Postanowienie - II OZ 248/26 - Naczelny Sąd Administracyjny - z dnia 19 marca 2026
Teza
Oddalono zażalenie. pozwolenie na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 stycznia 2026 r. sygn. akt II SA/Rz 36/26 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 7 listopada 2025 r., nr I-III.7721.20.3.2025 w przedmiocie zatwierdzenia projekOddalono zażalenie. pozwolenie na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 stycznia 2026 r. sygn. akt II SA/Rz 36/26 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 7 listopada 2025 r., nr I-III.7721.20.3.2025 w przedmiocie zatwierdzenia projek
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
Oddalono zażalenie
Typ sprawy
sprawa administracyjna
Etap
postępowanie przed NSA
Tematy
pozwolenie na budowę
Role w sprawie
skarżący
organ administracji
Data orzeczenia
19 marca 2026
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Przewodniczący
Marzenna Linska - Wawrzon
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Rz 36/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu wniosku P. S., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Podkarpackiego z dnia 7 listopada 2025 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej.W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd Wojewódzki wskazał, że Wojewoda Podkarpacki zaskarżoną decyzją uchylił decyzję Starosty Ropczycko-Sędziszowskiego z 3 kwietnia 2025 r. nr WAB.6740.2.189.2024 i orzekł o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielił [...] pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej.nr ... wraz z wewnętrzną linią zasilającą i kanalizacją kablową na działce nr ewid. [...] położonej w obrębie ewidencyjnym B., w jednostce ewidencyjnej S.- obszar wiejski.W skardze na powyższą decyzję P. S. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Zdaniem skarżącego decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa a realizacja inwestycji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw.Sąd Wojewódzki wskazując na regulację art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) odmówił uwzględnienia wniosku skarżącego.W uzasadnieniu postanowienia Sąd Wojewódzki zwrócił uwagę, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, który można odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie skarżącego.Ponadto Sąd zaznaczył, iż w przedmiotowej sprawie inwestor dysponuje ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę i to on ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi (por. postanowienia NSA z dnia 15 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 1202/07; z dnia 22 lutego 2008 r, sygn. akt II OZ 131/08; z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 145/08).Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący podnosząc, że skutki budowy stacji bazowej nie są możliwe do odwrócenia, gdyż budowa polega na zrobieniu wykopu, wylaniu betonu, postawieniu wieży z wieloma antenami i innymi urządzeniami. Nadto dochodzi do poważnej ingerencji w środowisko naturalne, w szczególności występują negatywne skutki dla funkcjonowania organizmów ludzkich. Skarżący powołał się na ekspertyzę z dnia 2 grudnia 2025 r. dołączoną do skargi, która zdaniem skarżącego wskazuje na przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.).Zgodzić się należało z oceną Sądu Wojewódzkiego, że skarżący nie wykazał okoliczności wskazujących na wystąpienie niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w razie realizacji inwestycji przed zakończeniem niniejszego postępowania sądowego.Zasadnie Sąd Wojewódzki zwrócił uwagę, że w sytuacji gdy wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, to rozważyć należy nie tylko interes wnioskodawcy, ale tez interes inwestora.Wykonanie bowiem obiektu budowlanego na podstawie pozwolenia na budowę, które może zostać usunięte z mocą wsteczną z obrotu prawnego, odbywa się na ryzyko inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc to po stronie inwestora może zaistnieć stan znacznej szkody.Należy również zwrócić uwagę, że stosownie do art. 35a) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. W przypadku uznania skargi za słuszną w całości lub w części kaucja podlega zwrotowi. W przypadku oddalenia skargi kaucję przeznacza się na zaspokojenie roszczeń inwestora. Mimo że w niniejszej sprawie nie został zastosowany wspomniany przepis, to już sama możliwość uzależnienia wstrzymania wykonania decyzji od złożenia kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora potwierdza, że Sąd rozpoznający wniosek musi ostrożnie wyważyć sprzeczne interesy inwestora i pozostałych stron postępowania.Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, Sąd Wojewódzki w sposób wystarczający odniósł się do okoliczności sprawy, mających znaczenie dla rozstrzygnięcia w zakresie ochrony tymczasowej. Przede wszystkim trafnie Sąd zauważył, że w przypadku realizacji przedmiotowej inwestycji będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego, w razie prawomocnego uchylenia pozwolenia na budowę.Na tym etapie postępowania Sąd Wojewódzki nie mógł uwzględnić materiału dowodowego dotyczącego wpływu stacji bazowej na zdrowie ludzi, gdyż jest to zagadnienie związane z merytoryczną weryfikacją zaskarżonego wyroku, która nastąpi przy rozpatrywaniu skargi kasacyjnej.W rezultacie skarżący nie wykazał, aby po jego stronie wystąpiły okoliczności świadczące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji dokonał zatem prawidłowej oceny zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji., orzekł jak w sentencji