Wyrok - II SA/Lu 536/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - z dnia 16 grudnia 2025
Teza
Oddalono skargę. pomoc społeczna, Zasiłki stałe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca) Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 11 lipca 2025 r., nr SKO.41/1523/OS/2025 w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z 11 lipca 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, pOddalono skargę. pomoc społeczna, Zasiłki stałe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca) Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 11 lipca 2025 r., nr SKO.41/1523/OS/2025 w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z 11 lipca 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, p
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono skargę
Przedmiot
skarga administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Typ sprawy
sprawa administracyjna / kontrola aktu administracyjnego
Etap
postępowanie administracyjne sądowe / skarga na decyzję lub akt
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
skarga administracyjna
kontrola administracyjna
Role w sprawie
apelujący / skarżący
wnioskodawca
Data orzeczenia
16 grudnia 2025
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Przewodniczący
Jacek Czaja
Podstawa prawna
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z 11 lipca 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, po rozpatrzeniu odwołania M. K. (skarżąca, strona) od decyzji z 14 marca 2025 r., znak: F1-DŚ.6100.07311.2.2025.3, wydanej przez Prezydenta Miasta L. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie sprawy.Organ pierwszej instancji decyzją z 14 marca 2025 r. odmówił przyznania stronie zasiłku stałego od dnia 1 lipca 2021 r., którego przyznania domagała się strona we wniosku z 5 lipca 2021 r. W toku postępowania skarżąca złożyła 7 lipca 2021 r. wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego w przedmiocie ustalenia prawa do zasiłku stałego, przedstawiając poświadczenie złożenia do Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.Postanowieniem z 15 lipca 2021 r. organ zawiesił postępowanie administracyjne w przedmiocie przyznania zasiłku stałego od miesiąca lipca 2021 r.Następnie do wywiadu środowiskowego 15 września 2021 r. dołączone zostało orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. z 2 września 2021 r., na podstawie którego strona zaliczona została do lekkiego stopnia niepełnosprawności do 31 sierpnia 2022 r.Orzeczeniem z 21 września 2021 r. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. utrzymał w mocy powyższe orzeczenie z 2 września 2021 r. Strona zaskarżyła ww. orzeczenie i Sąd Rejonowy w L. wyrokiem z 29 maja 2023 r., sygn. akt [...] oddalił odwołanie, a Sąd Okręgowy w L. VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. wyrokiem z 21 grudnia 2023 r. oddalił apelację wniesioną od wyroku SR w L..17 stycznia 2025 r. strona złożyła wniosek o podjęcie postępowania w sprawie przyznania zasiłku stałego, dołączając kserokopię postanowienia Sądu Okręgowego z 13 listopada 2024 r., sygn. akt [...] który odrzucił skargę w sprawie wznowienia postępowania w sprawie przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L., zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w L..Postanowieniem z 14 lutego 2025 r. podjęto postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zasiłku stałego od lipca 2021 r.Organ zwrócił uwagę, że orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z 21 października 2021 r. utrzymujące w mocy orzeczenie wydane przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z 2 września 2021 r. zaliczające stronę do lekkiego stopnia niepełnosprawności do 31 sierpnia 2022 r. jest orzeczeniem ostatecznym i prawomocnym.Organ stwierdził, że w związku z tym, że strona nie została uznana za osobę całkowicie niezdolną do pracy w okresie od lipca 2021 r. oraz nie była osobą niezdolną do pracy z tytułu wieku, brak jest podstaw do przyznania prawa do zasiłku stałego od lipca 2021 r.W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że prawo do zasiłku stałego jest uzależnione od łącznego spełnienia następujących przesłanek: pełnoletniości osoby ubiegającej się o zasiłek, niezdolności do pracy z powodu wieku lub całkowitej niezdolność do pracy (spowodowanej niepełnosprawnością) oraz uzyskiwania dochodu nieprzekraczającego kryterium dochodowego. Podkreślono, że decyzja o przyznaniu zasiłku stałego należy do decyzji związanych, a zatem możliwe jest ustalenie ww. uprawnień wyłącznie w przypadku spełnienia łącznie wszystkich ustawowych warunków, a w takim przypadku organ nie może odmówić prawa do świadczenia. Natomiast niedopuszczalne jest ustalenie uprawnień, gdy jeden z powyższych warunków nie został spełniony. Strona 7 lipca 2021 r. złożyła wniosek o przyznanie zasiłku stałego, przy czym w okolicznościach sprawy sporna pozostaje kwestia istnienia niezdolność do pracy z powodu wieku lub całkowitej niezdolności do pracy. W dacie złożenia wniosku strona nie legitymowała się orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy lub orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności równoznacznym z całkowitą niezdolnością do pracy, jednak wykazała, iż złożyła wniosek o wydanie jej takiego orzeczenia.Organ zauważył, że przeprowadzone postępowanie nie wykazało, aby w dacie złożonego 7 lipca 2021 r. wniosku o zasiłek stały strona nie legitymowała się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności lub orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności równoznacznym z całkowitą niezdolnością do pracy. Prawomocne orzeczenie o lekkim stopniu nie wypełnia przesłanki do przyznania zasiłku stałego, a zatem brak jest podstaw do przyznania prawa do zasiłku stałego od dnia 1 lipca 2021 r.Kolegium stwierdziło, że decyzją organu pierwszej instancji z 29 maja 2024 r. przyznany został stronie zasiłek stały na okres od 20 kwietnia 2024 r. do 30 kwietnia 2026 r. Prawo do świadczenia ustalono na wniosek z 23 kwietnia 2024 r. po uwzględnieniu orzeczenia Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z 20 kwietnia 2024 r. zaliczającego stronę do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, z którego wynika, że niepełnosprawność istnieje od 20 kwietnia 2024 r. Orzeczenie wydano do 30 kwietnia 2026 r.Strona zaskarżyła decyzję, stojąc na stanowisku, że na podstawie przedstawionego orzeczenia prawo do zasiłku stałego winno być przyznane od lipca 2021 r.Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 19 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 796/24 oddalił skargę wskazując, że pomimo tego, że orzeczenie z 20 kwietnia 2024 r. zostało przez skarżącą złożone do organu pierwszej instancji jeszcze przed podjęciem zawieszonego postępowania z wniosku z 7 lipca 2021 r. o zasiłek stały, nie dawało ono podstawy do zastosowania art. 106 ust. 9 u.p.s. i przyznania skarżącej zasiłku stałego od lipca 2021 r.W skardze na decyzję Kolegium z 11 lipca 2025 r. strona wniosła o uchylenie tej decyzji, wskazując, że jej zdaniem spełniła wymogi przyznania jej zasiłku stałego od 1 lipca 2021 r.W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.Sąd sprawę rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, "p.p.s.a."). Zgodnie z powołaną regulacją, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W sprawie wniosek w powyżej opisanym zakresie złożył organ administracji.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.Skarga jest bezzasadna.Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1283 ze zm., "u.p.s."). Stosownie do treści art. 36 ust. 1 lit. a u.p.s., jednym ze świadczeń z pomocy społecznej o charakterze pieniężnym jest zasiłek stały.W myśl zaś art. 37 ust. 1 u.p.s. zasiłek stały przysługuje:1) pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;2) pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.Przyznanie świadczenia w formie zasiłku stałego jest uzależnione od łącznego spełnienia następujących przesłanek: pełnoletniość osoby ubiegającej się o zasiłek, niezdolność do pracy z powodu wieku lub całkowita niezdolność do pracy (spowodowana niepełnosprawnością) oraz uzyskiwanie dochodu nieprzekraczającego kryterium dochodowego. Decyzja o przyznaniu zasiłku stałego jest przy tym decyzją związaną, co oznacza, że w przypadku spełnienia wszystkich powyższych warunków organ nie może odmówić przyznania przedmiotowego świadczenia, a zarazem nie może orzec o jego przyznaniu w przypadku, gdy choćby jeden z powyższych warunków nie został spełniony.Jednym z warunków uzyskania zasiłku stałego jest niezdolność do pracy z powodu wieku lub całkowita niezdolność do pracy. Zgodnie z art. 6 pkt 1 u.p.s., całkowita niezdolność do pracy oznacza całkowitą niezdolność do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych albo zaliczenie do I lub II grupy inwalidów lub legitymowanie się znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Z kolei przez niezdolność do pracy z tytułu wieku – jak wynika z treści art. 6 pkt 7 u.p.s. – należy rozumieć osiągnięcie wieku emerytalnego określonego w art. 24 ust. 1 oraz w art. 27 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn).Skarżąca jest osobą samotnie gospodarującą, a jej dochód nie przekracza kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, które zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s. w związku z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 lipca 2024 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej wynosi 1010 zł.Wprawdzie skarżąca nie jest osobą niezdolną do pracy z powodu wieku - jako osoba urodzona w 1974 r., nie osiągnęła wskazanego wyżej wieku emerytalnego, jest jednak osobą całkowicie niezdolną do pracy w rozumieniu art. 6 pkt 1 u.p.s., albowiem orzeczeniem Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. z 20 kwietnia 2024 