Wyrok - II SA/Gl 581/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - z dnia 23 września 2025
Teza
Oddalono skargę. Administracyjne postępowanie, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Rafał Wolnik, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 września 2025 r. sprawy ze skargi C. sp. z o.o. w L. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia 17 lutego 2025 r. nr IFXIV.7840.9.38.2024 w przedmiocie uchylenia postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę. UZASADNIENIEOddalono skargę. Administracyjne postępowanie, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Rafał Wolnik, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 września 2025 r. sprawy ze skargi C. sp. z o.o. w L. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia 17 lutego 2025 r. nr IFXIV.7840.9.38.2024 w przedmiocie uchylenia postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę. UZASADNIENIE
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
23 września 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Przewodniczący
Rafał Wolnik
Podstawa prawna
art. 148
kpa
art. 145
kpa
art. 144
kpa
art. 80
kpa
art. 140
kpa
art. 107
kpa
art. 151
kpa
art. 146
kpa
Pokaż pozostałe podstawy prawne (3)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Starosta [...] (organ I instancji) postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2024 r.nr[...], działając na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 124 § 1, art. 147, art. 148 oraz art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 – dalej "k.p.a.") odmówił wznowienia postępowania z wniosku J. G. i A. G. oraz H. S. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu znak: [...] z dnia 12 maja 2022 r. w przedmiocie pozwolenia na przebudowę i rozbudowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej w miejscowości B., na działkach nr ewid.[...], [...].W uzasadnieniu wskazano, że H. S. pomimo wezwania nie wskazała oraz nie udokumentowała daty i okoliczności, w których dowiedziała się o ww. decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie organu I instancji wskazana przez J. G. i A. G. (wnioskujący) data 13 czerwca 2023 r. nie jest właściwą datą kiedy to dowiedzieli się o wydaniu decyzji objętej wnioskiem. Organ I instancji wskazał na znajdujący się w aktach sprawy załącznik do pisma w sprawie wznowienia postępowania, stanowiący kopię korespondencji mailowej prowadzonej z tym organem. Według organu I instancji wynika z niej, że wnioskujący zostali poinformowani o wydanej decyzji przez pracownika wydziału budownictwa e-mailem w dniu 11 maja 2023 r. Wiadomość e-mail została przesłana w formie zwykłej na adres elektroniczny należący do J. G. Natomiast pismem z dnia 12 maja 2023 r. wnioskodawcy zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. (PINB) o dokonanie kontroli prawidłowości wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz kontroli zgodności realizacji projektu budowlanego z m.p.z.p. PINB przeprowadził oględziny inwestycji w dniu 13 czerwca 2023 r.W zażaleniu na postanowienie organu I instancji wnioskujący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucili organowi naruszenie art. 148 §2 k.p.a. poprzez błędne ustalenie terminu, w którym wnioskodawcy dowiedzieli się o przedmiotowej decyzji oraz art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. poprzez odmowę wznowienia postępowania wobec zaistnienia przesłanek wznowieniowych. W uzasadnieniu pełnomocnik zauważył, że nie jest możliwe ustalenie w sposób wiążący daty faktycznego przyjęcia do wiadomości przez J. G. treści informacji zawartej w wiadomości e-mail natomiast brak powzięcia informacji o treści rzeczonej korespondencji przez A. G. pozostaje poza wszelkimi wątpliwościami. Dalej wskazał, że dla prawidłowego ustalenia daty dowiedzenia się o decyzji w rozumieniu art. 148 § 2 k.p.a. nie wystarczy wykazanie przez organ, że wiadomość elektroniczna zawierająca informacje o decyzji została wysłana do adresata, ale konieczne jest też wykazanie, że przesyłka zawierająca tę wiadomość dotarła do adresata.W wyniku zażalenia wniesionego przez wnioskujących Wojewoda Śląski (Wojewoda, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 k.p.a. uchylił powyższe postanowienie w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy jako zasadny uznał zarzut, że w związku z wysłaniem wiadomości e-mail na adres należący wyłącznie do J. G., nie można uznać, że również A. G. został poinformowany o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Nadto z uwagi na skierowanie wiadomości e-mail z informacją o wydaniu decyzji na adres elektroniczny należący wyłącznie do J. G. i brak potwierdzenia odczytania przez nią tej wiadomości, przyjąć należy, iż wnioskujący dowiedzieli się o wydaniu decyzji dopiero podczas oględzin przeprowadzonych przez PINB tj. w dniu 13 czerwca 2023 r. Tym samym ich wniosek o wznowienie postępowania został złożony w ustawowym terminie.Skargę na postanowienie Wojewody złożyła C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. (strona skarżąca), także reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W skardze zawarto także wniosek o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z załączonych dokumentów, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. w celu wykazania faktu daty umieszczenia tablicy informacyjnej, daty rozpoczęcia robót budowlanych inwestycji skarżącego w B.Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:- art. 80 k.p.a. w z w. z art. 140 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy polegające na zaniechaniu dokonania oceny całokształtu materiału dowodowego tj. pominięcie znajdującego się w aktach sprawy dokumentu - wniosku złożonego przez J. i A. G. w dniu 12 maja2023 r. do PINB z którego jednoznacznie wynika, że w tym dniu mieli oni świadomość wydania pozwolenia na budowę, co doprowadziło do bezzasadnego przyjęcia, iż zachowali oni termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania;- art. 145 § 2 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię wyrażającą się w powiązaniu kwestii dowiedzenia się o wydanej decyzji z faktem skutecznego doręczenia urzędową korespondencji zawierającej szczegółowe informuje o treści wydanej decyzji, podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazuje, iż dowiedzenie się o decyzji nie oznacza zawiadomienia o pełnej jej treści, a wyłącznie posiadanie danych niezbędnych do jej zidentyfikowania, a fakt dowiedzenia się o wydaniu decyzji nie powinien być uzależniony od kwestii formalnego doręczenia jakiejkolwiek korespondencji,- art. 145 § 1 k.p.a. polegające na zaniechaniu zbadania istnienia materialnoprawnej podstawy do wznowienia postępowania przez organ II instancji i - pomimo tego zaniechania - nakazania Staroście [...] jego wznowienia,- art. 107 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez błędne określenie podstawy prawnej wydanego postanowienia jako art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. podczas gdy prawidłową podstawą prawną jest art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego szczegółowo przedstawił stanowisko w sprawie. Dodatkowo stwierdził, że wnioskodawcy o wydaniu kwestionowanej decyzji mogli dowiedzieć się z tablicy informacyjnej budowy.W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonym postanowieniu.W piśmie procesowym z dnia 12 września 2025 r. wnioskujący odnieśli się do zarzutów podniesionych w skardze wnosząc o "utrzymanie w mocy" zaskarżonego postanowienia. W obszernym piśmie przedstawili swoje stanowisko w sprawie.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 – dalej "p.p.s.a."), uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.W myśl przepisu art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (niemającym zastosowania w sprawie).Wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową pozwalającą na ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną w sytuacji, gdy postępowanie prowadzące do jej wydania było dotknięte kwalifikowaną wadą wyliczoną enumeratywnie w przepisach prawa procesowego. Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2);8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione".W świetle art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.Zachowanie terminu do złożenia takiego wniosku przez podmiot, który twierdzi, że ma przymiot strony postępowania i bez własnej winy nie brał w tym postępowaniu udziału, jest oceniane na podstawie art. 148 § 2 k.p.a., zgodnie z którym termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.Podstawowym obowiązkiem organu, do którego wpływa podanie o wznowienie postępowania w warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. jest zatem ustalenie w jakiej dacie strona dowiedziała się o decyzji.Zdaniem wnioskujących o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę o decyzji z dnia 12 maja 2022 r. dowiedzieli się w dniu 13 czerwca 2023 r. - w trakcie oględzin inwestycji dokonywanej przez PINB. Z kolei organ I instancji twierdzi, że wiadomość o przedmiotowej decyzji wnioskujący powzięli w dniu 11 maja 2023 r., bowiem w tym dniu wysłano wiadomość mailową do J. G. Wiadomość zawierała informację o pozwoleniu na budowę wydanym na rzecz skarżącego. Skarżący dodatkowo wskazuje na dzień 16 lutego 2023 r. tj. datę zawieszenia tablicy informacyjnej o budowie. Zdaniem skarżącego już w tym dniu wnioskodawcy mogli dowiedzieć się o decyzji z dnia 12 maja 2022 r.Wyjaśnienie tej kwestii ma kluczowe znaczenie dla legalności zaskarżonego postanowienia.W ocenie Sądu stanowisko organu I instancji nie jest zasadne i rację miał Wojewoda uchylając postanowienie Starosty [...] i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Nie można bowiem "domniemywać" wiedzy wnioskujących o istotnych elementach rozstrzygnięcia kończącego postępowanie.Za chybione uznać należy stanowisko organu I instancji, że sam fakt wysłania maila przez organ w dniu 11 maja 2023 r. a następnie pismo wnioskujących z dnia 12 maja 2023 r. adresowane do PINB świadczy o uchybieniu przez wnioskujących terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 12 maja 2022 r. w przedmiocie pozwolenia na przebudowę i rozbudowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej w miejscowości B.Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd zauważa, iż świadomość wnioskodawcy, że budowa jest prowadzona, nie może być uznana za równoznaczną z dowiedzeniem się o konkretnej decyzji, dacie jej wydania oraz jej rozstrzygnięciu (por. m.in. wyrok WSA w Krakowie z 24 maja 2022 r., II SA/Kr 12/22).Analogicznie rzecz się ma z faktem umieszczenia w miejscu prowadzenia inwestycji tablicy informacyjnej. Zarówno bowiem rozpoczęcie robót budowlanych, jak i wywieszenie przez inwestora tablicy informacyjnej tylko wtedy świadczy o powzięciu przez stronę wiadomości o decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy strona nie kwestionuje okoliczności zapoznania się z informacjami zawartymi na tej tablicy (wyrok NSA z 9 stycznia 2020 r., II OSK 2976/19). Innymi słowy, powiązanie umieszczenia tablicy informacyjnej z treścią art. 148 § 2 k.p.a. jest takie, że do strony musi dotrzeć wiadomość o wydaniu decyzji i udzielonym w niej pozwoleniu (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 16 maja 2019 r., IV SA/Po 251/19). W świetle przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 czerwca 2002 r. w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz. U. nr 108, poz. 953) nie ma podstaw do domniemania, że dzień wywieszenia tablicy informacyjnej jest dniem dowiedzenia się o decyzji, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie nie wykazano, aby wnioskujący zapoznali się z treścią tablicy informującej m.in. o wydaniu decyzji. Tym samym nie jest możliwe przyjęcie za skarżącym, że wnioskujący dowiedzieli się o wydaniu decyzji z treści tablicy informacyjnej. Wobec powyższego Wojewoda słusznie przyjął, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy świadczy o tym, że najbardziej prawdopodobnym terminem powzięcia przez wnioskujących informacji o wydaniu decyzji z dnia 12 maja 2022 r. jest dzień 13 czerwca 2023 r. t.j. data oględzin przeprowadzonych przez PINB. Tym samym składając w organie II instancji pismo z dnia 26 czerwca 2023 r. wnioskujący zachowali termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną organu I instancji dnia 12 maja 2022 r., a odmowa wznowienia postępowania przez organ I instancji jest nieuzasadniona.Wprawdzie wskazana w sentencji zaskarżonego postanowienia podstawa prawna jest niepełna, ponieważ organ wskazał w niej art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 k.p.a., jednak uchybienie to nie ma żadnego wpływu na wynik sprawy, tym bardziej, że każdy z powołanych przepisów został zinterpretowany w uzasadnieniu przez organ odwoławczy.Konieczne jest tu jeszcze odniesienie się do zawartego w skardze wniosku o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z załączonych dokumentów, który w ocenie Sądu jest przedwczesny na obecnym etapie postępowania. Sąd zauważa, że postępowanie w przedmiocie wznowienia składa się z kilku etapów. W pierwszym z nich, jeśli toczy się ono na wniosek, organ ustala, czy wnioskujący o wznowienie wskazał ustawową podstawę wznowienia i czy zachował termin do złożenia wniosku. Dopiero w przypadku ustalenia, że podstawa wznowienia wystąpiła, "otwiera się" kolejny etap postępowania wznowieniowego, który kończy się rozstrzygnięciem wydanym na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. (o uchyleniu kontrolowanej decyzji i wydaniu nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy), ewentualnie na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 k.p.a. (stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których organ nie uchylił kontrolowanej decyzji).Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.Końcowo Sąd informuje, że sprawa niniejsza została skierowana do rozpatrzenia na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w oparciu o przepis art. 119 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sprawa sądowa może być rozpatrzona w trybie uproszczonym, jeżeli strona postępowania zgłosi taki wniosek a żadna z pozostałych stron nie zażąda w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku, przeprowadzenia rozprawy. W tym przypadku skarżący zawnioskował o zastosowanie trybu uproszczonego a organ nie zaoponował wnioskowi.Sąd wskazuje, że orzeczenia sądów administracyjnych cytowane w treści niniejszego uzasadnienia, dostępne są w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl.. Zgodnie z tym przepisem sprawa sądowa może być rozpatrzona w trybie uproszczonym, jeżeli strona postępowania zgłosi taki wniosek a żadna z pozostałych stron nie zażąda w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku, przeprowadzenia rozprawy. W tym przypadku skarżący zawnioskował o zastosowanie trybu uproszczonego a organ nie zaoponował wnioskowi.Sąd wskazuje, że orzeczenia sądów administracyjnych cytowane w treści niniejszego uzasadnienia, dostępne są w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl.