miejsce w przypadku skarżącej.Ponadto organ stwierdził, że weteranem poszkodowanym jest osoba biorąca udział w konkretnych operacjach, która z racji doznanych szkód zasługuje na szczególne uhonorowanie i której przysługują z tego tytułu szczególne uprawnienia. Ustawa o weteranach działań poza granicami państwa przyznaje weteranom poszkodowanym liczne uprawnienia w zakresie świadczeń zdrowotnych, pomocy w finansowaniu nauki, uprawnień socjalnych, uprawnień pracowniczych, dodatków do świadczeń emerytalno- rentowych. Nie jest zatem uprawnione takie rozumienie art. 4 pkt 15 lit. c przedmiotowej ustawy, zgodnie z którym jakiekolwiek zdarzenie skutkujące uszczerbkiem na zdrowiu doznane przez żołnierza w czasie pobytu poza państwem miałoby uzasadniać przyznanie licznych świadczeń, które mają charakter wyjątkowy. Takie rozumienie wskazanego przepisu prowadziłoby do jednakowego traktowania wszystkich żołnierzy pełniących służbę poza granicami kraju, którzy doznali uszczerbku na zdrowiu bez względu na przyczyny wypadku. W konsekwencji niepotrzebne byłoby odrębne definiowanie wypadku w art. 4 pkt 15 ustawy o weteranach. Wystarczyłoby bowiem posłużenie się określeniem, zgodnie z którym wypadkiem jest każde wywołane przyczyną zewnętrzną, nagłe zdarzenie, powodujące uszczerbek na zdrowiu żołnierza pełniącego służbę w ramach misji, czy kontyngentu poza granicami państwa.Na powyższą decyzję skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który przywołanym na wstępie wyrokiem z 27 lutego 2023 r., na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a."), oddalił skargę.W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organu i ustalony w sprawie stan faktyczny.Sąd pierwszej instancji podkreślił, że podziela stanowisko organu, że wypadek, któremu uległa skarżąca, nie mieści się w definicji "wypadku" określonego w art. 4 pkt 15 ustawy o weteranach. Były to bowiem wypadek, nie mający bezpośredniego związku z działaniami prowadzonymi w celu wykonywania zadań, dla których powołano i wysłano za granicę Polski Kontyngent Wojskowy. Wypadek, któremu uległa skarżąca, nie spełnia więc przesłanek, wskazanych w art. 4 pkt 15c ustawy o weteranach. Do wypadku, któremu uległa skarżąca, niewątpliwie nie doszło ani w wyniku działań podejmowanych w ramach uderzenia na przeciwnika bądź odparcia jego uderzeń, zamachu lub innego bezprawnego działania wymierzonego przeciwko osobie, która brała udział w działaniach poza granicami państwa, zatem analizie należało poddać czy wskazany wypadek zaistniał podczas lub w bezpośrednim związku z działaniami związanymi z wykonywaniem innych zadań przez żołnierza, stosownie do art. 4 pkt 15 lit. c ww. ustawy.Sąd pierwszej instancji podzielił również stanowisko, że do nadania statusu weterana nie jest wystarczające samo branie udziału w misji, ani odniesienie w jej czasie uszczerbku na zdrowiu. Konieczne jest spełnienie dodatkowych, wyjątkowych przesłanek zdarzenia, określonych w art. 4 pkt 15 ww. ustawy. W przypadku skarżącej nie wystąpiły żadne opisane w cytowanym przepisie okoliczności (wyjątkowe) zdarzenia, które w konsekwencji pozwoliłyby przyznać status weterana poszkodowanego.Dalej WSA w Warszawie wskazał, że nie można podzielić argumentów skargi wskazujących, że wypadek jakiemu uległa skarżąca wyczerpuje definicję wypadku zawartą w art. 4 pkt 15 lit. c ustawy o weteranach, jako pozostający w bezpośrednim związku z innymi działaniami wykonywanymi przez żołnierza w ramach powierzonych zadań. Zdaniem Sadu do przyznania żołnierzowi statusu weterana poszkodowanego na podstawie art. 4 pkt 15 lit. c ustawy o weteranach, konieczne jest łączne spełnienie przesłanek opisanych wyżej.W związku z powyższym Sąd uznał, że niepowołanie przez organ w decyzji konkretnej litery art. 4 pkt 15 ustawy o weteranach stanowiło naruszenie przepisów, ale nie było to naruszenie mogące skutkować koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.W ocenie Sądu pierwszej instancji, organ podjął wszelkie czynności, niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokonania pełnych i wszechstronnych ustaleń czy wypadek, któremu uległa skarżąca 22 lutego 2021 r. podczas powrotu z zajęć w ramach patrolu, spełnia przesłanki określone w art. 4 pkt. 15 ustawy o weteranach. Skarżąca w toku postępowania, zainicjowanego jej wnioskiem, nie zgłaszała wniosków dowodowych, które nie zostałyby przez organ rozpatrzone, jak również nie wskazała jakich to konkretnie czynności niezbędnych do wyjaśnienia sprawy organ nie podjął. W tym stanie rzeczy zarzut dotyczący niewłaściwego zastosowania przepisu art. 79a k.p.a. jest niezasadny. W postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Zdaniem Sądu organ w celu wyjaśniania sprawy zasadnie zwrócił się do strony w celu ustalenia czy strona dysponuje dodatkowymi dowodami na okoliczności istotne dla wykazania zasadności jej żądania albo może je łatwo uzyskać, a z powodu braku odpowiedniej wiedzy o potrzebnych dowodach bądź o sposobie oceny wcześniej przedstawionych dowodów - nie korzysta z takiej możliwości. Zgodnie z art. 79a k.p.a. w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony.Od powyższego wyroku skarżąca wywiodła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając go w całości. Na podstawie art, 174 pkt 1 p.p.s.a. skarżąca kasacyjnie zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:- art. 4 pkt 15 ustawy o weteranach, przez naruszenie tego przepisu przez jego niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię, poprzez uznanie, że wykonywanie zadania przez skarżącą w ramach patrolu prowadzonego w ramach PKW [...] nie jest innym działaniem pozostającym w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań, o jakim mowa w art. 4 pkt 15 lit c. ustawy o weteranach, bo do tego niezbędne jest spełnienie dodatkowych wyjątkowych przesłanek określonych w art. 4 pkt 15, oraz konieczne jest łączne spełnienie przesłanek opisanych w tym przepisie, jak też, mimo jasności tego przepisu uznanie, że jego treść budzi wątpliwości, a wynik wykładni gramatycznej koliduje z wykładnią celowościową, bez choćby próby wykazania tej kolizji, jak również przeprowadzenia błędnej wykładni celowościowej, gdyż opartej na błędnych założeniach, m.in. bez określenia roli przepisu w systemie obowiązującego prawa.Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. skarżąca kasacyjnie zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., w zw. z art. 79a k.p.a.- poprzez niedostrzeżenie przez WSA w Warszawie, że organ administracyjny, w toku prowadzonego postępowania, wezwał skarżącą od uzupełnienia akt o dokumenty, mające mieć pozytywny wynik dla jej sprawy, bez określenia o jakie konkretnie dokumenty chodzi, oraz - informując o możliwości wypowiedzenia się na temat zebranych dowodów - zaniechał wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji przez nią spełnione lub wykazane, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż uniemożliwiło stronie ustalenie właściwych dokumentów, o które należało uzupełnić akta postępowania oraz pozbawiało ją wiedzy na temat przesłanek od niej zależnych, a nie spełnionych, od których zależał wynik postępowania, które zostało zakończone niekorzystną dla niej decyzją administracyjną.Z uwagi na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, oraz o zasądzenie od Ministra Obrony Narodowej na rzecz skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego, tj. kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie oświadczyła, że wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.W uzasadnieniu skargi kasacyjnej została przedstawiona argumentacja mająca na celu wykazanie zasadności przedstawionych zarzutów kasacyjnych.W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Granice te determinują kierunek postępowania Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec niestwierdzenia przesłanek nieważności postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał oceny podstaw i zarzutów kasacyjnych.Skarga kasacyjna nie mogła odnieść zamierzonego skutku, gdyż zaskarżony wyrok odpowiada prawu.Skarżąca kasacyjnie zarzuca zaskarżonemu wyrokowi naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, główny zarzut odnosi się do naruszenia art. 4 pkt 15 lit. c) ustawy o weteranach, a istota sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy wypadek jakiemu uległa skarżąca pozwala przyznać jej status weterana poszkodowanego w świetle wspomnianej ustawy.W myśl art. 2 ustawy o weteranach, weteranem działań poza granicami państwa, zwanym dalej "weteranem", może być osoba, która brała udział, na podstawie skierowania, w działaniach poza granicami państwa w ramach: 1) misji pokojowej lub stabilizacyjnej, kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej, zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu lub zapewniania bezpieczeństwa państwa, nieprzerwanie przez okres, na jaki została skierowana, jednak nie krócej niż przez okres 60 dni, albo łącznie przez okres nie krótszy niż 90 dni; 2) grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, łącznie przez okres nie krótszy niż 60 dni.Zgodnie z art. 3 ustawy, weteranem poszkodowanym w działaniach poza granicami państwa, zwanym dalej "weteranem poszkodowanym", może być osoba, która biorąc udział na podstawie skierowania w działaniach poza granicami państwa, doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z tymi działaniami lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze.Z kolei art. 4 pkt 15 lit. c ustawy stanowi, że za wypadek pozostający w związku z działaniami poza granicami państwa uznaje się zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uszczerbek na zdrowiu, które zaistniało podczas lub w związku z (...) innymi działaniami pozostającymi w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań:- przez żołnierza, z wyłączeniem przypadków, w których żołnierz przy wykonywaniu zadań nie przestrzegał przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy,- określonych w akcie utworzenia kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej, grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, w skierowaniu do wykonywania zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu lub w skierowaniu do wykonywania zadań mających na celu zapewnianie bezpieczeństwa państwa.Do przyznania żołnierzowi statusu weterana poszkodowanego na podstawie art. 4 pkt 15 lit. c ustawy o weteranach, konieczne jest zatem łączne spełnienie następujących przesłanek: a) wypadek musi mieć charakter nagły, b) wypadek musi zostać wywołany przyczyną zewnętrzną, c) wypadek musi spowodować uszczerbek na zdrowiu, d) wypadek musi zaistnieć podczas lub w bezpośrednim związku z działaniami związanymi z wykonywaniem innych zadań przez żołnierza, niż opisane w art. 4 pkt 15 lit. a i lit. b.Zawarte w ustawie określenie odnoszące się do bezpośredniego związku wypadku z wykonywanymi zadaniami należy rozumieć w ten sposób, że wypadek jest następstwem wykonywania przez żołnierza zadań, dla których powołano i wysłano Polski Kontyngent Wojskowy. Specyfika tych zadań, różna od normalnych, zwykłych obowiązków służbowych żołnierzy, która niesie ze sobą realne zagrożenie dla życia i zdrowia żołnierzy, stanowi nieodłączny element w procesie ustalania wypadku.Innymi słowy, w sytuacji gdy wypadek nastąpił w ramach wykonywania zadań służbowych charakterystycznych dla zawodu żołnierza, bez względu na miejsce pełnionej służby i bez związku ze szczególnym charakterem zadań mandatowych wykonywanych przez jego jednostkę, to sam fakt, że wypadek miał miejsce poza granicami kraju, nie kwalifikuje go jako wypadku w rozumieniu art. 4 pkt 15 lit. c) ustawy o weteranach.Wskazanie na bezpośredni związek wypadku z wykonywanymi zadaniami, zawarte w powołanym art. 4 pkt 15 ustawy oznacza, że wypadek jest następstwem wykonywania przez żołnierza wyznaczonych zadań. Związek ten ma charakter czasowy, miejscowy oraz przede wszystkim funkcjonalny. Wykonywane przez żołnierza czynności muszą wiązać się z wykonywaniem zadań, do których została wyznaczona określona misja pokojowa lub stabilizacyjna, przy czym niosą one ze sobą realne zagrożenie dla jego życia i zdrowia.W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżąca podczas pełnienia służby poza granicami państwa w ramach PKW [...] na stanowisku oficera wychowawczego, podczas powrotu z zajęć w ramach patrolu, w przejściu pomiędzy pomieszczeniami z sanitariatami, chcąc zejść z chodnika na utwardzony kamienisty grunt, potknęła się o źle zabezpieczona kratkę ściekową na betonowym podeście i upadła. Następstwem zdarzenia było stłuczenie prawego barku, prawego biodra oraz obu dłoni i nadgarstków. Z tytułu doznanych obrażeń przyznano jej świadczenie odszkodowawcze.W niniejszym przypadku brak jest jednak związku pomiędzy wypadkiem jakiemu uległa skarżąca, a działaniami PKW [...]