r., znak: [...], została zaliczona do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ze wskazaniem, że ustalony stopień niepełnosprawności istnieje od 20 kwietnia 2024 r. (k. 87 akt adm.).Sądowi wiadome jest z urzędu (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 19 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 796/24), że decyzją z 29 maja 2024 r. wydaną na skutek wniosku skarżącej z 30 kwietnia 2024 r., przyznano stronie zasiłek stały od 20 kwietnia 2024 r. do 30 kwietnia 2024 r. Organ jako datę początkową uprawnienia wskazał 20 kwietnia 2024 r., a więc datę odpowiadającą dacie powstania u skarżącej umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, wskazanej w orzeczeniu Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. z 20 kwietnia 2024 r.Zdaniem skarżącej zasiłek stały winien zostać jej przyznany od lipca 2021 r., gdyż już 7 lipca 2021 r. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie tego zasiłku. Postępowanie wszczęte tym wnioskiem zostało zawieszone, a na czas jego zawieszenia skarżącej przyznano zasiłek okresowy. Następnie, w trakcie zawieszenia postępowania, skarżąca dostarczyła organowi orzeczenie z 20 kwietnia 2024 r. o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. W ocenie skarżącej, wobec powyższych okoliczności data początkowa jej uprawnienia do zasiłku stałego winna zostać ustalona w sposób wskazany w art. 106 ust. 7 u.p.s.Stanowisko skarżącej nie jest uzasadnione.W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zagadnienie początkowej daty przyznania skarżącej spornego świadczenia było już przedmiotem oceny sądu w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 19 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 796/24. Wprawdzie w wyroku tym przedmiotem oceny były decyzje organów administracji publicznej wydane na skutek wniosku skarżącej z 30 kwietnia 2024 r., jednakże i w tym wniosku skarżąca domagała się przyznania jej świadczenia od miesiąca lipca 2021 r. Jakkolwiek wskazany wyrok dotyczy innej sprawy administracyjnej, to niewątpliwie analogiczny jest problem początkowej daty przyznanego świadczenia, przy czym od strony formalnej wnioski złożone przez stronę w niniejszej sprawie (z 5 lipca 2021 r.) i w kolejnej sprawie (z 30 kwietnia 2024 r.) nie są tożsame.Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela argumentację przyjętą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 19 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Lu [...], uznając ją za adekwatną w zakresie oceny zaskarżonej decyzji Kolegium.Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że zgodnie z art. 106 ust. 3 u.p.s. świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją, z zastrzeżeniem ust. 7-11. W przypadku gdy uprawnienie do świadczenia nie obejmuje pełnego miesiąca, świadczenie przyznaje się za niepełny miesiąc, a kwotę świadczenia ustala się, dzieląc pełne kwoty przez liczbę dni kalendarzowych tego miesiąca i mnożąc przez liczbę dni objętych świadczeniem.Ustępy 7-11 art. 106 u.p.s., jako ustawowo określone wyjątki, stanowią, że w przypadku złożenia przez osobę, która nie posiada orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenia o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wniosku o przyznanie zasiłku stałego wraz z wymaganą dokumentacją oraz potwierdzeniem złożenia wniosku o przyznanie świadczenia uzależnionego od niezdolności do pracy albo wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, wszczyna się postępowanie o ustalenie uprawnienia do zasiłku stałego, a następnie po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego:1) w przypadku spełnienia warunków, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 4, z wyłączeniem warunku całkowitej niezdolności do pracy - postępowanie zawiesza się do dnia dostarczenia orzeczenia;2) w przypadku niespełnienia któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 37 ust. 1 lub 4, z wyłączeniem warunku całkowitej niezdolności do pracy - odmawia się przyznania zasiłku stałego (ust. 7).Na okres zawieszenia postępowania przyznaje się z urzędu zasiłek okresowy w wysokości i na zasadach określonych w art. 38 (ust. 8).Jeżeli orzeczenie, o którym mowa w ust. 7, zostanie dostarczone w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania, zawieszone postępowanie podejmuje się, a prawo do zasiłku stałego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o przyznanie zasiłku stałego wraz z potwierdzeniem, o którym mowa w ust. 7. Do ustalenia kwoty zasiłku stałego za okres pobierania zasiłku okresowego w trakcie zawieszenia postępowania art. 37 ust. 6 nie stosuje się (ust. 9).Jeżeli orzeczenie, o którym mowa w ust. 7, zostanie dostarczone po upływie 60 dni od dnia jego otrzymania, zawieszone postępowanie podejmuje się, a prawo do zasiłku stałego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym dostarczono orzeczenie. Do ustalenia kwoty zasiłku stałego