. Brak ten nie pozwala uznać zdarzenia za wypadek i przyznać skarżącej statusu weterana poszkodowanego. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca została poszkodowana podczas wykonywania swych obowiązków służbowych, jednakże wypadek ten nie mieści się w definicji wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa. Wynika to z faktu, że skarżąca nie działała w sytuacji bezpośredniego zagrożenia, a powstały uszczerbek na zdrowiu nie miał związku z działaniami bojowymi lub nawet szeroko pojętymi działaniami stabilizacyjnymi podejmowanymi w warunkach bezpośredniego zagrożenia dla życia i zdrowia. Tego rodzaju wypadek nie ma w sobie nic szczególnego, uzasadnionego specyfiką działań pokojowej misji stabilizacyjnej [...]. Mógł nastąpić wszędzie, w każdym miejscu i czasie.Trafnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, dokonując wykładni art. 4 pkt 15 ustawy o weteranach, odwołał się do uzasadnienia projektu ustawy, z którego wynika, że zamierzeniem ustawodawcy było to, aby o status weterana poszkodowanego mogła ubiegać się osoba, która brała udział na podstawie skierowania w działaniach poza granicami państwa i doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z tymi działaniami lub choroby nabytej podczas wykonywania zadania lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze (por. uzasadnienie projektu ustawy o weteranach działań wojennych poza granicami państwa - Sejm RP VI kadencji, nr druku 3754).Powszechnie przyjmuje się, że weteran to osoba biorąca udział w konkretnych operacjach, która z racji doznanych szkód zasługuje na szczególne uhonorowanie i której przysługują z tego tytułu szczególne uprawnienia. Ustawa o weteranach przyznaje weteranom poszkodowanym liczne uprawnienia w zakresie świadczeń zdrowotnych, pomocy w finansowaniu nauki, uprawnienia socjalne, uprawnienia pracownicze, dodatki do świadczeń emerytalno – rentowych i inne. Nieuprawnione jest zatem takie rozumienie przepisu art. 4 pkt 15 lit. c ustawy, zgodnie z którym jakiekolwiek zdarzenie skutkujące uszczerbkiem na zdrowiu doznane przez żołnierza w czasie pobytu poza państwem miałoby uzasadniać przyznanie tak wielu korzyści.Gdyby zamiarem ustawodawcy było jednakowe traktowanie wszystkich żołnierzy pełniących służbę poza granicami kraju, którzy doznali uszczerbku na zdrowiu bez względu na przyczyny wypadku, wówczas niepotrzebne byłoby definiowanie wypadku w sposób opisowy wynikający z art. 4 pkt 15 ustawy. Wystarczyłoby bowiem posłużenie się określeniem, zgodnie z którym wypadkiem jest każde wywołane przyczyną zewnętrzną, nagłe zdarzenie, powodujące uszczerbek na zdrowiu żołnierza pełniącego służbę w ramach misji, czy kontyngentu poza granicami państwa.Ustawa o weteranach wyraźnie różnicuje pojęcie weterana działań poza państwem (art. 2) od pojęcia weterana poszkodowanego (art. 3). Istotnym jest podkreślenie, że szersze uprawnienia przysługujące weteranowi poszkodowanemu, w stosunku do uprawnień weterana poza granicami państwa, mają rekompensować szkody doznane przez żołnierza w warunkach bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia. Ustawodawca, definiując wypadek wskazuje na takie działania poza granicami państwa, które są charakterystyczne dla czasu wojny (uderzenie na przeciwnika, odparcie jego uderzeń, zamach) i w tym też kontekście należy dokonywać wykładni tego przepisu.Przedstawione powyżej rozumienie art. 4 pkt 15 lit. c ustawy jest utrwalone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyroki NSA z: 8 sierpnia 2014 r., I OSK 2012/13,12 sierpnia 2014 r., I OSK 1135/13, 8 października 2015 r., I OSK 432/14, 10 stycznia 2017 r., I OSK 1629/15, 8 grudnia 2017 r., I OSK 370/16).Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 145 § 1 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. w zw. z art. 79a k.p.a., zgłoszony w ramach podstawy z art. 174 pkt 2 p.p.s.a.Podkreślenia wymaga, że dla uznania za usprawiedliwioną podstawę kasacyjną z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie wystarcza samo wskazanie naruszenia przepisów postępowania, ale nadto wymagane jest, aby skarżący wykazał, że następstwa stwierdzonych wadliwości postępowania były tego rodzaju lub skali, iż kształtowały one lub współkształtowały treść kwestionowanego w sprawie orzeczenia (por. wyroki NSA z: 5 maja 2004 r., FSK 6/04, 26 lutego 2014 r., II GSK 1868/12, 29 listopada 2022 r., I OSK 931/22). O skuteczności zarzutów naruszenia przepisów postępowania formułowanych w ramach wskazanej podstawy kasacyjnej nie decyduje zatem każde ich uchybienie, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez "wpływ", o którym mowa na gruncie przywołanego przepisu, rozumieć należy istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego pierwszej instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. Dla spełnienia wymogu wykazania, że zarzucane uchybienie przepisom postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy nie wystarczy przytoczenie formuły o naruszeniu przepisów postępowania mającym wpływ na wynik sprawy, lecz konieczne jest wykazanie, który przepis postępowania został naruszony, w jaki sposób oraz wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy.Warunek ten w przedmiotowej sprawie nie został zrealizowany, i już z tego powodu omawiany zarzut jest niezasadny.Zgodnie z art. 79a k.p.a., w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Jak przyjmuje się w orzecznictwie przepis ten stanowi konkretyzację i uzupełnienie obowiązków wynikających z art. 10 § 1 k.p.a., a jego celem jest zapobieganie sytuacjom, w których strona dysponuje dodatkowymi dowodami na okoliczności istotne dla wykazania zasadności jej żądania albo może je łatwo uzyskać, a z powodu braku odpowiedniej wiedzy o potrzebnych dowodach bądź o sposobie oceny wcześniej przedstawionych dowodów - nie korzysta z takiej możliwości. Chodzi przy tym o to, aby strona nie została zaskoczona negatywnym rozstrzygnięciem sprawy (por. wyrok NSA z 17 lutego 2023 r., I GSK 1344/22).Obowiązek wynikający z powyższego przepisu organ zrealizował, w piśmie z 20 lipca 2022 r. wyjaśniając skarżącej, że wypadek, któremu uległa 22 lutego 2021 r. nie spełnia przesłanek koniecznych do przyznania jej statusu weterana poszkodowanego. Organ wymienił te przesłanki i zwrócił się o dokumenty potwierdzające ich spełnienie. Pouczył też o prawie do wglądu do akt sprawy. Już wcześniej, w piśmie z 21 czerwca 2022 r., organ informował skarżącą, jakie dokumenty są niezbędne do rozpoznania jej wniosku.Zważyć należy, że przesłanki zależne od strony to przesłanki, które strona powinna spełnić, aby organ wydał decyzję zgodną z jej żądaniem, ale także przesłanki, które strona powinna wykazać, przedstawiając stosowne dowody. Celem wskazanego przepisu jest zapobieganie sytuacjom, w których strona dysponuje dodatkowymi dowodami na okoliczności istotne dla wykazania zasadności jej żądania albo może je łatwo uzyskać, a z powodu braku odpowiedniej wiedzy o potrzebnych dowodach bądź o sposobie oceny wcześniej przedstawionych dowodów - nie korzysta z takiej możliwości. Jednakże nie można tak samo traktować braku wiedzy strony o niezbędnych dowodach i niespełnienia przez stronę przesłanek ustawowych.Organ ustalił okoliczności zdarzenia z 22 lutego 2021 r., w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, a przede wszystkim protokół powypadkowy wraz z załącznikami. Wiarygodność i przydatność dowodów zgromadzonych w sprawie nie była przez skarżącą kwestionowana. Inne dokumenty, istotne z punktu widzenia normy prawnej znajdującej w sprawie zastosowanie, w sprawie nie zostały przedłożone.W istocie w przedmiotowej sprawie zarzut naruszenia art. 79a § 1 k.p.a. sprowadza się do zarzucenia organowi niewskazania skarżącej ustawowych przesłanek uzyskania statusu weterana poszkodowanego, nie zaś wydania niekorzystnej decyzji w wyniku braku wiedzy o możliwości przedłożenia dodatkowych dowodów. Ponieważ przesłanki warunkujące przyznanie statusu weterana poszkodowanego wynikają wprost z przepisów prawa, to tym samym zarzut ten uznać należy za bezzasadny.Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na zasadzie art. 184 p.p.s.a., skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw oddalił. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w myśl art. 204 pkt 1 p.p.s.a..