za miesiąc, w którym dostarczono orzeczenie, o którym mowa w ust. 7, nie stosuje się art. 37 ust. 6 w przypadku pobierania zasiłku okresowego w trakcie zawieszenia postępowania (ust. 10).W przypadku niedostarczenia orzeczenia, o którym mowa w ust. 7, w terminie 3 lat od dnia zawieszenia postępowania lub powzięcia informacji o wydaniu orzeczenia zawieszone postępowanie podejmuje się z urzędu (ust. 11).Wobec powyższego zasiłek stały przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. Wyjątek od tej generalnej zasady odnosi się wyłącznie do sytuacji, w której wnioskodawca, składając wniosek o przyznanie zasiłku stałego, nie posiada jeszcze stosownego orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy lub orzeczenia o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, lecz wystąpił już wówczas z wnioskiem o uzyskanie takiego orzeczenia. W takiej sytuacji złożenie wniosku o zasiłek stały wszczyna postępowanie, które zawiesza się do czasu dostarczenia przez wnioskodawcę orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy lub orzeczenia o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Jeżeli takie orzeczenie zostanie dostarczone w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania, organ po podjęciu postępowania, wydaje decyzję o ustaleniu prawa do zasiłku stałego, począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o przyznanie tego świadczenia.Niewątpliwie wyjątek od generalnej zasady wyrażonej w art. 106 ust. 3 u.p.s. należy interpretować ściśle. Skoro jego zastosowanie wymaga potwierdzenia w dacie złożenia wniosku o zasiłek stały uprzedniego złożenia wniosku o orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy lub orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, nie może budzić wątpliwości, że późniejsze przyznanie zasiłku stałego za okres wsteczny (od miesiąca złożenia wniosku o to świadczenie) uzależnione jest od złożenia w okresie zawieszenia postępowania orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy lub orzeczenia o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, uzyskanego na skutek wniosku, którego złożenie nastąpiło przed wystąpieniem o zasiłek stały i zostało wówczas potwierdzone. Oznacza to, że jeżeli wnioskodawca nie uzyska orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy lub orzeczenia o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności na skutek wniosku złożonego przed złożeniem wniosku o zasiłek stały, przepis art. 106 ust. 9 u.p.s. nie może mieć zastosowania.Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie zasiłku stałego 7 lipca 2021 r. Postępowanie wszczęte tym wnioskiem zostało zawieszone postanowieniem organu pierwszej instancji z 15 lipca 2021 r. Zatem w dacie złożenia powyższego wniosku skarżąca nie legitymowała się orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy lub orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności równoznacznym z całkowitą niezdolnością do pracy, lecz wykazała wówczas, iż złożyła wniosek o wydanie jej takiego orzeczenia. 2 września 2021 r. skarżąca uzyskała orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności (a więc orzeczenie niewystarczające dla uzyskania zasiłku stałego), a następnie w dniu 21 września 2021 r. wniosła odwołanie od tego orzeczenia. Orzeczeniem z 21 października 2021 r. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. utrzymał w mocy orzeczenie ustalające u skarżącej lekki stopień niepełnosprawności. Skarżąca wniosła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L., które zostało oddalone wyrokiem Sadu Rejonowego [...] w L. VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 maja 2023 r. sygn. akt [...] Następnie Sąd Okręgowy w L. VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 21 grudnia 2023 r. sygn. akt [...] oddalił apelację skarżącej od ww. wyroku Sądu Rejonowego.Na skutek wniosku skarżącej o ustalenie stopnia niepełnosprawności, złożonego przed złożeniem 7 lipca 2021 r. wniosku o zasiłek stały, zapadło prawomocne orzeczenie zaliczające skarżącą do lekkiego stopnia niepełnosprawności, a zatem niewypełniające przesłanki do przyznania zasiłku stałego (art. 37 ust. 1 w zw. z art. 6 pkt 1 u.p.s.). Orzeczenie uprawniające do uzyskania świadczenia, tj. orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z 20 kwietnia 2024 r. skarżąca uzyskała na skutek wniosku z 19 kwietnia 2023 r.Zatem pomimo że orzeczenie z dnia 20 kwietnia 2024 r. zostało przez skarżącą złożone do organu pierwszej instancji jeszcze przed podjęciem zawieszonego postępowania z wniosku z 7 lipca 2021 r. o zasiłek stały, nie dawało ono podstawy do zastosowania art. 106 ust. 9 u.p.s. i przyznania skarżącej zasiłku stałego począwszy od lipca 2021 r.W tych okolicznościach zasadnie organy obydwu instancji odmówił stronie przyznania zasiłku stałego od lipca 2021 r.W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.., orzekł jak w sentencji wyroku.